Zo 13/03/2011 Leopoldsburg
Puur uit nieuwsgierigheid : hoeveel bikers zijn er geweest ? De parking stond bomvol, maar op het parcours weinig last gehad van de drukte.Dieter Mertens wrote:Ik wil alle bikers bedanken voor de massale opkomst naar onze toertocht. Wij hebben er als organisatie ook heel erg van genoten.
Naar volgend jaar toe zullen we proberen om de negatieve punten er uit te halen om het nog beter te doen.
Bedankt aan allen!!
Negatieve punten ??? Lig daar maar niet wakker van. Er zijn zeer veel organisaties die hier nog iets van jullie kunnen leren.
-
Vos in de bossen
- Mountainbiker
- Posts: 2951
- Joined: Wed 16 Apr 2008 10:58
- Location: VIPER Nitro en CORRATEC Superbow
Ik ben, zoals gewoonlijk bij de laatste aangekomen, maar ook laat vertrokken (zo rond een uur of 10.30)....dus geen drukte te bespeuren.
Ik heb gevraagd aan de Leffe bevoorrading hoeveel inschrijvingen dat er waren, 1600 !!! Dat wil wat zeggen
Van daaruit ben ik naar Peer gereden met een klein omweg via Eksel, bij de schoon-ouders een stukske taart of twee en even gekakeld, en dan naar huis (samen 90 km, TT inbegrepen). Het deed goed om nog eens daar op dat plein terug te mogen zijn. Een dikke bravo voor de 18 Log.
Ik heb gevraagd aan de Leffe bevoorrading hoeveel inschrijvingen dat er waren, 1600 !!! Dat wil wat zeggen
Van daaruit ben ik naar Peer gereden met een klein omweg via Eksel, bij de schoon-ouders een stukske taart of twee en even gekakeld, en dan naar huis (samen 90 km, TT inbegrepen). Het deed goed om nog eens daar op dat plein terug te mogen zijn. Een dikke bravo voor de 18 Log.
-
Tim FCB
- Mountainbiker
- Posts: 393
- Joined: Sat 12 Jan 2008 14:16
- Location: scott scale 640 (mtbclub Xtreme Bikers Zele)
- Contact:
heb ook een paar blikjes zien liggen zei direct tegen mijne maat datHell Yeah ! wrote:Das echt ni te begrijpen !!! Groot gelijk...jakke-pompier wrote:Ferme tocht, een van de betere tochten van de laatste maand.
Schone speeltuin hebben die militairen
Aan de mensen die het nodig vinden om redbull blikjes mee te nemen en verderop in de bos te smijten, blijf thuis volgende keer.Je maakt onze sport kapot. Binnenkort mogen we nergens nog rijden.
Kerels die da doen da zijn palullen !!!
ik het schandalig vind dat ze dat doen!
zulke zouden er moeten bijvallen
en dan klagen en zagen dat er in sommige stukken niet meer mag gereden worden
-
louskabous
- Mountainbiker
- Posts: 65
- Joined: Fri 13 Jan 2006 16:44
- Location: Cannondale Trigger & Cube reaction race
En wat doede tussen eind oktober en hakf maart??? piepkuikens uitbroeien achter de stoofZEBRANO wrote:een piepkuiken ik denk het niet, ik rij al 10 jaar met de mtb steeds van half maart tot eind oktober, altijd in korte broek.radicalbiker wrote:+1nightmare wrote: Waarschijnlijk ben je nog een piepkuiken... Je zou ervan verschieten hoe vroeg sommigen thuis (met de mtb uiteraard) al vertrokken zijn
. Voor mij moet het nog minstens 5° warmer zijn eer ik een korte broek aandoe, een 3/4 broek zou ik nog overwegen maar ik heb het liever iets te warm dan net iets te koud! Een wintervest of regenjas vond ik persoonlijk idd overbodig!
Nog geen last van doorschijnend haar zeker! ge zult anders wel iets op je schedel zetten!
