Dat vonden wij ookrudi g wrote:Ps: enig minpuntje tegenliggers (andere organisatie)
(TT Borchtlombeek)Zo 31/07/2011 Droeshout / Opwijk :: 6de Boerenbike
Er was onderwegen een andere tt had deze ook even gereden en je kwam op ongeveer 80 a 90km (probleem opgelost) Of kom per bike naar de tt en terug zo heb je ook vlug wat km meerPijilator wrote:Schonen toer samen met KRZA. Het mocht inderdaad nog wat verder geweest zijn75km zou super zijn. We hebben weinig tegenliggers gezien om eerlijk te zijn. Maar wij waren dan ook al vroeg op pad.
http://connect.garmin.com/activity/103024648
Was er trouwens een bikewash? We hebben er waarschijnlijk overgekeken...
Volgend jaar terug op past, merci.
PiJi
Er was wel 1 gevaarlijke plaats met de andere tt voor de rest geen probleemen gehad mischien volgend jaar eens samen aan taffel zitten met deze mensen om geen gelijklopend parkoer te hebben of deze stroken in de zelfde rijrichting aan te doen Maar iedereen heeft graag de mooiste stukken in zijn tt. Deze liggen nu net op dezelfde plaats voor deze 2 tt.
-
StrammerMax
- Mountainbiker
- Posts: 2408
- Joined: Mon 31 Dec 2007 00:28
- Location: Minerva Starlite & Trek Fuel EX9 werd gestolen & Turner Flux & Lapièrre Zesty 514
- Contact:
Een stukje hemel op aarde!
6de Boerenbike (30-50 km) te Opwijk van de KWB Droeshout tijdens de Wayenbergkermis.
Als ik later oud zal zijn en niet meer in staat om er naartoe te komen, dan zal ik vast nog wel eens terugdenken aan de dagen die ik ben komen plukken op die niet altijd even gemakkelijk te vinden weide in het landelijke Droeshout. Een beetje zon, de muziek van een Decap-orgel, kinderen die zich amuseren op de springkastelen of een rondje rijden in een paardenkoets, mensen die in en voor de tent genieten van een glas en een hapje eten. Eerst een inspannende rit met de bike om daarna van dit alles mee te kunnen genieten. Men hoeft echt niet veel kilometers te reizen om te kunnen zeggen: dit is nu vakantie!
Het kostte me wat moeite om de weide te vinden, want in Wolvertem zijn de straten anders aangelegd en ook in Merchtem wilde de GPS me sturen in straten die nu enkele richting zijn. Bovendien is er naast een Waaienberg ook nog een Weyenberg op de grens met Merchtem! Ik bleek geparkeerd te staan naast Weetabix en zijn kompanen, mannen uit onze streek, leren kennen op een toertocht en via het forum. Bij nader toezien zijn ze me voorbijgestoken op de A12 met hun opvallende wagen, beladen met bikes. Ik hoopte wat voorsprong te hebben op rubber-12, maar net toen ik me ingeschreven had zag ik hem de tent binnenkomen! Bovendien bleken er ook nog twee clubgenoten te zijn afgekomen. Om 9.30 u zat ik op de fiets om de toer van 50 km aan te vatten. De toer was omgekeerd in vergelijking met de vorige editie, want we startten in een andere richting. Een asfaltbaantje en enkele boerenwegels leidden ons naar het eerste bos. Ik had amper anderhalve kilometer afgelegd of bij de doortocht van dat bos lag ik alweer op de grond en tussen de netels! Uitgeschoven over een gladde wortel die me al bij aanblik weinig vertrouwen inboezemde. “Het zal wel lukken”, heb ik gedacht, doch het lukte niet! En meteen kreeg mijn zelfvertrouwen al een flinke deuk! De biker die even later volgde schoof ook, maar had meer geluk en bleef op z’n fietske zitten! We passeerden het kerkje van Droeshout. Het stond in de steigers. Ik had enkele jaren geleden, bij de Daan-TT, al opgemerkt dat het nodig aan restauratie toe was! Het zou zonde zijn indien zulke kerkjes zouden verdwijnen, ongeacht de vermindering van het aantal gelovigen. Om daarvoor geld in het bakje te brengen wil ik nog wel eens een flitspaal van de Vlaamse regering sponsoren door er te snel te passeren!
