Zo 23/10/2011 Harelbeke :: 1ste MTBYou-Guadal classic

[Ribbeke]

Ook leuke tocht gereden, sluit me volledig aan bij de meeste commentaren over de start en de maisvelden maar me toch geamuseerd.
Dat bellegembos is dat privé-doorgang of kan je daar altijd door? Zou daar nog eens naartoe willen gaan

Hier nog zo éne, maar voor zover ik weet is dit een privé-stuk, hoewel het mij ook niet helemaal duidelijk is. Graag reactie van de organisatie of iemand die dit kan bevestigen.

Over de tocht :
Niks aan toe te voegen

[Donavan]

Ook leuke tocht gereden, sluit me volledig aan bij de meeste commentaren over de start en de maisvelden maar me toch geamuseerd.
Dat bellegembos is dat privé-doorgang of kan je daar altijd door? Zou daar nog eens naartoe willen gaan

Hier nog zo éne, maar voor zover ik weet is dit een privé-stuk, hoewel het mij ook niet helemaal duidelijk is. Graag reactie van de organisatie of iemand die dit kan bevestigen.

Over de tocht :
Niks aan toe te voegen

Ben daar deze zomer nog eens 2u techniek gaan trainen en heb toen helemaal niets gemerkt van privé...
Daar kan je jezelf echt wel een tijdje zoet houden. De passage van de toertocht was subliem, maar er zijn daar nog heel wat leuke paadjes
Het bos ernaast (Argendaal) is privé, maar Bellegembos zelf DENK ik niet

[guadalquivir]

Een korte eerste reactie van de parcoursbouwers.

Dank je voor de leuke en opbouwende kritische reacties. Na het doornemen van alle posts komen we met een uitgebreide reply. Het zal niet al te lang meer duren. Beloofd!

We kunnen alvast zeggen dat we met alle tips rekening zullen houden volgend jaar! Enkele ideëen: 120km, chrono, kidstour,...

We zijn alleszins gemotiveerd het weekend doorgekomen

Groeten

Guadal-be

[StrammerMax]

Zondag 23 oktober 2011 was voor mij een memorabele dag omdat ik voor het eerst in mijn bikend leven een toer ben komen rijden in West-Vlaanderen en zo dicht bij Kortrijk geweest ben, een stad die ik nog nooit in m'n leven heb gezien. Ik ben al blij dat ik niet de enige ben die de omgeploegde maïsvelden naar het einde toe naar de hel verwenst heb en wat gesukkeld heb op de snelwegbermen. Als traagrijder heb ik het weer gepresteerd van het langst onderweg te zijn en als laatste te arriveren! Daardoor waren alle bieren al door jullie keelgaten geloosd! Bij aankomst kennis gemaakt met de breinen achter de organisatie. De rest van m'n lange verhaal, opgedeeld in etappes van 5 km, kan je hier lezen, ook op m'n blog of hieronder! Op m'n blog kan je ook het filmpje van mtbsdvd bekijken.

Eerste You-MTB en Guadal Classic (35-55-80 km) te Harelbeke op 23-10-2011.

Zondag 23 oktober 2011 was een historische dag, want het was de eerste keer dat ik een toertocht kwam rijden in West-Vlaanderen en zelfs de eerste keer in m’n leven dat ik zo dicht bij Kortrijk ben geweest! Ik merkte wel dat Harelbeke uiteindelijk niet zo heel ver van de grens met Oost-Vlaanderen gelegen is en vrij dicht bij Kruishoutem, waar ik een trouwe deelnemer ben van de Lozerbosveldtoertocht begin september. Het noodlot wil dat ik dit jaar niet in Kruishoutem aanwezig was omwille van fileproblemen tijdens mijn verplaatsing huiswaarts en het te laat was om nog naar ginds te rijden.