-
StrammerMax
- Mountainbiker
- Posts: 2408
- Joined: Mon 31 Dec 2007 00:28
- Location: Minerva Starlite & Trek Fuel EX9 werd gestolen & Turner Flux & Lapièrre Zesty 514
- Contact:
Zelfs een Papegaai in Leopoldsburg!
Omdat ik gisteren met een maat was gaan biken (lees afzien) in Epen (Nederlands Limburg, nabij Gulpen, 20 km van Aachen, en waar vandaag trouwens ook een toertocht was), wat niet bij deur is, daar ’s avonds nog ben blijven eten en wat tv ben blijven kijken, thuis mijn kleren nog gewassen had en op internet nog de berichten gelezen had over de aardbeving en tsunami in Japan, lag ik weer tergend laat in mijn nest! Het deed dus pijn toen vanochtend de wekkerradio begon te spelen. Eigen schuld, dikke bult! Ik was toch nog kwiek genoeg om iets sneller dan anders al m’n spullen klaar te hebben voor vertrek. Na een lange autorit kon ik me dan toch inschrijven. Aan de inschrijving zat onder anderen een vrouw die er geen gras liet over groeien en elke binnenkomende ietwat dralende biker naar de tafel wenkte met de woorden “hier is het te doen, hier moet je zijn”! Even voor halfelf, rijkelijk laat dus, zat ik op m’n fiets! Ik werd bij het vertrek toegeroepen door een biker die met een afgebroken zadel stond te wachten en de opvallende papegaai op m’n pak bemerkt had. Maar ik moet toegeven dat ik niet weet wie het was! Shame on me! 
Ik gok op Dickie! Toen ik door de tent aan de “start” reed en m’n briefje kon afgeven aan de twee mannen die daar post hadden gevat, had ik er al dik twee kilometer over de betonbanen tussen de militaire gebouwen op zitten!
Zodra je de start voorbij was, begon het feest. Want we doken op een singletrack de bossen in om er slechts voor de laatste paar kilometers weer uit te komen! Luttele kilometers verder kwam er een biker uit de tegenovergestelde richting voorbij. En nog even later liep er een onfortuinlijke deelnemer te voet weer naar af. Omwille van een gescheurde buitenband! Ik heb wel al een paar keren een binnenbandje afgestaan om een pechvogel weer op de been te helpen, maar een buitenband heb ik nooit bij, daar kon ik niet bij helpen. De tocht was zeer mooi en bracht ons een afwisseling van singletracks, bospaden, bredere wegen waar vermoedelijk soms tanks passeren, passages van open plekken en zanderige stroken aan de rand van de heide en zandvlakten. Soms kregen we heuveltjes en bulten voor de wielen geschoven, de ene al wat groter dan de andere. Om daarna weer naar beneden te kunnen razen. Op een drietal plaatsen kon je kiezen uit “gemakkelijk” en “moeilijk”. Omdat die eerste “moeilijk” eigenlijk best meeviel, heb ik dan overal daarvoor gekozen, wat op een bepaalde plek een leuk stukje door diepe putten en over hoge bulten opleverde, waar ik bovenaan toch even voet aan de grond moest zetten! Op plaatsen waar een bredere holle weg soms vol water stond en zich een meertje had gevormd, liepen langs de zijkanten tracks waar we over werden gejaagd. Dat alles maakte de tocht verrassend leuk.
Ik was moederziel alleen vertrokken en ik werd slechts twee maal ingehaald door een andere biker, daarna door een groepje van twee die ik kort voor het einde nog eens gezien heb. Later staken me nog twee Rillaarse bikers voorbij. Het zullen deze mannen geweest zijn die een flyer van hun mountainbike-weekend-happening van 16 en 17 april achter m’n ruitenwisser gestoken hadden, ondanks m’n late komst. Ze groetten bij het inhalen. Bij zo’n vriendelijke kerels moeten we dus in april zeker wezen! Ik heb er al twee keren de nachttocht meegedaan. Ongeveer halverwege ben ik dan zelf een groepje van drie voorbijgestoken: waarschijnlijk de vader en z’n maat in het gezelschap van zijn dochtertje. Kort daarna arriveerde ik aan de bevoorrading. Daar was nog alles voorhanden: wafels, peperkoek, koeken, partjes lekkere appelsienen, bananen, soep en sportdrank. Even later arriveerde het trio, nog een United Biker uit Diest en een oudere biker alleen.
