coast 2 coast medio september te boeken via joker

[pocoloco]

Wanneer heeft de info-vergadering in Bierbeek precies plaats?

Zaterdag 23 april: er worden beelden van zowel de Coast to Coast als de Ruta del Cid getoond, de tochten worden uitvoerig besproken en er wordt een stevige tocht van een km of 60 op GPS gereden - kwestie van er al eens mee kennis te maken. Daarna douchke, spagettike en "chatten" met de anciens.

Als je me op de pocolocoATskynet.be een berichtje stuurt hou ik je op de hoogte als het bijna zo ver is (om de spagettis te bestellen).

[A d r i]

Ik zal die datum ook al maar noteren, vind het ook altijd plezant eens langs te komen bij jullie :D .

[catchup!]

Groot excuus maar dat is fotopic.. dat hoort bij het gratis hosten.

Je kan die "buy"-optie toch gewoon uitschakelen? Ik geloof dat je die zelfs speciaal moet inschakelen en dat de "buy"-optie standaard helemaal niet verschijnt. 't is maar een tip.

[A d r i]

Een boeiend verslag van de Transpyrinaika bij Col d'Extreme (door iemand die ook de Poco Loco versie gereden heeft en dus kan vergelijken) vind je HIER.. klik ook eens door naar de foto's (onderaan het verslag - magnifiek)

[pocoloco]

Een boeiend verslag van de Transpyrinaika bij Col d'Extreme (door iemand die ook de Poco Loco versie gereden heeft en dus kan vergelijken) vind je HIER.. klik ook eens door naar de foto's (onderaan het verslag - magnifiek)

Ik kom niet graag op dit forum in het kader van mijn commerciële bezigheden maar die op & aanmerkingen op het einde van dat verslag tarten toch alle verbeelding... die organisatie krijgt van de auteur (ik moet hem kennen maar kan er geen gezicht op plakken ?!?) krediet voor hun lijst minpunten omdat het "nog maar" de tweede keer is dat ze die tocht organiseren ?!?

Met alle respect: bij ons waren alle punten die op het einde opgesomd worden al bij de eerste keer in orde - en de volgende 9 jaar alleen nog maar verbeterd. Ik zou kunnen beginnen aftikken maar dan herhaal ik gewoon heel dat lijstje... hallucinant !
Het enige wat er aan het basisprincipe van onze begeleiding toegevoegd is na de eerste editie is de snack bij aankomst in het hotel/herberg. Dat was iets wat we onderschat hadden maar dat we na de éérste editie al direct veranderd hebben.

De rest is identiek gebleven: voldoende omkadering (1 aan hotel met wagen, 1 standby met 4x4, 1 als allerlaatse op het traject), verkeerd rijden zo goed als uitsluiten (vroeger daags voordien verkennen met een enduro en lintjes bovenop het roadbook, nu met GPS), goeie nachtrust (minimum aan slaapzalen, max aan kamers), noodplan (tiens, is VERPLICHT in Spanje, al jaren !!), communicatie...

Je telt redelijk wat (naar mijn normen toch) geld neer voor zo'n reis, je weet dat er een groot stuk "plantrekkerij" aan te pas zal komen maar je verwacht je toch aan de basisregels van een goeie organisatie ?? Ik stel hier vast dat die grondig met de voeten getreden worden - afgaand op dit verslag toch ?

We doen meestal enkele jaren over de voorbereiding van één van onze lange-afstandstochten en dat heeft zijn reden:

Zo'n Pyreneeën-tocht is een straf avontuur en gaat bijna volledig door afgelegen hooggebergte, dat is dus niet een rondje over het plaatselijke Bloso parcours met gsm-ontvangst en ravitaillering.
Buiten prullen als verkeerd rijden of slecht slapen kan er van alles gruwelijk mis gaan in die bergen, zich daar goed bewust van zijn is regel 1 van iedereen die er nog maar aan denkt van zich in die bergen te bewegen, te voet, per fiets of hoe dan ook.
We organiseren al jaren op het eerste gezicht zeer gevaarlijke bergsportactiviteiten maar de zware ongelukken gebeuren ALTIJD bij het mountainbiken. Waarom ? Omdat we daar het minste controle hebben over wat er onderweg gebeurd. We kunnen (bijna) garanderen dat je een rappel van 200 meter overleeft omdat we dat "controleren" maar we kunnen niet garanderen dat je op de eerste de beste afdaling geen klapband krijgt en in het ziekenhuis beland.
Ik zeg wel "bijna" garanderen want als mens ben je pas 100% veilig als je dood bent, het uitsluiten van de risicofactor op ons welzijn is onmogelijk: je ademt, je loopt risico... c'est la vie...

