regelmatig zelfs zonder één trede van het onderste gedeelte te raken!
Succes met u project en ik hoop binnenkort ook eens te kunnen (mogen) rijden op zo'n machien!!!
sandman bikes
Ik heb Martin bij toeval leren kennen in de Pyreneeën. Da's een verhaal apart ! We stonden met een aantal testbikes op een enduro treffen aldaar en de redacteur van het Spaanse BIKE magazine wou samen met mij een testritje maken en dat combineren met wat mooie foto's.mariska vd pijnacker wrote:
En ook Martin is gene gewone: tijdens diezelfde Ironbike heb ik hem op zijn Sandman bergaf zien voorbij vliegen (letterlijk). En bergop, terwijl iedereen met de fiets in de nek aan het klauteren was, kwam hij vrolijk voorbij gefietst ...
We kregen van de organisatie een vrijwilliger mee om ons de weg te tonen... ook op een Sandman, voor de foto's maar vooral omdat hij zelf geen fiets had (!).
Die gast zette ons op de juiste piste omhoog en verdween dan recht op de trappers uit het zicht. Die ging wel boven wachten, dachten we. Maar een paar minuten later kwam die ergens links van ons dwars door de struiken en de rotsen al joelend en al springend naar beneden gedonderd. Om vijf minuten later al kwebbelend ergens rechts van ons door een bos omhoog te fietsen - waar geen pad was... what the... !?!
Wij waren ondertussen aan het sterven op een supersteile piste, zelfs stukken te voet aan het doen.
Tegen dat we boven waren had die gast naar schatting drie keer zoveel hoogtemeters afgelegd als wij
.Dan gingen we samen naar beneden over een singletrack... ik beschouw mezelf niet als een sukkelaar bergaf, maar ik denk dat ik hem welgeteld 20 meter gezien heb. Daarna hoorde ik alleen nog maar zijn whohooo-kreten van tussen de bomen...
.Eens beneden vroeg ik hem of hij al weleens een koers gereden had.
"Ooit wel eens" zei hij... "We moeten eens babbelen", zei ik...
Zo zijn Martin en ik aan de praat geraakt, hij was zo in de wolken van de Sandman dat hij vroeg of hij er niet mee mocht meedoen aan de TransPyr samen met een maat (die veel trager was, maar dat was niet erg: dan kon hij als hij boven op elke col was terugkeren al filmend, om dan terug met zijn maat omhoog te rijden... ?!?).
Wat hij ook gedaan heeft, zijn medeconcurrenten werden er naar verluid zot van - maar 't was goeie reclame voor de fiets zei hij
.Daarna vroeg hij of hij niet mocht meedoen aan de Ironbike, waar we voor hem nieuwe schoenen, kleren en een helm hebben moeten kopen (dat had hij allemaal niet !). Hij is er 43e geworden. Tijdens de Roc vertelde hij me een hilarisch verhaal dat hij ergens tijdens de Ironbike wedstrijd zelf een skilift terug omhoog heeft genomen - om een afdaling nog eens opnieuw te doen ofzo. Gewoon voor de fun. Helemaal terug boven werd hij terug de lift in gestuurd door de verbouwereerde koerscommisarissen.
Maar hij is er dan toch op een tussenstation kunnen uitglippen om alsnog die afdaling opnieuw te doen. Om beneden gigantisch in zijn voeten te krijgen van de koersdirecteur, maar met een knipoog omdat niemand kwaad op Martin kan blijven
.Terwijl we tijdens de Roc op het strand aan het wachten waren op de passage van Milton tijdens de XC zagen we de cadetten passeren. Op een gegeven moment begon ik erover dat het feitelijk niet ideaal was om als jonge gast ergens teveel met kop en schouders bovenuit te steken. Dan gaat alles te gemakkelijk en tegen dat het zwaarder wordt, internationaal bij de elites of de profs laten velen hun schouders dan hangen.
Hij begon dat te vertellen dat dat feitelijk zijn verhaal was: Argentijns XC kampioen bij de cadetten, zonder concurrentie. Maar een mislukte overstap naar de profs, samen met de Argentijnse economische crisis. Dan nog wat downhill wedstrijden voor de fun. En dan naar Europa getrokken om in Spanje wat de halve hippie te komen uithangen, in berghutten te werken en zich stilletjesaan te specialiseren als cameraman voor buitensport.
Tijdens de Roc was hij feitelijk mee als cameraman, niet als racer - terwijl hij dat aan het vertellen was stond er een pint voor zijn neus en was hij een sigaret aan het rollen !