Me geparkeerd op een plek over de spoorweg, in een straat waar ik wagens met fietsdragers zag staan en dat bleek een goede gok wegens enerzijds plaats zat en anderzijds vlak bij de start staande! Een andere toegekomen biker gevolgd en aan het einde van de straat kwam het domein De Gavers in zicht. Reeds bij aankomst zag ik dat de toer veel belangstelling genoot, want ook al was het al over halftien, de plek zag er zwart van de gehelmde mannen en vrouwen. De mannen aan de fietsparking hadden hun handen vol, want de nummerbordjes werden er met een colsonbandje aan je remkabels bevestigd en nadien met een tangetje weer afgeknipt. Dat vraagt veel handelingen. Anderzijds was dit wel een extra veiligheidsmaatregel, vermits het nummertje niet zo maar snel te wisselen is. Je moest je fiets namelijk wel zelf binnen de parking stallen. Even aanschuiven aan de inschrijving en om 9.50 u kon ik vertrekken, wat vrij laat is om nog aan de lange tocht van 80 km te beginnen, zeker tegen mijn immer trage tempo! Misschien een tip voor de sponsor Telenet: sleutelhangers laten maken met nummers die gemakkelijk aan en van een fiets kunnen geklikt worden. Een verslagje van de rit heb ik geschreven in etappes van 5 km!

Van 0 tot 5 km. De tocht voert ons vanaf De Gavers naast de zeilvijver, waar veel bedrijvigheid heerst, over een track die door een bos loopt. De track is door een haag afgescheiden van een wandelpad. Hier staan ook pijltjes van een vaste route. We worden over een paadje gestuurd waarop enkele bultjes zijn aangelegd zoals dat gebeurt op een crossparcours en waar je lekker over kan wippen. Gedurende de eerste kilometers krijgen we zeer leuke tracks door de bossen voor de wielen en waarover het lekker bollen is! Daarna worden we gedurende een kilometer over de zijflanken van het talud naast de snelweg gestuurd die er hoger ligt dan het omliggende landschap. De passage wordt er bemoeilijkt door groepjes met kinderen die wat trager rijden, evenals door enkele afvoergeulen die plots in het gras opdoemen. Daardoor is het voetje aan de grond zetten. De biker voor me heeft pech, want had één van die geulen opgemerkt, maar valt bij het afstappen toch nog gewoon om en duikt gedeeltelijk de goot in! Maar als een echte man verbijt hij de pijn. Aan een brug moet iedereen het talud af over een steil stukje tot op de straat. Alleen de echten blijven hier op hun fiets zitten.

Van 5 tot 10 km. Asfaltbaantjes wisselen af met veldwegen. We krijgen ook een technisch stukje voor de wielen geworpen. Daar is het in een dichtbegroeid bosje keren en draaien rond boomstammetjes. Ook op deze plek is er wat oponthoud door een opeenhoping van bikers die wiel aan wiel als een slang door het bos trekken. Wanneer ik het bos uitkom, zie ik een vrouw met de bike aan de hand wandelen. Wanneer ik nog eens omkijk, bemerk ik haar met slijk besmeurde fietspak! Gevallen in een plas op dit beslijkte stukje van de route! Het technische paadje gaat over in een gehavend pad tussen de rand van een bos en een fabrieksterrein. Ook hier enkele geulen die jong en oud weinig vertrouwen inboezemen zodat er al snel een kleine file ontstaat. Eens dit bosje weer uit volgen een aantal asfaltbaantjes tot aan een fabriek en een hoeve.

Van 10 tot 15 km. Na 11 km afgelegd te hebben, volgt een splitsing voor de route van 80 km die ons over een lus van ongeveer drie kilometer door Sint-Lodewijk (Deerlijk) voert. We rijden er zelfs door een automatische koeiensluis! Daar wordt de servitudenweg afgesloten door uitschuifbare hekkens wanneer de koeien van de weide naar de stal keren of omgekeerd. Na een aantal asfalt- en kerkwegels met betonnen tegels vervoegen we weer de route van de hoofdlus tot in Zwevegem-Heestert om er weer een splitsing te treffen. Voor mij is het rechtdoor over de grote weg om even verderop een lang recht pad naast een bos in te moeten. Ik krijg er te maken met een groepje tegenliggers. Aan het einde van het pad vervoeg ik weer de bikers van de kortere afstanden. Na enkele veldwegen ontwaar ik in de verte een gele vlag van Telenet!

