C2C 2005

[pocoloco]

Sorry kine-rider. Klonk scherper dan ik het bedoelde. Maar als volgens pocoloco de CTC niet bedoeld is voor de toerrijder die éénmaal per week zijn fiets bovenhaald, voor de weg-georiënteerde fietser, voor de "fanatieke marathonrijder met zijn hartslagschema's", voor de doorrijders die niet stoppen, voor de joker-toerist voor de niet-technische rijders, enz, dan kom ik niet meer. Het grootste plezier aan mijn deelname in 2005 beleefde ik immers aan het feit dat al die mensen er wél bij waren, net zoals in 2003 vermoed ik. Ik kan mij niet inbeelden dat ik zou thuishoren in een groep bikers die zichzelf zien als "straffe mannen op een straffe tocht".

@pocoloco:
1. Wat het parcours betreft, kan ik alleen maar herhalen dat ik antwoordde op je vraag om commentaar. Kritiek zou ik alleen achteraf kunnen geven. en zoals ik reeds zei: de CTC is jouw baby, man.
2. Zoals jij al zei: je kent me inderdaad niet. Ik heb in mijn leven nog geen 20 toertochten gereden, wegens niet competitief genoeg. In dat perspectief was de CTC mijn langste toertocht ooit: mijn enige doel was uitrijden.
3. Fysiek kan men zijn limieten ook gaan opzoeken op het jaagpad langs de vaart; technisch ben ik al genoeg over mijn limiet geweest (en zoals òòk al gezegd: desnoods stap ik wel), en om mentaal aan mijn limiet te raken zijn de Pyreneeën véél te laag. Ik bedoel maar: ik en de meeste bikers zijn op vakantie in de CTC en niet op een spirituele zoektocht naar zichzelf.
4. Ik vind niemands manier van fietsen vreemd. Ik ben alleen zwaar teleurgesteld wanneer ik merk dat het elitarisme dat het wegfietsen verziekt heeft, blijkbaar zijn weg gevonden heeft naar het biken. Je doet maar Koen, maar je mist heel wat.

Wat ik bedoelde is dat als de deelnemers zouden bestaan uit alléén maar zondagse toeristen, we dan in de problemen zouden komen wegens niet genoeg wisselstukken en niet genoeg plaats in de volgwagen.
Moesten ze alleen maar bestaan uit marathon-fanaten zouden we in de problemen komen omdat niemand onze boterhammen nog zou willen. Moesten ze alleen maar uit wielertoeristen bestaan zouden we de route moeten hertekenen. En moesten ze alleen maar uit hardrijders bestaan zou onze laatste man verschrikkelijk in affronten vallen en de kamers nooit op tijd gemaakt zouden zijn .

De groepen die we tot nu toe gekregen hebben zijn godzijdank altijd al een gezonde mengeling geweest van al die mensen, die net dat ietsje anders zijn. Anders was jij er ook niet op afgekomen. Hoeveel mensen hebben tegen jou niet gezegd "gij zijt goed zot !!!" als ze hoorden wat je van plan was ? Dat bedoel ik met "straffe mensen".
En maar héél af en toe kregen we iemand mee die op zo'n tocht echt niet op zijn plaats was maar dat waren de absolute uitzonderingen.
Maarrrr... ik merk dat er verandering op komst is. Ik kan daarin verkeerd zijn maar ik meen dat - als we niets doen - we meer en meer deelnemers gaan krijgen die op zo'n tocht niets verloren hebben, voral mentaal. En dat zou voor ons en de andere deelnemers de tocht verknoeien.
We hebben al een mtb-programma geannuleerd wegens teveel problemen met sommige deelnemers (een kleine minderheid maar elke keer opnieuw, wat we ook aan de tocht of de teksten veranderden), ik wil gewoon vermijden dat dat met de ctc dezelfde weg opgaat.

Vandaar de "herbronning". Jij kan dat mentale weglachen maar op zo'n tocht is dat van primordiaal belang. Op de allereerste editie heeft het bijvoorbeeld bijna alle dagen geregend van 's morgens tot 's avonds. Moest dat elke editie zo geweest zijn zouden we met een "uitrij-percentage" van rond de 50 % zitten. Niet omdat de deelnemers het fysiek niet zouden aankunnen, maar omdat ze mentaal eronderdoor zouden gaan. Ik zie dat elke tocht opnieuw gebeuren bij slecht weer (en dan nog maar een paar dagen van de 16 sinds die eerste editie) - ik observeer namelijk goed, veel en graag .
Sommige mensen zakken mentaal als een pudding in elkaar bij slecht weer, anderen na een paar nachten met een snurker op hun kamer, sommigen na een week Spaanse ontbijten , anderen omdat er teveel keien liggen, sommigen omdat ze al een paar dagen sukkelen met zadelpijn of een knagende rugpijn, omdat de fysiek niet mee wil etc etc... Daarom moet je mentaal sterk staan op zo'n tocht, om zulke momenten weg te lachen en niet om je heen te beginnen bijten (ik kan daar een boek over schrijven hoor...).

