C2C 2005

[Bengo]

Bengo, alle drie die (zeker 2) valpartijen kwamen dus wel door onoplettendheid, totaal op niet technische stukskes waar je alleszins niet rapper gaat rijden met een fully.

Ategev, dat hangt er maar van af hoe je het bekijkt: bij jou was de C2C-valpartij inderdaad meer een kwestie van onoplettendheid in combinatie met je al te grote gretigheid om het duo voor jou in te halen.
Maar zeker bij Bruno ging het wél om een kort, steil stukje afdalen (Ik was als eerste bij hem na z'n valpartij en ik weet dus precies waar hij gevallen is). DAt stukje downhill was wel 'doenbaar', maar inderdaad: door even onoplettend te zijn, ging hij toch maar zwaar tegen de vlakte met zijn Fully. UIteraard had dit ook kunnen gebeuren met een hardtail, maar blijkbaar 'beschermt' een Fully je dus niet tegen valpartijen of 'onoplettendheden'. En ik blijf erbij: juist met een Fully waan je je zekerder en veiliger, en ga je misschien juist daarom meer 'onoplettend' rijden. Terwijl je met een hardtail op een downhill minder geneigd zult zijn om risico's te nemen, precies omdat je weet dat je bike er niet echt voor gemaakt is.
En bij 'Downhill-Geert' ging het toch wel om een valpartij op het stuk afdaling na een steile bergop-wandelpassage. Op zich was de plek waar hij gevallen was, niet onoverkomelijk. Maar Cannondale-Downhill-Geert was iemand die zich met al zijn ervaring als downhiller en met z'n Fully juist graag wou uitleven op de afdalingen. Bijna altijd ging dat goed én snel, maar die ene keer dus niet. GEvolg: elleboog kapot en Downhill-Geert uitgeschakeld en naar huis.

[pocoloco]

Voor mij staat mountainbiken voor meer dan 100 % altijd, overal en voor iedereen op de bike, maar misschien ben ik nog van de "oude school" ???

Wat bedoel je daar nu precies mee: 'overal en voor iedereen op de bike', terwijl je het hebt over de kritiek van sommige C2C-deelnemers dat er op té veel stukken niet gefietst kon worden en dus gewandeld/gesleurd moest worden met de bike aan de hand, wat inderdaad geen pretje is.

Mijn reactie daar op: in principe ben ik ook voor zoveel mogelijk - en als het effe kan: 100 procent - biken, dwz: op de bike en niet met de bike aan de hand. Maar als het bij een transalp of transpirinaeca of zoiets eens een keertje niet kan, tja: dan is het maar zo. Op deze Coast to Coast ging het om 2 dagen met daarin nogal wat steile passages waar je moest sleuren met de fiets aan de hand. Een keer was dat wel een dik half uur, voor sommigen een uur aan een stuk. En dat vond ik ook wel wat te veel van het goede, op dat moment zelf. Maar eigenlijk ben je dat toch wel snel vergeten en maakt het achteraf zelfs deel uit van de C2C-ervaring.
Maar méér met de bike aan de hand sleuren dan in de jongste C2C zou ik persoonlijk toch niet graag zien....

Met "overal en voor iedereen op de bike" bedoel ik de route over de "boulevards laten lopen waar zelf de meest baan-georienteerde biker niet van zijn fiets moet.

Ik persoonlijk ben daar tegen, echt mountainbiken moet zowel fysiek als rijtechnisch een uitdaging zijn - met alleen een fysieke uitdaging is voor mij een mtb-tocht niet echt "af"... als je een bepaalde passage op een trainingstocht niet kan nemen blijf je die toch gewoon opzoeken totdat je het wel lukt ?

Maar ik ben gewoon benieuwd om te zien wat anderen daarvan vinden, temeer omdat ik de nieuwe CTC op dat gebied veel technischer ga maken. Daar gaan hier en daar (ook niet elke dag hé) stukken inzitten waar je je echt geen enkele stuurfout kan veroorloven of het zou wel eens je laatste kunnen geweest zijn (geen smiley hier want serieus).

En op die stukken alles stappen is dan direct een paar uur en niet een paar tiental minuten. Maar iemand met lef en stuurmanskunst wandelt daar hoop en al 10 minuten en kadert de foto's die hij/zij daar maakt voor de rest van zijn leven in... moeilijk hoor, om iedereen tevreden te stellen

[flippy]

Pocoloco, ik heb zeer genoten van het parcours van de CtoC 2005, ook van de technische en de loopstukken. Persoonlijk vind ik echter dat mountainbiken in de eerste plaats over fietsen gaat; m.a.w.af en toe een stukje klooien op een zeer technisch stuk moet kunnen, maar op het einde van de rit wil ik wel een fietstocht gedaan hebben, en geen freeride- en/of downhill-avontuur (en zeer zeker geen bergwandeling). Dat zijn volledig andere disciplines met zeer specifieke vaardigheden en vooral zeer specifiek materiaal. Het huidig parcours is voor de doorsnee Vlaamse mountainbiker goed uitgebalanceerd (alhoewel je als "old-schooler" toch wel heel veel asfalt in de ritten verwerkt), maar meer zware technische en volgens jou gevaarlijke stroken zullen de grote meerderheid xc'ers, tt'ers en zelfs marathonrijders waarschijnlijk weghouden van je organisatie. Stop in dat geval geval maar om klanten te ronselen via Joker, als je calamiteiten wil vermijden!

