Vandaag naar Eupen gegaan voor de 55km. Het parkoers was mooi, maar niet super. Enkele mooie technische afdalingen staken er wel in, maar technische klimmen waren er niet bij. De bevoorradingen waren, zoals hierboven al vermeld werd, nogal basic. Het was wel een toerke om eens goed gas te geven ; vanaf de auto (en nog een paar keer mis gereden) kwam ik net niet aan 60km (59,8km) en 1100 hoogtemeters, ik was rond op 2u 52 min. aan 20,8 gemiddeld. Hoogste gemiddelde wat ik ooit in de Ardennen gereden heb.
@ fred racket : Aubel zit veel asfalt in, wel mooie streek, maar voor rijplezier zou ik Hamoir of Pont-Ligneuville kiezen.
Vr 08/04/2011 Eupen :: VTT Tour IRMEP
-
slijkplaat
- Mountainbiker
- Posts: 164
- Joined: Sat 26 Mar 2011 18:41
- Location: niner en fuji
- Contact:
-
StrammerMax
- Mountainbiker
- Posts: 2408
- Joined: Mon 31 Dec 2007 00:28
- Location: Minerva Starlite & Trek Fuel EX9 werd gestolen & Turner Flux & Lapièrre Zesty 514
- Contact:
Over Di Rupo en een Papegaai in Eupen!
Het was weer vroeg vanochtend en ik had tijd nodig om wakker te worden! Even over achten zat ik dan toch in de auto, voor alle zekerheid nog snel even tanken, en dan op weg voor een lange rit van ruim anderhalf uur en 150 km! Want Eupen is toch een eind rijden! Gelukkig hadden nidecker en zijn vriendin niet te lang op mij moeten wachten, zodat we na een ietwat chaotische inschrijving, omstreeks 10.15 u van start konden gaan. Want het was niet duidelijk of je dan wel of niet een briefje moest invullen en waar je diende aan te schuiven! Ik was zeer benieuwd naar wat ik voor de wielen zou krijgen. De Ardennen zijn voor mij op gebied van biken onbekend terrein! Ik ben een aantal jaren geleden wel eens in Francorchamps komen biken, lees afzien, nadat een kameraad me na veel aandringen dan toch mee naar ginder had weten te krijgen! Veel moeten klimmen is voor mij immers vaak afzien! Gelukkig had ik sinds gisteren de beschikking over een tweedehands Turner Flux fully, gekocht van rubber-12 en door hem vakkundig in elkaar gezet met oudere en nieuwe materialen en voorzien van een stel nieuwe wielen. Noodgedwongen nadat mijn mooie fiets op 30 januari werd gestolen! Met mijn oude bike, die ik tijdelijk weer in dienst had genomen, had ik hier weinig kunnen komen uitrichten! Alles werkte voortreffelijk, het was een plezier om weer over degelijk materiaal te kunnen beschikken.
De tocht was zwaar, er zaten stevige klimmen in, zodat het voor mij soms al wel eens te voet lopen was! Maar al bij al viel het nog mee, er zijn al plaatsen geweest waar ik meer heb afgezien! Ik heb ook duidelijk minder schrik dan vroeger. Alleen als het in een afdaling toch te steil wordt, dan knijp ik ze toch nog altijd! Niettemin zei ik tegen nidecker dat, indien ik zo’n tochten zou gereden hebben in het begin van m’n mountainbikend leven, mijn broek al vol zou gelegen hebben! Jaloers keek ik naar de jonge gasten, de pluimgewichten, die me voorbijstaken, terwijl ik mijn logge lichaam door de Ardennen trok! En naar de jongere kerels die zonder verpinken over de met stenen bezaaide paadjes naar beneden reden, terwijl ik me veiligheidshalve inhield, teneinde te vermijden van mijn smoelwerk kennis te doen maken met de Ardeense ondergrond. Maar het ging, aan mijn tempo (lees tergend traag) en op mijn manier (lees pannenkoeken-stijl)!
Tijdens de rit konden we genieten van de pracht van wilde bloemen, ik vermoed een soort witte anemonen en kleine gele bloemen. We reden door bossen om even verder dan weer een prachtig vergezicht te hebben op de groene en zonovergoten omgeving op plaatsen waar de weiden nog afgeboord worden door hagen. De bevoorrading kwam na 18 km. Veel was daar niet te rapen: koekjes met chocolade, kokoskoekjes en peperkoek. Lekker, maar eigenlijk geen voer voor tijdens het sporten. Met enige verlegenheid moet ik deze keer toegeven dat ik niet voor de langste afstand gekozen heb! Integendeel voor de kortste, buiten de 15 km, waarvan we de afslag al gepasseerd waren. Bij aankomst zou blijken dat hij een pak langer was dan de aangekondigde 25 km. Vermits het de eerste keer was dat wij hier kwamen, toch maar het zekere voor het onzekere genomen! Na de bevoorrading was er wat oponthoud omdat iedereen z’n bike twee keren over een poortje diende te hijsen met tussenin een griezelig smal paadje vol bulten en wortels naast een afgrond. Naar het einde toe was de vriendin van nidecker niet meer welkom, vermits we de Limburger Weg passeerden en zij in Hasselt woont!