Om op de andere puntjes terug te komen:

1: 't is inderdaad mijn baby, en hij ligt me héél nauw aan het hart - da's de reden van al deze mails trouwens, anders zou ik hier niet zitten te typen .
2: niet veel toertochten gereden omdat je niet competitief genoeg bent ?!? Nu zit ik absoluut niet in het toertochtencircuit maar is het daar nu ook al een wedstrijdje geworden ?!?
3: zie hierboven, als je de ctc zonder enige bron van ergernis verteerd hebt, de snurker op je kamer 's morgens een schouderklopje hebt gegeven, allerhande miserie hebt weggelachen én die niet aan je omgeving op één of andere manier liet blijken "zijde gij mentaal ne straffen". Met jou wil ik zeker nog eens gaan rijden, ik rij niet veel toertochten mee wegens ook niet competitief genoeg .
4: elitair, ikke ?!? Ik ben al voor veel verweten maar daarvoor nog nooit ! We moeten dringend eens aan de toog van een Spaans café gaan hangen !!!

Je verwart mijn bezorgdheid om te ctc te laten voortbestaan met elitair gedrag, sorry als dat zo overkwam. Ik wil terug de mengeling van "andere" zondagsrijders, marathonisti, wielertoeristen en hardrijders. Zo beter ?

[pocoloco]

En als je een tt kent waar de lange afstand niet over het familie-parcours hoeft en die nog een zekere vorm van intimiteit heeft, laat het me dan aub iets weten. Die wil ik zeker rijden.

Gouden tip: de lange afstanden op nacht-toertochten !!

Ofwel was het toeval maar op de enige nacht-toertocht die ik ooit meegereden heb (Bierbeek ?) zijn we twee man en een paardekop tegengekomen op de lange afstand. Iedereen sloeg af voor de korte. Ofwel lag het aan ons miserabel "zoom" koplampje en hebben we de rest gewoon niet gezien .

Ik persoonlijk geniet er wel van om in klein, tof gezelschap te fietsen (alleen mtb, op de koersfiets verveel ik me). Maar in de bergen volg ik de laatste jaren strikt mijn eigen tempo, ik ben te slecht in fietsvorm om mij "uitspattingen" in iemand anders zijn wiel te permitteren. Wat ik absoluut wil veranderen tegen volgend jaar omdat ik hoop genoeg goeie begeleiders bijeen te kunnen brengen om zelf de hele nieuwe ctc te kunnen meerijden als laatste man. Anders zal het weer afwisselen worden

[A d r i]

flippy, wat bedoel je met 'Ik heb in mijn leven nog geen 20 toertochten gereden, wegens niet competitief genoeg' ?

Ik rijd graag hard, maar apprecieer dat anderen dat niet doen. Een doorsnee toertocht, zeker bij mij in de buurt (meerdaalwoud, Overijse en de heuvelrug daartussen zijn terecht zeer populair bij tt'ers), omvat dikwijls boven de duizend deelnemers. Dan wordt doorknallen zonder anderen te hinderen of opzij te schreeuwen (wat ik absoluut een biker onwaardig vind) problematisch. Bovendien worden technische stroken moeilijk wegens onoverzichtelijk in een grotere groep, en worden ze als gevolg daarvan door vele organisatoren gemeden. Vandaar dat ik om te racen liever met de maten een wegtocht of een cyclo opzoek, waar je (met inachtneming van de wegcode in mijn geval) kan knallen zonder anderen te hinderen. Het gevolg is dat biken bij mij een solo-ervaring is geworden: ik zoek de toffe en zwaardere routes op doorheen België, of de occasionele minder populaire marathon en race tegen mezelf, i.e. tegen de tijd, of tegen eender wie die daar onderweg zin in heeft. Meerdaalwoud op een doordeweekse morgen is een privé-parcours voor diegene die het wil gebruiken! Overijse, Voeren, etc idem. (Bovendien is de natuur dan van mij alleen; ik heb de CTC misschien 900 km moederzieel alleen gereden: zalig!) Niet dat ik het fenomeen toertochten zou misprijzen hoor. Integendeel: ik vind het een mooi tegengewicht tegen de elite-mentaliteit van een minderheid binnen het fiets-sportwereldje (vooral op de weg dan). En als je een tt kent waar de lange afstand niet over het familie-parcours hoeft en die nog een zekere vorm van intimiteit heeft, laat het me dan aub iets weten. Die wil ik zeker rijden.

