daar ben je idd enorm veel mee, bij enkele zware crashes heb ik ondertussen enkel schaafwonden opgelopen waardat men meestal dacht dat ik er erg aan toe zou zijn.John wrote:Je kan ook leren om goed te vallen.Hiermee bedoel ik dat je kan leren om te vallen zonder iets te breken of kneuzingen op te lopen. Ik heb in mijn jonge jaren 6maand judo gedaan. Daar leer je om je val te breken. Dit heeft er voor gezorgt dat ik tijdens mijn 1001 valpartijen nog maar weinig lichamelijk schade heb opgelopen.
ongelooflijk onhandig
-
Van Cot
- Mountainbiker
- Posts: 1045
- Joined: Sat 20 Mar 2004 01:34
- Location: Scott Scale 40 2005 (met 2006 kader) & Granville mudbike +scott YZ2 die verkocht word
Pardon, maar daarmee ben ik echt NIET akkoord.nothing 's impossible wrote: de trukskes leert ge echt niet uit nen boek.
Niet enkel omdat ik op die 10 jaar dat ik mountainbike nog nooit zoveel vooruitgang heb gemaakt dan in de 3 maanden die volgden op het doorbladeren van "nen boek", maar ook omdat er nu eenmaal mensen zijn met minder "natuurlijk" aanleg, en voor hen is het ideaal als ze een aantal tips krijgen waar ze op moeten letten: kijktechnieken, remmen, evenwicht, noem maar op. Allemaal dingen die meespelen, maar voor velen onder ons toch niet vanzelfsprekend zijn... Natuurlijk moeten ze die aangeleerde expertise ook in de praktijk brengen, en dat heb ik daarom ook benadrukt.
Uiteindelijk komt wat jij voorstelt, eens meerijden met "de groep" al op hetzelfde neer: tips uitwisselen en die vervolgens in de praktijk brengen.
Niet te snel andere methodes veroordelen dus, al ga ik misschien ooit wel eens in op je aanbod om mee te bollen. Misschien dat ik voor enkelen onder jullie nog wel wat nuttige tips heb (uit een boekje... jawel) :D
-
nothing 's impossible
- Mountainbiker
- Posts: 3368
- Joined: Mon 19 Jan 2004 22:02
- Location: Sandman Hoggar
Dzjowie,
Ge kunt inderdaad hier en daar wat techniek uit de boekskes halen, maar niet als ge geen vertrouwen meer hebt.
Dan probeert ge zelfs niet wat er staat.
Socrates had het over iets psychisch.
Ik heb ook al momenten gehad dat dingen die normaal piece of cake zouden moeten zijn niet lukken omdat de knop nog in de verkeerde stand staat.
Ik heb bvb een halve fobie voor een bepaald stukje in de groene route in Erpe-mere, smal, met diep spoor, tussen 2 stukken pinnekesdraad.
Vroeger geen probleem, maar een paar keer in de pinnekesdraad terechtgekomen en nu lukt het zelfs in de zomer kurkdroog nog amper.
Idem voor alleen technische afdalingen doen, met wat volk no problem, maar als ge daar in uw eentje staat en ge bedenkt; wat als ik hier op mijn bek ga en daar KO lig?? ..... dan komt ge der af als een mémé, en dan gaat ge pertinent zeker op uwen bek.
En dan moogt ge uit alle boekskes weten wat ge moet doen, het lukt niet.
Maar als iemand u een spoor geeft, een paar tips herhaalt, wat aanmoedigt,... Dan komt ge eraf alsof het een fluitje van een cent is.
Beneden voelt ge u al een heel stuk beter, en de volgende keer lukt het alleen.
Ge kunt inderdaad hier en daar wat techniek uit de boekskes halen, maar niet als ge geen vertrouwen meer hebt.
Dan probeert ge zelfs niet wat er staat.
Socrates had het over iets psychisch.
Ik heb ook al momenten gehad dat dingen die normaal piece of cake zouden moeten zijn niet lukken omdat de knop nog in de verkeerde stand staat.
