Ma 15/08/2011 Poperinge :: 17de Mountainbike XL
-
KRBiker
- Mountainbiker
- Posts: 17
- Joined: Mon 30 Nov 2009 14:31
- Location: Focus Killer Bee Ltd XT/Thompson XC980 Team
bandenkeuze
Iemand enig idee wat de beste bandenkeuze - druk is om bergop meer grip te hebben met het achterwiel (minder doorslippen)? Ondergrond: vochtig maar geen modder (maw zoals het er gisteren hoofdzakelijk bij lag)
Re: bandenkeuze
hangt natuurlijk af van welke band - uw gewicht - rij je tubeless of met binnenband....KRBiker wrote:Iemand enig idee wat de beste bandenkeuze - druk is om bergop meer grip te hebben met het achterwiel (minder doorslippen)? Ondergrond: vochtig maar geen modder (maw zoals het er gisteren hoofdzakelijk bij lag)
Ik reed met een bijna versleten racing ralph achteraan met 1.8bar en tubeless (ik weeg 74kg). ben enkel van de fiets gemoeten tijdens een easy/technisch stuk bergop met van die rode klei. Maar met een rocket ron of noby nic was dit zeker te doen.
-
moddereter
- Mountainbiker
- Posts: 183
- Joined: Tue 31 Jan 2006 16:48
- Location: cube reaction
-
Don Cortisoni
- Mountainbiker
- Posts: 139
- Joined: Thu 30 Nov 2006 16:07
- Location: nen iets te tragen
ZATERDAG 15/08/2011: POPERINGE – MOUNTAINBIKERS HEBBEN EEN APARTE MANIER VAN SOCIALIZEN
Aanwezig: Thor Kassitstjèn (Davy Cortvriendt) – Volder XL (Tom Devolder) – Evelyne (Evelyne Iterbeke) – Koenego (Koen Teetaert)
Bike Devils zijn vooral winterdieren. Op een zomertocht zijn ze dus nooit in grote getale aanwezig, maar toch zijn we in Poperinge al in ruimere cijfers aanwezig geweest dan met bovenstaand kwartet. Door krappe agendaplanningen werd gekozen voor de 85 km (Thor, Volder, Koenego) en de 65 km (Evelyne). In het begin werd daar een beetje gefrustreerd over gedaan met de afspraak om volgend jaar zeker de 125 km te doen. Gaandeweg werd dit echter een excuus dat dankbaar aanvaard werd. De regen van de voorbije dagen, in combinatie met de hellingen en het feit dat het toch nog altijd 85 kilometer is, zorgde er voor dat het een zwaar ritje werd. Een ritje dat in bepaalde zones zelfs winters aandeed.
De vlakke (nu ja, wat is vlak in die streek) aanloop werd redelijk vlot genomen, koortsachtig speurend naar de eerste obstakels van de dag. De eerste zone was Boeschepe berg waar Evelyne als eerste boven kwam voor de verrassend vlot klimmende Thor Kassitstjèn. In de Catsberg zone eenzelfde scenario met Volder XL en Koenego die vooral doseerden. Hier sloeg Evelyne, in de aanloop ongeduldig wegens nieuw racemachien dat rap vooruit moest, af voor de 65.
Het stuk tussen zone Catsberg I en zone Catsberg II leek volgens het plannetje het gemakkelijkst en hellingloos. Dat laatste klopte ook, maar een eerste zone met diepe plassen die het broekzeemvel uitwringbaar maakte, en een tweede zone met moeilijk lopende boereslagen vol steenbrokken zorgde er, naast het lastig trappen, ook voor dat het zeemvel steeds dieper zijn weg vond in het vel. Of hoe schuurpapier overal kan zitten. In deze zone was het vooral Koenego die zijn adem vond. Daar kwamen we (voor de eerste keer in mijn toch wel al redelijke mountain bike carrière) een bende would be coureurs tegen . Zowel Thor als Volder XL kregen een schouderbeuk. Eerstgenoemde ging tegen de grond, laatstgenoemde kon nog net een beuk teruggeven. Wie zich King of the Road waant, één tip: http://nl.scania.be/trucks/truck-range/new-r-series/ en gelieve u te amuseren op de E411.
Daarna waren de zones Baneberg, Zwarte Berg en Rode Berg een kolfje naar de hand van Thor Kassitstjèn. In de vlakke eindsprintzone werd mooi samen gereden en niet gekoerst. De eerste demarrage was van één van de vier Herders, waar we net mee samengekomen waren. Volder XL ging in de reactie en tot de finish werd een moordend tempo aangehouden, met als gevolg dat aan de finish slechts nog één Herder volgde. Toch gezellig koersen tegen die sympathieke mannen. Want dat zijn mountainbikers: socializen en compagnons de route worden zonder ook maar één woord te zeggen met de benen als enige sprekend communicatiemiddel.