Toen we weer op het door mooie gebouwen omringde binnenplein van de kazerne toekwamen, hadden we 35 km op het tellertje staan, wat toch een pak meer was dan de voorziene 25! Niet dat ik er kwaad voor was. Ik had nog fut over, maar indien er op de grotere afstanden nog veel hellingen voor de wielen zouden komen, had die snel op kunnen zijn. Want op vlakker terrein kan ik lang aan de gang blijven, zoals een Duracell-konijn, maar de batterijtjes gaan snel leeg als de klimmen elkaar snel opvolgen! Dan zijn mijn benen niet sterk genoeg om helemaal tot boven te geraken!
Toen ik wat ging halen om te drinken merkte ik dat er ook hot-dogs, een lange knakworst in een broodje, en stukken paas-cake verkocht werden. En we hebben ons daar stante pede te goed aan gedaan! We moesten even wachten op de aanvoer van nieuwe broodjes, maar kregen er wel twee worsten tussen omdat de zuurkool intussen op was! Iets eetbaars was welkom en we kikkerden er direct van op terwijl we in het zonnetje konden zitten! Zalig! Ik kreeg terstond een vakantiegevoel! Er zouden 1300 deelnemers geweest zijn. “Zouden die ons allemaal voorbijgestoken zijn”, vroeg de vriendin van nidecker zich af! Degenen die na ons vertrokken zijn in ieder geval wel! Toch een pluim omdat zij deze rit tot een goed einde heeft weten te brengen! Nidecker heeft onderweg een hele fotoreportage gemaakt!
Ik vroeg me af of ik de mensen in Eupen in het Frans dan wel in het Duits te woord diende te staan! Tot ik merkte dat de man die de drankbonnetjes verkocht Nederlands sprak! Ik weet nu ook wat ik moet roepen als ik een Franstalige bang wil maken! Bouh! Want langs de Vlaamse kant van de put van Boirs stond op de borden “Boe! Met de motor? Laat je niet verrassen!” En eens de put voorbij was dat “Bouh! Anticipez pour le danger!” Gek land waarin we wonen! Als Di Rupo de transfers natuurlijk berekent zoals men in Eupen de afstanden van de toertochten bepaalt, dan gaat er nog een pak meer naar het zuiden van het land!
Tijdens de terugrit met de auto overviel me plots een diep gevoel van gelukzaligheid! Wat een mooie dag! Schitterend weer, de natuur die overal weer ontluikt en de bomen die weer groen beginnen te kleuren in hun voorheen kale kruinen. Terwijl op de radio de “Lambada” werd gedraaid. Door de vibraties van de muziek kreeg ik vlinders in m’n buik! En morgen kan ik lekker uitslapen, want ik hoef niet naar het werk! Spijtig dat het toch een heel eind rijden is naar ginder! En dat het misschien ook een duur ritje kan worden, want ik vrees te zijn geflitst aan de werken in Boirs! En ik was beslist niet de enige! Dat machientje had werk! En ik zat serieus boven het getal in de rode cirkel! Kon ik dat ook maar zeggen van m’n snelheid op de fiets!
De Papegaai Bike Team Stabroek * Bezoek ook eens StrammerMax’s Papegaaienblog
De tocht was zwaar, er zaten stevige klimmen in, zodat het voor mij soms al wel eens te voet lopen was! Maar al bij al viel het nog mee, er zijn al plaatsen geweest waar ik meer heb afgezien! Ik heb ook duidelijk minder schrik dan vroeger. Alleen als het in een afdaling toch te steil wordt, dan knijp ik ze toch nog altijd! Niettemin zei ik tegen nidecker dat, indien ik zo’n tochten zou gereden hebben in het begin van m’n mountainbikend leven, mijn broek al vol zou gelegen hebben! Jaloers keek ik naar de jonge gasten, de pluimgewichten, die me voorbijstaken, terwijl ik mijn logge lichaam door de Ardennen trok! En naar de jongere kerels die zonder verpinken over de met stenen bezaaide paadjes naar beneden reden, terwijl ik me veiligheidshalve inhield, teneinde te vermijden van mijn smoelwerk kennis te doen maken met de Ardeense ondergrond. Maar het ging, aan mijn tempo (lees tergend traag) en op mijn manier (lees pannenkoeken-stijl)!
