Zo 01/05/2011 Opwijk

[SD2E]

Effe in u buurt gereden denk ik (u reed met een Spark met witte Rocket ron's en witte DT swiss vork)
veel kopwerk gedaan en ik zei tegen mijne maat ,kijk hier allemaal Echte venten, Vrouw op kop en een hele bende venten erachter rijden uit de wind

Tocht zelf 87km was weer goed maar volgende keer neem ik mijn fully in plaats van de HT ,ben dooréén geschud en op het einde krampen ,warm en te weinig gedronken

héhé, kzat lekker zacht op mijne fully, demper lekker los

ha, waren jullie die 2 met de cubes?

Ik was ook mee met ons Ann. in't begin doet ze het nog rustig aan, maar vanaf de 2e helft komt die op stoom en mogen we soms blij zijn dat we nog in het wiel kunnen blijven

Ik heb jullie trouwens ook ni veel kopwerk zien verrichten toen ge bij ons aan't rijden waart zulle

Ik was de 2e cube, den dikste van de 2 , na die helling op asfalt waar fietsertjeAnn aan het wegrijden was heb ik het gat dichtgereden en dan kop proberen doen maar niemand volgde

Leuke rit trouwens, gelukkig dat ik met de fully was want er zaten echt wel veel botswegeltjes in door het droge weer.
Was al voorbereid van vorig jaar voor die hellingskes in't bos dus deze keer mij niet laten verrassen en op het kleinste tandwieleke eropgereden.

[sliekske]

Gisteren genoten van een zalig ritje.
Na een geslaagde eerste deelname was het dit jaar een meer dan overtuigende bevestiging.
Een super rit, fantastische organisatie en mooie streek.
Daarvoor wil ik gerust nog eens 1u15 enkele rit in de wagen zitten.
Volgend jaar zeker terug aanwezig.
Bedankt aan de collega Forumbikers voor de toffe rit.

[bLaFF]

Ondertussen meer dan 500 foto's online. http://www.strafinbergaf.be

[rubber-12]

Om 7:00 liep de wekker af, ik had vreselijk slecht geslapen, gisteren iets gegeten dat duidelijk niet in orde was. Onrust in de darmen !

Alles stond al van gisteren gereed, opladen en op weg.
Na ambetante wegwerkzaamheden, zonder aanduiding van omlegging, aangekomen rond 9:00. De parking op het voetbalveld stond al vol, dus een plekje in de buurt zoeken. Dat al direct als waypoint in de GPS (auto terugvinden na den aprés hé) en naar de inschrijving. Daar ging het vlot, bij Mojobiker de routes in de GPS laten laden (prima service zoiets!) en de route op. SMS naar Strammermax dat ik op jacht ging.
De benen wilden niet, resultaat van een slechte nacht, het ging gewoon niet vooruit, het zou duren tot een 30 tal km om wat op dreef te geraken. Iets voor de eerste bevoorrading Strammermax ingehaald. De locatie van die bevoorrading was wat benepen, maar van de buren hadden ze daar geen last .
Na de bevoorrading weer leuke paadjes, het technische stuk aan het bankje was een makkie. Strammermax opnieuw ingehaald die aan de splitsing 75-85 km stond te twijfelen. Om toch enigszins tegelijk aan te komen hij de kortere, ik de lange toer. Weer afwisselende stukken, het Borébosje nog eens gedaan, dat was lang geleden. Bij het uitkomen van het bosje kreeg ik een kruisverhoor aan de tweede bevoorrading : “Welke toer ben je aan het rijden”, "euh, de lange”, “waar ben je vertrokken”, “euh, Opwijk”, “Aah dan is het OK”. Bleek dat de toer van Aalst ook door het bosje passeerde en de mensen aan de bevoorrading waren niet gebriefd over de gekleurde tie-wraps . Een klappeke gedaan met een biker met een Nicolai, zo’n fiets heb ik ook al eens over gedacht. Een eind verder het Laarbeekbos (Gelukkig dat het droog was, dat ging hier anders niet goed komen!)
, leuke stukjes op en af, het langste steile stuk niet opgeraakt en de afdaling met de spoorvorming maar uitgeklikt omdat een biker die mij net had voorbijgestoken op zijn patatten was gegaan. Opnieuw Strammermax ingehaald! Wat doorgetuft en hergroepering aan de laatste bevoorrading. De laatste 10 km nog goed doorgegeven, de conditie begint stilaan te komen.
Leuke toer, nogal wat paadjes met een smalle rijstrook tussen de prikkeldraad, maar daarvoor had ik speciaal een Fat Albert vooraan gestoken, niks problemen gehad. Afwisselend, stukje asfalt, single track, brede sporen tussen de velden. De fully was wel een zegen op de botterstukken.
Prima bepijling, hoewel het soms verwarrend is (als je die streek niet gewoon bent) om een smalle doorgang te vinden tussen de huizen. Twee keer zat ik bijna op iemand zijn oprit.

