Prachtig droog tochtje, goede afpijling, goede bevoorrading,
fietsparking, en afterbike ook in orde,
Goed gewerkt mannen !!
aanrader voor volgend jaar dus!!
Za 17/09/2011 Mol :: MTB tocht
TT, dik in orde
Ook terug van deze rit, vertrokken rond 13u,
Prachtig droog tochtje, goede afpijling, goede bevoorrading,
fietsparking, en afterbike ook in orde,
Goed gewerkt mannen !!
aanrader voor volgend jaar dus!!
Prachtig droog tochtje, goede afpijling, goede bevoorrading,
fietsparking, en afterbike ook in orde,
Goed gewerkt mannen !!
aanrader voor volgend jaar dus!!
-
2chevauxke
- Mountainbiker
- Posts: 37
- Joined: Sat 22 Jan 2011 21:22
- Location: Trek Superfly 9.8
Ik vond het wel een redelijk tochtje, maar had ook liever wat minder asfalt gehad. Met de fiets heen en terug had ik er 105. Nog een "oproep":
aan Ralf lid van de doortrappers uit de 1-meilaan in Balen, ik heb je vwb-vergunning aan de organisatie gegeven, ze gingen ze normaal gezien in de bus steken.
aan Ralf lid van de doortrappers uit de 1-meilaan in Balen, ik heb je vwb-vergunning aan de organisatie gegeven, ze gingen ze normaal gezien in de bus steken.
-
spaghetti_2
- Mountainbiker
- Posts: 1445
- Joined: Sun 15 Nov 2009 15:52
- Location: Scott Spark RC Pro 2020, Rose X-Lite
-
forrest
- Mountainbiker
- Posts: 143
- Joined: Thu 13 Dec 2007 23:03
- Location: focus LTD xt en ridley cyclocrosser
dit snap ik dus niet, ik rij al jaren toertochten. zo'n goede bepijling heb ik nog niet veel tegengekomen in die jaren. ik had aan de bevoorrading een gemiddelde van 27,8 en ik heb geen pijltje gemist. dus ik vemoed toch dat het aan u zelf ligt. na de bevoorrading met mijn maten verder gereden en ook geen pijltje gemist.JanMan wrote:Mooi ritje zoals gewoonlijk!
De bepijling vond ik niet altijd even consequent. Als je er een behoorlijke snelheid op nahield mistte je wel meer dan eens een afslag.
aan de organisatie chapeau. ik had wel het gevoel dat er niet veel volk was, ik was er rond de middag.
-
StrammerMax
- Mountainbiker
- Posts: 2408
- Joined: Mon 31 Dec 2007 00:28
- Location: Minerva Starlite & Trek Fuel EX9 werd gestolen & Turner Flux & Lapièrre Zesty 514
- Contact:
Van een Papegaai en Postels brood!
Mooie tocht, alles dik in orde. De rest van het verhaal kan je lezen op m'n blog of hieronder! Het staat ook op you-mtb!
Toertocht (25-35-42 km) van de Offroadbikers te Mol op 17-09-2011.
Vandaag naar Mol afgezakt om te komen rijden bij de Offroadbikers met start vanuit het Technische Sint-Paulusinstituut. Ik had de indruk dat er niet zo’n overrompeling was, maar je kon dan ook van vroeg in de ochtend tot in de namiddag starten. Even over 13.30 u mijn inschrijvingsbewijsje gedropt in de doos van de man die aan de start stond en via de zijkant van de school de tracks op gegaan die leiden door de bossen aan Heidehuizen en die zich vlak achter de school uitstrekken. Dat leverde al direct bijna 7 km singletracks op, deels op het traject van de vaste Landduinenroute. De ondergrond lag er ideaal bij: droog, maar niet stoffig. We kwamen uit aan de onlangs in brand gestoken verlaten woning op de hoek van de Bremdoornstraat en de Borgerhoutsedijk. Er waren nog starters, want op dit eerste stuk van de toer staken 18 bikers me voorbij.
In de recent verharde Bremdoornstraat gingen we halverwege rechts een verdoken singletrack in en het was de eerste keer dat ik daar reed, ook al kom ik toch geregeld hier toertochten rijden. Tracks door bossen en paadjes langsheen weiden brachten ons richting Balen-Rosselaar, naast de ruïnes van een vroegere kapel. Een treintje van vijf ploegmakkers raasde me voorbij. We reden richting kanaal, staken het over en reden er een tijdje naast. Daarna kregen we weer singletracks door de bossen voor de wielen geworpen. Het viel me op dat de ondergrond er hier nog droger bij lag dan in Heidehuizen. De bikers konden hier hun hartje ophalen op de plezante paadjes met draai- en keerwerk en over bultjes op en af. Op dit gedeelte van de toer telde ik een tien bikers.