Als commerciële en/of ervaren organisatie/begeleider draag je in dat opzicht een dubbele verantwoordelijkheid: je moet het je deelnemers zo goed mogelijk aan het verstand brengen én je moet je "als een goede huisvader" gedragen. Ttz, je moet alle redelijke voorzorgsmaatregelen getroffen hebben om alle te voorziene problemen te voorkomen en, als die zich voordoen, om die op te vangen.
Zoiets vraagt ervaring (tijd), nog eens tijd, geld en moeite.

Deze reactie komt er omdat ik het een beetje beu ben om te horen dat wij "duur" zijn in vergelijking met... Als je dan leest hoe het eraan toe gaat wordt alles ineens véél duidelijker - zo kunnen wij morgen onze cowboyhoed aantrekken en ook iets gelijkaardigs "organiseren" hoor - goedkoper waarschijnlijk...
Ik twijfel er trouwens niet aan dat de "andere" prijzen stilletjes omhoog zullen gaan tot ons niveau. Omdat er gewoon geen andere manier is om zoiets serieus, gezond en langdurig vol te houden. Je kan een paar keer gokken dat het goed gaat maar dat blijft niet duren.
Ik weiger onze klanten als proefkonijnen te gebruiken en de dingen pas bij te sturen als ze mis gaan (genre, we lossen de problemen op als ze zich stellen...).

Enne... die lintjes die er nog hingen waren inderdaad niet van ons, we rijden al een tijdje op GPS én daarvoor haalden we die lintjes weg na elke rit. Het enige spoor dat je achter moet laten is dat van je banden...

Koen Viaene
Gediplomeerd berggids, idem canyoning-gids, EHBO Wilderness First Responder, graduaat Sport & Recht
zaakvoerder Poco Loco Adventures & begeleider van de meeste van onze mtb raids - en nu ga ik slapen

[peter]

Als het je kan gerussttellen Koen:
- uit je reactie blijkt je professionaliteit
- het is ook mijn ervaring dat 90% van de mtb'ers en vele reisorganisatoren de gevaren van de bergen flink onderschatten en dat de backup bij ongevallen zo goed als zero is.
- ik heb al heel wat reisjes gemaakt met de mtb(me vaak afgevraagd waarom ik de organisatie betaalde, terwijl er tov zelf organiseren geen enkele meerwaarde/bijkomende veiligheid was) maar en qua prijs en qua kwaliteit is de CTC toch bij de beste, zeker nu met gps.
Bij duitsers en fransen ben je snel het dubbele kwijt. Soms staat daar extra kwaliteit tegenover, soms denk je vuile poenpakkers.
Jij rijdt als organisator ook zelf mee(uitzonderlijk) en houdt rekening met opmerkingen.
Ik heb het verslag in kwestie gelezen en mijn keuze zou niet moeilijk zijn.
Misschien één tip, bij vervangen GPS een GPS met acoustisch signaal nemen bij richtingvrandering.

