Hmm, 't wordt tijd om deze topic stilaan af te sluiten, geloof ik. Iedereen heeft zijn best gedaan om zijn visie uitvoerig toe te lichten.
Toch nog even dit:
@bracebrace: je kunt bijna niet geloven dat ik degelijk recupereer van mijn zware trainingen (die 3 u bijna zo hard mogelijk rijden in het heuvelende Hageland). Ik test dit inderdaad niet wetenschappelijk, maar wel 'praktisch', nl. zoals ik al zei: door mezelf 's anderendaags al dan niet (maar bijna altijd wel) fris en fit te voelen, door mijn hartslag te checken (als die 50-52 is, is dat voor mij normaal) en door op de nieuwe training op de fiets ook weer mezelf te voelen. Zelfs je medestander in deze topic: Dzjowie heeft gemeld dat dit een simpele maar doeltreffende manier is om je recuperatie te testen.
Ik blijf me afvragen hoe het mogelijk is dat je bij bv. een Hagelandse Chrono 75 km lang in principe zo hard mogelijk rijdt, terwijl je dat op training via je wetenschappelijk opgesplitste uren 'zachte' duurtraining en korte, harde interval etc. toch nooit evenaart. Terwijl ik met mijn opbouwen naar 3u of meer training van bijna-zo-hard-als-ik-kan op een gelijkaardig parcours mijn lichaam toch juist doe wennen aan de intensiteit én de duur van zo'n Chrono.
Bracebrace zegt ook dat er toprenners/bikers zijn die het vooral hebben over 'rusten' en recupereren als essentieel voor een goede training. Eerlijk gezegd: ik heb toch vooral de vele quotes van harde trainingsbeesten als Eddy Merckx, Miel Puttemans, Gaston Roelants, Michael Boogerd, F. Meirhaeghe en D. Bruylandts genoteerd. Anderen hebben het dan ook wel over 'rusten', maar daar bedoelen ze nauwelijks mee dat ze weinig trainen, maar Wél dat ze na de training niet meer uitgaan, niet nog eens tot een kot in de nacht naar de discotheek gaan (behalve dan Frank VDB...), vrouwen gaan versieren, alcohol drinken of dingen doen die jonge mannen in de fleur van hun leven na de gedane arbeid zoal doen. Sommigen drijven het inderdaad zover dat ze zelfs niet meer willen of durven naar de bioscoop gaan. Meirhaege heeft dat expliciet gezegd, en om eerlijk te zijn: ik durf dat soms ook niet na een zware training, omdat het me al 1 keer is overkomen dat ik 's avonds in de cinema krampen in mijn been kreeg doordat ik met al mijn verzuring meer dan anderhalf uur in dezelfde houding had moeten zitten. Bijzonder pijnlijk, letterlijk en figuurlijk, al was het maar voor de andere bioscoopgangers die niet graag gestoord worden als ze zitten te kwijlen bij Brad Pitt of Scarlet Johanson. Sindsdien ga ik alleen nog naar de cinema na een niet al te zware training (en da's nog altijd zowat de helft van de week, tijd genoeg dus).
Training tov. Talent
-
bracebrace
- Mountainbiker
- Posts: 100
- Joined: Thu 23 Dec 2004 22:37
- Location: Orbea Compair
Door dat nabootsen van de chrono rit, verhoog je je weerstand en kun je die rit makkelijker rijden en allicht ook sneller recupereren. Om hem rapper te kunnen rijden moet je, voor zover ik de fysiologie van de fietser momenteel begrijp, zorgen dat je aëroob vermogen toeneemt, d.w.z., dat je meer en beter zuurstof levert aan de spieren. Dit doe je door honderden kilometers te vermalen per week aan een relatief lage snelheid, zoals de winnaar van de chrono (rijdt naar zijn werk). Om ergens te raken als beginnend renner moet je, dacht ik, minimum 3 uur per dag trainen en een groot deel van die trainingen zijn duurtrainingen.Bengo wrote: Ik blijf me afvragen hoe het mogelijk is dat je bij bv. een Hagelandse Chrono 75 km lang in principe zo hard mogelijk rijdt, terwijl je dat op training via je wetenschappelijk opgesplitste uren 'zachte' duurtraining en korte, harde interval etc. toch nooit evenaart. Terwijl ik met mijn opbouwen naar 3u of meer training van bijna-zo-hard-als-ik-kan op een gelijkaardig parcours mijn lichaam toch juist doe wennen aan de intensiteit én de duur van zo'n Chrono.
Daardoor zul je aan een hogere snelheid toch nog aëroob rijden (waarbij je veel energierijk en overvloedig vet verbrandt in plaats van schaars glycogeen). Daar waar een ander al anaëroob moet rijden (wat hij maar een beperkte tijd volhoudt). Om die snelheid te kunnen halen, heb je natuurlijk ook meer kracht nodig, wat onder meer door intervaltrainingen bereikt kan worden.
