Mogelijk de laatste tocht die ik dit jaar rij.
Namelijk die van de Palots van Angres.
Telkens verkleed in kerstman, en een zeer toffe sfeer.
Vorig jaar in abominabele weersomstandigheden, was dit het verslag van Moustache:
Deze morgen ging ik mee met Motorbiker, kwestie van geen twee voertuigen voor 1 biker naar Frankrijk te verplaatsen. Rond een uur of zeven dacht ik dat ik achtergelaten werd door mijn chauffeur, maar bleek dat hij zijn schoenen niet vond, die gewoon in de kast in de garage stonden. Eens gevonden was hij zeven minuten later op de oprit.
Vertrokken en het leek een ritje zonder al te veel opwinding te worden, toen daar plotseling een auto aan de rechterkant vanuit de gracht naast de A1 een poging deed om in tegengestelde richting terug de pechstrook op te rijden. We hadden onze zondagse dosis zottigheid weer meegemaakt.
We reden Angres binnen en overal Kerstmannen, die ons de weg toonden naar parkingplaatsen. Hier was duidelijk meer volk dan we dachten. We vonden een plaatsje en toen ik mijn bike uit de camionette haalde vond ik de voorband verdacht zacht. Lagen er nagels in achter in de bikemobiel of zat er een gaatje in?
Ingeschreven en langs Hein's auto om nog wat druk op mijn voorband te zetten en wijle weg. Een glibberige aardeweg verder, nog geen kilometer ver en ik had blijkbaar enkel een middenblad vooraan. Hein was zijn drinkbus vergeten in de auto, dus gooide ik maar vlug mijn bike ondersteboven en loste het schakelprobleem op, terwijl Hein terugreed. Ik zou een paar jaar geleden niet gedurfd hebben om mijn bike te opereren in een berm en zeker geen derailleurs.
Hein haalde ons in geen tijd in en samen gingen we het terrilterrein verkennen in het Parc de l'Oiselet. Lange leuke tracks die perfect berijdbaar waren. Toen we dit speeltuintje verlieten vonden we allerlei paadjes in de buurt van Souchez, die ons dichter en dichter bij de heuvels rond Notre Dame de Lorette brachten. Het glijden werd meer en meer regel en het was verdorie zo lastig om te rijden. Gino en ik konden hier en daar profiteren van de grip die onze "Black Shark Mud"'s ons gaven, maar de beentjes waren al flink aan het protesteren.
Toen we uiteindelijk de klim naar het soldatenkerkhof aanpakten protesteerden de beentjes nog veel meer. Gelukkig was er een afdaling waardoor ik weer wat dichter bij de rest raakte, maar twee weken inactiviteit lieten zich duidelijk voelen, zeker met een tocht als deze, waar er geen moment was waar je je kon laten uitbollen. Er moest overal maar dan overal geduwd worden. Misschien drie afdalingen liepen vanzelf, de rest was inspanning. Zoals telkens was het kerkhof indrukwekkend. Duizenden en duizenden graven, gemillimeterd naast elkaar. "Jonge mannekes van 18" zei Motorbiker nog toen we daar stillekes langsreden. De afdaling viel best mee, vooral toen het dit keer andere bikers waren die tegen de vlakte gingen, gelukkig zonder erg.
Dan kwam de tweede bevoorrading. Voor mij was het al meer dan genoeg geweest en dan zag ik dat er naast de koekjes, sportdrank en appelsientjes ook warme wijn in de aanbieding was. Aangezien ik toch geen records zou breken liet ik me verleiden tot een bekertje gluhwein. Het deed me niet beter rijden, maar ik voelde me een stuk beter toen ik de volgende klim van halverwege te voet moest verderzetten. Ik haalde vijfentwintig man terug in in de afdaling.
Beneden stonden Hein, Gino en Motorbiker me op te wachten met een veelzeggende glimlach op hun smoelken. Met een 33 km op de teller kon ik kiezen voor links de 45 en rechts de rest van de 35. We hadden al een paar lusjes extra gedaan, waardoor dit niet wou zeggen dat ik er al bijna was. Ik bleef duwen, niet zozeer uit overtuiging, maar gewoon omdat ik aan de aankomst wou raken. Motorbiker was van gedacht veranderd en was me achternagekomen en haalde me snel in.