Na de bevoorrading volgde al direct een leuk paadje over een heuvelachtige track. Je moest wel opletten voor een laaghangende tak die van een weinig fluoverf voorzien was. En daarna nog kilometers genieten van de paden door de bossen. Toen ik het “Executieoord” passeerde kwam ik een groepje van drie wandelaars met een hond tegen. Ze vroegen me of er nog veel bikers gingen komen! Ze vonden het wel vreemd dat ze daarnet door militairen waren aangesproken en dat alle fietsers ongemoeid werden gelaten. Onder anderen omdat de hond los liep. Ik heb hen dan duidelijk gemaakt dat het militair domein vandaag speciaal voor bikers was opengesteld. Toen ik even tot aan de graven op het executieoord reed, stopte er een wagen op de betonbaan. Die mensen zullen zich afgevraagd hebben wat die biker daar ging zoeken! Toen ik weer terugkwam reed de auto weer weg. Kort nadat ik de extra lus van 10 km voor de langste afstand was opgereden, werd ik nog voorbijgestoken door een biker. En de rest van de lus heb ik niemand meer te zien gekregen. In deze extra lus zaten een paar zeer mooie stukken en een paar plekken waar wat behendigheid meegenomen was.
Niet ver voor het bord dat de laatste 5 km aankondigde zag ik de bikers rijden die me voor de bevoorrading hadden ingehaald. Daar maakte het parcours een lus van een kilometer. Die was zo leuk dat ik die nog eens een tweede keer overgedaan heb. En dan stak de oudere biker die ik aan de bevoorrading gezien had me voorbij. Er volgde nog een leuke track met bulten en putten tussen de bomen waar wat stuurmanskunst mooi meegenomen was. De oudere biker stond stil bij een andere die vermoedelijk pech had. Want deze mens heb ik nadien uit een legerbusje zien stappen. Waarschijnlijk opgemerkt door mannen die de bevoorrading opgeruimd hadden en de onfortuinlijke hadden zien gaan. Met deze er bij heb ik vandaag omwille van m’n late start dus niet meer dan 13 deelnemers nog gezien!
Toen we uit het bos in de open vlakte kwamen, heb ik dan toch voor “gemakkelijk” gekozen. Ik kan het wijten aan het feit dat het bordje “moeilijk” afgewaaid op de grond lag! Mijn polsen begonnen namelijk pijn te doen. Ik had trouwens geregeld hinder van een “slapende” linkerhand. Niet moeilijk. Bij controle bleek dat de voorvork van m’n bike potvast zat! Deze is nochtans vrij nieuw. Maar deze bike heeft wel lang ongebruikt gestaan. Mijn polsen hebben dus de schokken moeten opvangen! Tijd voor een groot nazicht! Toen ik de laatste twee kilometer afmaalde over de betonbaan, werd ik voorbijgestoken door een busje dat materiaal van de bevoorrading terugvoerde. En schrok ik me een hoedje doordat van over de zandrug ineens een sportvliegtuig rakelings over me heen kwam en verderop landde! Ik had bij de start al een vliegtuig laag zien overkomen, maar ik wist niet dat hier een vliegveldje was! Bij aankomst had ik 45 km op m’n tellertje. Die extra kilometer er af, blijven er nog 44 over. We hebben dus 10% extra gratis gekregen vandaag! Nog gaan douchen zodat ik proper weer naar huis kon. Want mij wachtte nog een lange rit weer naar huis. Ik ben hier nog al komen biken, maar ik kon met niet meer herinneren dat het zo leuk was. Mooie tocht, leuk parcours, alles prima georganiseerd!