A propos: Van Huffel in de humo: nog een die zonder hartslagmeter rijdt.
-
Mr. Wallace
- Mountainbiker
- Posts: 173
- Joined: Tue 28 Oct 2003 22:45
- Location: Orbea Zenit
- Contact:
Dat zonder hartslagmeter rijden toch even nuanceren. Ik ben er zeker van dat die mannen vroeger wel een periode met hr-meter hebben gereden. Ik zou nu ook zonder hartslagmeter kunnen rijden, omdat ik mijn lichaam nu veel beter ken, maar ik ken mijn lichaam nu vrij goed omdat ik de afgelopen 2 jaar met hartslagmeter heb gereden. Dus moest ik nooit een hartslagmeter hebben gehad, dan zou ik nu nog zeer slecht trainen. By the way: ik ben ook iemand die al heel veel over training gelezen heeft en het nu probeert toe te passen. Spijtig ben ik zoals ivo, en bepalen de pezen de grenzen van de conditie. Thans worden pezen en botten ook sterker van trainen. Je gaat zelfs meer bot krijgen door te trainen, hoe raar het ook klinkt.
Dat is juist het punt, pezen en botten zullen maar zeer beperkt verstekren ten gevolge van training. Je pezen, aanhechtingen, enz zullen nooit de toename van je spiervolume kunnen volgen vandaar kwetsuren eenmaal de trainingen over je natuurlijke limiet gaan.Mr. Wallace wrote: Thans worden pezen en botten ook sterker van trainen. Je gaat zelfs meer bot krijgen door te trainen, hoe raar het ook klinkt.
Nu ook profs hebben last van dit femomeen maar hebben meer artificiële hulpmiddelen ter beschikking om deze beperking uit te stellen of onder controle te houden. Dan spreek ik natuurlijk nog niet eens over ongeoorloofde middelen maar o.a. over massage, medische begeleiding, kiné en een overvloed aan rust ter beschikking (het scheelt natuurlijk ook als je na een training van zes uur strijk in uwe zetel kan gaan liggen met als enige zorg uw volgende training of dat je daarna nog een nachtshift moet gaan draaien en nog een hoop huishoudelijke besognes aan uw hoofd
).Hola!!
Jullie zijn er 'zeker van' dat onze nieuwe klimkampioen Wim Van Huffel e.a. 'vroeger' wel met een hartslagmeter gereden heeft.
Dit zijn beweringen die je niet zo mag stellen, gewoonweg omdat je het NIET weet. Laten we het houden bij de feiten zoals we die kennen, en die zijn dat momenteel, anno 2005, in het tijdperk van inspanningsfysiologen en talloze al dan niet zelfverklaarde wielertrainers en trainingsboeken zowel de beste wielrenner ter wereld in 'vlakke' koersen (Tom Boonen) als één van de besten wanneer het op hoge en dus voor het lichaam uitzonderlijk zware cols beklimmen aankomt (nl. Wim Van Huffel) ZONDER HARTSLAGMETER trainen, maar wel op gevoel, dwz. zich moe maken, zich pijn doen op training.
Al de rest is gissing en interpretatie, maar het lijkt me een juiste interpretatie als ik stel dat dit rijden 'op gevoel' en dus zonder wetenschappelijke precisie mijn stelling van heel dit lange topic lijkt te bevestigen: rijden en trainen, op gevoel, en niet volgens wetenschappelijke methoden. Zo heb ik nooit op hartslagmeter getraind, maar heb ik 20 jaar geleden op redelijk hoog niveau bij de juniores gekoerst (en veel gewonnen) en doe ik nu al 6 jaar mountainbiken, waarvan de afgelopen 5 maanden redelijk intensief (de fameuze 3 uur training). Allemaal zonder harstlagmeter, maar wel afgaand op mijn eigen gevoel: fris, minder fris, moe, doodmoe, en qua training: niet-getraind, een beetje vordering gemaakt, veel vordering gemaakt en zo dus de trainingen opdrijvend, en meestal gerecupereerd 's anderendaags er weer tegenaan.
Overigens: jullie denken toch niet dat Wim van Huffel zo fenomenaal goed bergop kan rijden (in de Dauphiné op de Ventoux tussen Vinokourov en ARmstrong geëindigd!) omdat hij specifiek en 'wetenschappelijk verantwoord' daarop traint??!! (wat meteen ook het ongelofelijk overschatte belang aangeeft van een op dit forum ook aanwezige topic over 'hoogtemeters trainen')
Ah neen, onze nieuwe berggeit heeft gewoon ontzettend veel aanleg, talent om goed bergop te rijden. Want echt: hij leeft en woont en traint al jàààren in West-Vlaanderen, waar er in het beste geval alleen intensief op kracht kan getraind worden op de Kemmelberg en co.