Tijdens een klimmetje moest ik lossen, maar plots liep het weer beter, vooral toen ik zag dat de anderen er nog meer doorzaten dan ik (en twintig jaar jonger waren...). Op de grote plateau en ik zou Motorbiker nog vlug inhalen. Alleen had hij blijkbaar mijn gedachten kunnen lezen en ging voor de ritwinst. Ik heb hem een volle minuut gegeven en als hij wil, hij mag er nog twee hebben.
Terug naar huis met de bikemobiel en toen we bijna in Lendelede waren zag ik daar iets geel midden op de betonbaan liggen. Toen we dichterbij kwamen bleek dit een jonge wielrenner te zijn, die nog in zijn fiets vasthing en daar een flinke smak had gemaakt. Hij was een kleinigheid groggy en had hier en daar wat vel tekort. Een snee in zijn kin had duidelijk een paar draadjes nodig, maar toen bleek dat hij daar maar een kilometer vandaan woonde gooide ik zijn bike achterin en hielp Motorbiker hem aan boord. We deponeerden hem thuis en gingen na onze goede daad met een voldaan gevoel naar huis. Boyscouts forever.
Gereden afstand: een schamele 39.91 km
Totale rijtijd: een volle 3:00'41
Gemiddelde snelheid: 13.3 km/u
Hoogste snelheid: toch nog 38.7 km/u
Hoogtemeters: 746 m
Zo 11/12/2011 Angres (Fr) :: Rando du Père Noel
Een bangelijke tocht gereden? Of juist niet! De bevoorrading of bepijling die ondermaats was. Laat het je collega bikers weten!
- Motorbiker
- Mountainbiker
- Posts: 3094
- Joined: Wed 05 Jan 2005 20:37
- Location: Niner Jet RDO / Lux Trail
- Motorbiker
- Mountainbiker
- Posts: 3094
- Joined: Wed 05 Jan 2005 20:37
- Location: Niner Jet RDO / Lux Trail
Post by Motorbiker »
Daar het dat van Moustache overlapt, nog even mijn verslag van Angres 2010. For the good old days.....
6u30. Lichte paniek. Ik vind mijn schoenen niet!.
"Anneke", roep ik. "ANNEKE, ik vind mijn schoenen niet".
Mijn vrouw staat op. Komt naar beneden. Gaat naar de schoenenkast, en haalt mijn schoenen uit. Godzijdank.
Samen met een blauw oog rijd ik naar Moustache. En we vertrekken richting Angres, voor de Rando des Palots.
Moustache als passagier in je cammionet is geen cadeau. Zijt daar maar zeker van.
De snelheidsmaniak kan zich moeilijk aanpassen aan een normale vlotte rijstijl.
Zo gaat hij 100 meter voor een rond punt al naar rechts overhangen, om dan halverwege hetzelfde rond punt uitaccelererend achterover te hangen. En maar knipogen naar alle vrouwen tussen 17 en 87.
Ik trok mijn Pyramidale mutske diep tot over mijn oren. Zo beschaamd.
In Angres is er veel volk en het is er bijtend koud.
Twee paar kousen, een Buff, lipgloss (ikzelf kleurloos, Moustache roze en overdadig veel), dikke handschoenen en overschoenen zijn geen luxe.
Hein en S-Biker Gino (allebei roze gloss in Bassie-stijl) completeren de groep.
Ondanks de koude, de gure omgeving, de ijzige wind, en de eerste modderstrook, gaan we ervoor.
Prachtige terrilstroken dienen zich aan. Het tweede deel. Hoogtemeter- en moddergevoelig spoelen we door bij een zalige après.
Een voorlopig waardige afsluiter van 2010.
6u30. Lichte paniek. Ik vind mijn schoenen niet!.
"Anneke", roep ik. "ANNEKE, ik vind mijn schoenen niet".