Maar hij zei me dat de wedstrijden en Sandman hem terug "ganas", zin in het racen hadden gegeven en hij was erover aan het denken om naar volgend jaar toe terug beginnen te trainen
. Wat hij nu dus niet doet, hij had niet eens een fiets toen ik hem ontmoette begin juni ! Milton heeft Martin op de Ironbike leren kennen, daar een toertje met de Sandman gereden. Een week voor de Roc belde Martin met het bericht dat een maat van hem "die wel een stukje kon rijden" ook wel zin had om naar de Roc mee te gaan als training. We hebben dan in zeven haasten een "race Hoggar" in elkaar gevezen (waarvoor weer dank aan Swooth.be, 't kan niet genoeg gezegd worden).
Na de Roc zag je hem denken, wikken en wegen... hij wil de Ruta de los Conquistadores dolgraag winnen en uiteindelijk vroeg hij of we hem geen voorstel wilden doen om dat met een Sandman te doen. Wordt vervolgd...
Simon is een Duitser die ik leren kennen heb op de Megavalanche. Hij had daar zijn downhill bike gebroken en kwam vragen of hij de Mega niet met een Sandman mocht rijden (had zich als 30e algemeen gekwalificeerd). Eén bonk van 100 kg spieren en 1.95m, ex pro skiër, ex ski fotomodel... de dames aan de inschrijving van de Roc vonden het héél jammer dat ik hem kwam inschrijven voor de Roc Ruelles en dat hij er niet zelf was (hoe die zich hem herinnerden, tussen die duizenden inschrijvingen...
).De Mega heeft hij toen uiteindelijk niet kunnen rijden, hij is op weg naar de douches op zijn sletsen gecrasht toen hij van een trap is afgesprongen... totaal "geschalotterd".
Maar ik heb hem toen een test Sandman meegegeven, voor als hij genezen was en sindsdien is hij onze "testrijder in de Alpen". Naast zijn job als fotograaf zit die constant ergens te biken in de bergen. Het is een ongelooflijke materiaalfreak, heeft voor skifabrikanten mee aan de ontwikkeling van nieuwe ski's gewerkt en door dat skiverleden heeft hij een héél goed gevoel voor wat werkt en wat niet werkt. Hij heeft zo geen spectaculaire rijstijl als Martin, maar zit wel altijd op de snelle lijn. Efficiënt, da's hét woord dat Simon typeert.
Onder hun drie konden ze het wonderwel vinden, er is serieus wat afgelachen en het spreekt boekdelen dat ze op elkaar wachtten tijdens de Roc Enduro wedstrijd.
Hier zijn onze racers van de Roc. Heren, bedankt voor de fijne week !
-
Stalen Worm
- Mountainbiker
- Posts: 2336
- Joined: Mon 29 May 2006 22:45
- Location: 2014 Specialized Epic Comp
Milton heb ik niet gezien, maar simon en martin meermaals, die gasten doen net of ge kent ze al jaren (simon kwam zijn sleutel vh huisje bij ons halen, en is een uur blijven plakken denk ik...) Martin heb ik zaterdag ontmoet toen we naar het DH gingen, hij was precies wa zat 
toffe kerels, waren alle bkers maar zo!!
Ferm dat ge zulke talenten helpt!!
toffe kerels, waren alle bkers maar zo!!Ferm dat ge zulke talenten helpt!!
Filmpje vd Roc waar je de Sandman ziet wegstuiven. Let ook op de commentaren van de filmer
http://www.youtube.com/watch?v=Hu-yFOA1n54
http://www.youtube.com/watch?v=Hu-yFOA1n54
Hoe heb je die in 's hemelsnaam gevondenZwisse wrote:Twee kleinere "promo"-filmp'kes van Martin
http://vimeo.com/25056567
http://vimeo.com/25048664
? Het treft trouwens, Martin heeft nét een eerste filmpje over de Roc op dezelfde site gezet, enjoy !
Ik moet hem trouwens nog zeggen dat ik bij de keuze van de naam eerder de song van Metallica dan het liedje van de Chordettes in gedachten had...
-
Dr.Gonzo
- Mountainbiker
- Posts: 3310
- Joined: Sun 08 Aug 2004 18:16
- Location: Santa Cruz / Commencal / Niner
Zalig die commentaar ! Un tracteur !!!Kraura wrote:Filmpje vd Roc waar je de Sandman ziet wegstuiven. Let ook op de commentaren van de filmer
http://www.youtube.com/watch?v=Hu-yFOA1n54
En dan de eerste afdaling knalt Milton er vandoor.