Van 15 tot 20 km. Het verwondert mij van al na 16 km een bevoorrading te treffen! Toch maar eens geïnformeerd hoeveel kilometers ik hier zou moeten hebben. Eén van de mensen spreekt van rond de 20 km! Zou ik dan toch ergens gemist hebben? Me tegoed gedaan aan stukken banaan, koeken en cake. Het was duidelijk dat de twee tot drie mensen die er aan het werk waren, het zeer druk hadden, want het afval stapelde zich naast de vuilzakken op. Ofwel geen tijd om ze te vervangen, ofwel niet genoeg zakken bij! Er is nog heel wat gewemel van mensen in kleurrijke pakken. Na de stop gaat het over een helling naar boven. Bovendien moeten we er optornen tegen een stevige wind. Een veldweg voert ons in de richting van een drukke baan. Daar volgt de splitsing tussen de route van 80 en die van 55 km, op 19 km na het vertrek. Goed dat de bikers voor me even twijfelden, zodat ik ook op m’n stappen ben teruggekeerd. Ik had de splitsing namelijk niet gezien! De twee pijlen met vermelding van de afstanden waren boven een opvallend geel bord met een gevaarsteken aangebracht, zodat dit gele bord alle aandacht naar zich toe trok! De bikers die voor de langste toer kozen worden er naar links, evenwijdig met de drukke baan, over een gemaaid maïsveld gestuurd. De drukke baan overgestoken om daarna vast te stellen dat ik toch weer naar de andere kant moet! Omdat er niet echt een pad te zien is, is de juiste richting hier en daar aangeduid door linten. De afpijling was voor mij tot hiertoe vrij summier en niet altijd even duidelijk, maar ik ken natuurlijk de West-Vlaamse gewoontes niet! Na enige tijd was ik er aan gewend geraakt. Toch twijfelde ik op sommige langere stukken of ik nog wel goed zat, vermits er geen herinneringspijlen aangebracht waren tussenin. En niet aan elke zijweg waren pijlen aangebracht. Geen pijl betekende dus gewoon rechtdoor! Eens de maïsstoppels voorbij gaat het naar links een kerkwegel op richting Zwevegem, alwaar we na 20 km in Moen toekomen.

Van 20 tot 25 km. De rit voert ons over betonnen kerkwegels, naast velden en tuinen, alwaar een trio spelende kleine kinderen zich smal maakt in een inham om me te laten passeren. Vanaf een voormalige spoorwegbedding krijgen we een goed zicht op de gehele landelijke en open omgeving die baadt in het licht van de middagzon. Dat hier in vroegere tijden ooit een treintje reed, was te zien aan een gerenoveerd witgeschilderd huis dat ooit een stationnetje moet geweest zijn. Na enkele bochtjes gaat het een bruggetje over en keren we op onze stappen terug over een pad dat we daarstraks in de andere richting hadden bereden alvorens af te slaan en waarop ik op de heenweg in de verte bikers had zien naderen.

Van 25 tot 30 km. Een hobbelig paadje voert ons over een pas geoogst en omgeploegd veld in de richting van een eenzame, witgeschilderde kapel met blauwe deur, zich aftekenend tegen een staalblauwe hemel. Met die zon en deze kleuren krijg je het gevoel van in Griekenland te zijn! Daarna weer tussen de stoppels van waar eens maïs had gestaan. Dat was zwaar trappen geblazen door de aanzuigende bodem! En dan nog tegen de wind in! Ik was bekaf toen dat veld achter mij lag! Om even verderop weer op hetzelfde getrakteerd te worden! Op een moeilijk paadje in een grasveld met wat struikgewas, steken twee jongens me voorbij. Veel andere bikers krijg ik op m’n eenzame tocht niet meer te zien!