De Papegaai Bike Team Stabroek * Bezoek ook eens StrammerMax’s Papegaaienblog
Ik gok op Dickie! Toen ik door de tent aan de “start” reed en m’n briefje kon afgeven aan de twee mannen die daar post hadden gevat, had ik er al dik twee kilometer over de betonbanen tussen de militaire gebouwen op zitten!Zodra je de start voorbij was, begon het feest. Want we doken op een singletrack de bossen in om er slechts voor de laatste paar kilometers weer uit te komen! Luttele kilometers verder kwam er een biker uit de tegenovergestelde richting voorbij. En nog even later liep er een onfortuinlijke deelnemer te voet weer naar af. Omwille van een gescheurde buitenband! Ik heb wel al een paar keren een binnenbandje afgestaan om een pechvogel weer op de been te helpen, maar een buitenband heb ik nooit bij, daar kon ik niet bij helpen. De tocht was zeer mooi en bracht ons een afwisseling van singletracks, bospaden, bredere wegen waar vermoedelijk soms tanks passeren, passages van open plekken en zanderige stroken aan de rand van de heide en zandvlakten. Soms kregen we heuveltjes en bulten voor de wielen geschoven, de ene al wat groter dan de andere. Om daarna weer naar beneden te kunnen razen. Op een drietal plaatsen kon je kiezen uit “gemakkelijk” en “moeilijk”. Omdat die eerste “moeilijk” eigenlijk best meeviel, heb ik dan overal daarvoor gekozen, wat op een bepaalde plek een leuk stukje door diepe putten en over hoge bulten opleverde, waar ik bovenaan toch even voet aan de grond moest zetten! Op plaatsen waar een bredere holle weg soms vol water stond en zich een meertje had gevormd, liepen langs de zijkanten tracks waar we over werden gejaagd. Dat alles maakte de tocht verrassend leuk.
Ik was moederziel alleen vertrokken en ik werd slechts twee maal ingehaald door een andere biker, daarna door een groepje van twee die ik kort voor het einde nog eens gezien heb. Later staken me nog twee Rillaarse bikers voorbij. Het zullen deze mannen geweest zijn die een flyer van hun mountainbike-weekend-happening van 16 en 17 april achter m’n ruitenwisser gestoken hadden, ondanks m’n late komst. Ze groetten bij het inhalen. Bij zo’n vriendelijke kerels moeten we dus in april zeker wezen! Ik heb er al twee keren de nachttocht meegedaan. Ongeveer halverwege ben ik dan zelf een groepje van drie voorbijgestoken: waarschijnlijk de vader en z’n maat in het gezelschap van zijn dochtertje. Kort daarna arriveerde ik aan de bevoorrading. Daar was nog alles voorhanden: wafels, peperkoek, koeken, partjes lekkere appelsienen, bananen, soep en sportdrank. Even later arriveerde het trio, nog een United Biker uit Diest en een oudere biker alleen.
Na de bevoorrading volgde al direct een leuk paadje over een heuvelachtige track. Je moest wel opletten voor een laaghangende tak die van een weinig fluoverf voorzien was. En daarna nog kilometers genieten van de paden door de bossen. Toen ik het “Executieoord” passeerde kwam ik een groepje van drie wandelaars met een hond tegen. Ze vroegen me of er nog veel bikers gingen komen! Ze vonden het wel vreemd dat ze daarnet door militairen waren aangesproken en dat alle fietsers ongemoeid werden gelaten. Onder anderen omdat de hond los liep. Ik heb hen dan duidelijk gemaakt dat het militair domein vandaag speciaal voor bikers was opengesteld. Toen ik even tot aan de graven op het executieoord reed, stopte er een wagen op de betonbaan. Die mensen zullen zich afgevraagd hebben wat die biker daar ging zoeken! Toen ik weer terugkwam reed de auto weer weg. Kort nadat ik de extra lus van 10 km voor de langste afstand was opgereden, werd ik nog voorbijgestoken door een biker. En de rest van de lus heb ik niemand meer te zien gekregen. In deze extra lus zaten een paar zeer mooie stukken en een paar plekken waar wat behendigheid meegenomen was.