Ik heb bvb een halve fobie voor een bepaald stukje in de groene route in Erpe-mere, smal, met diep spoor, tussen 2 stukken pinnekesdraad.
Vroeger geen probleem, maar een paar keer in de pinnekesdraad terechtgekomen en nu lukt het zelfs in de zomer kurkdroog nog amper.
Idem voor alleen technische afdalingen doen, met wat volk no problem, maar als ge daar in uw eentje staat en ge bedenkt; wat als ik hier op mijn bek ga en daar KO lig?? ..... dan komt ge der af als een mémé, en dan gaat ge pertinent zeker op uwen bek.
En dan moogt ge uit alle boekskes weten wat ge moet doen, het lukt niet.
Maar als iemand u een spoor geeft, een paar tips herhaalt, wat aanmoedigt,... Dan komt ge eraf alsof het een fluitje van een cent is.
Beneden voelt ge u al een heel stuk beter, en de volgende keer lukt het alleen.
-
P°
- Mountainbiker
- Posts: 2031
- Joined: Mon 05 May 2003 13:06
- Location: Trek Elite 9.8 '04-'05-'07-'09/Trek 8500/Cannondale Flash carbon 29'er/KTM 27,5"/Specialized Epic
Over da psychologisch probleem kan ik gerust meepraten.Heb het zo eens in mijn ster gehad om met de mtb via een serie trappen een afdaling van een brug te doen,resultaat:gebroken en gebarsten elleboog.Als ik dan in bepaalde TT's een trap moest afdalen,verstijfde ik van de schrik.De enigste oplossing : doorbijten en gààn !
Ik begrijp wat je bedoelt, maar ik zie het anders. Wat is psychologisch het meest belastend: met knikkende knieën op een obstakel afstormen, zonder een echt idee hoe je het zal aanpakken, meer in de zin van "we zullen wel zien wat er gebeurt, maar waarschijnlijk loopt het toch mis..."?nothing 's impossible wrote:Dzjowie,
Ge kunt inderdaad hier en daar wat techniek uit de boekskes halen, maar niet als ge geen vertrouwen meer hebt.
Dan probeert ge zelfs niet wat er staat.
Socrates had het over iets psychisch.
Of is het beter om op dat obstakel af te rijden in het volste besef van de handelingen die nodig zijn om het te overwinnen, desnoods die hele grote stap (mogelijk zelfs op voorhand) mentaal onderverdelend in verschillende kleine deelstapjes? "Eerst dit, dan zo en vervolgens dat, en dan moet ik erover zijn..."
Beetje zelfredzaamheid kan geen kwaad hoor.
Misschien zijn al die schrikreflexen wel de goede, daar al eens aan gedacht? Het vege lijf dat uit zelfbehoud je een dergelijk signaal heeft.
Met toegenomen kilometers in technische zones verhoogt je zelfkennis en kan je veel beter inschatten wat wel en niet kan/te gevaarlijk is.
Dus stook die boekies op en ga een beetje meer rijden
In ieder geval zijn er veel opties beter dan blindelings al of niet vol vertrouwen een die spoor tussen pinnekesdraad in te vliegen.
Zo kan je omrijden, afstappen en vloeken of een kniptang meebrengen. Ook Oost-Vlaanderen vermijden bij blubberweer is een optie
Mij lijkt dit laatste stukken beter dan een gehavend lijf of fiets. Beter schrikhaas dan dood konijn.
Met toegenomen kilometers in technische zones verhoogt je zelfkennis en kan je veel beter inschatten wat wel en niet kan/te gevaarlijk is.
Dus stook die boekies op en ga een beetje meer rijden
In ieder geval zijn er veel opties beter dan blindelings al of niet vol vertrouwen een die spoor tussen pinnekesdraad in te vliegen.