Van 30 tot 35 km. Veldwegen, baantjes en paadjes voeren ons door een landelijke omgeving in een overwegend open landschap. Deze exclusieve lus voor de 80 km voert ons daarbij over de gemeente Heestert. Na nogmaals een stoppelveld doorworsteld te hebben, doemt in de verte een gele vlag op als teken van een rustplaats op 34 km. Blijkt dat dezelfde plek te zijn als de eerste stop! En ik kom er toe op het juiste ogenblik, vermits er een grote schaal met stukken rijsttaart wordt klaargezet! De twee jongens van daarnet laten de rijsttaart evenmin aan hun neus voorbijgaan! En net zoals ik vragen ze zich af hoe het nu verder moet! Dus even te rade bij één van de mensen ter plekke! Blijkt dat we weer een stukje dezelfde weg op moeten als daarstraks, maar dan aan de splitsing net voor de drukke baan dienen te kiezen voor de route van 55 km. Een tip voor volgende keer: aan de splitsing een pijl plaatsen met de vermelding 80 km (eerste passage) en 80 km (tweede passage) en ook aan de bevoorrading goed aanduiden welke kant men op moet bij een eerste en tweede passage! Dus weer die korte, zachte helling op, beukend tegen de wind in!

Van 35 tot 40 km. Nu gaat het naar rechts de drukke baan over om even verder het kanaal te moeten kruisen over de smalspoorbrug van Zwevegem. Veldwegen en asfaltbaantjes worden ons deel voor de komende kilometers tot aan de splitsing tussen de 80 en de 55 km op 38 km na de start. Geregeld passeren we daarbij schilderachtige oude hoeven in een landelijke omgeving. Een mooi gelegen track brengt ons over een zachte, maar niettemin zware want lange helling naar boven, om daarna lekker naar beneden te kunnen razen. Op korte tijd krijgen we twee splitsingen te nemen. Aan de eerste daarvan zie ik een vrouw die sinds de stop in m’n zog hangt, de 35 km op gaan.

Van 40 tot 45 km. Ik rijd al een hele tijd alleen, wanneer twee mannen me voorbijsteken. Boerenwegen en kerkwegels met de klassieke betontegels maken kennis met onze wielen die op 43 km geconfronteerd worden met een zwaar hobbelig en uitputtend stuk door de velden. Op 45 km naderen we een fraai dorpscentrum en rijden we door de Kerkestraat naast de grote kerk van Sint-Denijs.

Van 45 tot 50 km. Kerkwegels en veldwegen voeren ons tot de derde stop op 49 km. Deze rustplaats is ondergebracht op de binnenkoer van de IJshoeve. Maar deze lekkernij is er aan de stop niet te bekomen! De plek, in de zon en uit de wind, nodigt uit tot een gemoedelijke babbel tussen mensen die elkaar van elders kennen en elkaar hier tegenkomen. De kans dat ik hier bekenden tegen het lijf loop is zo goed als nihil. Ik help er twee mannen voort met m’n pompje waarmee ze hun daarnet lek gelopen banden weer op punt kunnen stellen.

Van 50 tot 55 km. Na de stop op de binnenkoer volgt een mooi stuk over een assenweg en een grindpad, zacht klimmend naar boven, om te genieten van prachtige vergezichten. Ons pad raakt de grens met Spiere-Helkijn en Zomergem, waar we een kort stukje naast een grote baan fietsen. Spiere-Helkijn wordt zelfs in het Frans vermeld! Zitten we dan zo dicht bij de taalgrens? De bikers die ik aan de derde bevoorrading heb gezien steken me één na één weer voorbij.