[pocoloco]

Pocoloco, ik heb zeer genoten van het parcours van de CtoC 2005, ook van de technische en de loopstukken. Persoonlijk vind ik echter dat mountainbiken in de eerste plaats over fietsen gaat; m.a.w.af en toe een stukje klooien op een zeer technisch stuk moet kunnen, maar op het einde van de rit wil ik wel een fietstocht gedaan hebben, en geen freeride- en/of downhill-avontuur (en zeer zeker geen bergwandeling). Dat zijn volledig andere disciplines met zeer specifieke vaardigheden en vooral zeer specifiek materiaal. Het huidig parcours is voor de doorsnee Vlaamse mountainbiker goed uitgebalanceerd (alhoewel je als "old-schooler" toch wel heel veel asfalt in de ritten verwerkt), maar meer zware technische en volgens jou gevaarlijke stroken zullen de grote meerderheid xc'ers, tt'ers en zelfs marathonrijders waarschijnlijk weghouden van je organisatie. Stop in dat geval geval maar om klanten te ronselen via Joker, als je calamiteiten wil vermijden!

Laat maar komen die opmerkingen, dat is wat ik zoek. Bedankt !

Maar toch effe noteren dat de CTC en de Cid niet voor het doorsnee Joker publiek bedoeld zijn, die tochten zijn bedoeld voor "hard core" mountainbikers (ook niet voor de zondagse tt rijder trouwens...). Ik richt me met die tochten op een mtb publiek dat op alle gebied zijn grenzen wil verleggen. Een misschien klein maar tof publiek.
Onze succesvolle "Alto Aragon" weektochten hebben we trouwens stilgelegd omdat we daar deels een "fout" publiek op kregen: mountainbiken in de bergen is nu eenmaal wat het is, daar hoort afzien bij, daar horen keien en ruwe stukken bij, daar kunnen of willen we geen doekjes om winden.
De tochten worden verkocht via Joker om aan de wettelijke bepalingen te voldoen, om de deelnemers alle garanties en commoditeiten van een reisagentschap te bieden. Ik denk dat misschien 2 % van onze CTC/CID deelnemers volledig via Joker bij ons toekomt, de rest via mond-op-mond, onze eigen brochures, fliers, artikels... er komen wel af en toe mensen op af die daar eigenlijk niet thuishoren maar al bij al is dat een kleine minderheid. De beschrijving van de tocht zelf werkt voldoende als filter.

Het asfalt is soms een noodzakelijk kwaad op zo'n doorgaande tocht en het is altijd compromissen zoeken. Een van de opmerkingen die ik gekregen heb ging daarover, die deelnemer wou gerust dat half uurtje stappen inruilen voor een rit van 20 km of meer asfalt rond dat "slecht" offroad stuk... ?!?
Het is ook één van de redenen van de nieuwe tocht. Tien jaar geleden zat er een kleine 100 km minder (!!) asfalt in de CTC, de vooruitgang zeker...
We hebben sindsdien wel verschillende etappes bijgeschaafd en verbeterd maar voor meer offroad zijn er ingrijpender veranderingen nodig - volgend jaar dus.
Ik denk dat ik misschien optionele lussen erin ga verwerken: de absoluut schitterend mooie maar moeilijk/gevaarlijke stukken erin houden maar voor diegenen die dat niet zien zitten een alternatieve (offroad) route rond ? Op de nieuwe route is dat goed te doen (wel wat extra kms rond). Zo hebben we het beste van de twee werelden. En met de GPS gemakkelijk te doen.

[kine rider]

Voor mij was het parcours 2003 goed. Ik heb één keer liggen vloeken toen we vanuit ik denk Aragues moesten vertrekken over een stuk van de GR, en 't was een serieus stuk stappen en sleuren. Niemand kon dat fietsen. Ik ben toen met bike aan de hand ne meter of 3 naar beneden geschoven in de doornen, stress vollen bak, en zagen op de organisatie (hehe, in mezelf hoor), maar achteraf bekeken waren dat bangelijke fotokes en vooral bangelijk grave herinneringen.

