Za 29/10/2011 Knesselare :: Flabbaert VTT
,maar ik mis toch de single tracks.-
sokkolaadezaak
- Mountainbiker
- Posts: 23
- Joined: Sat 13 Nov 2010 22:55
- Location: TREK 6500
Zat 29 okt 2011 – Enduro/vtt Knesselare
De legendarische internationaal vermaarde sokkolaadezaak winterenduro’s krijgen stilaan mondiale uitstraling en aantrekking, want deze morgen hadden we voor’t eerst in de 3 jarige geschiedenis een rijder van … over de Leie, uit St Martens Latem of all places! Notoir WT forumbezoeker en hardrijder Michel kon de lokroep vanop de Slense Pompe niet weerstaan en waagde zijn kans. Zijn opdracht was simpel: tijdens het vtt-deel van de rit moest hij voor de eerste buddybiker eindigen en dat zou hem recht op lidmaatschap opleveren. Zo krikken we jaar na jaar ons club-/fietsniveau op zodat BB blijvend meekan in het mondiale fietsgebeuren.
Vandaag dus enduro/vtt Knesselare. Een klassieker inmiddels, en na de eerste enduro van Moerbeke een 4 tal weken terug en nog wat voorspel in Herentals en Eeklo, hadden we vandaag de bende edurotisten au grand complet aan de start: Michel dus, de immer presente Upper, nieuwbakkken BB –lid -maar al vele jaren ingewijd in het endurotisme- Mikele, of course cyclokoppel Fred&Ed, ondergetekende Sokkolaadezaak en, op het perron Beke, sprongen nog Schaubuddy en Danymiet op de enduro-trein.
Op weg naar Knesselare zorgde enkel Upper voor oponthoud, de voorbije weken had hij iets te veel gelachen met flat(tyre)riders en daarom werd hem deze week een lesje geleerd: in ’t Keigatbos reed hij lek,begon alweer hautain te lachten met de cyclocrossjanetten tot Upper doorkreeg dat hij zelf lek stond, hetgeen hem deze week ook al 2X was overkomen tijdens een ritje woon-werk-verkeer…. Moesten we nu wachten, helpen en medelijden betonen? Ach, we zijn brave zieltjes en en niet rancuneus, dus…
In Knessealre was ook Munkybuddy op ’ t appel en na de inschrijfprocedure kon de ‘routine’ beginnen. Zoals gebruikelijk gingen we het rustig aan doen en, zo gezegd niet geschiedde, ging in de eerste off-road strook het tempo in razende vaart de hoogte in. Sokko’s explosiviteit is met de leeftijd niet gebeterd en met m’n maag op mijn bracket kon ik net aanpikken bij twee ontketende MTB-ers, Fred en Michel. We stormden door de Kl**tse dreven als was het de afdaling naar Malauscène en na goed 20km bereikten we de BV. Het frisse water deed mezelf en maag meer dan deugd, mijn Eticx brouwsel onderweg bekwam me niet al te best. Even later waren ook de anderen daar, ook zij deden het dus ‘rustig’ aan. Na de pauze zelfde scenario: blitzkriegstart en Sokko kwam nog even tot op 20m van het achterwiel van Fred&Michel, na een razende achtervolging op de kasseien; helaas bleef Danymiet op weg naar ’t Keigatbos schaamteloos in ’t wiel. Ik liet het jonge geweld hun gang gaan en wachtte op een groepje, met Danymiet, Ed, Schau en Mikele. In de omgeving Ursel, op een hertekende omloop hielden we echter onze 2 vluchters vrij kort in het vizier. In het groepje had ik wat kracht, courage en durf herwonnen en ik forceerde nog één maal de aansluiting. Net op het achterwiel gekomen maakte Fred mij genadeloos af met een nieuwe versnelling, Mikele riep me toe niet te lossen –Pardon?...- doch een opgestoken middenvingergebaar maakte zich inwendig van mij meester: ‘Ze doen maar…’ En ik hield me een paar km rustig in de groep. Naar het einde toe hervond ik mezelf zo’n beetje en ging weer vol door. We raapten Danymiet nog op die ook zijn tanden had stukgebeten op de 2 hardrijders. Blij dat we eindelijk –hoewel: nauwelijks 1u33’ op de 47km vtt onderweg, weliswaar behoorlijk intensief (HR °152 AvS + 30km/h- in de Prinsengoeddreef kwamen en, met mijn cola’s, voelde ik me de koning te rijk. Toen we compleet waren, vervolledigden we onze enduro met de terugrit naar huis, in aanwezigheid van Lange Jo die ons bij de vtt start tactisch te snel af was…. De strijd was gestreden, de helden waren moe en verkozen de kortste weg naar ons aller huisje, vlakbij die Pompe!