Van 55 tot 60 km. Nadat ik een wandelend gezinnetje heb ingehaald op een veldweg, stop ik aan een straatnaambord, in de hoop te kunnen lezen waar ik me ergens bevind! Het laatste trio van aan de derde stop rijdt voorbij. “Verkeerd gereden”, hoor ik één van de kinderen zeggen! Neen, gewoon even naar het bord kijken! Geen vermelding van de gemeente! Dus die mensen even aangesproken. Ik ben in Kooigem, zo wordt me duidelijk gemaakt. Na een babbeltje weer verder op pad. Ik ben op m’n weg al heel wat kapelletjes tegengekomen, maar nu zie ik één van de grootsten staan. Een bord ernaast draagt de vermelding “Kapelhoeve”. Die staat iets meer achterin, maar geeft maar een vervallen indruk. Verlaten? Grintwegen voeren ons langsheen andere hoeven in een open landschap. Op 59 km, na het zoveelste stoppelveld te hebben doorworsteld, zie ik een groep mannen met grote kijkers en fototoestellen staan! Zou hier ook een foto van ons gemaakt worden? Zoals daarstraks na een halfuur rijden? Ik zal er dan mooi op staan, vloekend op de zuigende ondergrond! Even gestopt om te informeren naar hun doen! Het zijn vogelspotters die het gedrag van roofvogels en kleinere soorten gadeslaan. Een bak bier is niet ver af! Die mannen houden dus ook een après-bird! In de verte zie ik nog twee kompanen op hun bikes naderen. Op 59 km springt mijn hart op van vreugde! Want we duiken het Bellegembos in. Een Franssprekend gezin raapt er kastanjes. De vreugde bij het zien van mijn favoriete begroeiing, bomen, en mijn favoriete ondergrond, singletracks, wordt al snel getemperd door het feit dat ik geen meter meer vooruitkom! Het stompen over de stoppelvelden heeft de kracht uit m’n benen weggezogen! Ik raak zelfs het kleinste bultje niet meer op! Ik merk ook aan de ondergrond dat sommige stukken van de track voor de gelegenheid zijn vrijgemaakt, te zien aan de bodem die uit losgewoelde bladgrond bestaat. Het ziet er niet goed uit voor den Strammer! Uitgeteld, geen fut meer in de benen, met nog 20 km voor de boeg! In het bos een rustpauze ingelast, de blaas geledigd, evenals een zakje gel en twee meegebrachte granny’s opgegeten om weer op krachten te komen! Na een krachtinspanning rijd ik even later het bos weer uit.

Van 60 tot 65 km. Eens het bos weer uit voert de route ons door open velden waarbij ik even later de zoveelste passage van een pas omgeploegd veld naar de hel verwens! Daar heb ik nu zo stilaan genoeg van! Een servitudenweg voert ons letterlijk door de tuin van een mooi gerenoveerd oud huisje, alwaar ik aan de bewoners vraag of het wel degelijk hier is dat ik moet wezen! De vrouw, die de bloemen aan het gieten is, zal zelden zoveel mensen zo dicht voorbij haar deur hebben weten passeren!

Van 65 tot 70 km. Een smal asfaltpaadje voert ons door de weiden tot aan een hoeve uit 1762 die luistert naar de naam “Ter Twee”. Een hemel op aarde voor wie er zo rustig kunnen wonen. Pompoenen en ander fruit sieren er de tuintafel. Van 68 tot 70 km volgt de doortocht van Zwevegem met twee oude windmolens. Even van de route afgeweken om één ervan van dichtbij te gaan bekijken. We treffen een aantal verkeerslichten op onze route en passeren een grote fabriek, ik vermoed Bekaert, om te arriveren aan een groot sluizencomplex. Intussen ben ik het dipje van daarnet toch weer te boven gekomen.

Van 70 tot 75 km. We worden een paadje op gestuurd dat op een berm tussen het kanaal en een straat gelegen is. Dan gaat het verder naast het kanaal met hier en daar een zijsprongetje over naastliggende paadjes. Ik hoor het geluid van een snelweg, en even later rijden we weer over een talud ernaast. Het gras is er voor de gelegenheid wat gemaaid. Ook hier weer een aantal afvoergeulen, verstopt onder het gras. Verderop zie ik een spoorweg liggen, het teken dat ik bijna weer bij af ben! Eens het talud af, gaat het de spoorweg over. Een zak sluikafval aan de kant doet me de wenkbrauwen fronsen! Hier klopt iets niet! Deze zak heb ik vanochtend ook zien liggen! Even verder zie ik de plek waar we het talud waren opgereden, maar de pijlen zijn weg! Ik keer op m’n stappen terug en kom een jonge kerel met z’n bike tegen. Hij zou de route nog willen gaan fietsen, want wist niet dat er zo dicht bij zijn woonst een toer was vandaag! Het duurt even voor hij mijn verhaal begrijpt. Dat ik bijna rond ben en weer op het begintraject ben gesukkeld en dat de pijlen verderop al weggenomen zijn. Hij was eerst van mening dat ik er ook nog aan wou beginnen! “Dan heb je de pijl na de spoorweg gemist”, weet hij me te vertellen. Inderdaad, die wijst daar naar links!

