Za 17/05/2014 - 7de HerderMarathon - Schorisse (Maarkedal)

[meester biek]

Ik vond die stickers op de helm nu juist wel een goed idee, niks 'gay', wel lekker gemakkelijk.
De 80 gereden (had er 84) maar de laatste kilometers moeten aftellen ...
Dat dit op alle vlakken een supertocht is hebben we weer mogen ondervinden, proficiat Herders
Het stukje in de buurt van 'Le Dieu' is voor velen (ook voor mij) een beetje 'trop', mss. hier een optie laten zodanig dat wie wil dit stuk kan laten voor wat het is.
Toch nog een 'pipo' gezien zonder helm , gelukkig had ik de mijne op toen ik plots voor m'n fiets lag
Tot volgend jaar

[toscana]

Het was inderdaad een leuke tocht. Ook een perfecte oragnisatie. Na 115 km waren mijn benen wel choco. Dus de laatste 8 km rustig binnengereden. 2 kleine opmerkingen: de eerste keer dat je kon kiezen tss haevy en easy. Het haevy gedeeltje was een wandelpartij. Het draaien en keren in het grote bos vond ik ook minder leuk. Ook omdat het veel aanschuiven was. Maar ik ben er zeker niet mee eens wat hierboven staat. Een trage die betaalt heeft evenveel rechten dan een snelle. Maar iedereen moet wel met elkaar rekening houden. Ik betaal ook soms graag iets meer voor leuke t-shirt.

[cowboy peter]

Na enkele jaren de 80 gereden te hebben , dit jaar besloten om net zoals bij de eerste 2 edities, de full monty te doen. Alleen gestart rond een 9u30 (een half uur buiten tijd), en genoten van de mooie tocht. De eerste lus was ondanks mijn lage verwachtingen best leuk om te rijden, en relatief vlot bollend. Het bosje van de docteur lag vettiger of gedacht, maar al laverend tussen de medebikers viel dit best te doen. Bois d'hubermont is voor mij altijd een absoluut hoogtepunt. Door velen verguisd wegens te moeilijk, te vettig, te veel stappen, mannen dit is het echte werk: controle over de fiets houden, grip zoeken, juiste spoor kiezen, en op gepaste tijd STAMPEN op de pedaaltjes. Hier maak je echt het verschil . Dat je, zeker met wat medebikers die soms het juiste spoor versperren, soms al eens van de fiets moet voor enkele meters hoort er bij. Dat er modder ligt - so what -, hier is het nooit volledig droog. Alleen al voor dergelijke stukken ga ik MTB-en. Het trap en brugjesbos in de omgekeerde richting, een uitdaging waar ik toch efkens een voetje moest zetten op de opeenvolgende trapjes. (een puntje om aan te werken! bij mezelf niet mis te verstaan). Het Livierenbos, met de opeenvolgende taluds, mooi, sommige moeilijk, maar niet onmogelijk, alhoewel ik vlak voor de wortel toch mijn remmen dicht trok omdat ik het juiste spoor niet zag. De laatste 30km zijn dan meer traditionele stukken die ervoor zorgen dat het lijf en de benen langzaam maar zeker gesloopt worden. De optielus was met de kanarieberg en een extra passage door het muziekbos zelf verrassend. Niet gedacht dat ze ons nog daar naartoe zouden zenden. Het finalebosje is ook altijd leuk, mooie brug die gebouwd werd trouwens.
Bevoorradingen, bepijling , fietsenstalling, omkadering, alles picobello.
Minpuntje : de laatste bbqworst was voor de biker voor mij. Frustrerend. Bij thuiskomst direct de bbq in gang gestoken en mijn eigen worstje gebakken.
Bij leven en welzijn tot volgend jaar, en ik kijk nu al uit naar de tocht eind juni in Flobecq waar je tot 130km in la pays des collines rondtoert.

[Volder]

4e deelname voor mezelf en de partner's in crime;
opnieuw uitmuntende organisatie, bevoorrading en bepijling.
Wat de Herders ieder jaar terug voor elkaar krijgen verdient toch een dikke vette proficiat!!!
Naast de super tocht is ook de apres meer dan verzorgd, al moet ik nu serieus 'smouten' met aftersun...

Alvast tot volgend jaar!!!

[betonboerke]

Super tocht, mooi weer en dan nog in de mooiste streek van België !!! Ieder jaar aanwezig ( vorig jaar tegenvaller door de vele regen)" bovenste beste organisatie " die gasten kunnen er wat van !!!!

[uncle sam]

Parcours was min of meer hetzelfde als vorig jaar. Gestart voor de 100 + optielus, gezapig tempo zonder lang in het rood te gaan.
Organisatie was zeer goed. Nog geen editie gemist, toch mis ik de "spark" van editie #1.
Ook erger ik mij meer en meer aan de vele gras/dokker passages, waar je tot het stuur tussen de grasstengles zit, en nauwelijks een spoorvorming ziet
Ofwel snoei je hier deftig (ja dit kost tijd en moeite), ofwel haal je dat eruit aub. Heeft weinig met mtb te maken imo.

Puntjes voor verbetering:
- graag terug een stuurbord of armbandje, foto sportograf interesseert mij toch niet
- aangepaste bevoorrading voor marathon rijders: je kunt geen 5-8h rijden op wafels, chips, zoutstokjes, banaan of chocolade, voorzie snellere suikers op de bev voor de grote afstanden aub (zie andere org die dit wel doen)
- iets meer snoeien aub


Tot volgend jaar.