[pocoloco]

Als het je kan gerussttellen Koen:
- uit je reactie blijkt je professionaliteit
- het is ook mijn ervaring dat 90% van de mtb'ers en vele reisorganisatoren de gevaren van de bergen flink onderschatten en dat de backup bij ongevallen zo goed als zero is.
- ik heb al heel wat reisjes gemaakt met de mtb(me vaak afgevraagd waarom ik de organisatie betaalde, terwijl er tov zelf organiseren geen enkele meerwaarde/bijkomende veiligheid was) maar en qua prijs en qua kwaliteit is de CTC toch bij de beste, zeker nu met gps.
Bij duitsers en fransen ben je snel het dubbele kwijt. Soms staat daar extra kwaliteit tegenover, soms denk je vuile poenpakkers.
Jij rijdt als organisator ook zelf mee(uitzonderlijk) en houdt rekening met opmerkingen.
Ik heb het verslag in kwestie gelezen en mijn keuze zou niet moeilijk zijn.
Misschien één tip, bij vervangen GPS een GPS met acoustisch signaal nemen bij richtingvrandering.

Het goeie en tegelijkertijd het vervelende van een GPS is dat je op het moment dat je hem koopt hij al bijna verouderd is , die markt evolueert bliksemsnel.

We hebben een model of 5 getest vooraleer ons op de Garmin Geko 201 te richten, dat was toen het meest ideale toestelletje voor ons gebruik: licht, eenvoudig in gebruik, goeie antenne, snelle werking, blijft werken onder langdurige harde schokken, groot track-geheugen, relatief betaalbaar (33 stuks !) etc.
Nu moeten die nog wel (hopelijk) een paar jaar meegaan maar als die vervangen moeten worden zullen we daar zeker rekening mee houden en weer alles op de markt de revue laten passeren.
Het enige echte nadeel aan de Geko's is dat ze batterijen vreten. Maar ik heb toevallig gisteren oplaadbare AAA's gevonden met 900 mah ipv de oude 800. Ik heb een setje gekocht om te testen en als dat een duidelijk verschil is vallen we weer in kosten .

De Geko's geven ook een waarschuwing voor scherpe bochten maar alleen op het scherm en dan moet je natuurlijk net aan het kijken zijn, niet ideaal. Nu, als je er een gewoonte van maakt om de 30 seconden eens op je schermpje te kijken kan je niet ver mis rijden .

Het ideale toestel voor ons bestaat (of bestond), maar is nooit in Europa op de markt gekomen: de Rhino-serie van Garmin. Dat waren GPS'sen die buiten hun normale functies ook een walkie-talkie ingebouwd hadden.
Een leuk gadget voor onderweg.
Maar wat beter was: je kon op je scherm ook zien waar er zich andere toestellen bevonden ! Fantastisch als veiligheidsmaatregel/hulpmiddel voor ons om evtl. verloren of verongelukte bikers op te sporen.
Probleem was dat die dingen op een Amerikaanse radiofrequentie werken die in Europa verboden is. Ik heb ze dus nooit kunnen testen... spijtig !

Koen

[Grensgeval]

Reactie op het bericht van de heer Koen Viaene,

Ik heb destijds (2002) voor de betreffende organisatie een, zoals zij dat noemen, "pilot" gedaan en wel van een weekprogramma in de oostelijke Pyreneeën. Ik kan niet anders zeggen dan dat deze tocht uitermate goed was voorbereid. De bedoeling was dat ik de routebeschrijvingen zou verifiëren en verslag zou uitbrengen over de verschilende aspecten van de overnachtingsadressen. Deze tocht (Pallars Sobirà) is vervolgens een serieus programma geworden en inmiddels door een niet gering aantal mensen gefietst (de een nóg enhousiaster dan de ander).

Tijdens deze "pilot" heb ik overnacht op enkele plaatsen waar Poco Loco ook met zijn coast to coast komt. In een refuge kreeg ik ongevraagd te horen dat men overwoog Poco Loco de toegang tot de berhut te ontzeggen en wel vanwege zeer negatieve ervaringen (ondermeer dronkenschap, onderkotsen van het sanitair, etc.). Men vond de groepssamenstelling zeer onevenwichtig (en te groot), waarbij men van mening was dat een aantal deelnemers sowieso niet capabel was om een dergelijke tocht uit te rijden. Men had sterk de indruk dat het vooral financiële overwegingen waren, die er toe hadden geleid dat er sprake was van een veel te grote groep.
Toen ik in een volgende hostal nader informeerde, kreeg ik min of meer een zelfde verhaal te horen.
Aldus lijkt me de opmerking dat "alle punten bij de eerste keer in orde zouden zijn", tamelijk misplaatst.