Mijn vrouw staat op. Komt naar beneden. Gaat naar de schoenenkast, en haalt mijn schoenen uit. Godzijdank.
Samen met een blauw oog rijd ik naar Moustache. En we vertrekken richting Angres, voor de Rando des Palots.
Moustache als passagier in je cammionet is geen cadeau. Zijt daar maar zeker van.
De snelheidsmaniak kan zich moeilijk aanpassen aan een normale vlotte rijstijl.
Zo gaat hij 100 meter voor een rond punt al naar rechts overhangen, om dan halverwege hetzelfde rond punt uitaccelererend achterover te hangen. En maar knipogen naar alle vrouwen tussen 17 en 87.
Ik trok mijn Pyramidale mutske diep tot over mijn oren. Zo beschaamd.
In Angres is er veel volk en het is er bijtend koud.
Twee paar kousen, een Buff, lipgloss (ikzelf kleurloos, Moustache roze en overdadig veel), dikke handschoenen en overschoenen zijn geen luxe.
Hein en S-Biker Gino (allebei roze gloss in Bassie-stijl) completeren de groep.
Ondanks de koude, de gure omgeving, de ijzige wind, en de eerste modderstrook, gaan we ervoor.
Prachtige terrilstroken dienen zich aan. Het tweede deel. Hoogtemeter- en moddergevoelig spoelen we door bij een zalige après.
Een voorlopig waardige afsluiter van 2010.
- matthiasdujardin
- Mountainbiker
- Posts: 378
- Joined: Sun 10 Oct 2010 20:02
- Location: id works 29" & scott expert 29 "
Les Palots vous invitent à la 13éme RANDONEE VTT DU PERE NOEL
20.35.40.45 Km ouvert à tous
Débutant et sportifs.Inscription et départ à la salle des sports Jesse owens ,rue Joffre.
Départ libre à partir de 7h00.Participation 5€ ou 3€ pour les moins de 12 ans.
Bonnets du père Noel offert.Diplomes souvenir
Ravitaillements:vin chaud,choco chaud,bierre de Noel ,soupe à l' oignon ...
Lavage VTT et vétetistes.Ambiance et bonne humeur
Contact: http://les-palots.skyrock.com
Club vtt les Palots 10 rue d' Arcole 62143 Angres Tel:06.11.76.09.19.
l
Point de départ
ANGRES
62143 ANGRES
20.35.40.45 Km ouvert à tous
Débutant et sportifs.Inscription et départ à la salle des sports Jesse owens ,rue Joffre.
Départ libre à partir de 7h00.Participation 5€ ou 3€ pour les moins de 12 ans.
Bonnets du père Noel offert.Diplomes souvenir
Ravitaillements:vin chaud,choco chaud,bierre de Noel ,soupe à l' oignon ...
Lavage VTT et vétetistes.Ambiance et bonne humeur
Contact: http://les-palots.skyrock.com
Club vtt les Palots 10 rue d' Arcole 62143 Angres Tel:06.11.76.09.19.
l
Point de départ
ANGRES
62143 ANGRES
- spiermassa
- Mountainbiker
- Posts: 1967
- Joined: Thu 13 Dec 2007 16:32
- Location: trek fuel ex8 29'r en 26'r,trek stache,specialized fatboy,cube reaction,,thomson x-line
Post by spiermassa »
niet te vergelijken ,maar daarvoor nie minder goe.Wallers is bijna volledig in het bos .Den deze is een ander streek ,maar ook terrils,ietske meer klimmen.......echter de ambiance blijft hetzelfde in la douce.nandino wrote:zal deze ook eens doen. wordt mijn tweede rit in la douce france. is deze te vergelijken met wallers die mijn eerste was????
- Motorbiker
- Mountainbiker
- Posts: 3094
- Joined: Wed 05 Jan 2005 20:37
- Location: Niner Jet RDO / Lux Trail
Post by Motorbiker »
De nacht voor Lapugnoy was 20L stortregen per m² op een droge ondergrond.
Onvergelijkbaar met komende zondag. Het zal wel meevallen.
Onvergelijkbaar met komende zondag. Het zal wel meevallen.