We kwamen uit aan een grote plek in het bos die ommuurd is door betonplaten. Ik ben daar al meerdere keren gepasseerd, maar ik weet eigenlijk niet wat daar achter schuilgaat. Aan het einde van de afsluiting rechts het hoekje om, er weer langs via de andere kant om uit te komen op een lang smal pad in het bos. We kwamen aan een ietwat eigenaardige plek waar vele kleine vijvertjes liggen, om dan uit te komen aan het voetbalveld achter het voormalige casino van Mol-Gompel met de kenmerkende torentjes. Als ik hier passeer rijd ik altijd eens tot aan dit bizarre gebouw, gelegen aan de rand van een wijk vol kleine, oude arbeiderswoningen van de glasfabriek. De herstelling, restauratie en het onderhoud van zo’n gebouw moet handenvol geld kosten, maar eigenlijk is het schandalig dat het zo staat te verkommeren, met ramen die open staan of waarvan de ruiten werden ingegooid.
De toer ging niet voorbij het casino, dus op mijn stappen teruggekeerd. Even verder dienden we de grote baan naar Mol-Gompel te kruisen om zo de Kievitsheide in te duiken. Ook daar stond een groot, schijnbaar verlaten, gebouw. Volgden weer amusante paadjes door de bossen, waarbij ik een korte tijd op de hielen gezeten werd door een jonge kerel. Even halt gehouden na een klimmetje. Een groepje clubmakkers, waaronder één vrouw, reed voorbij. En zo kon ik weer in totaal tien bikers bij het totaal voegen, waarbij de laatste demarreerde nadat hij me had ingehaald. Even verder kreeg ik deze man weer te zien aan de bevoorrading die zich aandiende op 22 km na de start toen we weer uit het bos kwamen. Ze stond op de klassieke plek, ik vermoed ook achter een schoolgebouw. De voorraad was al goed aangesproken, maar er lagen nog bananen, partjes appelsien, suikerwafels, zachte wafels en granenrepen om de honger te stillen.
Vermits de plek aan de rand van het bos ligt, doken we direct weer tussen de bomen om de daar gelegen tracks onveilig te maken. We passeerden een grote vijver met aan de rand een vervallen en deels ingestorte chalet. Leuke paadjes op en af voerden ons door de bossen, een echte speeltuin voor de biker. Ze brachten ons tot aan de Mora-fabriek, waar ik even halt heb gehouden. Daar moet ergens een beek hebben liggen stinken, een geur die me niet bepaald zin deed krijgen in het consumeren van een curryworst! Het tellertje tekende 25 km af. De volgende 10 km kregen we heel wat tracks door de bossen, aaneengeregen door stukjes asfalt of de passage van woonstraten. Via het fietspad naast een drukke steenweg werden we nogmaals het kanaal over gestuurd om er daarna vanaf een houthandel enkele kilometers langs te moeten rijden. Deze keer doken we niet op de klassieke plek weer de bossen in, doch pas verderop, om dan uit te komen op een asfaltbaantje. Nog voor ik er passeerde herkende ik de Molderloopstraat waar voor het raam van een huis een perpetuüm mobile het nog steeds niet heeft opgegeven van over en weer te wiegen. Even verder wordt dan in een bocht de spoorweg gekruist om aan de andere kant via een dropke weer de bossen in te duiken en vergast te worden op een speeltuin vol plezante singletracks, waaronder zelfs eentje met een aantal opeenvolgende kombochtjes. Een biker in een mooi pak in zwart en rood, met bijpassende helm, die langs de kant stond om wat te checken en schrok omdat hij me niet had zien naderen, reed nadien een tijdje in m’n zog om me tenslotte weer voorbij te gaan. Tot aan het begin van de laatste kilometer werden we gelukkig gemaakt met singletracks door de bossen die deze streek rijk is. Om tenslotte na 43 km te arriveren aan de grote baan tegenover de Carrefour op een plek waar een druk kruispunt ondertunneld is met een gloednieuwe rotonde voor fietsers! Ik ben ooit al eens tijdens een toertocht over die rotonde gestuurd, maar ik kan verwarren met iets dergelijks op een andere plaats!