Ik zie redelijk veel parallellen met mezelf, behalve dan die cyclo's. Op de RVV na heb ik er nog geen gereden, en ik rij deze ook met de mtb.
Ik vertrek subiet nog (met de fiets natuurlijk) naar Overijse, waar ik na de grote meute zal starte voor de 60Km. Ik heb me wel voorzien op eten en drinken want de bevoorradingen zijn zo op het einde van de grote groep niet veel meer waard. Wat je ervaring op de CtC betreft, ik reed daar ook meestal alleen. Enkel op de ritten waar er regen of hagel waren vond ik het toch veiliger om samen met een groepje te rijden.

@pocoloco : volgende vrijdagavond nachttocht in Heze (grez doiceau) !!

[pocoloco]

@pocoloco : volgende vrijdagavond nachttocht in Heze (grez doiceau) !!

Volgende weken moet ik werken, vrijdag zit ik ergens in de Pyreneeën in een canyon... wél ergens vlakbij de nieuwe ctc route, ik ga mijn fietske dus bijhebben .

[flippy]

@bengo: Bengo, je moet je queeste naar technische fietskennis uitbereiden naar de voedingsleer. De door jou bedoelde drankjes zijn isotoon, en niet bedoeld als krachtvoeding. Als je zweet, verlies je immers meer dan vocht, je verliest mineralen. Door alleen water bij te tanken, zal je uitdroging niet tegengaan. In die context is alleen water drinken ongeveer dezelfde redenering als: ik gebuik nooit zonnebrandolie, want uiteindelijk word ik toch bruin. Thuis zijn isotone drankjes gemakkelijk en goedkoop te maken (vb water koken, zout toevoegen, afkoelen en roosvicée of een ander babysiroopje toevoegen). Op reis is dat niet zo eenvoudig en zijn de, weliswaar dikwijls schandalig dure, kant en klare drankjes een alternatief. Elke dokter zal beamen dat het hydrateringsprincipe elementair is in duursporten, op gebied van spiercel-huishouding, hematocrietgehalte (ja, ook zonder epo), hoge bloeddruk (ook chronisch), werking van nieren en urinewegen,etc. Het moto van Camelback "hydrate or die", is niet zo vergezocht als sommigen wel denken. Tot zover deze wijze raad van nonkel Flip.

@adri: je moet echt eens een gechronometreerde cyclo doen, alleen al voor de aparte sfeer. Spijtig genoeg is het wereldje besmet door een minderheid onbeschofte lomperikken die denken dat hun plezier ten koste van dat van anderen mag gaan.

@pocoloco: sorry dat ik de dingen nogal cru stel. Ik wil alleen duidelijk stellen dat je moet vermijden om opgezadeld te zitten met bovengenoemde types. Als je dat publiek als doelgroep aanboort wordt het voor alle andere groepen onleefbaar. Anyway, discussie gesloten; ik hoor hopelijk wel van de slike-bikers en via het forum hoe het met de nieuwe CTC zit. Laat me aub wel eens weten wat je plannen zijn met de Cid als je daar al zicht op hebt.

[flippy]

Voor alle duidelijkheid: met bovengenoemde types bedoel ik niet Bengo en Adri!

[Bengo]

Door alleen water bij te tanken, zal je uitdroging niet tegengaan.

Flippy, dAt heb ik ook nooit beweerd, of althans nooit bedoeld. Wat ik wel wil zeggen (en daar alludeerde je zelf al terecht op) is dat die energie-drankjes - isotoon of niet - allemaal bijzonder duur zijn en die zin hun prijs niet waard zijn, althans niet op een C2C waar er zowel voldoende tijd is als (in principe...) ook voldoende voedsel om mee te nemen 's ochtends en binnen te spelen als picknick onderweg, in combinatie met bronnetjes (prima aangegeven op de GPS van PocoLoco) en/of cafeetjes onderweg. Op een Chrono of daar waar het echt om de tijd/snelheid gaat, is elke stop in principe uit den boze en daar is een snel en duur energiedrankje inderdaad de beste oplossing ('oplossing' letterlijk en figuurlijk, nu ik mezelf dat hier zo zie schrijven).
Maar ik overdrijf toch niet als ik zeg dat ikzelf een van de betere voorbeelden was om aan te tonen dat een C2C (en een Ruta del Cid) perfect zijn uit te rijden zonder één energiedrankje. Ik meen dat op de jongste C2C ook Bruno en Luc enkel op water (en picknick) reden, en dat ook met goed gevolg. Je moet dan inderdaad een paar keer stoppen onderweg, maar dat hoort bij de C2C en maakt er zelfs een van de charmes van uit. Iedereen leek dat ook met plezier te doen, op ééntje na: onze Flippy toch wel zeker. Die ging recht op het doel af: de volgende hotelkamer of bungalow en het eerste het beste bad/bed. Zijn goed recht natuurlijk, maar wel de uitzondering die de regel bevestigt.

