Do 21/07/2011 Mol

[aanklamper]

ziedaar,mijn eerste tocht na het verlof zit erop.samen met de kms naar daar en terug 72kms gedaan.aangezien ik op verlof (frankrijk)niet helemaal heb stilgezeten(fiets meegenomen)viel het gemiddelde nogal mee,23.5.Niet dat het gem. zo belangrijk is voor mij,maar het doet soms toch deugd om eens iemand voorbij te rijden in plaats van altijd gepasseerd te worden Ik vond het verder een aangename tour,genoeg bevoorrading,al had ik wel van fruit alleen maar groene bananen,en een bewaakte fietsstalling is ook een pluspunt Dit weekend geen tour in de buurt,dus op naar de heksentocht volgende week in mijn dorp lichtaart.

[joske77]

ik heb me vandaag goed geamuseerd in Mol, alleen zijn we 2 keer de pijltjes voorbij gereden, bij zo'n snel parcours is het wel absoluut noodzakelijk de pijltjes goed zichtbaar te plaatsen.

Voor de rest, mooie organisatie en vriendelijke mensen in Mol, I'll be back

[rollemol]

Ik heb al betere tochten gereden in deze streek . Er zaten wel een paar mooiere stukken is maar naar mijn goesting toch iets te veel rechte en verharde stukken zoals bv naast da kanaal .
En pijltjes mochten er ook wel een paar meer gehangen hebben .

[MTBert]

Dit was een tocht om duimen en vingers van af te likken. Bij ons in het Waasland kan je van zo'n tocht enkel dromen. Veel singletracks, technische stukjes, en de ene bos in en de andere uit. Een mens was al eens blij dat hij op een stuk baan kon uitblazen (of vlammen naast het kanaal )

Zeer goede bepijling, standaard bevoorrading met een originele "zeikhoek" bij de 2e stop

Nadien een douchke in de minidouche, elk op zijn vierkante meter maar kom, 't ging wel...

En nog ene gedronken en dan weer tevreden naar huis, prima geamuseerd. Tot volgend jaar !

[StrammerMax]

Traditiegetrouw op 21 juli naar Mol gekomen om deze toertocht te rijden. Met wat geluk een ideaal parkeerplekje gevonden in de straat waar de tent voor de inschrijvingen stond. Toen ik daar naartoe reed zag ik een vader met zijn zoontje vertrekken en ik zou deze mensen later tijdens de toer nog tegenkomen. Het was nog een heel kleine dreumes en zijn beentjes moesten flink trappen om zijn pa te kunnen volgen. Me ingeschreven en omstreeks 10.00 u was ik op weg. Ik zal weer bij de laatsten geweest zijn, want tot aan de eerste bevoorrading zijn me exact 29 bikers voorbijgestoken (27 eigenlijk, want ik heb de vader en de zoon hier bijgeteld), na de eerste bevoorrading heb ik nog 10 bikers gezien en na de splitsing waar de 60 apart ging nog 9. Ik vermoed dat ik als laatste gearriveerd ben, want korte tijd daarna kwamen de eerste mannen toe, beladen met opgehaalde pijlen.

De tocht stuurde ons deze keer bij de start niet het maïsveld in, maar de veldweg schuin tegenover. Het zou dus best kunnen dat de toer in tegenovergestelde richting verliep dan vorig jaar. We werden eerst de bossen van de Europawijk in gestuurd, waar singletracks en korte strookjes beton elkaar afwisselden. We passeerden daarbij de Europese school. Dat verklaart meteen waarom de straten er de namen van Europese landen dragen. Verder kregen we een afwisseling van bospaden, singletracks, veldwegen, hobbelpaadjes door weiden en rustige baantjes op het grondgebied van Mol, Geel, Balen en Meerhout. Ik herkende bepaalde stukken terug vanuit vorige edities. Soms zelfs tot in detail! Zo wist ik bij het inrijden van de Molderloopstraat in Balen (ik ben wel even teruggekeerd om naar de straatnaam te kijken) dat ik seffens voorbij het huis zou rijden waar voor de venster een perpetuum mobile over en weer stond te zwieren. En het stond er nog altijd over en weer te zwieren! Dat was de straat waar je in een bocht de spoorweg diende te kruisen en aan de andere kant via een dropke het bos in reed. Dat was kort voor de tweede bevoorrading. Er stak me net een trio bikers uit Hamont voorbij, die mannen in hun mooie rood-gele pakken.