Kortom, eens te meer een argument PRO mijn opvatting helemaal aan het begin van deze topic: dat talent zoveel meer belang heeft dan training, en zeker dan die zogenaamd wetenschappelijk verantwoorde training. Gewoon veel en hard trainen en dan maar hopen dat je ook alweer talent genoeg hebt om geen blessures te krijgen en om 's anderendaags gerecupereerd weer te kunnen vertrekken. Vraag het maar aan mannen van de praktijk: Merckx, Puttemans, Boonen, Van Huffel, en bovengetekende natuurlijk
Jullie zijn er 'zeker van' dat onze nieuwe klimkampioen Wim Van Huffel e.a. 'vroeger' wel met een hartslagmeter gereden heeft.
Dit zijn beweringen die je niet zo mag stellen, gewoonweg omdat je het NIET weet. Laten we het houden bij de feiten zoals we die kennen, en die zijn dat momenteel, anno 2005, in het tijdperk van inspanningsfysiologen en talloze al dan niet zelfverklaarde wielertrainers en trainingsboeken zowel de beste wielrenner ter wereld in 'vlakke' koersen (Tom Boonen) als één van de besten wanneer het op hoge en dus voor het lichaam uitzonderlijk zware cols beklimmen aankomt (nl. Wim Van Huffel) ZONDER HARTSLAGMETER trainen, maar wel op gevoel, dwz. zich moe maken, zich pijn doen op training.
Al de rest is gissing en interpretatie, maar het lijkt me een juiste interpretatie als ik stel dat dit rijden 'op gevoel' en dus zonder wetenschappelijke precisie mijn stelling van heel dit lange topic lijkt te bevestigen: rijden en trainen, op gevoel, en niet volgens wetenschappelijke methoden. Zo heb ik nooit op hartslagmeter getraind, maar heb ik 20 jaar geleden op redelijk hoog niveau bij de juniores gekoerst (en veel gewonnen) en doe ik nu al 6 jaar mountainbiken, waarvan de afgelopen 5 maanden redelijk intensief (de fameuze 3 uur training). Allemaal zonder harstlagmeter, maar wel afgaand op mijn eigen gevoel: fris, minder fris, moe, doodmoe, en qua training: niet-getraind, een beetje vordering gemaakt, veel vordering gemaakt en zo dus de trainingen opdrijvend, en meestal gerecupereerd 's anderendaags er weer tegenaan.
Overigens: jullie denken toch niet dat Wim van Huffel zo fenomenaal goed bergop kan rijden (in de Dauphiné op de Ventoux tussen Vinokourov en ARmstrong geëindigd!) omdat hij specifiek en 'wetenschappelijk verantwoord' daarop traint??!! (wat meteen ook het ongelofelijk overschatte belang aangeeft van een op dit forum ook aanwezige topic over 'hoogtemeters trainen')
Ah neen, onze nieuwe berggeit heeft gewoon ontzettend veel aanleg, talent om goed bergop te rijden. Want echt: hij leeft en woont en traint al jàààren in West-Vlaanderen, waar er in het beste geval alleen intensief op kracht kan getraind worden op de Kemmelberg en co.
Kortom, eens te meer een argument PRO mijn opvatting helemaal aan het begin van deze topic: dat talent zoveel meer belang heeft dan training, en zeker dan die zogenaamd wetenschappelijk verantwoorde training. Gewoon veel en hard trainen en dan maar hopen dat je ook alweer talent genoeg hebt om geen blessures te krijgen en om 's anderendaags gerecupereerd weer te kunnen vertrekken. Vraag het maar aan mannen van de praktijk: Merckx, Puttemans, Boonen, Van Huffel, en bovengetekende natuurlijk
-
kristoffer
- Mountainbiker
- Posts: 112
- Joined: Sat 11 Dec 2004 11:30
- Location: cube ams pro
Dan blijft de vraag:
wat is een goed georganiseerde en 'doorgedreven' training?? Mijn fameuze 3 uur bijna-zo-hard als ik kan in het Hageland als voorbereiding op de even lange Hagelandse Chrono? Of juist 'wetenschappelijk' opsplitsen in veel lange, maar weinig intensieve trainingen, afgewisseld met korte intervaltrainingen of krachttrainingen.
Of zoals Ken Van den Bulke: relatief weinig trainen en wél als eerste de 75 km.Hagelandse Chrono beëindigen met gemiddeld 26 km/u? Of is dat dan toch gewoon 'talent' te noemen?
wat is een goed georganiseerde en 'doorgedreven' training?? Mijn fameuze 3 uur bijna-zo-hard als ik kan in het Hageland als voorbereiding op de even lange Hagelandse Chrono? Of juist 'wetenschappelijk' opsplitsen in veel lange, maar weinig intensieve trainingen, afgewisseld met korte intervaltrainingen of krachttrainingen.