Ik zal waarschijnlijk weer de laatste geweest zijn om te arriveren. Dus maar direct gaan douchen om proper weer naar huis te kunnen. Binnen zaten nog een aantal bikers aan de tafels. De douche gaf warm en overvloedig water en het deed deugd van er onder te kunnen staan. Ik hoorde het lawaai van tafels die werden opgeklapt. Toen ik weer in de zaal kwam waren alle rijders opgestapt en de tafels opgeruimd! Toch nog een ijsthee kunnen bemachtigen, ook al hadden de Offroadbikers hun verdiende centjes al netjes soort bij soort gelegd! Niet naar huis via de E313, maar via de Baileybrug aan de Kleppende Klipper richting Postel gereden. De curryworstenfabriek gepasseerd! Die ligt blijkbaar vlak bij de baan van Mol naar Lommel. En verderop staan al die vrachtwagens waar de meeste toeren passeren via een fietspad, omdat de passage langs het kanaal er onmogelijk is omdat het jaagpad er over het privéterrein van een bedrijf loopt. En nu toch eindelijk eens gestopt bij de bakker die het “Echt Postels Brood” verkoopt. Man, man, dat is wel een brood om “u” tegen te zeggen, bijna dubbel zo groot als een gewoon! Of het ook lekker is zal ik morgen na het ontbijt weten! De E34 op aan het voormalige douanecomplex. In Retie veel geflikker van blauwe zwaailichten in de andere rijrichting. Bandensporen en schade aan de middenberm deden vermoeden dat een auto er over de middenberm was gegaan, wat inderdaad zo blijkt te zijn! Deze dag eindigde dus niet voor iedereen op een positieve manier zoals hij voor mij eindigde na een amusante tocht in Mol.
De Papegaai Bike Team Stabroek * Bezoek ook eens StrammerMax’s Papegaaienblog * Winterkalender West-Brabant en Noorderkempen 2011-12
Toertocht (25-35-42 km) van de Offroadbikers te Mol op 17-09-2011.
Vandaag naar Mol afgezakt om te komen rijden bij de Offroadbikers met start vanuit het Technische Sint-Paulusinstituut. Ik had de indruk dat er niet zo’n overrompeling was, maar je kon dan ook van vroeg in de ochtend tot in de namiddag starten. Even over 13.30 u mijn inschrijvingsbewijsje gedropt in de doos van de man die aan de start stond en via de zijkant van de school de tracks op gegaan die leiden door de bossen aan Heidehuizen en die zich vlak achter de school uitstrekken. Dat leverde al direct bijna 7 km singletracks op, deels op het traject van de vaste Landduinenroute. De ondergrond lag er ideaal bij: droog, maar niet stoffig. We kwamen uit aan de onlangs in brand gestoken verlaten woning op de hoek van de Bremdoornstraat en de Borgerhoutsedijk. Er waren nog starters, want op dit eerste stuk van de toer staken 18 bikers me voorbij.
In de recent verharde Bremdoornstraat gingen we halverwege rechts een verdoken singletrack in en het was de eerste keer dat ik daar reed, ook al kom ik toch geregeld hier toertochten rijden. Tracks door bossen en paadjes langsheen weiden brachten ons richting Balen-Rosselaar, naast de ruïnes van een vroegere kapel. Een treintje van vijf ploegmakkers raasde me voorbij. We reden richting kanaal, staken het over en reden er een tijdje naast. Daarna kregen we weer singletracks door de bossen voor de wielen geworpen. Het viel me op dat de ondergrond er hier nog droger bij lag dan in Heidehuizen. De bikers konden hier hun hartje ophalen op de plezante paadjes met draai- en keerwerk en over bultjes op en af. Op dit gedeelte van de toer telde ik een tien bikers.
We kwamen uit aan een grote plek in het bos die ommuurd is door betonplaten. Ik ben daar al meerdere keren gepasseerd, maar ik weet eigenlijk niet wat daar achter schuilgaat. Aan het einde van de afsluiting rechts het hoekje om, er weer langs via de andere kant om uit te komen op een lang smal pad in het bos. We kwamen aan een ietwat eigenaardige plek waar vele kleine vijvertjes liggen, om dan uit te komen aan het voetbalveld achter het voormalige casino van Mol-Gompel met de kenmerkende torentjes. Als ik hier passeer rijd ik altijd eens tot aan dit bizarre gebouw, gelegen aan de rand van een wijk vol kleine, oude arbeiderswoningen van de glasfabriek. De herstelling, restauratie en het onderhoud van zo’n gebouw moet handenvol geld kosten, maar eigenlijk is het schandalig dat het zo staat te verkommeren, met ramen die open staan of waarvan de ruiten werden ingegooid.