Het was zalig rijden in de bossen en we kregen geregeld leuke stukjes en tracks voor de wielen geschoven. De eerste bevoorrading stond op 20 km van de start en zoals de vorige keren aan een voetbalveld. De vader en zijn zoontje waar ik een tijdje op de tracks was blijven achter rijden en dan was voorbijgegaan, kwamen hier ook toe. “Moet gij niks eten”, vroeg hij als een grote aan z’n vader, terwijl hij zich tegoed deed aan een halve banaan! Grappig eigenlijk! Er stond daar nog een vader met z’n twee klein mannen. Je kon bananen en granenrepen eten, er was sportdrank om te drinken. Er was nog redelijk wat beweging aan de bevoorrading. Een biker keerde op zijn stappen terug, want had z’n helm laten hangen. Ik ben tegelijk met de vaders en hun kinderen weer vertrokken en dra was er wat oponthoud aan de bult die we op moesten, temeer omdat daar een bord stond dat er wat verder een fotograaf van mtb-you had postgevat en die iedereen op de gevoelige plaat vastlegde. Wie niet weet op welke site hij naar de foto’s moet gaan zoeken was ofwel nog niet goed wakker, of moet anders dringend een brilletje kopen, want er stonden zeker vijf borden waarop de site in grote letters vermeld stond! De vaders met hun kinderen voorbijgestoken waar het kon. Van dan af reed ik zo goed als alleen, voorbij het SCK, het Studiecentrum voor Kernenergie, gelegen in een straat met de bizarre naam Boeretang! Ze weten daar in Mol hun straatnamen wel te kiezen, want ik heb er nog gelezen die tot de verbeelding spreken. Ik arriveerde aan de plek waar de 60 km zich afsplitste van de andere afstanden. Volgde een leuk stukje door de bossen op een slingerende track met enkele kombochten en heuveltjes op en af. We reden ook enkele kilometers naast een kanaal. Ik gok op het kanaal van Dessel naar Kwaadmechelen!

In een rustige straat wandelde een oud echtpaar, hij zo krom als een banaan met een loopwagentje en zij met een stok! En dat deed me denken aan het liedje van de betreurde Conny Vandenbos. Ook al loopt hij in dat liedje alleen door het straatje en staat stil bij de dropjesdrogist, en koopt daar wat snoep voor een kleintje, dat niet weet dat hij oma zo mist! De vrouw leek me iets jonger dan de man! Hij zal misschien een echte Blauwbaard geweest zijn in betere tijden, tuk op een groen blaadje!

Dan passeerde ik plekken waar ik al eerder gefietst had, want het traject zocht aansluiting met een gedeelte van de Landduinenroute op het grondgebied van Mol, Dessel en Meerhout. We reden langsheen de Technische School Sint-Paulus om het natuurgebied Heidehuizen te bereiken en passeerden de achterzijde van Meubelen Odrada. Ik herkende het uiteinde van de Bremdoornstraat, vroeger een zandweg en thans voorzien van een betonnen onderlaag. We reden er een rondje en kwamen op de grote baan uit. Tot mijn verbazing bleek het oude vervallen huis op de hoek van de Bremdoornstraat nu ook uitgebrand te zijn! Dat zal wel in de fik gestoken zijn door mensen die niks beter te doen hadden! We passeerden de gemeentelijke opslagplaats van Mol met zandhopen en wrakken van afgedankte brandweerwagens om dan door de bossen een stukje van de rode lus van de Landduinenroute mee te pikken. Enkele moeders lieten hun kinderen spelen in de zandvlakte aan de Kapucienenberg waarlangs het traject passeerde. In de Volmolenstraat in Meerhout reden we voorbij het terrein van de Kempense Modelclub. En voor de geilaards onder u is dat jammer genoeg geen modellenbureau, doch een club voor radiobestuurd modelvliegen. Er was geen beweging. Slechts één man had er één van de vaste tafeltjes ingenomen en er zijn helikoptertjes uitgezet. Sommigen amuseren zich met de fiets, anderen vinden hun plezier in het vliegen met telegeleide helikopters. Leuke paadjes dienden zich aan in een afwisselend landschap.

Ik moet de laatste geweest zijn aan de tweede bevoorrading op een boerenhof. Ja, ik ben maar een trage rijder! "Iemand die nog van de bossen geniet", zei de man ter plekke. "Ja, maar eigenlijk ook omdat ik gewoon niet rapper kan"! Mijn bike genoot er wat belangstelling, want een Turner hadden ze nog nooit gezien.

Uiteindelijk arriveerde ik dan toch op de plek die ik al eerder in de toer verwacht had, meer bepaalde de Belse Bossen van het gehucht Bel in Geel. Eén van m’n collega’s woont daar in een gerestaureerde hoeve. De bossen werden er nu ingenomen door jeugdbewegingen die er hun kampen hadden opgezet. Bossen? Ik schrok toch wel danig van de kaalkap die daar heeft plaatsgevonden en nog aan de gang was! Ik had daar echt geen goed gevoel bij! Een bordje van Natuurpunt meldde dat men de bossen uitdunde om minder bomen meer kansen te geven en te zorgen voor licht tot op de bodem voor plantengroei. En om weer te zorgen voor een open heidelandschap in plaats van de volgens hen saaie begroeiing met naaldbomen. Sommige stukken waren volledig kaalgekapt en veranderd in een zandwoestijn. Op een stuk waren zelfs de wortels van de bomen uitgegraven en op hopen bijeengeveegd! Binnen tien of twintig jaar stelt men vast dat alle zand is weggestoven of weggespoeld en gaat men weer bomen planten om erosie tegen te gaan! Wedden?