[uncle sam]

Bois d'hubermont is voor mij altijd een absoluut hoogtepunt. Door velen verguisd wegens te moeilijk, te vettig, te veel stappen, mannen dit is het echte werk: controle over de fiets houden, grip zoeken, juiste spoor kiezen, en op gepaste tijd STAMPEN op de pedaaltjes. Hier maak je echt het verschil . Dat je, zeker met wat medebikers die soms het juiste spoor versperren, soms al eens van de fiets moet voor enkele meters hoort er bij. Dat er modder ligt - so what -, hier is het nooit volledig droog. Alleen al voor dergelijke stukken ga ik MTB-en.

So true, ook mijn fav stuk uit de HM

[Frank-L]

Terug een dikke proficiat aan de herders voor de onberispelijke organisatie! Met dit jaar ook mooi weer van de partij, terug de mooiste (vlaamse) toertocht van het jaar, waar alle facetten van mtb (technische passages, korte & langere klims, afdalingen,...) volop aan bod komen, kortom: genieten! Volgend jaar meer van dat, bedankt!

[jari2057]

Na enkele jaren de 80 gereden te hebben , dit jaar besloten om net zoals bij de eerste 2 edities, de full monty te doen. Alleen gestart rond een 9u30 (een half uur buiten tijd), en genoten van de mooie tocht. De eerste lus was ondanks mijn lage verwachtingen best leuk om te rijden, en relatief vlot bollend. Het bosje van de docteur lag vettiger of gedacht, maar al laverend tussen de medebikers viel dit best te doen. Bois d'hubermont is voor mij altijd een absoluut hoogtepunt. Door velen verguisd wegens te moeilijk, te vettig, te veel stappen, mannen dit is het echte werk: controle over de fiets houden, grip zoeken, juiste spoor kiezen, en op gepaste tijd STAMPEN op de pedaaltjes. Hier maak je echt het verschil . Dat je, zeker met wat medebikers die soms het juiste spoor versperren, soms al eens van de fiets moet voor enkele meters hoort er bij. Dat er modder ligt - so what -, hier is het nooit volledig droog. Alleen al voor dergelijke stukken ga ik MTB-en. Het trap en brugjesbos in de omgekeerde richting, een uitdaging waar ik toch efkens een voetje moest zetten op de opeenvolgende trapjes. (een puntje om aan te werken! bij mezelf niet mis te verstaan). Het Livierenbos, met de opeenvolgende taluds, mooi, sommige moeilijk, maar niet onmogelijk, alhoewel ik vlak voor de wortel toch mijn remmen dicht trok omdat ik het juiste spoor niet zag. De laatste 30km zijn dan meer traditionele stukken die ervoor zorgen dat het lijf en de benen langzaam maar zeker gesloopt worden. De optielus was met de kanarieberg en een extra passage door het muziekbos zelf verrassend. Niet gedacht dat ze ons nog daar naartoe zouden zenden. Het finalebosje is ook altijd leuk, mooie brug die gebouwd werd trouwens.
Bevoorradingen, bepijling , fietsenstalling, omkadering, alles picobello.
Minpuntje : de laatste bbqworst was voor de biker voor mij. Frustrerend. Bij thuiskomst direct de bbq in gang gestoken en mijn eigen worstje gebakken.
Bij leven en welzijn tot volgend jaar, en ik kijk nu al uit naar de tocht eind juni in Flobecq waar je tot 130km in la pays des collines rondtoert.

sorry was de schuldige van dat laatste worstje

[barty]

Ondertussen is mijn lichaam al een beetje bekomen van de rit van zaterdag (geen vering hé) maar laat ons zeggen dat de beentjes nog niet 100% gerecupereerd zijn.
Zaterdag rond 7u45 vertrokken voor de 120 km en ik had eigenlijk de kaarten niet bekeken op voorhand maar stelde nogal snel vast dat de lus naar Leupegem een copy was van vorig jaar, met dit verschil dat vorig jaar het water met beken naar beneden stroomde op Ten Berge en dat het dit jaar quasi een autostrade was .
Ik had de indruk dat het parcours quasi identiek was als vorig jaar maar dan enkel bosjes en bossen en houten brugjes die van de andere richting moesten genomen worden.
Ik heb de tocht afgelegd met zomerbandekes en moet zeggen dat dit toch nog een doenbare keuze was. Op nogal wat plaatsen kunnen blijven rijden waar mannen met tractorbanden te voet stonden, echter op enkele plaatsen toch ook hier en daar voet aan de grond moeten zetten .

Echter heb ik wel een bedenking bij de bepijling, op sommige plaatsen stond die echt zeer laat, of aan de linkerkant of zelfs in de bocht...alles bij mekaar denk ik dat ik toch een 5- tal keer moeten hard in de remmen gaan ben hierdoor en zelfs ne keer met nogal wat nonchalance een oprit van een woning opgereden omdat op die plaats de pijl te vroeg hangde ( vond ik )

De optielus heb ik gelaten voor wat het was en tja op deze tocht moet je zelfs in het laatste bosje geconcentreerd blijven , gelukking kunnen corrigeren of was onzacht in contact gekomen met de Oost Vlaamse bodem.
Toch wel een mooie tocht hoor.