Rubber-12 en de twee Papegaaien-clubmakkers hadden me al snel bijgebeend. Rubber beweerde niet snel te zullen rijden, maar op de hobbelige paadjes over graspollen door de weiden ging het voor mij nog te snel. Tegen dat tempo zou mijn tong snel op m’n tenen hangen! Dus heb ik het trio maar laten gaan en m’n eigen tempo gekozen! Een mix van veldwegen, smalle paadjes door weiden en tracks door stukken bos leidde ons tot in Asbeek (Asse) en verder tot aan de bekende plek met het kapelletje op de heuvel en de kleinere kapelletjes met de staties van de kruisweg. Verderop merkte ik dat we tegen de richting van een vaste route in aan het rijden waren. Er kwam me een biker tegemoet, dan nog twee en in een onoverzichtelijke bocht na een klimmetje ben ik even blijven staan om te drinken. Nog drie, die gehinderd werden door twee bikers die achter me aankwamen. Na de bocht bleven de tegenliggers maar komen! Omdat ik betwijfelde dat al deze kerels de vaste route aan het rijden waren, vroeg ik aan één hunner aan welke toertocht zij deelnamen! Het bleken bikers te zijn van de toer vanuit Roosdaal. Een geluk dat die mannen de klassieke geel-zwarte pijlen moesten volgen, want verderop zouden de beide parcours elkaar nog ontmoeten.
Na een lekker snelle afdaling over asfalt, waarbij ik met dichtgeknepen remmen nog 40 km/h haalde, kregen we de watertoren van Asse in het vizier met enkele korte kuitenbijters over de grindpaadjes in het park van Asse. Het ziet er daar nu al wat groener uit! Enkele jaren geleden reed ik hier door een kale tuin met enkele verloren gelopen bomen. Aan het Kasteel Waalborre, eerder een uit de kluiten gewassen villa dan een kasteel, moesten we linksaf een kort stukje door het centrum van de gemeente. Om even later te kunnen genieten van een leuke snelle smalle track door een stuk bos en naast weiden. De eerste bevoorrading kwam na 24 km na een assenweg en stond opgesteld in Kobbegem. Even tevoren had ik de plaats bemerkt waar ze vorig jaar stond opgesteld. Een babbeltje met enkele bikers ter plekke die vroegen of ik was wie ik ben! Er lagen bananen, partjes appelsien, wafels en sultana-koeken. De drankjes hadden blitse fluo-kleuren. De mensen die voor de bevoorrading zorgden hielden er de sfeer in. In Kobbegem volgde weer een splitsing tussen de beide afstanden. Voor mij was het de schilderachtig gelegen kerk rond naar boven en voorbij de school ’t Ressorke, wat mij eerder geschikt lijkt als naam van een huis van lichte zeden! Volgens internet is het geen school, maar een jeugdhuis. Tracks door bossen en weiden werden m’n deel. De velden aan een klein kapelletje waren het speelterrein van enkele konijnen die het hazenpad kozen van zodra ze me zagen toekomen! Misschien wisten die dieren nog dat ik hier vorige editie m’n blaas geledigd had!
Via het 13-bunders wandelpad, waar ook een rode vaste route passeerde, maar in de andere richting, voerde de rit ons naar Relegem, alwaar we een tweesporige betonnen landbouwweg werden opgestuurd. Volgden paadjes door weiden, naast een klein bos en een hoogspanningsmast. Mijn tellertje klokte de 30 km af. Pas aan het kerkje van Sint-Gudula, met een stokoud uurwerk, te Hamme (Merchtem), stak me sinds de bevoorrading de eerste biker voorbij. Van daaruit leidden off-road-wegen ons naar het kerkje van Brussegem met huizen in een smal straatje. Volgde een zeer mooi en amusant stuk van de toer, dat gedeeltelijk samen liep met de vaste route. Daar zat veel afwisseling in het soort paden, er kwamen stukjes bos in voor, soms lekker naar beneden vlammen, maar ook stevig naar boven klimmen, terwijl de vermoeidheid zich begon te laten gevoelen. Een groepje van vier stak me voorbij, gevolgd door nog een biker bij wie ik me kon aansluiten. Vlak of naar beneden liep hij wat uit, maar in de klimmetjes kon ik het gat steeds weer dichtrijden en voelde hij mijn hete adem in zijn nek. Dat maakte hem wat zenuwachtig, zodat hij even aan de kant ging uitblazen. Later zou hij me weer inhalen toen ik zelf even halt hield en uiteindelijk zijn we samen toegekomen. Hij liet me verstaan dat het vat zo stilaan leeg was. Met nog een andere kerel was het een beetje haasje-over spelen omdat hij me inhaalde, dan weer stopte om aan z’n fiets te prutsen of z’n gsm te beantwoorden. Naar het einde toe is me nog een biker voorbijgekomen, en heb ik zelf nog een koppel ingehaald, zodat ik sinds de bevoorrading eigenlijk nog slechts tien andere deelnemers gezien heb. Gedurende de laatste tien kilometers passeerden we van nabij de drie grote zendmasten op diverse plekken en die ik bij het toekomen al van op de A12 had zien staan! Na 49 km stond ik weer op de weide.