Voorafgaande aan het "gps-tijdperk" werden de Poco Loco routes voorafgaande aan de dagritten met een terreinmotor uitgepijld en na afloop van de rit werd de markering met dezelfde motor weer verwijderd. Hier was men ter plekke bepaald niet van gecharmeerd en dit werd gezien als een vorm van minachtng voor de rust en een volledig gebrek aan respect voor de natuur.
Maar wat wil je, als het zelfs in je hoofd haalt om die schitterende natuur te "bevuilen" met die, een vreselijke herrie producerende, quads!

De organsator(en) van de Transpirinaika leggen een niet te beschrijven liefde en motivatie aan de dag voor het gebied, de natuur en de fietsen. Ze worden bovendien door menig berghut-beheerder "op handen gedragen".
De commerciële aspiraties liggen op een laag pitje. Eerst en vooral willen ze zo snel mogelijk een zo optimaal mogelijke tocht te organiseren. De paar onvolkomenheden ten aanzien van de routebeschrijving, waar in 2004 sprake van was, zijn al lang gecorrigeerd. Ik heb onlangs vernomen dat het traject voor 2005 "staat als een huis". Desondanks gaan ze in mei met 5 man toch weer een aantal routebeschrijvingen controleren.

Het verhaal waarop de heer Viaene zijn betoog baseert is er slechts één.
Ik heb stellig de indruk dat deze persoon bepaald niet de minst kritische is ....
Op de website van Col d'Extrême (www.col-d-extreme.nl) tref ik verhalen
van deelnemers aan de tocht van 2003 en 2004, die er qua positiviteit niet om liegen. Bovendien heb ik ("in het veld") bikers ontmoet die de tocht hebben gereden. Zou het echt toevallig zijn, dat beiden onafhankelijk van elkaar verklaarden dat voor hun de Transpirinaika zondermeer een grandioze ervaring was?

Niet vergeten mag worden dat de Transpirinaika op een behoorlijk ambitieuze wijze wordt georganiseerd. Juist met het oog op onvoorziene zaken, is er dagelijks sprake van meerdere routevarianten. Op deze wijze kan een ieder aan z'n trekken komen, ongeacht de fysieke vermogens. Bovendien zijn er af en toe passages voor de echt fanatiekelingen, die nog eens wat extra's willen doen.
En inderdaad dit soort reizen zijn niet bestemd voor watjes, mietjes, zeikerd, e.d.
Je moet in meerdere opzichten een beetje een kerel zijn.

Ten aanzien van de Transpirinaika weet ik (al dan niet toevallig) dat er niet minder dan 5 jaar voorbereiding vooraf is gegaan aan de uiteindelijke pilot, welke weer vooraf is gegaan aan de eerste editie.
Voorwaar is men niet "over één nacht is gegaan" en ik ben er van overtuigd dat men dat nog steeds niet doet. Elk jaar worden nieuwe routes verkend en bestaande beschrijvingen geverifieerd. Dat ze daarvoor mede gebruik maken van bevriende bikers is inherent aan het feit dat ze niet als standplaats de Pyreneeën hebben.
Kortom: deze jongens zijn bij wijze van spreken jaar in jaar uit dag en nacht bezig met de verwezenlijking van hun droom: de Transpirinaika tot een optimale, magistrale tocht te maken. Omdat ik die ambities niet wil laten vestoren door de heer Viaene, geef ik hier deze reactie.

De heer Viaene zou er goed aan doen zich op te stellen op een wijze die in de reiswereld gebruikelijk is (en die sportief gezien meer verantwoord is) en die neerkomt op het volgende: "elkaars nest niet bevuilen". Als je, door het op deze wijze reageren op een bericht van een internet-forum, je klandizie moet zien veilig te stellen ...
Ik ben ervan overtuigd dat George zich "never nooit niet" zich op een dergelijke wijze zou manifesteren en een dergelijk podium zou gebruiken om zijn misprijzen te uiten ten aanzien van een andere organisatie.

