Ikke ook terug van de marathon .
vrijdag namiddag aangekomen , twas snikheet en alles lag kurkdroog tot 2h s'nachts dan heeft het een 1uur zwaar zitten regenen en alles was om zeep .
Zaterdag morgend in start blok nr 1 gaan staan met mijn nummer 4 , wel redelijk vanachteren .
De start werdt gegeven en weg waren we , man die eerste vlogen nogal twas juist een xc wedstrijd .
Het parkour lag er zwaar bij , er waren geen plassen water maar de top laag was modderig en het was nogal glijden op sommige plaatsen . De banden waren daar niet voor voorzien ( pytons ) . ben wel geen enkele keer op mijne bek gegaan .
veel bekend volk gezien , in de 2de ronde bijna altijd in de buurt gereden van 3 forestbiker en op het einde is er nog biesmans bij gekomen , op ongeveer 35km voor het einde rij ik mijn voorderaileur krom , geraakte niet meer op mijn grote tandwiel en daardoor moest ik die mannen laten gaan .
Veel volk van de halve marathon tegen gekomen in de tweede ronde , die mannen graakten op geen enkele helling , en wij vlogen die gewoon weg voorbij ( de laatse blok van de halve marathon waren 50min na ons vertrokken )
mijn tijd is 5h57
tot volgend jaar normaal gezien
vulkan eiffel marathon 2004
-
rallymaster
- Mountainbiker
- Posts: 189
- Joined: Thu 10 Jul 2003 20:15
- Location: trek 8000 + red bull cc-werks
ik weljo wrote:Ikke ook terug van de marathon .
vrijdag namiddag aangekomen , twas snikheet en alles lag kurkdroog tot 2h s'nachts dan heeft het een 1uur zwaar zitten regenen en alles was om zeep .
Zaterdag morgend in start blok nr 1 gaan staan met mijn nummer 4 , wel redelijk vanachteren .
De start werdt gegeven en weg waren we , man die eerste vlogen nogal twas juist een xc wedstrijd .
Het parkour lag er zwaar bij , er waren geen plassen water maar de top laag was modderig en het was nogal glijden op sommige plaatsen . De banden waren daar niet voor voorzien ( pytons ) . ben wel geen enkele keer op mijne bek gegaan .
veel bekend volk gezien , in de 2de ronde bijna altijd in de buurt gereden van 3 forestbiker en op het einde is er nog biesmans bij gekomen , op ongeveer 35km voor het einde rij ik mijn voorderaileur krom , geraakte niet meer op mijn grote tandwiel en daardoor moest ik die mannen laten gaan .
Veel volk van de halve marathon tegen gekomen in de tweede ronde , die mannen graakten op geen enkele helling , en wij vlogen die gewoon weg voorbij ( de laatse blok van de halve marathon waren 50min na ons vertrokken )
mijn tijd is 5h57
tot volgend jaar normaal gezien
gij wel , gij had ook 4h25 die ik tegen kwam zaten al wel een stukske langer op hun ne bike ( als ze in de laatste boks gestart zijn dan waren die al een goe 5h op gang voor de 60km , die ik tegen kwam reed er gene 1ne op een hellingrallymaster wrote:ik weljo wrote:Ikke ook terug van de marathon .
vrijdag namiddag aangekomen , twas snikheet en alles lag kurkdroog tot 2h s'nachts dan heeft het een 1uur zwaar zitten regenen en alles was om zeep .
Zaterdag morgend in start blok nr 1 gaan staan met mijn nummer 4 , wel redelijk vanachteren .
De start werdt gegeven en weg waren we , man die eerste vlogen nogal twas juist een xc wedstrijd .
Het parkour lag er zwaar bij , er waren geen plassen water maar de top laag was modderig en het was nogal glijden op sommige plaatsen . De banden waren daar niet voor voorzien ( pytons ) . ben wel geen enkele keer op mijne bek gegaan .
veel bekend volk gezien , in de 2de ronde bijna altijd in de buurt gereden van 3 forestbiker en op het einde is er nog biesmans bij gekomen , op ongeveer 35km voor het einde rij ik mijn voorderaileur krom , geraakte niet meer op mijn grote tandwiel en daardoor moest ik die mannen laten gaan .
Veel volk van de halve marathon tegen gekomen in de tweede ronde , die mannen graakten op geen enkele helling , en wij vlogen die gewoon weg voorbij ( de laatse blok van de halve marathon waren 50min na ons vertrokken )
mijn tijd is 5h57
tot volgend jaar normaal gezien
Heb hetzelfde probleem, maar dan aan mijne nek, maar gisteren was het na 40km echt niet te harden! Ik denk dat het iets met mijn houding op de mtb te maken heeft.wd wrote: Ik moet ofwel eens dringend naar nen andere (betere velo) uitkijken of ne keer ne dokter opzoeken: die pijn aan rug en schouder verpesten telkens opnieuw die leuke ritten.