Van 75 tot 80 km. Ik kom weer in de bossen waar ik vanochtend vertrokken ben en zie pijltjes staan van een vaste route. Luttele kilometers verder ben ik weer aan de startplaats. Er is nog veel drukte, maar niet meer van bikers. Achtergelaten lege glazen verraden dat hier een wervelwind van bikers gepasseerd is vandaag! Kennis gemaakt met de breinen achter de site van MTB-You, ook al was de ontmoeting maar van korte duur. Begrijpelijk, vermits deze mensen nog heel wat opruim voor de boeg hadden en het ook voor hen morgen weer werken geblazen is. Alle zware bieren blijken te zijn verzwolgen door de keelgaten van de deelnemers, een aantal waar de organisatoren met hun eerste uitgave niet op gerekend hadden. Wat dat betreft dus een schot in de roos! Of ze het beste uit hun streek naar boven hebben gehaald, daar kan ik niet over oordelen, vermits ik niet van hier afkomstig ben en niet vertrouwd ben met de West-Vlaamse tochten. Zelf houd ik meer van bosrijke streken, maar de bike is wel het middel bij uitstek om kennis te maken met onbekende plaatsen en wegen te berijden die je anders nooit te zien zou krijgen. Je moet overal eens komen rijden om je aardrijkskunde wat bij te schaven. Dat de nodige inspanningen gedaan waren om iedereen aan z’n trekken te laten komen, en dat voor zo weinig inschrijvingsgeld, was meer dan duidelijk. Het sportieve gehalte lag voor mij in ieder geval meer dan hoog genoeg, ’t was een zware rit met meer hoogteverschillen dan dat ik verwacht had en een stevige wind om tegen op te boksen. De zuigende stoppelvelden maakten het ook zwaar, die ben ik niet gewend. Ik was goed moe bij aankomst! Zodanig zelfs dat ik mijn verhaaltje niet dezelfde avond nog heb geschreven! En dat wil al wat zeggen!


De Papegaai Bike Team Stabroek * Bezoek ook eens StrammerMax’s Papegaaienblog * Winterkalender West-Brabant en Noorderkempen 2011-12 * ???

[zanneis]

Ook leuke tocht gereden, sluit me volledig aan bij de meeste commentaren over de start en de maisvelden maar me toch geamuseerd.
Dat bellegembos is dat privé-doorgang of kan je daar altijd door? Zou daar nog eens naartoe willen gaan

Hier nog zo éne, maar voor zover ik weet is dit een privé-stuk, hoewel het mij ook niet helemaal duidelijk is. Graag reactie van de organisatie of iemand die dit kan bevestigen.

Over de tocht :
Niks aan toe te voegen

Ben daar deze zomer nog eens 2u techniek gaan trainen en heb toen helemaal niets gemerkt van privé...
Daar kan je jezelf echt wel een tijdje zoet houden. De passage van de toertocht was subliem, maar er zijn daar nog heel wat leuke paadjes
Het bos ernaast (Argendaal) is privé, maar Bellegembos zelf DENK ik niet

Bellegembos is ZEKER WEL privé !!

Dus beetje respect hiervoor ... allez, toch als je organisaties die de moeite doen om toestemming te vragen om er te mogen doorrijden niet in de problemen wil brengen voor hun latere organisaties ...

[focustunerke]

Hier nog zo éne, maar voor zover ik weet is dit een privé-stuk, hoewel het mij ook niet helemaal duidelijk is. Graag reactie van de organisatie of iemand die dit kan bevestigen.

Over de tocht :
Niks aan toe te voegen

Ben daar deze zomer nog eens 2u techniek gaan trainen en heb toen helemaal niets gemerkt van privé...
Daar kan je jezelf echt wel een tijdje zoet houden. De passage van de toertocht was subliem, maar er zijn daar nog heel wat leuke paadjes
Het bos ernaast (Argendaal) is privé, maar Bellegembos zelf DENK ik niet

Bellegembos is ZEKER WEL privé !!