Nog een babbeltje met Bever en Cracra, de twee andere Papegaaien, en samen met rubber-12 de barbecue en de tap eer aangedaan. Volgens Cracra hadden we onderweg het parcours van zelfs twee andere tochten tegen gekregen. Streets en Mojobiker gezien, de andere bikers van de delegatie van Straf in Bergaf uit Opwijk kwamen me niet bekend voor. Zij zijn de reden waarom wij hier jaarlijks weer neerstrijken vanuit het Antwerpse nadat we hen tijdens de Brugbergrace in Humbeek hebben leren kennen. De fiets, de zon, het orgel, wat lekkers om te eten, de sfeer: Wayenbergkermis, een stukje hemel op aarde.
Sint-Gudulakerkje te Hamme (Merchtem) zie ook op www.merchtem.be
De Papegaai Bike Team Stabroek * Bezoek ook eens StrammerMax’s Papegaaienblog
Als ik later oud zal zijn en niet meer in staat om er naartoe te komen, dan zal ik vast nog wel eens terugdenken aan de dagen die ik ben komen plukken op die niet altijd even gemakkelijk te vinden weide in het landelijke Droeshout. Een beetje zon, de muziek van een Decap-orgel, kinderen die zich amuseren op de springkastelen of een rondje rijden in een paardenkoets, mensen die in en voor de tent genieten van een glas en een hapje eten. Eerst een inspannende rit met de bike om daarna van dit alles mee te kunnen genieten. Men hoeft echt niet veel kilometers te reizen om te kunnen zeggen: dit is nu vakantie!
Het kostte me wat moeite om de weide te vinden, want in Wolvertem zijn de straten anders aangelegd en ook in Merchtem wilde de GPS me sturen in straten die nu enkele richting zijn. Bovendien is er naast een Waaienberg ook nog een Weyenberg op de grens met Merchtem! Ik bleek geparkeerd te staan naast Weetabix en zijn kompanen, mannen uit onze streek, leren kennen op een toertocht en via het forum. Bij nader toezien zijn ze me voorbijgestoken op de A12 met hun opvallende wagen, beladen met bikes. Ik hoopte wat voorsprong te hebben op rubber-12, maar net toen ik me ingeschreven had zag ik hem de tent binnenkomen! Bovendien bleken er ook nog twee clubgenoten te zijn afgekomen. Om 9.30 u zat ik op de fiets om de toer van 50 km aan te vatten. De toer was omgekeerd in vergelijking met de vorige editie, want we startten in een andere richting. Een asfaltbaantje en enkele boerenwegels leidden ons naar het eerste bos. Ik had amper anderhalve kilometer afgelegd of bij de doortocht van dat bos lag ik alweer op de grond en tussen de netels! Uitgeschoven over een gladde wortel die me al bij aanblik weinig vertrouwen inboezemde. “Het zal wel lukken”, heb ik gedacht, doch het lukte niet! En meteen kreeg mijn zelfvertrouwen al een flinke deuk! De biker die even later volgde schoof ook, maar had meer geluk en bleef op z’n fietske zitten! We passeerden het kerkje van Droeshout. Het stond in de steigers. Ik had enkele jaren geleden, bij de Daan-TT, al opgemerkt dat het nodig aan restauratie toe was! Het zou zonde zijn indien zulke kerkjes zouden verdwijnen, ongeacht de vermindering van het aantal gelovigen. Om daarvoor geld in het bakje te brengen wil ik nog wel eens een flitspaal van de Vlaamse regering sponsoren door er te snel te passeren!