Een tweede stuk GR, weet niet meer wanneer, was ook wel zweten hoor, maar ça vas nog... en dan was er ergens een afdaling, en die heeft toen dacht ik maar 2 of 3 van de 27 man met de velo gedaan, en ik ben daar zelfs te voet onderuit gegaan...

Te technisch hoeft voor mij ook niet hoor, ok er zat soms iets te veel asfalt tussen maar ge kunt toch niet overal met de fiets over, soms kan dat gewoon niet wegens geen weg of pad of zo. En ik heb nog steeds geen 4x4 aandrijving hoor

Ik was als modale MTB-er, af en toe marathon maar nooit gezen wedstrijden, eerder van het principe, dit is een unieke vakantie, waarbij veel gefietst kan worden in een prachtige omgeving, dus heb ik ook van elke gelegenhied gebruik gemaakt om de omgeving in mij op te nemen, dwz geregeld stoppen, fotoke pakken, colake drinken waar het kon (niet echt veel eigenlijk), en rustig eten 's middags. Ik denk als het nog technischer zou worden, ge minder van de omgeving kunt genieten en te veel op die veromde-rotsblokken moet letten... is mijn gedacht maar hoor.

[Bengo]

Volledig akkoord met kine-rider.
En zo'n 2 parcoursen per dag maken (met de GPS inderdaad goed te doen) lijkt me ideaal.

[A d r i]

Vraagje aan iedereen die onze ctc tocht al gereden heeft: ik heb een paar commentaren gekregen dat de huidige technisch moeilijke stukken absoluut onwaardig zijn op dit type mountainbike tochten ?!? Daar worden de (paar) korte stukjes singletrack bergop en bergaf mee bedoeld, waar al eens naast de bike gestapt moet worden. Dat zou niet mogen/kunnen ?
Ik zou willen weten of jullie die mening ook toegedaan zijn ? Want in onze nieuwe tochten ben ik van plan om véél meer en erger van dat "technisch moeilijk" te steken...
Voor mij staat mountainbiken voor meer dan 100 % altijd, overal en voor iedereen op de bike, maar misschien ben ik nog van de "oude school" ???

Commentaren meer dan welkom !

Koen, die 2 keer een 15 minuten ( (als ik me dat goed herinner) die we te voet bergop moesten doen, over die geitepaadjes, daar ga ik niet over zeuren.
Bergaf hangt het in grote mate af van de technische bagage van de rijder. Sommige rijden waar anderen gaan.

Ik herinner me nog levendig hoe ik uit de CtC terugkwam met een pak technische bagage, al die "molshopen" hier in Belgie waren 2 keer niks en geen enkele afdaling in een TT kon ook maar van verre tippen aan wat we daar bijna dagelijks voor de wielen kregen, kwa techniciteit ..
Nu, dat gevoel zwakt wel weer af na een paar maanden, maar ik heb in de Pyreneeen toch mijn afdalingskunsten danig aangescherpt. Klimmen kon ik al

Ps Koen, je idee om alternatieven aan te bieden voor de zwaarste stukken, vind ik zowiezo goed. Al naargelang de weersomstandigheden moet je dat toch achter de hand blijven houden, het zijn nu eenmaal de bergen. Het aantal rijders dat de CtC 100% uitrijdt is op een zwaar jaar toch op de vingers van 1 hand te tellen.

[flippy]

Laat maar komen die opmerkingen, dat is wat ik zoek. Bedankt !

Maar toch effe noteren dat de CTC en de Cid niet voor het doorsnee Joker publiek bedoeld zijn, die tochten zijn bedoeld voor "hard core" mountainbikers (ook niet voor de zondagse tt rijder trouwens...). Ik richt me met die tochten op een mtb publiek dat op alle gebied zijn grenzen wil verleggen. Een misschien klein maar tof publiek.
Onze succesvolle "Alto Aragon" weektochten hebben we trouwens stilgelegd omdat we daar deels een "fout" publiek op kregen: mountainbiken in de bergen is nu eenmaal wat het is, daar hoort afzien bij, daar horen keien en ruwe stukken bij, daar kunnen of willen we geen doekjes om winden.
De tochten worden verkocht via Joker om aan de wettelijke bepalingen te voldoen, om de deelnemers alle garanties en commoditeiten van een reisagentschap te bieden. Ik denk dat misschien 2 % van onze CTC/CID deelnemers volledig via Joker bij ons toekomt, de rest via mond-op-mond, onze eigen brochures, fliers, artikels... er komen wel af en toe mensen op af die daar eigenlijk niet thuishoren maar al bij al is dat een kleine minderheid. De beschrijving van de tocht zelf werkt voldoende als filter.