Ik was me er niet van bewust dat Bel zo dicht bij de start lag, want na de doortocht van de bossen en een straat die Manheuvels heette verried mijn tellertje dat ik nog hooguit een dikke vijf kilometers te rijden had. Bossen maakten plaats voor het rechthoekig patroon van veldwegen, waaruit je kon opmaken dat we Millegem weer bereikt hadden na een stevige rit van 63 km. Bij aankomst hoorde ik m’n naam roepen en bleek rubber-12 daar te zitten in het gezelschap van Ippe. Het is van einde mei geleden dat ik rubber nog gezien had. We hebben nog twee glazen Grimbergen achter de kiezen gegoten en waren daarmee weer de laatsten om op te krassen. Via Postel en de rustige E34 ben ik weer naar huis getuft. Ik passeerde Mol-Achterbos. Ik ben vroeger tijdens tochten een paar keren voorbij de “vijftien kapelletjes van Mol-Achterbos” gereden en sinds ik weet dat die zo heten heb ik ze nooit meer te zien gekregen!

Een mooie afwisselende toer, veel bossen, duidelijk afgepijld en overal gevarenbordjes aan de kruisingen waar enige oplettendheid geboden was! Ideaal voor mij: een afstand die de moeite waard is om er voor naar hier te komen, want ik moet toch een uur autorijden, en lekker vlak om niet afgepeigerd weer toe te komen.




Nu loopt hij alleen door het straatje...


De Papegaai Bike Team Stabroek * Bezoek ook eens StrammerMax’s Papegaaienblog

[jupke]

Mooi verslag Strammer maar ik vraag me wel af hoe jij op je fiets zit, maak je aantekeningen onderweg of zo?


Enfin, 'k heb ook de 62 gereden en vond het een mooi tochtje waarbij alles in orde was, prima organisatie!

[Big]

Mooi verslag Strammer maar ik vraag me wel af hoe jij op je fiets zit, maak je aantekeningen onderweg of zo?


Enfin, 'k heb ook de 62 gereden en vond het een mooi tochtje waarbij alles in orde was, prima organisatie!

idd was mij dat ook aan het afvragen. Maar in ieder geval knap werk.

[Kevin79]

Ben er helaas niet geraakt in Mol heb moeten blijven liggen met koorts in mijn bed misschien tot de volgende.

[rubber-12]

Om 9:25 ter plaatse en naar een parkeerplek geloodst door een seingever.
Zoals altijd, onmiddellijk de coordinaten van de auto in de GPS ghezet zodat ik die na de aprés terugvind.

Afspraak was met Ippe aan de inschrijving om zijn franse reus eens te testen.
Inschrijven en wijle weg voor de 60 km.

Leuk parcours, zo plat als een vijg met hier en daar een hobbel, maar het kon de pret net drukken. Zo goed als niks modder, prima bepijling, massa's gevaarbordjes.
De bevoorradingen waren karig qua keuze maar voldoende, enkel die groene bananen heb ik maar zo gelaten, kwestie van geen last te krijgen van gebroebel in de ingewanden.

Afwisselend singletracks, wat bredere banen en een stuk beton, het moeten niet altijd veel hoogtemeters zijn.
Intussen moest ik wat wennen aan het rijden met een 29'r, Ippe had het iets gemakkelijker op mijn bike, hij heeft immers dezelfde .
Vooral dat volle bak de bocht in gaan vraagt wat gewenning en moed.

Jammer genoeg was de vorm er niet, blijkbaar teveel hooi op mijn vork genomen de laatste weken en wat verkouden geweest.

Niet zoveel voorbijgestoken geweets, behalve door een treintje Bierbikers dat goed doorstoomde.

Bijna ongelukken van den deze:
1. Met de 29'r over een boomstronk gereden die volgens mijn compagnon bijna een halve meter hoog was (heeft hij vissen als hobby?)
2. Op de mastentoppen uitgeschoven en bijna de treehugger uitgehangen.

Er nog twee gedronken aan den aprés, niet zoveel volk meer aanwezig trouwens, Strammermax nog zien arriveren, er nog twee gedronken, naar huis gereden en in slaap gevallen tijdens het spannendste stuk van de dagrit van de Toer .

Tx ippe voor het gezelschap (en het wachten) + het mogen testen van je speelgoed.

[A d r i]

Knap verslag SM