Last edited by flip on Sun 12 Sep 2004 14:23, edited 1 time in total.
Ben er dus ook geweest.
Samen met Peter IV,Chris en Stefan op een parkingske geslapen,Peter en ik in een tentje.Man man,lawaai 's avonds...zijn ze daar aan het racen met auto's op de weg,muziek loeihard!Enfin,ik kon dus niet slapen,slaap ik bijna begint et er te gieten een uur aan een stuk.'s Morgens vroeg opnieuw lawaai van auto's enz.Bijgevolg was ik moe.Toch volle moed naar de start vertrokken.Aangekomen bleek Chris zijn vork ne lek te hebben
Hij ging dan maar proberen de halve te rijden.Samen met Stimpy en Speci in vak 3 vertrokken.Het ging meteen snel,amai.Boven zat Stimpy naast me,bij de eerste 15 denk ik.Direct nog wa man voorbij gereden maar Stimpy volgde niet meer.Na enkele km's door de modder gereden te hebben dacht ik van,ok dat wordt hier minstens 6u vandaag(had vooaf gehoopt op 5u30)Na 15km kwam ik Jo tegen,hij was 5min voor me gestart.Hij vroeg me hoe het ging met de banden,awel pythons zijn niet gemaakt voor slijkritten!Het ging verder en vrij goed.Na 22km kwam Domie me voorbij,redelijk snel amai en enkele km's later Pepe.Zijn wiel kon ik 6km volgen maar moest ik dan laten gaan 
Na de eerste ronde keek ik naar de tijd en zat ik rond 2u50.Hola,tijd van vorig jaar(5u45)zat er misschien nog in.Volle moed verder maar het traject lag er zwaar bij.Middenblad kon ik niet meer gebruiken door chain suck,alles op groot of klein dus.Vele lijken opgeraapt en enorm veel v/d kortere afstanden.Single trackskes waar je zonder remmen afkon daar stonden die mannen stil....Je kon er met wat stuurwerk juist langs af 
Boven op het laatste plateau de tijd nog eens bekeken en......5u30 zat erin.Ik dat lange rechte asfaltwegske samen met ene v/d korte afstand tegen 46/u afgereden.Laatste klim alles uit de kast en dan aangekomen in 5u28min.Ikke content!!
Het is en blijft een schoon parcour,door de modder dit jaar zwaarder dan de voorbije 2 jaar maar het was allemaal nog goed doenbaar.
Op de pastaparty vrijdag Serge en Stivo ontmoet,merci voor de cola.Volgende keer ist aan mij
Samen met Peter IV,Chris en Stefan op een parkingske geslapen,Peter en ik in een tentje.Man man,lawaai 's avonds...zijn ze daar aan het racen met auto's op de weg,muziek loeihard!Enfin,ik kon dus niet slapen,slaap ik bijna begint et er te gieten een uur aan een stuk.'s Morgens vroeg opnieuw lawaai van auto's enz.Bijgevolg was ik moe.Toch volle moed naar de start vertrokken.Aangekomen bleek Chris zijn vork ne lek te hebben
Hij ging dan maar proberen de halve te rijden.Samen met Stimpy en Speci in vak 3 vertrokken.Het ging meteen snel,amai.Boven zat Stimpy naast me,bij de eerste 15 denk ik.Direct nog wa man voorbij gereden maar Stimpy volgde niet meer.Na enkele km's door de modder gereden te hebben dacht ik van,ok dat wordt hier minstens 6u vandaag(had vooaf gehoopt op 5u30)Na 15km kwam ik Jo tegen,hij was 5min voor me gestart.Hij vroeg me hoe het ging met de banden,awel pythons zijn niet gemaakt voor slijkritten!Het ging verder en vrij goed.Na 22km kwam Domie me voorbij,redelijk snel amai en enkele km's later Pepe.Zijn wiel kon ik 6km volgen maar moest ik dan laten gaan Na de eerste ronde keek ik naar de tijd en zat ik rond 2u50.Hola,tijd van vorig jaar(5u45)zat er misschien nog in.Volle moed verder maar het traject lag er zwaar bij.Middenblad kon ik niet meer gebruiken door chain suck,alles op groot of klein dus.Vele lijken opgeraapt en enorm veel v/d kortere afstanden.Single trackskes waar je zonder remmen afkon daar stonden die mannen stil....Je kon er met wat stuurwerk juist langs af Boven op het laatste plateau de tijd nog eens bekeken en......5u30 zat erin.Ik dat lange rechte asfaltwegske samen met ene v/d korte afstand tegen 46/u afgereden.Laatste klim alles uit de kast en dan aangekomen in 5u28min.Ikke content!!Het is en blijft een schoon parcour,door de modder dit jaar zwaarder dan de voorbije 2 jaar maar het was allemaal nog goed doenbaar.