Of zoals Ken Van den Bulke: relatief weinig trainen en wél als eerste de 75 km.Hagelandse Chrono beëindigen met gemiddeld 26 km/u? Of is dat dan toch gewoon 'talent' te noemen?
-
Nielskie
- Mountainbiker
- Posts: 611
- Joined: Fri 26 Sep 2003 20:36
- Location: Fusion Floyd Marathon SL, Thompson Zeus
- Contact:
Ik heb jarenlang 8 jaar lang zonder hartslagmeter gereden, op mijn gevoel. Toen was dat dus altijd vollos bakkos. Dit zo'n 4a5 keer in de week. Maar toen kon ik nog geeneens een toertocht van 40km uitrijden zonder na 35km een serieuze klop te krijgen.
Talent heb ik dus allesbehalve.
Dan heb ik zo'n 3 jaar geleden een polarreke gekocht en in het begin de trainingschemas van hun website gevolgd (polar personal trainer). Die zijn wel niet fietsspecifiek, maar wat mij opviel is dat ik het vooral veel kalmer aan moest doen, dan dat ik gewend was.
Later ben ik overgestapt op schema's uit een trainingsboekske voor fietsers.
Bijgevolg nu 3 jaar later rij ik vlakke toertochten zo'n 7a8 km/u sneller met evenveel trainingsarbeid dan vroeger. En ik hou het stukken langer vol, een marathon uitrijden is nu geen probleem meer voor mij.
Nu merk ik wel dat ik ten opzichte van vorig jaar niet veel vorderingen maak. Ik zal dus wel mijne grens bereikt hebben waarschijnlijk. Eind vorig jaar zat ik na 10000km ook te sukkelen met pezen en dergelijke. Dus nu heb ik alles wat rustiger opgebouwd en hoop er in oktober geen last van te hebben.
't enige waar ik het moeilijk mee heb is de zogenaamde rustweken, mijn drang om op de fiets te zitten is toch veel te groot zodat ik zoiets niet in mijn trainingen inlas. Af en toe zal ik wel door omstandigheden (fiets kapot, zware feestweek, examens...) eens wat minder fietsen, maar echt bewust doe ik dat niet.
Wat die profs vertellen (of wat de media daaruit filteren), daar geloof ik niet zo veel van. Die boonen heeft als gewoon horloge soms zijne polar 7..-serie aan als ik hem ergens tegenkom. Dus traint die zonder hartslagmeter? Niet echt volgens mij, want zo'n polar ga je niet kopen voor zijn design. Voor dat geld kan je wel iets deftigers kopen horlogegewijs.
Maar die mannen hebben natuurlijk wel talent, anders kan je zo'n prestaties niet uit je benen schudden.
Talent heb ik dus allesbehalve.
Dan heb ik zo'n 3 jaar geleden een polarreke gekocht en in het begin de trainingschemas van hun website gevolgd (polar personal trainer). Die zijn wel niet fietsspecifiek, maar wat mij opviel is dat ik het vooral veel kalmer aan moest doen, dan dat ik gewend was.
Later ben ik overgestapt op schema's uit een trainingsboekske voor fietsers.
Bijgevolg nu 3 jaar later rij ik vlakke toertochten zo'n 7a8 km/u sneller met evenveel trainingsarbeid dan vroeger. En ik hou het stukken langer vol, een marathon uitrijden is nu geen probleem meer voor mij.
Nu merk ik wel dat ik ten opzichte van vorig jaar niet veel vorderingen maak. Ik zal dus wel mijne grens bereikt hebben waarschijnlijk. Eind vorig jaar zat ik na 10000km ook te sukkelen met pezen en dergelijke. Dus nu heb ik alles wat rustiger opgebouwd en hoop er in oktober geen last van te hebben.
't enige waar ik het moeilijk mee heb is de zogenaamde rustweken, mijn drang om op de fiets te zitten is toch veel te groot zodat ik zoiets niet in mijn trainingen inlas. Af en toe zal ik wel door omstandigheden (fiets kapot, zware feestweek, examens...) eens wat minder fietsen, maar echt bewust doe ik dat niet.
Wat die profs vertellen (of wat de media daaruit filteren), daar geloof ik niet zo veel van. Die boonen heeft als gewoon horloge soms zijne polar 7..-serie aan als ik hem ergens tegenkom. Dus traint die zonder hartslagmeter? Niet echt volgens mij, want zo'n polar ga je niet kopen voor zijn design. Voor dat geld kan je wel iets deftigers kopen horlogegewijs.
Maar die mannen hebben natuurlijk wel talent, anders kan je zo'n prestaties niet uit je benen schudden.