Het asfalt is soms een noodzakelijk kwaad op zo'n doorgaande tocht en het is altijd compromissen zoeken. Een van de opmerkingen die ik gekregen heb ging daarover, die deelnemer wou gerust dat half uurtje stappen inruilen voor een rit van 20 km of meer asfalt rond dat "slecht" offroad stuk... ?!?
Het is ook één van de redenen van de nieuwe tocht. Tien jaar geleden zat er een kleine 100 km minder (!!) asfalt in de CTC, de vooruitgang zeker...
We hebben sindsdien wel verschillende etappes bijgeschaafd en verbeterd maar voor meer offroad zijn er ingrijpender veranderingen nodig - volgend jaar dus.
Ik denk dat ik misschien optionele lussen erin ga verwerken: de absoluut schitterend mooie maar moeilijk/gevaarlijke stukken erin houden maar voor diegenen die dat niet zien zitten een alternatieve (offroad) route rond ? Op de nieuwe route is dat goed te doen (wel wat extra kms rond). Zo hebben we het beste van de twee werelden. En met de GPS gemakkelijk te doen.

Die opmerking over Joker was zuiver als boutade bedoelt hoor. Waar het me vooral om gaat is het feit dat jij als organisator de huidige CTC te weinig technisch zou vinden. Ik was zelf verschillende keren verrast over de moeilijkheidsgraad van bepaalde afdalingen, zelfs met een relatief grote ervaring in het hooggebergte (zowel Alpen als Pyreneeën) en op technische trails zowat overal in Europa. Het idee om het nog technischer te maken, doet me toch de wenkbrauwen fronsen. Als ik de commentaren van de ander deelnemers analyseer, kan ik alleen maar besluiten dat slechts een kleine minderheid (5-8?) kickte op technische afdalingen, een 5-tal (waaronder ik) ze accepteerde zondermeer, en de rest ze in min of meerdere mate vervloekte. Vergeet niet dat de meesten na thuiskomst terug aan het werk moeten. Ik spreek uit rijke ervaring als ik zeg dat zoiets niet vanzelfsprekend is met armen en/of benen in het gips.

[ATEGEV]

Laat maar komen die extra techn stukken.
Hou er rekening mee dat degene die klagen ook de mensen zijn die effectief veel te voet gegaan zijn. Voor een aantal onder ons waren die stukken echter het summum van de tocht en die zal je toch zeker niet horen klagen hebben. Niets kickt toch meer dan fietsend iedereen inhalen die te voet staat, dat gevoel heb ik zelfs bij een Ardennentocht.
Akkoord, die dag met superveel grote rotsenheb ik ook gesukkeld maar ik beschikte niet over al mijn mogelijkheden. Toch even vermelden dat Dirk, vriend van Hildegard, altijd in de achterhoede al die afdalingen naar beneden is gefietst. Iets wat alleen Bruno hem heeft achtergedaan.
Als ik nog een keer meega wanneer het parcours wat technischer is, zal ik mij wel een koppel sterkere bandjes aanschaffen.

[pocoloco]

Als ik de commentaren van de ander deelnemers analyseer, kan ik alleen maar besluiten dat slechts een kleine minderheid (5-8?) kickte op technische afdalingen, een 5-tal (waaronder ik) ze accepteerde zondermeer, en de rest ze in min of meerdere mate vervloekte. Vergeet niet dat de meesten na thuiskomst terug aan het werk moeten. Ik spreek uit rijke ervaring als ik zeg dat zoiets niet vanzelfsprekend is met armen en/of benen in het gips.

Als ik me niet vergis is Geert de eerste in de historie van zowel de CTC als de Cid die een serieuze verwonding heeft opgelopen wegens een val op een echt technisch stuk. Al de rest (en dat zijn er ondertussen toch wel wat...) zijn gevallen op gemakkelijke stukken of zelfs asfalt - de redenering "meer moeilijke stukken = meer ongevallen" spreekt zichzelf statistisch tegen
Op van die technische stukken ligt de snelheid vele malen lager (soms té laag, wat de oorzaak van Geert zijn val was) dan op de gemakkelijke stukken. Vandaar dat de gevolgen van een val tegen snelheid dan ook wel meestal erger zijn, kinetische energie niewaar.
Geert had gewoon de pech van op een scherp stuk rots omver te vallen...

Ik ben ook niet van plan om er in de toekomst 100 km extreem moeilijke singletrack in te steken hé, we moeten de andere kust nog halen op twee weken !!!

Een paar dagen geleden heb ik trouwens een Cid deelnemer naar het ziekenhuis mogen voeren met een gebroken enkel... op de vooravond van de rustdag kwamen er een paar in "bedenkelijke toestand" terug op de camping. Het ingangshekhek was dicht dus werd besloten om erover te kruipen... met een lichte hoofdwonde en een gebroken enkel tot gevolg.

Straffe was, dat hek stond wel dicht maar was niet gesloten

Wat zouden we doen ? Alle logies met toegangshekken schrappen, een avondklok instellen, een "rode lantaarn" mee op café sturen... ?