[pocoloco]

Hey "meneer Grensgeval", ik stel me netjes voor met naam en toenaam in het begin van mijn mail voor ik commentaar geef op iemand anders - dat laat de lezers toe mij en mijn opmerkingen te plaatsen.

Niets is zo gemakkelijk dan anoniem wat verdachtmakingen en stemmingmakerij te spuien. Ik heb mijn nek héél ver uitgestoken in vorige mail en heb dat heus niet zonder de nodige twijfels gedaan.
Laat ik het vergelijken met de moegetergde fietsenmaker die voor de zoveelste keer moet uitleggen waarom zijn XT-geëquipeerde mtb duurder is dan de full suspension van de Macro .

Ik kon deze mail ook schrijven en ondertekenen door een fictieve deelnemer van één van onze tochten - geen hond die dat zou weten want ik ben nu op een andere computer bezig...

Dit gezegd zijnde: ik weet niet goed wat ik aanmoet met je mail... 't is zo bij de haren gegrepen en ver van de werkelijkheid dat ik een beetje met mijn mond vol tanden sta...

Is het een poging is om kwaad bloed te zaaien tussen ons en de uitbaters van enkele logies ?
Ben je ter goeder trouw ? 't Zou kunnen want ik heb - ook ongevraagd - verleden jaar ook ongelooflijk negatieve commentaar op CdE gekregen van een uitbater (ik wist niet eens dat jullie daar ook kwamen !).

Ik ben trouwens 99,99% zeker dat het dezelfde gast is, nen toffen tiep waar we sinds jaren met open armen ontvangen worden - zoals overal trouwens ?!? En zolang dat zo is gaan we daar blijven gaan ook.
We komen in die logies trouwens niet alleen in het kader van onze "grote" CTC, ook met "halve" CTC's voor groepjes op maat, met sneeuwschoentochten in de winter, trektochten - we kennen die mensen na al die jaren echt wel goed.

Als je mail echt is, is dat misschien hun idee van "met iedereen goed staan" ?? Ik weet het niet.

Er gaan trouwens heel wat mensen op dit forum zich aangesproken voelen door jouw beschrijving van onze deelnemers: een kruising tussen kotsende hooligans en watjes , zelden zo gelachen.
Het is niet omdat we voor een correcte omkadering zorgen dat we helpen met trappen hé !

Dat doet er me trouwens aan denken... hoog tijd dat we nog eens de Pyreneeën met quads gaan kapotrijden !! Het is alweer van 2003 geleden, de eerste en enige keer totnogtoe - met een groepje van 4 deelnemers en 70% over het asfalt, ze scheurden zo hard door de bergen dat ze amper de dagafstanden van de mtb haalden !

Koen, de enige echte en pal achter zijn uitspraken staande

[ATX860]

nou, ik lees dit allemaal een beetje ongemakkelijk. Ik geef misschien ook ongevraagd mijn mening maar ik heb sterk de indruk dat hier op een laffe wijze gepoogd wordt om Poco Loco in een slecht daglicht te stellen.

mijn broer en ik namen deel aan de door Poco Loco georganiseerde CTC in 1999 (ik denk de tweede of derde editie, met enduro rijder dus). Ik had stellig de indruk dat Koen Viane zeer correct was. Het viel me tevens op hoe ge-engageerd hij was tgo de Pyreneeen. Ik werk zelf af en toe voor een reisagentschap als reisleider en weet uit eigen ervaring dat milieu vaak geen topprioriteit is.

Uiteraard worden die dingen op een commerciele basis georganiseerd, uiteraard zijn er enkele punten voor verbetering vatbaar (ik persoonlijk lust geen salami bij ontbijt). maar ik vond dat de prijs/kwaliteit zeer goed, veel ambiance en hulp in de groep, de heer Viane is geen koelberekende noch onpersoonlijke reisorganisator maar vlot aanspreekbaar, ik had de indruk dat iedereen goed wist dat het zwaar zou zijn en heb nog steeds de beste herinneringen aan die reis.

Het moest me gewoon even van het hart

De groeten

Steven De Coster aka ATX860