De toer ging niet voorbij het casino, dus op mijn stappen teruggekeerd. Even verder dienden we de grote baan naar Mol-Gompel te kruisen om zo de Kievitsheide in te duiken. Ook daar stond een groot, schijnbaar verlaten, gebouw. Volgden weer amusante paadjes door de bossen, waarbij ik een korte tijd op de hielen gezeten werd door een jonge kerel. Even halt gehouden na een klimmetje. Een groepje clubmakkers, waaronder één vrouw, reed voorbij. En zo kon ik weer in totaal tien bikers bij het totaal voegen, waarbij de laatste demarreerde nadat hij me had ingehaald. Even verder kreeg ik deze man weer te zien aan de bevoorrading die zich aandiende op 22 km na de start toen we weer uit het bos kwamen. Ze stond op de klassieke plek, ik vermoed ook achter een schoolgebouw. De voorraad was al goed aangesproken, maar er lagen nog bananen, partjes appelsien, suikerwafels, zachte wafels en granenrepen om de honger te stillen.
Vermits de plek aan de rand van het bos ligt, doken we direct weer tussen de bomen om de daar gelegen tracks onveilig te maken. We passeerden een grote vijver met aan de rand een vervallen en deels ingestorte chalet. Leuke paadjes op en af voerden ons door de bossen, een echte speeltuin voor de biker. Ze brachten ons tot aan de Mora-fabriek, waar ik even halt heb gehouden. Daar moet ergens een beek hebben liggen stinken, een geur die me niet bepaald zin deed krijgen in het consumeren van een curryworst! Het tellertje tekende 25 km af. De volgende 10 km kregen we heel wat tracks door de bossen, aaneengeregen door stukjes asfalt of de passage van woonstraten. Via het fietspad naast een drukke steenweg werden we nogmaals het kanaal over gestuurd om er daarna vanaf een houthandel enkele kilometers langs te moeten rijden. Deze keer doken we niet op de klassieke plek weer de bossen in, doch pas verderop, om dan uit te komen op een asfaltbaantje. Nog voor ik er passeerde herkende ik de Molderloopstraat waar voor het raam van een huis een perpetuüm mobile het nog steeds niet heeft opgegeven van over en weer te wiegen. Even verder wordt dan in een bocht de spoorweg gekruist om aan de andere kant via een dropke weer de bossen in te duiken en vergast te worden op een speeltuin vol plezante singletracks, waaronder zelfs eentje met een aantal opeenvolgende kombochtjes. Een biker in een mooi pak in zwart en rood, met bijpassende helm, die langs de kant stond om wat te checken en schrok omdat hij me niet had zien naderen, reed nadien een tijdje in m’n zog om me tenslotte weer voorbij te gaan. Tot aan het begin van de laatste kilometer werden we gelukkig gemaakt met singletracks door de bossen die deze streek rijk is. Om tenslotte na 43 km te arriveren aan de grote baan tegenover de Carrefour op een plek waar een druk kruispunt ondertunneld is met een gloednieuwe rotonde voor fietsers! Ik ben ooit al eens tijdens een toertocht over die rotonde gestuurd, maar ik kan verwarren met iets dergelijks op een andere plaats!
Ik zal waarschijnlijk weer de laatste geweest zijn om te arriveren. Dus maar direct gaan douchen om proper weer naar huis te kunnen. Binnen zaten nog een aantal bikers aan de tafels. De douche gaf warm en overvloedig water en het deed deugd van er onder te kunnen staan. Ik hoorde het lawaai van tafels die werden opgeklapt. Toen ik weer in de zaal kwam waren alle rijders opgestapt en de tafels opgeruimd! Toch nog een ijsthee kunnen bemachtigen, ook al hadden de Offroadbikers hun verdiende centjes al netjes soort bij soort gelegd! Niet naar huis via de E313, maar via de Baileybrug aan de Kleppende Klipper richting Postel gereden. De curryworstenfabriek gepasseerd! Die ligt blijkbaar vlak bij de baan van Mol naar Lommel. En verderop staan al die vrachtwagens waar de meeste toeren passeren via een fietspad, omdat de passage langs het kanaal er onmogelijk is omdat het jaagpad er over het privéterrein van een bedrijf loopt. En nu toch eindelijk eens gestopt bij de bakker die het “Echt Postels Brood” verkoopt. Man, man, dat is wel een brood om “u” tegen te zeggen, bijna dubbel zo groot als een gewoon! Of het ook lekker is zal ik morgen na het ontbijt weten! De E34 op aan het voormalige douanecomplex. In Retie veel geflikker van blauwe zwaailichten in de andere rijrichting. Bandensporen en schade aan de middenberm deden vermoeden dat een auto er over de middenberm was gegaan, wat inderdaad zo blijkt te zijn! Deze dag eindigde dus niet voor iedereen op een positieve manier zoals hij voor mij eindigde na een amusante tocht in Mol.
De Papegaai Bike Team Stabroek * Bezoek ook eens StrammerMax’s Papegaaienblog * Winterkalender West-Brabant en Noorderkempen 2011-12
Last edited by StrammerMax on Thu 22 Sep 2011 22:10, edited 1 time in total.