Super organisatie, allemaal vriendelijke mensen waar het enthousiasme afdroop .
De opgeladen GPS-track was meer dan 500 punten, dus die stond er maar gedeeltelijk op. Toch was het wel handig (tot de 500 punten op waren) , dan kon ik anticiperen op een afslag.
Bij den aprés een klappeke met wat Straf in Bergaffers, de voorlaatste worst van de BBQ opgegeten, Strammermax zien aankomen, wat Bierbikers gezien en mee getettert
(@Pierrot : toen je bij ons stond had je geen sporttas bij), als allerlaatste doorgegaan.

Bedankt en tot de volgende mannen.

[MTBiker from Berendrecht]

Ondertussen meer dan 500 foto's online. www.strafinbergaf.be

@bLaFF: Waar zie jij die foto's dan staan?

[StrammerMax]

Ondertussen meer dan 500 foto's online. www.strafinbergaf.be

@bLaFF: Waar zie jij die foto's dan staan?

Ze staan intussen op de homepage. Ze zullen nog aan het laden geweest zijn!

[rubber-12]

Ondertussen meer dan 500 foto's online. www.strafinbergaf.be

@bLaFF: Waar zie jij die foto's dan staan?

Euh, op de site van strafinbergaf, rechtsonder .
Klik op het hoofdstuk om meer foto's te zien.

edit : Strammermax was me voor, en heeft zijn antwoord iets meer genuanceerd dan het mijne .

[StrammerMax]

Het was gisteren te laat voor nog een verslag! De après heeft wat te lang geduurd! Daarom pas vandaag! En het gaat over leuker dingen dan de dood van Osama Bin Laden!

Vandaag (gisteren dus) ook naar Opwijk gekomen. Sinds ik enkele jaren geleden meegedaan heb met de Brugbergrace in Humbeek in een ploegje met een aantal bikers van Straf in Bergaf, is het bijna een jaarlijkse traditie geworden om naar hier te komen voor deze toertocht. Parkeerplaats gevonden in een naburige straat, samen met andere met fietsen beladen auto’s. Toen ik me naast de auto stond klaar te maken, kwamen MTBiker from Berendrecht en Enigma voorbij gereden. De eerste bekenden uit de eigen streek die vandaag mijn pad kruisten. Me ingeschreven bij Mojobiker met de intentie de 85 km of de 75 km af te leggen. Ik kreeg de opmerking dat ik er dit jaar vroeger bij was! En dat zou ik later nog twee keren mogen horen! Vorig jaar was ik ook de allerlaatste om te arriveren, toen alles al bijna opgeruimd was! Omstreeks 9.00 u was ik onderweg. Het was nog behoorlijk koud, ook al beloofde het een mooie zonnige dag te worden. We passeerden de straat waar ik geparkeerd stond en ik zag daar een aantal bikers van V’lox Kapellen zich klaarmaken. Maar ik was er al voorbij voor m’n eurocent viel!

De toer was niet volledig dezelfde als die van vorig jaar. Ik herkende wel bepaalde plaatsen terug van de vorige edities en het viel me ook op dat bepaalde trajecten in de omgekeerde richting werden bereden. Zo kwam dat stukje bos met die draaiende en kerende singletrack voor de tweede bevoorrading, terwijl we dit de vorige keer erna gepresenteerd kregen! Als ik het goed begrepen heb is dit het Borrébos. Je moest er in elk geval goed kunnen sturen en je fiets tussen de dicht op elkaar staande boomstammen laveren. Dat was voor mij niet altijd even simpel. Je moest er ook opletten voor groeven en putten. Nadat we de snelweg overgestoken waren via een vrij steile brug, kregen we daar een crossparcours voor de wielen geschoven. Dat zou het Laarbeekbos zijn (volgens internet op het grondgebied van Jette). Daar was het voor mij op sommige plekken te voet naar boven. Aan de voet van zo’n klim stond een biker die door kracht te zetten zijn ketting klem had getrokken. Het wiel uitnemen lukte niet meer. Hij ging brute kracht gebruiken met het risico zijn ketting over te trekken. Het zal toch gelukt zijn, want op de brug over de spoorweg, waar je langs zo’n spiraal naar boven moet, heeft hij me weer ingehaald. Ook sommige afdalingen betrouwde ik niet. Liever te voet dan de held uit te hangen, te verongelukken op die beenharde ondergrond en maanden niet meer te kunnen fietsen. Ik heb met afgunst gekeken naar een biker die het allemaal feilloos aankon. Schijnbaar moeiteloos klom hij naar boven. Maar ja, die kerel was misschien maar een jaar of 25. Na een leven zonder sport is het al een hele prestatie dat ik doe wat ik doe. Aan het einde van die track door het Laarbeekbos, op die natte plek in de put, vlak voor een helling, net voor je via een tunnel weer onder de snelweg duikt, keek ik eens achterom en zag daar rond die boom in het midden reusachtige bladeren van berenklauw staan.

Het parcours bracht veel afwisseling. Er waren de stoffige veldwegen, tracks door stukjes bos, asfaltbaantjes op en af, servitutenpaadjes die van tussen huizen naar het achterliggende land trokken, zelfs een achtersteegje in een stad (Asse?), de doortocht van een stukje stad en de klassieke singletracks tussen twee prikkeldraden of smalle paadjes tussen weiden. Daar moet je vaak oppassen om niet in voren te sukkelen. Deze paadjes kwamen vooral tijdens de laatste 30 km. Er was ook een paadje waar je omwille van de dichte begroeiing door lage struiken en de bochtjes niet kon zien waar je terecht kwam. Daar waren bij momenten ook diep uitgesleten voren die ineens voor je opdoemden. Soms moest je stevig klimmen, dan weer kon je lekker naar beneden razen.

Rubber-12 had me inmiddels bijgebeend voor de eerste stop. Ik stond toen net even te praten met een man die zich afvroeg waar al die bikers vandaan kwamen en welke afstand er diende afgelegd te worden! Je kan kiezen: van 15 tot 85 km! Rubber was een kwartier later vertrokken. De eerste keer dat je kon kiezen uit “technisch” en “gewoon” dat eerste geprobeerd. Over dat houten bruggetje en dan naar boven. Daar was het toch te voet! Maar ik niet alleen! De tweede keer heb ik er voor gepast. Ik vermoed dat dit de wortelklim was aan dat kruisbeeld, te zien aan de diverse kapelletjes die er in de omgeving stonden. Daardoor was ik Rubber weer even voor. Aan de volgende splitsing even overlegd en het leek me het beste dat ik zou kiezen voor de 75 km. Hier scheidden dus tijdelijk onze wegen. Even later kreeg ik het gezelschap van SilverFokske, van net voor het Borrébos tot een stuk na de tweede bevoorrading. Hij volgde de 60 km omdat hij later op de dag nog andere beslommeringen had. Op de tweede bevoorrading hadden ze de Papegaai ook al verwacht, maar niet zo vroeg op de dag! Net zoals op de eerste bevoorrading kon je er appelsien en bananen eten, en enkele soorten cake en wafels. Keuze genoeg.

Nadat SilverFokske de richting van de 60 was opgedraaid en zijn tempo dus weer wat kon opdrijven in plaats van zich aan te passen aan deze traagrijder, heb ik lange tijd vrijwel alleen gereden en ben ik door slechts enkelen ingehaald. In het Laarbeekbos zag ik ineens de rubber naar boven komen geklommen. Hij had me met zijn 10 extra kilometers toch weer weten in te halen. Een tijd in het spoor van Rubber gereden, maar ineens was hij weg toen ik moest wachten om een baan te kunnen kruisen. Na het passeren van het erf van een manege volgde een lus over een paadje tussen de weiden, inclusief naastliggende voor! Daarna weer naar beneden en naar rechts. Daar heb ik een pijltje gemist in de afdaling, want ik kwam terug aan die manege uit! Moest ik dat hele stukje weer naar boven kruipen! Pijltje stond kort boven de grond en wees naar een paadje links! Verder kwamen we een bos uit, links zag je een brug, en was ik wat in verwarring door een splitsingsbord dat een weinig schuin stond, maar niet voor ons bedoeld was. Ik kon me ook niet meer herinneren of ik er al gepasseerd was. Dat had zo moeten zijn. Toen ik daar stond te twijfelen kwamen er twee Nederlandse bikers toe. Toch maar rechtdoor gereden. Wat verder stonden de Nederlanders aan de kant. Kreeg ik die twee kerels achter me aan in een afdaling, gevolgd door een klim over zo’n paadje tussen prikkeldraden! Inclusief de bijhorende voor! Van pure zenuwachtigheid bleef ik natuurlijk steken! Maar ze namen het me niet kwalijk! Ook eerder op de grote baan aan de wegenwerken in Essene even getwijfeld. Maar ik ben daar de biker die voor me reed blijven volgen.