Sokko was niet de enige die iets gevoeld had aan de beentjes, maar belangrijker na een drukke week, ’t hoofd was even leeggeschud. Dat een mens daarvoor lijf en leden in een veldtoertocht door elkaar moet laten shaken op een niet geveerde cyclocross janettebike… Wat een verslaving, wat een therapie!.
Stats 94km 3u09’ °29,8 Cd 90 idt (HR 139) / vtt 47km 1u33’ °30,2 idt HR °152
De legendarische internationaal vermaarde sokkolaadezaak winterenduro’s krijgen stilaan mondiale uitstraling en aantrekking, want deze morgen hadden we voor’t eerst in de 3 jarige geschiedenis een rijder van … over de Leie, uit St Martens Latem of all places! Notoir WT forumbezoeker en hardrijder Michel kon de lokroep vanop de Slense Pompe niet weerstaan en waagde zijn kans. Zijn opdracht was simpel: tijdens het vtt-deel van de rit moest hij voor de eerste buddybiker eindigen en dat zou hem recht op lidmaatschap opleveren. Zo krikken we jaar na jaar ons club-/fietsniveau op zodat BB blijvend meekan in het mondiale fietsgebeuren.
Vandaag dus enduro/vtt Knesselare. Een klassieker inmiddels, en na de eerste enduro van Moerbeke een 4 tal weken terug en nog wat voorspel in Herentals en Eeklo, hadden we vandaag de bende edurotisten au grand complet aan de start: Michel dus, de immer presente Upper, nieuwbakkken BB –lid -maar al vele jaren ingewijd in het endurotisme- Mikele, of course cyclokoppel Fred&Ed, ondergetekende Sokkolaadezaak en, op het perron Beke, sprongen nog Schaubuddy en Danymiet op de enduro-trein.
Op weg naar Knesselare zorgde enkel Upper voor oponthoud, de voorbije weken had hij iets te veel gelachen met flat(tyre)riders en daarom werd hem deze week een lesje geleerd: in ’t Keigatbos reed hij lek,begon alweer hautain te lachten met de cyclocrossjanetten tot Upper doorkreeg dat hij zelf lek stond, hetgeen hem deze week ook al 2X was overkomen tijdens een ritje woon-werk-verkeer…. Moesten we nu wachten, helpen en medelijden betonen? Ach, we zijn brave zieltjes en en niet rancuneus, dus…
In Knessealre was ook Munkybuddy op ’ t appel en na de inschrijfprocedure kon de ‘routine’ beginnen. Zoals gebruikelijk gingen we het rustig aan doen en, zo gezegd niet geschiedde, ging in de eerste off-road strook het tempo in razende vaart de hoogte in. Sokko’s explosiviteit is met de leeftijd niet gebeterd en met m’n maag op mijn bracket kon ik net aanpikken bij twee ontketende MTB-ers, Fred en Michel. We stormden door de Kl**tse dreven als was het de afdaling naar Malauscène en na goed 20km bereikten we de BV. Het frisse water deed mezelf en maag meer dan deugd, mijn Eticx brouwsel onderweg bekwam me niet al te best. Even later waren ook de anderen daar, ook zij deden het dus ‘rustig’ aan. Na de pauze zelfde scenario: blitzkriegstart en Sokko kwam nog even tot op 20m van het achterwiel van Fred&Michel, na een razende achtervolging op de kasseien; helaas bleef Danymiet op weg naar ’t Keigatbos schaamteloos in ’t wiel. Ik liet het jonge geweld hun gang gaan en wachtte op een groepje, met Danymiet, Ed, Schau en Mikele. In de omgeving Ursel, op een hertekende omloop hielden we echter onze 2 vluchters vrij kort in het vizier. In het groepje had ik wat kracht, courage en durf herwonnen en ik forceerde nog één maal de aansluiting. Net op het achterwiel gekomen maakte Fred mij genadeloos af met een nieuwe versnelling, Mikele riep me toe niet te lossen –Pardon?...