Dus beetje respect hiervoor ... allez, toch als je organisaties die de moeite doen om toestemming te vragen om er te mogen doorrijden niet in de problemen wil brengen voor hun latere organisaties ...

Oke thnx. Zal dan maar wachten tot een volgende rit om er door te rijden

[Donavan]

Hier nog zo éne, maar voor zover ik weet is dit een privé-stuk, hoewel het mij ook niet helemaal duidelijk is. Graag reactie van de organisatie of iemand die dit kan bevestigen.

Over de tocht :
Niks aan toe te voegen

Ben daar deze zomer nog eens 2u techniek gaan trainen en heb toen helemaal niets gemerkt van privé...
Daar kan je jezelf echt wel een tijdje zoet houden. De passage van de toertocht was subliem, maar er zijn daar nog heel wat leuke paadjes
Het bos ernaast (Argendaal) is privé, maar Bellegembos zelf DENK ik niet

Bellegembos is ZEKER WEL privé !!

Dus beetje respect hiervoor ... allez, toch als je organisaties die de moeite doen om toestemming te vragen om er te mogen doorrijden niet in de problemen wil brengen voor hun latere organisaties ...

Oeps..
Maar waarom staat dat dan nergens aangegeven? Of kijk ik dan echt zo scheel?

[zanneis]

Oeps..
Maar waarom staat dat dan nergens aangegeven? Of kijk ik dan echt zo scheel?

Staat inderdaad nergens aangegeven ... maar bij mij thuis heb ik ook geen bordje staan dat mijn niet afgespannen tuin privé is ...

Er loopt trouwens een wandelroute door die er eventueel ook zou kunnen op wijzen dat het geen privé eigendom is, maar deze loopt door Bellgembos met (uiteraard) toestemming van de eigenaars.
overgrote deel is eigendom van een familie die ergens in Brussel woont, onderaan een heel klein deeltje eigendom van Stad Kortrijk.

[jelleroobrouck]

Na enkele dagen is de organisatie-adrenaline aan het dalen en zit de opkuis erop waardoor we jullie een algemeen antwoord kunnen bedienen.

De inschrijvingen waren een ramp. Verschillende oorzaken lagen hier aan de basis: hoge opkomst, onduidelijke afspraken vanuit VWB, te kleine zaal, geen duidelijke rijen. Waarvoor onze excuses! MAAR toch bedankt voor jullie geduld en respect voor onze vrijwilligers. En KANTTEKENING: wat met de bevolking op het parcours als iedereen tegelijk zou kunnen vertrekken, het probleem zou zich verlegd hebben.
--met dit alles wordt volgend jaar rekening gehouden--

Banhoutbos: dit schone stukje bos was niet toegankelijk doordat het jachtseizoen volop aan de gang is. We hebben er alles uitgehaald wat we konden en wij vonden dit geslaagd.

1ste bevoorrading: volgend jaar voorzien we meer van alles.

Maïs- en mosterdvelden: hier scheiden we het kaf van het koren, de mais van de kolven. Wij vonden het kunnen aangezien het droog was. MIts regen zouden er een groot aantal minder zijn. Als je recht in een maisspoor cruised kan de lastigheidsgraad drastisch laten dalen.


Passage E-17 berm:
we hadden reeds enkele malen het parcours verkend, en hadden nooit een platteband. Niet tegenstaande kunnen wij niet ontkennen dat dit oorlogsgebied was voor de banden. Onze excuses hiervoor er wordt aan dit toch mooie, intensieve eindstuk gewerkt.

Deze grote kinderziektes, samen met de kleinere worden naar volgend jaar toe deftig onder handen genomen. Met een afstand als 35 willen we de toertocht voor iedereen toegankelijk maken.


Dank je voor de vele opbouwende reacties.

voor meer info stuur naar: info@guadal.be

tot volgend jaar!

Guadal.be
Jelle, Kenny & Seppe