Niet ver voor het bord dat de laatste 5 km aankondigde zag ik de bikers rijden die me voor de bevoorrading hadden ingehaald. Daar maakte het parcours een lus van een kilometer. Die was zo leuk dat ik die nog eens een tweede keer overgedaan heb. En dan stak de oudere biker die ik aan de bevoorrading gezien had me voorbij. Er volgde nog een leuke track met bulten en putten tussen de bomen waar wat stuurmanskunst mooi meegenomen was. De oudere biker stond stil bij een andere die vermoedelijk pech had. Want deze mens heb ik nadien uit een legerbusje zien stappen. Waarschijnlijk opgemerkt door mannen die de bevoorrading opgeruimd hadden en de onfortuinlijke hadden zien gaan. Met deze er bij heb ik vandaag omwille van m’n late start dus niet meer dan 13 deelnemers nog gezien!
Toen we uit het bos in de open vlakte kwamen, heb ik dan toch voor “gemakkelijk” gekozen. Ik kan het wijten aan het feit dat het bordje “moeilijk” afgewaaid op de grond lag! Mijn polsen begonnen namelijk pijn te doen. Ik had trouwens geregeld hinder van een “slapende” linkerhand. Niet moeilijk. Bij controle bleek dat de voorvork van m’n bike potvast zat! Deze is nochtans vrij nieuw. Maar deze bike heeft wel lang ongebruikt gestaan. Mijn polsen hebben dus de schokken moeten opvangen! Tijd voor een groot nazicht! Toen ik de laatste twee kilometer afmaalde over de betonbaan, werd ik voorbijgestoken door een busje dat materiaal van de bevoorrading terugvoerde. En schrok ik me een hoedje doordat van over de zandrug ineens een sportvliegtuig rakelings over me heen kwam en verderop landde! Ik had bij de start al een vliegtuig laag zien overkomen, maar ik wist niet dat hier een vliegveldje was! Bij aankomst had ik 45 km op m’n tellertje. Die extra kilometer er af, blijven er nog 44 over. We hebben dus 10% extra gratis gekregen vandaag! Nog gaan douchen zodat ik proper weer naar huis kon. Want mij wachtte nog een lange rit weer naar huis. Ik ben hier nog al komen biken, maar ik kon met niet meer herinneren dat het zo leuk was. Mooie tocht, leuk parcours, alles prima georganiseerd!
De Papegaai Bike Team Stabroek * Bezoek ook eens StrammerMax’s Papegaaienblog
Nee, ze moesten die gasten daar nog minstens een week houden en eens goed drillen. Ze laten rondkruipen op blote knieën tot alles weer proper is.Tim FCB wrote:heb ook een paar blikjes zien liggen zei direct tegen mijne maat datHell Yeah ! wrote:Das echt ni te begrijpen !!! Groot gelijk...jakke-pompier wrote:Ferme tocht, een van de betere tochten van de laatste maand.
Schone speeltuin hebben die militairen
Aan de mensen die het nodig vinden om redbull blikjes mee te nemen en verderop in de bos te smijten, blijf thuis volgende keer.Je maakt onze sport kapot. Binnenkort mogen we nergens nog rijden.
Kerels die da doen da zijn palullen !!!
ik het schandalig vind dat ze dat doen!
zulke zouden er moeten bijvallen
en dan klagen en zagen dat er in sommige stukken niet meer mag gereden worden
Dieter Mertens wrote:Het parcours is zeker goed te doen, zelfs met regenweer. Het laatste zware stuk kan je ook via de betonnen "tanktrack" doen. Hier is een aparte afpijling voor voorzien. Dus zeker geen schrik hebben voor de "gele vlek"..............
Het is de eerste maal dat ik hier kwam rijden en het was fantastisch, prima weer, goede organisatie, prachtig parcour, ... .
Tot volgend jaar!!