Zo kan je omrijden, afstappen en vloeken of een kniptang meebrengen. Ook Oost-Vlaanderen vermijden bij blubberweer is een optie
Mij lijkt dit laatste stukken beter dan een gehavend lijf of fiets. Beter schrikhaas dan dood konijn.
viper wrote:Misschien zijn al die schrikreflexen wel de goede, daar al eens aan gedacht? Het vege lijf dat uit zelfbehoud je een dergelijk signaal heeft.
De kans bestaat, maar ze is klein, laat ons dat toegeven. Iemand bij wie het zelfvertrouwen op de bike op een laag pitje staat - en geloof me, ik kan daarvan serieus meespreken - zal in de eerste plaats veel te snel zijn mentale gevarenlichtjes aansteken en zal bij het zien van een technische zone ofwel 1) helemaal verkrampt erop afstevenen of 2) afstappen of 3) in het beste geval zich mentaal oppeppen maar toch denken "dat lukt nooit". Geen van de drie zijn de ideale methodes om vooruitgang te maken.
Met toegenomen kilometers in technische zones verhoogt je zelfkennis en kan je veel beter inschatten wat wel en niet kan/te gevaarlijk is.
Uiteraard. Hier wordt ook niets anders verkondigd. Alleen kan je daarbij best nog wat extra hulp gebruiken, waarom je daarover schamen?
Dus stook die boekies op en ga een beetje meer rijden
In ieder geval zijn er veel opties beter dan blindelings al of niet vol vertrouwen een die spoor tussen pinnekesdraad in te vliegen.
Zo kan je omrijden, afstappen en vloeken of een kniptang meebrengen. Ook Oost-Vlaanderen vermijden bij blubberweer is een optie
Mij lijkt dit laatste stukken beter dan een gehavend lijf of fiets. Beter schrikhaas dan dood konijn.
Dzjowie wrote:viper wrote:Misschien zijn al die schrikreflexen wel de goede, daar al eens aan gedacht? Het vege lijf dat uit zelfbehoud je een dergelijk signaal heeft.
De kans bestaat, maar ze is klein, laat ons dat toegeven. Iemand bij wie het zelfvertrouwen op de bike op een laag pitje staat - en geloof me, ik kan daarvan serieus meespreken - zal in de eerste plaats veel te snel zijn mentale gevarenlichtjes aansteken en zal bij het zien van een technische zone ofwel 1) helemaal verkrampt erop afstevenen of 2) afstappen of 3) in het beste geval zich mentaal oppeppen maar toch denken "dat lukt nooit". Geen van de drie zijn de ideale methodes om vooruitgang te maken.
Dit is ooit op mij van toepassing geweest. Ik heb het als volgt opgelost.
*Indien 1 pas dan 2 toe anders ga je op je bek.
*Optie 2 laat toe de volgende week nog te rijden, wees dus niet te beroerd om ze toe te passen
*optie 3 zit te dicht bij 1 en toont aan dat je de hindernis niet beheerst, dus potentieel gevaarlijk.
Het lijkt me beter door de opgedane ervaring je grenzen beetje bij beetje te verschuiven. Dat kan je het best alleen zonder de druk van vrienden of met de adrenaline van een tocht.
Enkele maanden geleden vroeg Beethoven wie er tijdens vaste routes aan zijn techniek schaafde. Er kwam weinig respons, maar zijn vraagstelling had meer aandacht verdiend. Door je techniek bij te schaven op routes die je goed kent en er ook je grenzen te verleggen stijgt het zelfvertrouwen en de fietsbeheersing met sprongen. Persoonlijk lijkt me dat stukken praktischer dan alle mogelijke lectuur en clinics.
Met toegenomen kilometers in technische zones verhoogt je zelfkennis en kan je veel beter inschatten wat wel en niet kan/te gevaarlijk is.
Uiteraard. Hier wordt ook niets anders verkondigd. Alleen kan je daarbij best nog wat extra hulp gebruiken, waarom je daarover schamen?
Dus stook die boekies op en ga een beetje meer rijden
In ieder geval zijn er veel opties beter dan blindelings al of niet vol vertrouwen een die spoor tussen pinnekesdraad in te vliegen.
Zo kan je omrijden, afstappen en vloeken of een kniptang meebrengen. Ook Oost-Vlaanderen vermijden bij blubberweer is een optie
Mij lijkt dit laatste stukken beter dan een gehavend lijf of fiets. Beter schrikhaas dan dood konijn.
-
nothing 's impossible
- Mountainbiker
- Posts: 3368
- Joined: Mon 19 Jan 2004 22:02
- Location: Sandman Hoggar
Dzjowie,
Gij hebt dus liever sportles uit een boekje dan les van een monitor???
Der is geen enkele sport die ge op een deftige manier kunt leren uit de boekskes. Een boek kan u enkel een theorethische achtergrond verschaffen.
Al ooit eens iemand een sport aangeleerd???
Ge kijkt eerst naar het beginniveau, dus wat kan de lln en welke fouten maakt hij.
Dan gaat ge waar nodig bijschaven en nieuwe dingen aanleren.
Als ge het uit een boek moet halen is het zeer moeilijk om uw eigen beginniveau en fouten te onderkennen.
Verder, ooit al eens een demo in een boek gegeven????
Ge hebt een vol blad nodig om alleen maar te vertellen hoe ge op de fiets moet zitten, en dan is het nog niet waarschijnlijk dat de lezer het ten volle begrijpt en benut. Foto's zullen helpen maar zijn meestal onvoldoende voor bewegende en 3-D demo's.
Der zijn natuurlijk ook interactieve boeken, maar de demo's uit de film hebben veelal niets te maken met de specifieke hindernis waar gij voorstaat.
En dan is er nog het motiverende en geruststellende effect van een lesgever.
Ooit al een boekje gezien dat u opvangt als ge u evenwicht verliest in een technische passage???
Der is één uitzondering, als de lln faalangst heeft tov de lesgever of de groep, door een te hoge verwachting of een verkeerde band lesgever lln.
Zo zijn er nog duizenden voorbeelden.
Natuurlijk moet de lesgever voldoende sporttechnische kennis en eventueel kunde hebben en best ook nog wat didactische vaardigheden.
Ook tegen peers kunnen de boekjes niet op. Je leert veel meer en veel sneller als je in een groep meesport, je copiëert anderen, ziet fouten bij anderen en anderen zien fouten bij jezelf, je haalt motivatie uit de groep; groepsleden gaan mekaar lesgeven.
De beteren dienen de minderen ten voorbeeld en degenen met hetzelfde niveau motiveren mekaar.
De besten in de groep zullen gaan copiëren van beteren, ook buiten de groep(vb TV), en zullen theoretische achtergrond zoeken in literatuur wat hun zal helpen hun eigen stijl te creëren.
Gij hebt dus liever sportles uit een boekje dan les van een monitor???
Der is geen enkele sport die ge op een deftige manier kunt leren uit de boekskes. Een boek kan u enkel een theorethische achtergrond verschaffen.
Al ooit eens iemand een sport aangeleerd???
Ge kijkt eerst naar het beginniveau, dus wat kan de lln en welke fouten maakt hij.
Dan gaat ge waar nodig bijschaven en nieuwe dingen aanleren.
Als ge het uit een boek moet halen is het zeer moeilijk om uw eigen beginniveau en fouten te onderkennen.
Verder, ooit al eens een demo in een boek gegeven????
Ge hebt een vol blad nodig om alleen maar te vertellen hoe ge op de fiets moet zitten, en dan is het nog niet waarschijnlijk dat de lezer het ten volle begrijpt en benut. Foto's zullen helpen maar zijn meestal onvoldoende voor bewegende en 3-D demo's.
Der zijn natuurlijk ook interactieve boeken, maar de demo's uit de film hebben veelal niets te maken met de specifieke hindernis waar gij voorstaat.
En dan is er nog het motiverende en geruststellende effect van een lesgever.
Ooit al een boekje gezien dat u opvangt als ge u evenwicht verliest in een technische passage???