Aanwezig: Thor Kassitstjèn (Davy Cortvriendt) – Volder XL (Tom Devolder) – Evelyne (Evelyne Iterbeke) – Koenego (Koen Teetaert)
Bike Devils zijn vooral winterdieren. Op een zomertocht zijn ze dus nooit in grote getale aanwezig, maar toch zijn we in Poperinge al in ruimere cijfers aanwezig geweest dan met bovenstaand kwartet. Door krappe agendaplanningen werd gekozen voor de 85 km (Thor, Volder, Koenego) en de 65 km (Evelyne). In het begin werd daar een beetje gefrustreerd over gedaan met de afspraak om volgend jaar zeker de 125 km te doen. Gaandeweg werd dit echter een excuus dat dankbaar aanvaard werd. De regen van de voorbije dagen, in combinatie met de hellingen en het feit dat het toch nog altijd 85 kilometer is, zorgde er voor dat het een zwaar ritje werd. Een ritje dat in bepaalde zones zelfs winters aandeed.
De vlakke (nu ja, wat is vlak in die streek) aanloop werd redelijk vlot genomen, koortsachtig speurend naar de eerste obstakels van de dag. De eerste zone was Boeschepe berg waar Evelyne als eerste boven kwam voor de verrassend vlot klimmende Thor Kassitstjèn. In de Catsberg zone eenzelfde scenario met Volder XL en Koenego die vooral doseerden. Hier sloeg Evelyne, in de aanloop ongeduldig wegens nieuw racemachien dat rap vooruit moest, af voor de 65.
Het stuk tussen zone Catsberg I en zone Catsberg II leek volgens het plannetje het gemakkelijkst en hellingloos. Dat laatste klopte ook, maar een eerste zone met diepe plassen die het broekzeemvel uitwringbaar maakte, en een tweede zone met moeilijk lopende boereslagen vol steenbrokken zorgde er, naast het lastig trappen, ook voor dat het zeemvel steeds dieper zijn weg vond in het vel. Of hoe schuurpapier overal kan zitten. In deze zone was het vooral Koenego die zijn adem vond. Daar kwamen we (voor de eerste keer in mijn toch wel al redelijke mountain bike carrière) een bende would be coureurs tegen . Zowel Thor als Volder XL kregen een schouderbeuk. Eerstgenoemde ging tegen de grond, laatstgenoemde kon nog net een beuk teruggeven. Wie zich King of the Road waant, één tip: http://nl.scania.be/trucks/truck-range/new-r-series/ en gelieve u te amuseren op de E411.
Daarna waren de zones Baneberg, Zwarte Berg en Rode Berg een kolfje naar de hand van Thor Kassitstjèn. In de vlakke eindsprintzone werd mooi samen gereden en niet gekoerst. De eerste demarrage was van één van de vier Herders, waar we net mee samengekomen waren. Volder XL ging in de reactie en tot de finish werd een moordend tempo aangehouden, met als gevolg dat aan de finish slechts nog één Herder volgde. Toch gezellig koersen tegen die sympathieke mannen. Want dat zijn mountainbikers: socializen en compagnons de route worden zonder ook maar één woord te zeggen met de benen als enige sprekend communicatiemiddel.
dacht ik al. ik was er ooit eens te voet moeten opgaan omdat mijne derailleur in frieten was, en hetgeen ik mij herinner was niet wat we maandag moesten bedwingen!deze kant was vrij makkelijk.clubje wrote:jaG-love wrote:den buk van Boeschepe, was da die eerste splitsing easy/technisch ?
de manier waarop we hem deze dag reden, viel hij eigenlijk goed mee. Zonder kettingbreuk was het mij zelfs misschien gelukt, en ik ben nu niet bepaald een topbiker.
Omgekeerd is het wel andere koek.
-
Cannonneke
- Mountainbiker
- Posts: 318
- Joined: Wed 06 Aug 2003 15:17
- Location: Scott Spark RC WC
Veel makkelijker dan de andere kant, inderdaad. Er zaten zeker moeilijkere stukken in, zoals bvb de lus technisch op de Rode (?) Berg waar het heel modderig lag op uitgerekend het steilste stuk (lukte me net niet daar).
Eerlijk gezegd vond ik de blubberstukken met zo van die ronde balken, na de 3de bevoorrading, nog het moeilijkst, die balken waren spekglad
Eerlijk gezegd vond ik de blubberstukken met zo van die ronde balken, na de 3de bevoorrading, nog het moeilijkst, die balken waren spekglad