Even verderop stond de derde bevoorrading. Er stonden twee bikers, waaronder de Rubber. De mensen daar kenden me nog van vorig jaar, toen stonden ze ergens langs de kant van de weg, omdat ik toen de hekkensluiter was geweest! Dat had nu ook het geval kunnen zijn, maar net toen Rubber en ik weer vertrokken, kwam er nog een groepje van drie toe. En tijdens de laatste vijf kilometer ben ik nog ingehaald door een delegatie stevig doorrijdende Bierbikers! Zij moeten dus ook nog na mij aan de derde stop gepasseerd zijn. Na een klim over een track tussen de weiden speelde ik Rubber weer kwijt. Hij wou de derde biker die ook aan de bevoorrading stond proberen in te halen, zo bleek later. Maar hij heeft deze niet meer gezien!

Op een stoffige track door weiden zag ik een vogel aan de kant zitten die nogal veel kabaal maakte. Een tweede vloog er door de lucht. En dan moest ik ineens een noodstop uitvoeren! Dat scheelde geen millimeter! Want ineens merkte ik hun kuiken op dat op het pad voor mijn wielen liep! Dat beestje heeft veel geluk gehad van geen Fat Albert voorband en Nobby Nick achterband aan een frame met daarop nog een zwaargewicht over zich heen te krijgen! Het zou dit alles niet overleefd hebben! Eén van de vogels bleef nog een tijd voor me uit vliegen! Tot ik ver genoeg van hun kleintje weg was! Ouderlijke zorgen, het is duidelijk niet alleen des mensen! Ik vraag me af wat voor vogels het waren: wit met een donkere kop en een soort scheidingsstreep tussen de twee kleuren. Het moet je als vogel maar overkomen van doodgereden te worden door een Papegaai!

De kilometers telden intussen op en na exact 75 km was ik weer bij af, ook al had Mojo me bij de start gezegd dat het iets meer was, maar dat alle mooie stukken ook in de toer van 75 km zaten. We kregen nog een plastiek zakje aangereikt met staaltjes van vitaminen, douchegel en gel voor pijnlijke spieren. Babbeltje met een Straf in Bergaffer, clubgenoot van tijdens de Brugbergrace. Daarna liep ik Carlito de Bierbiker tegen het lijf. Hij had de toer gereden met z’n vrouw op de tandem. Ik heb onderweg trouwens nog een man en een vrouw op een tandem zien rijden. Ik ben hen twee keren tegengekomen. Van Dr.Gonzo kreeg ik dan voor de derde keer vandaag te horen dat ik er vroeg bij was! Maar Rubber en ik, wij waren bijlange nog niet naar huis! Waarom zou je gaan lopen als een kleine meisje vriendelijk komt vragen of je nog wat wil drinken! Ja, ook de klein mannen van de Straf in Bergaffers droegen hun steentje bij. Streets kwam langs voor een babbel, dan Dr.Gonzo, terwijl crash biker mee aan de opruim bezig was. Pierrot le fou van de Bierbikers had ons gespot en kwam ons vertellen over zijn trainingen. Streets kwam zelfs vragen of wij daar niets zochten te kopen? Kopen? Een huis om te blijven wonen! Enfin, ik durf het bijna niet te schrijven, maar wij zijn pas om halfzes weer naar huis vertrokken! Naast vorig jaar het record van de laatst gearriveerde, deze keer dan het record van de langste après ooit! Vlot thuis geraakt. Op de A12 was in de andere rijrichting wel een ongeval gebeurd. Die mensen hun zondag eindigde minder leuk! Thuis nog de moed gehad om m’n fiets proper te maken.

De mensen van Straf in Bergaf hebben een mooie toer weten aan te bieden. Dank daarvoor. Het vele werk dat ze er in gestoken hebben werd beloond met 1077 deelnemers die in Opwijk en omstreken hebben kunnen genieten van een mooie zonnige zondag. Een leuke dag beleefd. Tot de volgende keer, of misschien eerder al tijdens de Boerenbike. Ook een leuke belevenis tijdens de Waaienbergkermis in de zomervakantie!


De Papegaai Bike Team Stabroek * Bezoek ook eens StrammerMax’s Papegaaienblog

[StrammerMax]

edit : Strammermax was me voor, en heeft zijn antwoord iets meer genuanceerd dan het mijne .

Ge moet niet altijd de eerste willen zijn hé rubber!

[Salto mortale]

Vanwege organisatoren van de Boerenbike allemaal een dikke proficiat voor jullie toertocht. Ik lees niets dan lovende woorden. Wegens sportweekend kon ik er niet bij zijn dit jaar misschien een volgende keer.
We lopen elkaar waarschijnlijk tegen het lijf tijdens onze 6 de BB.

Dikke puim .

Kris