Tijdens de rit konden we genieten van de pracht van wilde bloemen, ik vermoed een soort witte anemonen en kleine gele bloemen. We reden door bossen om even verder dan weer een prachtig vergezicht te hebben op de groene en zonovergoten omgeving op plaatsen waar de weiden nog afgeboord worden door hagen. De bevoorrading kwam na 18 km. Veel was daar niet te rapen: koekjes met chocolade, kokoskoekjes en peperkoek. Lekker, maar eigenlijk geen voer voor tijdens het sporten. Met enige verlegenheid moet ik deze keer toegeven dat ik niet voor de langste afstand gekozen heb! Integendeel voor de kortste, buiten de 15 km, waarvan we de afslag al gepasseerd waren. Bij aankomst zou blijken dat hij een pak langer was dan de aangekondigde 25 km. Vermits het de eerste keer was dat wij hier kwamen, toch maar het zekere voor het onzekere genomen! Na de bevoorrading was er wat oponthoud omdat iedereen z’n bike twee keren over een poortje diende te hijsen met tussenin een griezelig smal paadje vol bulten en wortels naast een afgrond. Naar het einde toe was de vriendin van nidecker niet meer welkom, vermits we de Limburger Weg passeerden en zij in Hasselt woont!
Toen we weer op het door mooie gebouwen omringde binnenplein van de kazerne toekwamen, hadden we 35 km op het tellertje staan, wat toch een pak meer was dan de voorziene 25! Niet dat ik er kwaad voor was. Ik had nog fut over, maar indien er op de grotere afstanden nog veel hellingen voor de wielen zouden komen, had die snel op kunnen zijn. Want op vlakker terrein kan ik lang aan de gang blijven, zoals een Duracell-konijn, maar de batterijtjes gaan snel leeg als de klimmen elkaar snel opvolgen! Dan zijn mijn benen niet sterk genoeg om helemaal tot boven te geraken!
Toen ik wat ging halen om te drinken merkte ik dat er ook hot-dogs, een lange knakworst in een broodje, en stukken paas-cake verkocht werden. En we hebben ons daar stante pede te goed aan gedaan! We moesten even wachten op de aanvoer van nieuwe broodjes, maar kregen er wel twee worsten tussen omdat de zuurkool intussen op was! Iets eetbaars was welkom en we kikkerden er direct van op terwijl we in het zonnetje konden zitten! Zalig! Ik kreeg terstond een vakantiegevoel! Er zouden 1300 deelnemers geweest zijn. “Zouden die ons allemaal voorbijgestoken zijn”, vroeg de vriendin van nidecker zich af! Degenen die na ons vertrokken zijn in ieder geval wel!
Toch een pluim omdat zij deze rit tot een goed einde heeft weten te brengen! Nidecker heeft onderweg een hele fotoreportage gemaakt!Ik vroeg me af of ik de mensen in Eupen in het Frans dan wel in het Duits te woord diende te staan! Tot ik merkte dat de man die de drankbonnetjes verkocht Nederlands sprak! Ik weet nu ook wat ik moet roepen als ik een Franstalige bang wil maken! Bouh! Want langs de Vlaamse kant van de put van Boirs stond op de borden “Boe! Met de motor? Laat je niet verrassen!” En eens de put voorbij was dat “Bouh! Anticipez pour le danger!” Gek land waarin we wonen! Als Di Rupo de transfers natuurlijk berekent zoals men in Eupen de afstanden van de toertochten bepaalt, dan gaat er nog een pak meer naar het zuiden van het land!
Tijdens de terugrit met de auto overviel me plots een diep gevoel van gelukzaligheid! Wat een mooie dag! Schitterend weer, de natuur die overal weer ontluikt en de bomen die weer groen beginnen te kleuren in hun voorheen kale kruinen. Terwijl op de radio de “Lambada” werd gedraaid. Door de vibraties van de muziek kreeg ik vlinders in m’n buik! En morgen kan ik lekker uitslapen, want ik hoef niet naar het werk! Spijtig dat het toch een heel eind rijden is naar ginder! En dat het misschien ook een duur ritje kan worden, want ik vrees te zijn geflitst aan de werken in Boirs! En ik was beslist niet de enige! Dat machientje had werk! En ik zat serieus boven het getal in de rode cirkel! Kon ik dat ook maar zeggen van m’n snelheid op de fiets!
De Papegaai Bike Team Stabroek * Bezoek ook eens StrammerMax’s Papegaaienblog
-
fred racket
- Mountainbiker
- Posts: 68
- Joined: Wed 10 Jun 2009 18:57
- Location: Bulls Copperhead 3
Graag gedaan voor de lift en sorry we kunnen niet sneller op de bike zijnNeal wrote:Aan de 2 trapisten! Nog eens bedankt voor mij mee te nemen naar deze leuke en prachtige tocht
vooral als het berg op gaat En voor al die gene die de bevoorading wat min vonden je betaald €2 en je hebt 3 bevooradingen wat wil zeggen dat je 0,50cent betaalt per bev en 0,50cent voor 60km fiets plezier( is maar 0,0083cent/km manne ga een een tt in spanje of zo rijden daar betaal je minimum 10 a 15 euro) Je had hier keuze uit water/thee en appelsien ze hebben zelf aan mij gevraagd (in het nederlands) of ik mijn drinkbus niet moest bijvullen. Na de rit kon je voor €3,5 spagetti met een glas wijn krijgen
-
slijkplaat
- Mountainbiker
- Posts: 164
- Joined: Sat 26 Mar 2011 18:41
- Location: niner en fuji
- Contact:
