Za 06/10/2012 De Haan :: 18de Dunebikerstocht

[uncle sam]

Khad indruk dat ik beter 2x de 25km had gedaan.
Nog nooit zoveel langs grote banen en verkeerslichten gereden op een TT ... op wa trok da nu mensen? Ik rij met de MTB om tot rust te komen, loods ons aub niet dwars door Oostende.
Koop voor volgend jaar es paar dozen extra pijlen. Bepijling op de Schorre was er niet, enkel de vermelding: "volg de blauwe bloso pijltjes"
Ik heb die blauwe pijltjes gevolgd tot ik plots besefte dat ik terug bij dezelfde pijltjes uitkwam. Ne soep ... met balletjes
1bev was vo mij genoeg, khad al gegeten over de middag
Nuja, twas goe geprobeerd maar volgend jaar ziede mij nimeer.

[MC Johan]

Khad indruk dat ik beter 2x de 25km had gedaan.
Nog nooit zoveel langs grote banen en verkeerslichten gereden op een TT ... op wa trok da nu mensen? Ik rij met de MTB om tot rust te komen, loods ons aub niet dwars door Oostende.
Koop voor volgend jaar es paar dozen extra pijlen. Bepijling op de Schorre was er niet, enkel de vermelding: "volg de blauwe bloso pijltjes"
Ik heb die blauwe pijltjes gevolgd tot ik plots besefte dat ik terug bij dezelfde pijltjes uitkwam. Ne soep ... met balletjes
1bev was vo mij genoeg, khad al gegeten over de middag
Nuja, twas goe geprobeerd maar volgend jaar ziede mij nimeer.

Ik kan me hier volledig bij aansluiten.
Na de mooie tocht van Oostduinkerke enkele weken geleden met veel verwachtingen naar de kust gekomen.
Wat een afknapper qua parcours !

[mtbiker.]

Zeer leuke passage door het duinenbos in de haan. Was de eerste keer dat ik door dit bos gereden heb, en vond ik zeker de moeite.
Ook het strand is altijd een leuke ervaring !!

Tot de volgende!

[winnitou]

Dit was volgens mij een organisatie van een cycloclub.

Heb vorig jaar in december ook in De Haan gereden (andere locatie) en dat was zeker een niveau hoger m.a.w. meer moeite voor gedaan.

In het geheel bekeken heb ik er geen spijt van dat ik naar hier afgezakt ben maar er kon veel meer uitgehaald worden dan de "rondleiding "door Oostende.

Bevoorrading was in orde met zeer vriendelijke mensen.

[henkieboy]

kan mij aansluiten met de commentaren hier boven .
het strand en de duinen konden veel goedmaken maar zeker nie alles.
wegens verkeerde banden de 45 gevolgd (met die regen de schorre ).
volgend jaar ook nog eerst ne keer peinzen voor ik naar hier kom .(ne rondleiding door oostende doe ik liever met de familie )

[patje2]

Hier iets na 8u vertrokken voor mijn eerste tt aan de kust
Vertrokken in de regen na 4km eindelijk gestop met regen en eindelijk offroad door een parkje met enkele heuveltjes daarna via enkele kerkwegeltjes door hofstede van een boer dan veel te veel verharde wegen tot we eindelijk op een oude treinspoor kwamen van hier ging het voor verschillende km de goede kant op de pasage op de blosoroute van oostende als toppunt dan een te lang verbindingstuk na 30km eindelijk een ravi die meer dan ok was. Na terug meerdere km door het centrum van oostende even een parkje in waar meer uit te halen is denk ik. Eindelijk op de dijk aangekomen was het wel afzien met de wind die in het nadeel stond. De duinen pasage tof enkele kuitenbijtertjes (verhard). Dan was het eindelijk zo ver mijn eerste rit over het strand Direkt recht naar de waterlijn proberen te rijden dan onmidelijk een golfbreker over ik voelde meteen dat het toch niet zo makelijk is. Was ik blij dat ik mijn bike kon inpikken bij een blijkbaar iets ervaringrijkere biker op het strand. Wat duurde de 6km hier lang. Even later de pasage van De Haan bad wederom verhard deet wel goed om de beentjes even te laten recupereren. Dan kregen we nog een mooi mtb pad onder de wieltjes geschoven van toch wel een km of 6a7. Van hier af aan wederom asfalt tot ik na 58 km terug aan de start uit kwam. En de beentjes daar zat niet veel jus meer in.
Besluit Mooie rit de stukken offroad waren dan wel top doch vrij veel verharde baan maar het was zwaar genoeg. Ik heb een aangename voormiddag beleeft.

[Don Cortisoni]

ZATERDAG 6 OKTOBER 2012: DE HAAN – HET IS OFFICIEEL BEGONNEN!!
Aanwezig: Don Cortisoni (Davy Cortvriendt) – Bustipmi (Jeroen Deckers) – ID (Kevin Yde)

Mijn meest welgemeende excuses aan de mensen van Ingelmunster. Een oprechte sorry aan de mensen van Zwevezele. Het officiële mountainbike seizoen is echter pas begonnen op 6 oktober 2012. Daar we een paar zomerritjes voorgeschoteld kregen, volgde op deze dag een knaldirecte confrontatie met wat mountainbike is voor een rechtgeaarde Bike Devil: een wintersport! Daar waar de druppeltjes zich slechts verlegen aanboden bij het in de auto stappen, gedroegen ze zich tijdens de autorit al als een vrolijke uitgelaten bende kinderen die zich lang hadden schuilgehouden ergens boven de wolken en nu een volmondige start kregen richting hun speelplaats, zich lokaliserend op ons autodak en later onze pothelm.

Dit dan nog in combinatie met de favoriete regio van de verslaggever: rondtoeren aan de kust of in de Westhoek is legale doping voor een trappende stamper of een stampende trapper met een licht genetische poëtische afwijking. Rondtrappen met aan de einder een kolkende massa water overstemd door een onzichtbare zuchtende geest die zijn longen uitperst op een bijna dolby-surround-achtig-volume-op-duust gehuil. Of pedaalgewijs tekeer gaan waar strijdende gesneuvelden hun welverdiende rust verstoord zien door rubberen noppen die zich als obussen in hun hemel van modder en slijk priemen. Het heeft iets wat de standaard vrolijkheid van het biken overstijgt.

OK, back to reality check naar De Haan dus. We hadden er vorig jaar een toptocht gedaan op oudejaarsdag met een zeer grote hoeveelheid aan bosjes waardoor gereden werd en de eerlijkheid gebiedt ons te zeggen dat deze rit dit niveau toch bijlange niet haalde. Er waren nogal veel tussenstroken op asfalt, maar dit maakte de pret er natuurlijk niet minder op. En we herhalen de opmerking van vorige week: we zijn dankbaar dat er nog georganiseerd wordt en, wat we onderschatten, de uitpijling benaderde alweer perfectie. We mochten ons voor de eerste keer dit jaar uitleven op de Schorre, en zo ging het richting Oostende. Vooral voor ID was een welgekomen weerzien met zijn Oostendse periode. De regenval was voldoende om de eerste keer vuile kleren te krijgen, maar alles was nog meer dan perfect berijdbaar. Wat nogal ongelukkig was, was om iedereen dwars door Oostende te sturen. We moeten wel toegeven, dat als je in de gietende regen niet voor de eerste keer aan de rode lichten staat te wachten, met uitzicht op “Sunjets” van Jetair de verleiding om last minute de fiets in te ruilen in een vliegtuigzitje naar drogere streken wel nogal sterk aanwezig was. Met het verzamelde budget van 3,50 EUR dat we mee hadden, zouden we vermoedelijk echter niet ver geraken.

Bustipmi blijft teren op zijn kampioenschapstitel en was dan ook meest gretig in de tempobepaling. En nu Fast Eddy de zware taak op zich lijkt te nemen om als zijn personal coach te fungeren in de voorbereiding op de ballongs wordt dit nog een geduchte tegenstander. Het hoogtepunt van de rit was een ippennere stukje rond een wandelpad, waar ID en Bustipmi het voortouw namen op de met vizierproblemen kampende Don Cortisoni. Daarna werd beslist, ter bescherming van de carrosserie, de strandpassage over te slaan. Het viel op dat velen voor deze optie kozen. Misschien een volgende keer overwegen om de strandpassage optioneel te maken? Hierdoor verloren we jammer genoeg een lusje van nog een 5-tal kilometer, waardoor we vroeger als gepland aan de finish waren. Gelukkig kon compensatie en troost gevonden worden bij één van de Skumorel’n huisbieren: Oostendse Keyte Tripel!

[DonFre]

ZATERDAG 6 OKTOBER 2012: DE HAAN – HET IS OFFICIEEL BEGONNEN!!
Aanwezig: Don Cortisoni (Davy Cortvriendt) – Bustipmi (Jeroen Deckers) – ID (Kevin Yde)

Mijn meest welgemeende excuses aan de mensen van Ingelmunster. Een oprechte sorry aan de mensen van Zwevezele. Het officiële mountainbike seizoen is echter pas begonnen op 6 oktober 2012. Daar we een paar zomerritjes voorgeschoteld kregen, volgde op deze dag een knaldirecte confrontatie met wat mountainbike is voor een rechtgeaarde Bike Devil: een wintersport! Daar waar de druppeltjes zich slechts verlegen aanboden bij het in de auto stappen, gedroegen ze zich tijdens de autorit al als een vrolijke uitgelaten bende kinderen die zich lang hadden schuilgehouden ergens boven de wolken en nu een volmondige start kregen richting hun speelplaats, zich lokaliserend op ons autodak en later onze pothelm.

Dit dan nog in combinatie met de favoriete regio van de verslaggever: rondtoeren aan de kust of in de Westhoek is legale doping voor een trappende stamper of een stampende trapper met een licht genetische poëtische afwijking. Rondtrappen met aan de einder een kolkende massa water overstemd door een onzichtbare zuchtende geest die zijn longen uitperst op een bijna dolby-surround-achtig-volume-op-duust gehuil. Of pedaalgewijs tekeer gaan waar strijdende gesneuvelden hun welverdiende rust verstoord zien door rubberen noppen die zich als obussen in hun hemel van modder en slijk priemen. Het heeft iets wat de standaard vrolijkheid van het biken overstijgt.

OK, back to reality check naar De Haan dus. We hadden er vorig jaar een toptocht gedaan op oudejaarsdag met een zeer grote hoeveelheid aan bosjes waardoor gereden werd en de eerlijkheid gebiedt ons te zeggen dat deze rit dit niveau toch bijlange niet haalde. Er waren nogal veel tussenstroken op asfalt, maar dit maakte de pret er natuurlijk niet minder op. En we herhalen de opmerking van vorige week: we zijn dankbaar dat er nog georganiseerd wordt en, wat we onderschatten, de uitpijling benaderde alweer perfectie. We mochten ons voor de eerste keer dit jaar uitleven op de Schorre, en zo ging het richting Oostende. Vooral voor ID was een welgekomen weerzien met zijn Oostendse periode. De regenval was voldoende om de eerste keer vuile kleren te krijgen, maar alles was nog meer dan perfect berijdbaar. Wat nogal ongelukkig was, was om iedereen dwars door Oostende te sturen. We moeten wel toegeven, dat als je in de gietende regen niet voor de eerste keer aan de rode lichten staat te wachten, met uitzicht op “Sunjets” van Jetair de verleiding om last minute de fiets in te ruilen in een vliegtuigzitje naar drogere streken wel nogal sterk aanwezig was. Met het verzamelde budget van 3,50 EUR dat we mee hadden, zouden we vermoedelijk echter niet ver geraken.

Bustipmi blijft teren op zijn kampioenschapstitel en was dan ook meest gretig in de tempobepaling. En nu Fast Eddy de zware taak op zich lijkt te nemen om als zijn personal coach te fungeren in de voorbereiding op de ballongs wordt dit nog een geduchte tegenstander. Het hoogtepunt van de rit was een ippennere stukje rond een wandelpad, waar ID en Bustipmi het voortouw namen op de met vizierproblemen kampende Don Cortisoni. Daarna werd beslist, ter bescherming van de carrosserie, de strandpassage over te slaan. Het viel op dat velen voor deze optie kozen. Misschien een volgende keer overwegen om de strandpassage optioneel te maken? Hierdoor verloren we jammer genoeg een lusje van nog een 5-tal kilometer, waardoor we vroeger als gepland aan de finish waren. Gelukkig kon compensatie en troost gevonden worden bij één van de Skumorel’n huisbieren: Oostendse Keyte Tripel!

Wintersport?

[Corleone]

Wintersport?

+1