[pocoloco]

Bengo, ik trakteer je zoveel energiedrankjes als je wil de volgende keer !

Ik herinner me nog goed de eerste keer dat ik energiedrankjes, repen en poeders zag verschijnen op de ctc... ik heb toen letterlijk en herhaaldelijk de vraag gesteld "is dat nu wel nodig ?!?"

Nu... iedereen doet waar hij/zij zin en goesting in heeft (niemand luistert toch naar mij ) maar de ctc of de cid uitrijden - en snel - op "normaal eten en drinken" is perfect mogelijk en zonder roofbouw te plegen op wat dan ook.

De Cid is dit jaar vrij goed gegaan... de tweede helft in echt slecht weer. Ik moest een paar dagen eerder de tocht wegens omstandigheden verlaten en misschien maar goed ook ! De zwaarste rit (die naar Mosqueruela) hebben naar het schijnt maar 6 van de 18 deelnemers volledig uitgereden, een globaal sterkere groep dan verleden jaar nochthans. Ze hebben het blijkbaar niet aan hun hart laten komen, ik heb daarnet de eerste geruchten opgevangen van hun "epische" nacht in Valencia gisteren... !

[flippy]

@bengo Iets ongeduldiger nu(zoals dat gaat met slechte leerlingen. Ik gebruik geen enrgiedrankje! Ik drink een laag-calorie isotoon drankje. Dat is zoals grenadinestroop in je water doen, met dien verstande dat in het geval van isostar, born en andere bijgevoegde mineralen, in de eerste plaats zouten, toegevoegd zijn. Vermits ik verder nooit (niet-bruisend)water drink wegens smakeloos, waarom zou ik het dan in godsnaam op de fiets moeten drinkenPintjes na de rit bevatten veel meer energie.
Ter verduidelijking over mijn manier van rijden: ik nam gemiddeld 3 à 4 keer per etappe de tijd om te eten, telkens gedurende 10 à 15 minuten. Zoals je wel weet was ik daarin absoluut niet de enige. Ik was ook niet altijd de eerste in het hotel. Ik houd er echter inderdaad niet van om gedurende een uurtje te picknicken en wat te lummelen onder een boom. Dat lijkt mij meer iets om met vrouw en kindjes te beleven en niet op een mountainbike tocht. Idem dito voor terrasjes: er is een tijd voor fietsen en een tijd voor drinken. Vermits de meeste "terrasjes" onderweg in niets verschillen van de "terrasjes" na aankomst, prefereer ik een pintje na aankomst, na een zalige douche. Maak aub geen karikatuur van andermans manier van fietsen om de jouwe beter te laten uitschijnen

[A d r i]

Ik moet flippy bijtreden, ik kan dus niet onderweg een halfuur in de kant gaan zitten om te picnicken, dan zit ik gegarandeerd met krampen.
Ik had onderweg water bij, geen energiedranken of isotone dranken , maar ik berekende 1 Powerbar per uur rijtijd en dat klopte perfect. Heb maar 1 keer honger gehad, doordat m'n berekening door de zwaarte van de etappe niet klopte.
Het mentale speelt dan ook een rol.
Ik vind de CtC hiervoor perfect;
Mensen die een ganse dag onderweg willen zijn op wandeltempo en onderweg in de kant willen gaan liggen of een cafe bezoeken, wel, ze kunnen dit.
Mensen zoals ik, die graag 'doorrijden', en onderweg hoogstens 5 a 10 minuten per uur stoppen om wat te eten en foto's te nemen (jaja , ik had een paar filmrolletjes vol !) , zij kunnen dat ook.
Door de aard van m'n rijstijl zit ik na aankomst ook graag zo snel mogelijk in een heet bad en aan de koolhydraten.
Volgende keer neem ik ook een Compex mee.

Sommige mensen verteren ook slecht de opeenvolgende fietsdagen. Dit is iets waar ik geen probleem mee had en nu nog steeds niet. Ik kan gerust een paar dagen na elkaar 100km+/dag offroad afwerken, mits ik genoeg eet, drink en rust. Ik doe dit in de weekends dan ook regelmatig.
In de CtC ben ik zeer rustig gestart (bedank de Charel voor die tip !) , naargelang de dagen vorderden heb ik dan rustigaan wat meer gas gegeven en werd naar het einde toe eigenlijk steeds beter.. of moet ik zeggen 'minder slecht' ?