Rubber-12 en de twee Papegaaien-clubmakkers hadden me al snel bijgebeend. Rubber beweerde niet snel te zullen rijden, maar op de hobbelige paadjes over graspollen door de weiden ging het voor mij nog te snel. Tegen dat tempo zou mijn tong snel op m’n tenen hangen! Dus heb ik het trio maar laten gaan en m’n eigen tempo gekozen! Een mix van veldwegen, smalle paadjes door weiden en tracks door stukken bos leidde ons tot in Asbeek (Asse) en verder tot aan de bekende plek met het kapelletje op de heuvel en de kleinere kapelletjes met de staties van de kruisweg. Verderop merkte ik dat we tegen de richting van een vaste route in aan het rijden waren. Er kwam me een biker tegemoet, dan nog twee en in een onoverzichtelijke bocht na een klimmetje ben ik even blijven staan om te drinken. Nog drie, die gehinderd werden door twee bikers die achter me aankwamen. Na de bocht bleven de tegenliggers maar komen! Omdat ik betwijfelde dat al deze kerels de vaste route aan het rijden waren, vroeg ik aan één hunner aan welke toertocht zij deelnamen! Het bleken bikers te zijn van de toer vanuit Roosdaal. Een geluk dat die mannen de klassieke geel-zwarte pijlen moesten volgen, want verderop zouden de beide parcours elkaar nog ontmoeten.
Na een lekker snelle afdaling over asfalt, waarbij ik met dichtgeknepen remmen nog 40 km/h haalde, kregen we de watertoren van Asse in het vizier met enkele korte kuitenbijters over de grindpaadjes in het park van Asse. Het ziet er daar nu al wat groener uit! Enkele jaren geleden reed ik hier door een kale tuin met enkele verloren gelopen bomen. Aan het Kasteel Waalborre, eerder een uit de kluiten gewassen villa dan een kasteel, moesten we linksaf een kort stukje door het centrum van de gemeente. Om even later te kunnen genieten van een leuke snelle smalle track door een stuk bos en naast weiden. De eerste bevoorrading kwam na 24 km na een assenweg en stond opgesteld in Kobbegem. Even tevoren had ik de plaats bemerkt waar ze vorig jaar stond opgesteld. Een babbeltje met enkele bikers ter plekke die vroegen of ik was wie ik ben! Er lagen bananen, partjes appelsien, wafels en sultana-koeken. De drankjes hadden blitse fluo-kleuren. De mensen die voor de bevoorrading zorgden hielden er de sfeer in. In Kobbegem volgde weer een splitsing tussen de beide afstanden. Voor mij was het de schilderachtig gelegen kerk rond naar boven en voorbij de school ’t Ressorke, wat mij eerder geschikt lijkt als naam van een huis van lichte zeden! Volgens internet is het geen school, maar een jeugdhuis. Tracks door bossen en weiden werden m’n deel. De velden aan een klein kapelletje waren het speelterrein van enkele konijnen die het hazenpad kozen van zodra ze me zagen toekomen! Misschien wisten die dieren nog dat ik hier vorige editie m’n blaas geledigd had!