Op de pastaparty vrijdag Serge en Stivo ontmoet,merci voor de cola.Volgende keer ist aan mij
-
jerommeken
- Mountainbiker
- Posts: 1227
- Joined: Tue 12 Nov 2002 20:23
- Location: Electrified Scalpel
- Contact:
Ik ben kontent van de Vulkanbike maar absoluut niet van mijn eigen prestatie. Ik was al enkele weken tamelijk gefocust op deze rit en had er zelfs een (rekbaar) trainingsprogramma voor opgesteld. En dan ben je amper 10km ver en besef je dat het je dag niet zal zijn. Verdoemen hé.
Het liep al verkeerd in het hotel : met de baas hadden we afgesproken dat we het ontbijt om 7u konden hebben. Om kwart voor 7 wij naar beneden om rap nog een andere band op Fieldbiker zijne Scalpel te leggen : niemand te zien in de keuken. Om 7u lag den band erop, wij naar binnen : nog altijd geen activiteit in de keuken. Om een lang verhaal kort te maken : der Fritz had zich overslapen en pas om 8u30 (of zoiets) konden we beginnen eten : per man 2 pistolekes en een snee brood met wat vette kaas en konfituur. Dat was dus ook niet echt overdreven als basis om ne marathon mee te rijden.
Door die miserie hadden we ook ons startvak al gemist en zaten we d'office al achter op schema.
En dan toch de start : mooi hoor, zo een horde bikers die zich gezamelijk op gang trekken.
Na 10 kilometer had ik het al goed door dat het mijn dag niet worden : veel te hoge hartslag en sjokolat in de benen. Efkes geprobeerd om aan te pikken bij Fieldbiker en Homeboy maar ik ondervond snel dat dat niet goed zou aflopen. Daarom al bij de eerste bevoorrading afgesproken dat ik bij Stephan zou blijven en dat Field en Home voluit konden gaan. Via GSM zouden we dan laten weten of wij ook nog aan de tweede ronde gingen beginnen of niet.
Vanaf km 30 ondervond ik dat het er niet op verbeterde : op elk bergje kon ik er wel enkele oprapen maar op het vlakke en in de modder recupereerde ik niet goed genoeg. Bij Stephan ging het ook van geen kanten en daarom hadden we al op km 35 besloten dat we de tweede ronde niet zouden doen. Eens die beslissing genomen was de prestatiedruk weg en kwam de fun terug : vlotjes op 't klein moleke naar boven, terwijl ik boven wachtte op Stephan wat fotokes maken en dan vollen bak naar beneden raggen.
Meestal waren de baantjes breed genoeg om links of rechts voorbij te gaan. En dat was big fun want in tegenstelling tot zijn baaske was mijne Scalpel wel in form : ne splinternieuwe Jimmy vooraan zette zich schrap in den trot en met de hulp van de families Fox en Headshock bleef de bike ook tijdens de bumps en drops perfect in zijn spoor.
En toch was het nog niet allemaal big fun : tijdens de rit van Olloy had ik mijn zitbenen ontveld (zeem van mijn koersbroek was naar voor geschoven waardoor ik op de naad zat) en dat was nog niet helemaal genezen. Tijdens de Vulkan is de situatie aan weerzijden van de “welriekende dreef “ gaandeweg verslechterd zodat ik op de duur maar heel weinig meer op mijn zadel kon blijven zitten.
Qua beklimmingen herinner ik mij vooral een singletrack met wat glibberige rotsplaten waar ik bijna boven was toen ik omver gekegeld werd door er ne stevigen Ollander. Ome Joop wou blijkbaar wat Duits grondgebied annexeren door er in het lang en breed te gaan op liggen.
De kraker vond ik die ski-piste waar je in de volle zon moest naar boven zwoegen. Da bleef maar duren.
Op de laatste asfaltklim kreeg ik nog kramp binnenkant bovenbeen maar ik durfde niet stoppen omdat ik dan waarschijnlijk helemaal niet meer zou kunnen rijden. Dus efkes alle pijnscheuten negeren en rustig op het koffiemoleken naar boven pedaleren. Goed dat er mensen stonden te supporteren (dat doet je toch iets …) zodat ik een bijkomende motivatie had.
En dan rij je over de aankomstmeet en is het tijd om conclusies te maken : de tocht zelf is schitterend. Het parkoers en organisatie zijn van heel hoog niveau. Blij dat ik heb meegedaan.