Der is één uitzondering, als de lln faalangst heeft tov de lesgever of de groep, door een te hoge verwachting of een verkeerde band lesgever lln.
Zo zijn er nog duizenden voorbeelden.
Natuurlijk moet de lesgever voldoende sporttechnische kennis en eventueel kunde hebben en best ook nog wat didactische vaardigheden.
Ook tegen peers kunnen de boekjes niet op. Je leert veel meer en veel sneller als je in een groep meesport, je copiëert anderen, ziet fouten bij anderen en anderen zien fouten bij jezelf, je haalt motivatie uit de groep; groepsleden gaan mekaar lesgeven.
De beteren dienen de minderen ten voorbeeld en degenen met hetzelfde niveau motiveren mekaar.
De besten in de groep zullen gaan copiëren van beteren, ook buiten de groep(vb TV), en zullen theoretische achtergrond zoeken in literatuur wat hun zal helpen hun eigen stijl te creëren.
Daar ben ik 100 % mee akkoord, maar buiten dat inschattingsvermogen zijn er ook een aantal puur technische vaardigheden die je moet verwerven. Door veel te rijden zal dat inderdaad gradueel gebeuren, maar er zijn ook andere manieren. Een goed boek is daar 1 van, en met voorsprong de snelste.viper wrote:
Dit is ooit op mij van toepassing geweest. Ik heb het als volgt opgelost.
*Indien 1 pas dan 2 toe anders ga je op je bek.
*Optie 2 laat toe de volgende week nog te rijden, wees dus niet te beroerd om ze toe te passen
*optie 3 zit te dicht bij 1 en toont aan dat je de hindernis niet beheerst, dus potentieel gevaarlijk.
Het lijkt me beter door de opgedane ervaring je grenzen beetje bij beetje te verschuiven. Dat kan je het best alleen zonder de druk van vrienden of met de adrenaline van een tocht.
Enkele maanden geleden vroeg Beethoven wie er tijdens vaste routes aan zijn techniek schaafde. Er kwam weinig respons, maar zijn vraagstelling had meer aandacht verdiend. Door je techniek bij te schaven op routes die je goed kent en er ook je grenzen te verleggen stijgt het zelfvertrouwen en de fietsbeheersing met sprongen. Persoonlijk lijkt me dat stukken praktischer dan alle mogelijke lectuur en clinics.
Met toegenomen kilometers in technische zones verhoogt je zelfkennis en kan je veel beter inschatten wat wel en niet kan/te gevaarlijk is.
Ik ben er daarnaast ook zeker van dat Socrates de optie van "meer gaan rijden" ook heeft uitgeprobeerd, ze ligt tenslotte zo voor de hand. Hou er gewoon rekening mee dat niet iedereen een sport even snel en uit zichzelf aanleert.nothing 's impossible wrote:Dzjowie,
Gij hebt dus liever sportles uit een boekje dan les van een monitor???
Wow jongens, we gaan ineens hard :D. Gisteren ging het nog over "nekeer meerijden met de groep", ondertussen komt er een sportleraar aan te pas, eentje die op de technische zones zelfs gewillig voor vangnet wil spelen. Even realistisch blijven, op een doordeweekse groepstocht gebeurt zoiets niet, alleen in de ideale wereld.
Der is geen enkele sport die ge op een deftige manier kunt leren uit de boekskes. Een boek kan u enkel een theorethische achtergrond verschaffen.
Inderdaad. Theoretische achtergrond die voor een gevorderde vanzelf spreekt, maar voor een beginner van levensbelang is, alle mogelijke houvast is tenslotte welkom, de paadjes zijn al glad genoeg
Al ooit eens iemand een sport aangeleerd???
Toevallig wel ja, gisteren nog. Kessel-Lo gaan rijden met mijn vriendin die hoop en al 2 keer op een mountainbike heeft gezeten. Ik moet zeggen, ze deed dat goed (uitspraak misschien niet gespeend van enig favoritisme