Via het 13-bunders wandelpad, waar ook een rode vaste route passeerde, maar in de andere richting, voerde de rit ons naar Relegem, alwaar we een tweesporige betonnen landbouwweg werden opgestuurd. Volgden paadjes door weiden, naast een klein bos en een hoogspanningsmast. Mijn tellertje klokte de 30 km af. Pas aan het kerkje van Sint-Gudula, met een stokoud uurwerk, te Hamme (Merchtem), stak me sinds de bevoorrading de eerste biker voorbij. Van daaruit leidden off-road-wegen ons naar het kerkje van Brussegem met huizen in een smal straatje. Volgde een zeer mooi en amusant stuk van de toer, dat gedeeltelijk samen liep met de vaste route. Daar zat veel afwisseling in het soort paden, er kwamen stukjes bos in voor, soms lekker naar beneden vlammen, maar ook stevig naar boven klimmen, terwijl de vermoeidheid zich begon te laten gevoelen. Een groepje van vier stak me voorbij, gevolgd door nog een biker bij wie ik me kon aansluiten. Vlak of naar beneden liep hij wat uit, maar in de klimmetjes kon ik het gat steeds weer dichtrijden en voelde hij mijn hete adem in zijn nek. Dat maakte hem wat zenuwachtig, zodat hij even aan de kant ging uitblazen. Later zou hij me weer inhalen toen ik zelf even halt hield en uiteindelijk zijn we samen toegekomen. Hij liet me verstaan dat het vat zo stilaan leeg was. Met nog een andere kerel was het een beetje haasje-over spelen omdat hij me inhaalde, dan weer stopte om aan z’n fiets te prutsen of z’n gsm te beantwoorden. Naar het einde toe is me nog een biker voorbijgekomen, en heb ik zelf nog een koppel ingehaald, zodat ik sinds de bevoorrading eigenlijk nog slechts tien andere deelnemers gezien heb. Gedurende de laatste tien kilometers passeerden we van nabij de drie grote zendmasten op diverse plekken en die ik bij het toekomen al van op de A12 had zien staan! Na 49 km stond ik weer op de weide.
Nog een babbeltje met Bever en Cracra, de twee andere Papegaaien, en samen met rubber-12 de barbecue en de tap eer aangedaan. Volgens Cracra hadden we onderweg het parcours van zelfs twee andere tochten tegen gekregen. Streets en Mojobiker gezien, de andere bikers van de delegatie van Straf in Bergaf uit Opwijk kwamen me niet bekend voor. Zij zijn de reden waarom wij hier jaarlijks weer neerstrijken vanuit het Antwerpse nadat we hen tijdens de Brugbergrace in Humbeek hebben leren kennen. De fiets, de zon, het orgel, wat lekkers om te eten, de sfeer: Wayenbergkermis, een stukje hemel op aarde.
Sint-Gudulakerkje te Hamme (Merchtem) zie ook op www.merchtem.be
De Papegaai Bike Team Stabroek * Bezoek ook eens StrammerMax’s Papegaaienblog
, heeft er per toeval iemand de route op gps? 
-
Salto mortale
- Mountainbiker
- Posts: 106
- Joined: Tue 24 Jul 2007 09:35
- Location: Canyon
- Contact:
Organisatie tevreden
Bedankt aan alle bikers die weer eens de weg vonden naar ons boerengat. We zijn blij verrast met de 411 deelnemers dit jaar . We waren al enigszins van plan om te stoppen met onze BB maar na deze editie gaan we de koppen bij elkaar steken en op zoek naar wat meer helpende handen !!
We zorgen ook volgend jaar dat we dezelfde richting bollen als TT Borchtlombeek, waarvoor mijn excuses om jullie niet te verwittigen.
We gaan proberen om volgend jaar echte douches te plaatsen ( als dat niet te duur uitvalt) , heeft er iemand een idee waar we deze kunnen huren ?
Ook een speciaal dankwoord aan " strammermax" voor je mooie bloemlezing !! ik heb er van genoten en ga ze ook publiceren in ons KWBeetje.
We zijn geen grote bike organisatie maar proberen steeds ons best te doen om jullie een leuke dag te bezorgen en ik denk dat we in die opzet geslaagd zijn. Dank zij de mensen van de bepijling, het comite van Waaienberg, de Sibbers en het bestuur van KWB kijken we terug op een super editie; ALLEMAAL SUPER BEDANKT EN TOT 2012
We zorgen ook volgend jaar dat we dezelfde richting bollen als TT Borchtlombeek, waarvoor mijn excuses om jullie niet te verwittigen.
We gaan proberen om volgend jaar echte douches te plaatsen ( als dat niet te duur uitvalt) , heeft er iemand een idee waar we deze kunnen huren ?
Ook een speciaal dankwoord aan " strammermax" voor je mooie bloemlezing !! ik heb er van genoten en ga ze ook publiceren in ons KWBeetje.
We zijn geen grote bike organisatie maar proberen steeds ons best te doen om jullie een leuke dag te bezorgen en ik denk dat we in die opzet geslaagd zijn. Dank zij de mensen van de bepijling, het comite van Waaienberg, de Sibbers en het bestuur van KWB kijken we terug op een super editie; ALLEMAAL SUPER BEDANKT EN TOT 2012