Voor mezelf zit ik nu wel met een pak vragen : wat heb ik verkeerd gedaan ? Te weinig getraind ? Teveel ? Te eenzijdig ? Te weinig basis gelegd ?
Of moet ik mijn ambities bijstellen en mij beperken tot een halve marathon simpelweg omdat er niet meer in mijn vat zit ? Ik ga alles eens laten bezinken. Alleszins, dit eerste buitenlands marathon-avontuur smaakt naar nog.
Foto's volgen ...
Het liep al verkeerd in het hotel : met de baas hadden we afgesproken dat we het ontbijt om 7u konden hebben. Om kwart voor 7 wij naar beneden om rap nog een andere band op Fieldbiker zijne Scalpel te leggen : niemand te zien in de keuken. Om 7u lag den band erop, wij naar binnen : nog altijd geen activiteit in de keuken. Om een lang verhaal kort te maken : der Fritz had zich overslapen en pas om 8u30 (of zoiets) konden we beginnen eten : per man 2 pistolekes en een snee brood met wat vette kaas en konfituur. Dat was dus ook niet echt overdreven als basis om ne marathon mee te rijden.
Door die miserie hadden we ook ons startvak al gemist en zaten we d'office al achter op schema.
En dan toch de start : mooi hoor, zo een horde bikers die zich gezamelijk op gang trekken.
Na 10 kilometer had ik het al goed door dat het mijn dag niet worden : veel te hoge hartslag en sjokolat in de benen. Efkes geprobeerd om aan te pikken bij Fieldbiker en Homeboy maar ik ondervond snel dat dat niet goed zou aflopen. Daarom al bij de eerste bevoorrading afgesproken dat ik bij Stephan zou blijven en dat Field en Home voluit konden gaan. Via GSM zouden we dan laten weten of wij ook nog aan de tweede ronde gingen beginnen of niet.
Vanaf km 30 ondervond ik dat het er niet op verbeterde : op elk bergje kon ik er wel enkele oprapen maar op het vlakke en in de modder recupereerde ik niet goed genoeg. Bij Stephan ging het ook van geen kanten en daarom hadden we al op km 35 besloten dat we de tweede ronde niet zouden doen. Eens die beslissing genomen was de prestatiedruk weg en kwam de fun terug : vlotjes op 't klein moleke naar boven, terwijl ik boven wachtte op Stephan wat fotokes maken en dan vollen bak naar beneden raggen.
Meestal waren de baantjes breed genoeg om links of rechts voorbij te gaan. En dat was big fun want in tegenstelling tot zijn baaske was mijne Scalpel wel in form : ne splinternieuwe Jimmy vooraan zette zich schrap in den trot en met de hulp van de families Fox en Headshock bleef de bike ook tijdens de bumps en drops perfect in zijn spoor.
En toch was het nog niet allemaal big fun : tijdens de rit van Olloy had ik mijn zitbenen ontveld (zeem van mijn koersbroek was naar voor geschoven waardoor ik op de naad zat) en dat was nog niet helemaal genezen. Tijdens de Vulkan is de situatie aan weerzijden van de “welriekende dreef “ gaandeweg verslechterd zodat ik op de duur maar heel weinig meer op mijn zadel kon blijven zitten.
Qua beklimmingen herinner ik mij vooral een singletrack met wat glibberige rotsplaten waar ik bijna boven was toen ik omver gekegeld werd door er ne stevigen Ollander. Ome Joop wou blijkbaar wat Duits grondgebied annexeren door er in het lang en breed te gaan op liggen.
De kraker vond ik die ski-piste waar je in de volle zon moest naar boven zwoegen. Da bleef maar duren.
Op de laatste asfaltklim kreeg ik nog kramp binnenkant bovenbeen maar ik durfde niet stoppen omdat ik dan waarschijnlijk helemaal niet meer zou kunnen rijden. Dus efkes alle pijnscheuten negeren en rustig op het koffiemoleken naar boven pedaleren. Goed dat er mensen stonden te supporteren (dat doet je toch iets …) zodat ik een bijkomende motivatie had.
En dan rij je over de aankomstmeet en is het tijd om conclusies te maken : de tocht zelf is schitterend. Het parkoers en organisatie zijn van heel hoog niveau. Blij dat ik heb meegedaan.
Voor mezelf zit ik nu wel met een pak vragen : wat heb ik verkeerd gedaan ? Te weinig getraind ? Teveel ? Te eenzijdig ? Te weinig basis gelegd ?
Of moet ik mijn ambities bijstellen en mij beperken tot een halve marathon simpelweg omdat er niet meer in mijn vat zit ? Ik ga alles eens laten bezinken. Alleszins, dit eerste buitenlands marathon-avontuur smaakt naar nog.
Foto's volgen ...