- doch een opgestoken middenvingergebaar maakte zich inwendig van mij meester: ‘Ze doen maar…’ En ik hield me een paar km rustig in de groep. Naar het einde toe hervond ik mezelf zo’n beetje en ging weer vol door. We raapten Danymiet nog op die ook zijn tanden had stukgebeten op de 2 hardrijders. Blij dat we eindelijk –hoewel: nauwelijks 1u33’ op de 47km vtt onderweg, weliswaar behoorlijk intensief (HR °152 AvS + 30km/h- in de Prinsengoeddreef kwamen en, met mijn cola’s, voelde ik me de koning te rijk. Toen we compleet waren, vervolledigden we onze enduro met de terugrit naar huis, in aanwezigheid van Lange Jo die ons bij de vtt start tactisch te snel af was…. De strijd was gestreden, de helden waren moe en verkozen de kortste weg naar ons aller huisje, vlakbij die Pompe!
Sokko was niet de enige die iets gevoeld had aan de beentjes, maar belangrijker na een drukke week, ’t hoofd was even leeggeschud. Dat een mens daarvoor lijf en leden in een veldtoertocht door elkaar moet laten shaken op een niet geveerde cyclocross janettebike… Wat een verslaving, wat een therapie!.
Stats 94km 3u09’ °29,8 Cd 90 idt (HR 139) / vtt 47km 1u33’ °30,2 idt HR °152
-
den mountenbiker
- Mountainbiker
- Posts: 4603
- Joined: Wed 11 Oct 2006 22:44
- Location: Merida matts sport 300
.Ging voor ene keer in de namiddag starten dzu e had er zin in met dit pracht weer.Van miserie den dunne bandjes fiets uitgehaald en een toerke gereden in eigen streek 
-
sokkolaadezaak
- Mountainbiker
- Posts: 23
- Joined: Sat 13 Nov 2010 22:55
- Location: TREK 6500
Marcus,Marcus 2 wrote:Supersnelle rit door de droge omstandigheden waardoor de après bijna even lang geduurd heeft als de rit zelf. Toch ook genoten van het biken, het zonnetje in de namiddag liet de herfstkleuren tot hun recht komen.
90 km (vertrokken vanuit Slenne) met een gemiddelde dat ik begot niet zou weten.
je zou eens moeten meebollen met de endurotrein uit Slenne...! Fun verzekerd.
Denk dat het iets te snel is voor mij als ik naar jullie gemiddelden kijk.sokkolaadezaak wrote:Marcus,Marcus 2 wrote:Supersnelle rit door de droge omstandigheden waardoor de après bijna even lang geduurd heeft als de rit zelf. Toch ook genoten van het biken, het zonnetje in de namiddag liet de herfstkleuren tot hun recht komen.
90 km (vertrokken vanuit Slenne) met een gemiddelde dat ik begot niet zou weten.
je zou eens moeten meebollen met de endurotrein uit Slenne...! Fun verzekerd.
Zijn jullie ook langs de Keigatbossen gereden bij het heen- en terug rijden of zijn jullie langs de baan naar Zomergem blijven rijden?
-
startertje
- Mountainbiker
- Posts: 8
- Joined: Wed 26 Oct 2011 06:56
- Location: trek
het was een leuke en aangename rit, vlak parcourse met een leuke apres bike
Last edited by startertje on Wed 15 Feb 2012 21:09, edited 1 time in total.
