Ik heb dit een tweetal maand geleden ook voor gehad. Ik was nochtans in prima conditie: had een TT gemaakt van ca 55 km aan een hoog tempo, aansluitend nog een dertigtal km gebiked omdat ik nog wat meer km wou. 's Namiddags dan nog een tocht van 60 km met de koersfiets tegen 30 km gemiddeld. Totaal een 145 km op één dag.
Ik vrees dat ik daar wat heb overdreven (voelde mij gezond moe, maar niets speciaals). De weken daarachter ging ik echter niet goed meer.
Dan maar een vitaminekuur gedaan met magnesium en ja de conditie was spoedig terug.
Te diep gaan verbruikt veel mineralen en moet toch wel eens aangevuld worden denk ik.
Totaal kapot - Hoe kan dat ?
Meer info over hoe je best eet en drinkt, het gebruik van een hartslagmeter of spierstimulatietoestel, hier kan je ervoor terecht.
Wat ge hebt meegemaakt, dat ken ik als ik samen met de clubmatekes ga rijden.Justin wrote:Tnx voor de reacties.
In al jullie reacties herken ik wel dingen die gisteren de oorzaak geweest kunnen zijn. Denk dus dat het ook deels een toevallige samenloop van omstandigheden is geweest. Hopelijk geen tweede keer meer !
Als ik bekijk hoe ik mij vandaag voel : "duf" in mijn hoofd, niet echt veel eetlust, snotneus, vermoeide ogen... dan denk ik dat er mogelijks wel een griepje of verkoudheid zit aan te komen.
IK probeer zelf zo constant mogelijk te rijden op mijn hartslag (blijkbaar zoals jij). ALs ge dan achteraan in een groepeke hangt dan doet ge eigenlijk niks anders dan versnellen en in de remmen gaan, enzo....: dat is een harmonica, ge hangt aan ne rekker. Ge hebt daar eigenlijk zelfs geen erg in; aan het babbelen en zeveren en dan plots is het bobijntje op
En verder, ne keer goed uitrusten en misschien (hopelijk voor u niet) uitzieken.
- frankex
- Mountainbiker
- Posts: 29
- Joined: Tue 10 May 2005 18:51
- Location: Specialized Stumpjumper 2005
Ik rijd behoorlijk wat kilometers (±9000 per jaar), waaronder verschillende marathons en heb het volgende ondervonden :
Als ik vanaf het begin van een rit mijn eigen tempo rijd, kan ik veel langer rijden dan wanneer ik ergens in een groep lig te bengelen.
Ik rijd ook bijna altijd op kop van een groep, tenzij die mannen sneller
rijden natuurlijk. Zo wordt je altijd een beetje beter (wind, weet je wel) en
bepaal je zelf de tempowisselingen. In een groep verbruik je inderdaad veel energie door veel te veel af te remmen en telkens te snel op te
trekken.
Ik rijd nooit iemand achterna, altijd mijn tempo. Zo heb ik gedurende een paar jaar mijn gemiddelde langzaam opgebouwd en bijna nooit "er volledig door" gezeten.
Natuurlijk waren de omstandigheden voor jou ; slecht geslapen, ... niet ideaal om te presteren.
"Blijven trainen" dus.
Als ik vanaf het begin van een rit mijn eigen tempo rijd, kan ik veel langer rijden dan wanneer ik ergens in een groep lig te bengelen.
Ik rijd ook bijna altijd op kop van een groep, tenzij die mannen sneller
rijden natuurlijk. Zo wordt je altijd een beetje beter (wind, weet je wel) en
bepaal je zelf de tempowisselingen. In een groep verbruik je inderdaad veel energie door veel te veel af te remmen en telkens te snel op te
trekken.
Ik rijd nooit iemand achterna, altijd mijn tempo. Zo heb ik gedurende een paar jaar mijn gemiddelde langzaam opgebouwd en bijna nooit "er volledig door" gezeten.
Natuurlijk waren de omstandigheden voor jou ; slecht geslapen, ... niet ideaal om te presteren.
"Blijven trainen" dus.
Deze zomer heb ik in de XL-tt in poperinge op de eerste bergop op een single track achter een beginnende biker gezeten die niet vooruit ging. Dus heb ik zoals de meeste achterkomers deze voorbijgestoken via het aanpalende veld die redelijk zacht lag. Alle anderen hadden reeds een zekere snelheid maar daar ik juist achter deze "trage" biker zat begon ik aan dat veld bergop met bijna gene snelheid. Met als gevolg dat ik ferm in rood ben gegaan. Hierdoor heb ik de rest van de tocht mijn hartslag bijna niet meer op een deftige waarde gekregen. Vanaf er een kleine helling was schoot deze in het hoogte. en dit was zonder echt ferm door te rijden. Na halfweg was ik op (na 30 km!!!!
) vanaf nu zakte mijnen hartslag en steeg deze zelfs niet meer bij ferme inspanningen hij bleef op een "normaal" gemiddelde hartslag maar toch kon ik niets meer bijsteken. Op 1 km van de aankomst (van de 57km) was alles op. Geen kracht meer, maag moeten leegmaken. Na een vijftal minuutjes toch nog vertrokken voor de laatste kilometer. Het enige wat ik nog kon binnenhouden was water in kleine hoeveelheden zelfs geen AA-drink of andere recuperatiedrank. Na enkele uren rust (platte rust) en geleidelijk aan drinken ben ik terug op m'n positieven gekomen.
Vanaf nu zorg ik ervoor dat ik niet meer in het rood ga in het begin van een tt
. Wat ik wel al gemerkt heb is da vele organisaties graag uitpakken met een zeer zware zone juist na de start
en da zorgt dat er zich veel kapot rijden en de gevolgen dragen op het einde van deze rit.
Vanaf nu zorg ik ervoor dat ik niet meer in het rood ga in het begin van een tt
Tja, biken is iets raar he, er kan zoveel misgaan vooraf:
- te weinig gegeten of verkeerde dingen gegeten
- te weinig gedronken
- te weinig slaap (of voldoende slaap, maar te weinig diep geslapen - nodig voor spierrecuperatie)
- verkeerd getraind (lichaam overbelast)
- intreden van ziekte (van griep merk je het pas als het te laat is)
- het kopke dat niet mee wil
- ...
Om goed te biken moet er dus veel goed gaan, als er dus één slechte schakel in de ketting zit kan het boeltje stroef draaien.
En... gelukkig kom jij dit niet alleen tegen, iedereen heeft het wel eens. Zolang het niet teveel voorvalt zou ik me geen zorgen maken!
- te weinig gegeten of verkeerde dingen gegeten
- te weinig gedronken
- te weinig slaap (of voldoende slaap, maar te weinig diep geslapen - nodig voor spierrecuperatie)
- verkeerd getraind (lichaam overbelast)
- intreden van ziekte (van griep merk je het pas als het te laat is)
- het kopke dat niet mee wil
- ...
Om goed te biken moet er dus veel goed gaan, als er dus één slechte schakel in de ketting zit kan het boeltje stroef draaien.
En... gelukkig kom jij dit niet alleen tegen, iedereen heeft het wel eens. Zolang het niet teveel voorvalt zou ik me geen zorgen maken!