De welke?Boduognat wrote:Ik denk van welerwinilse wrote: Ben benieuwd of er nog 1 tocht deze gaat overtreffen.
Zo 02/01/2011 Huijbergen (NL)
Re: schitterend !
Zou goe kunnen, want natuurlijk was ik daarP° wrote: Toch wel veel opkomst vond ik.Denk ook tarzan gezien te hebben toen ik net aankwam!
Heb jou echter niet gezien... sorry
Heb me trouwens formidabel geamuseerd. Zo'n tochten mogen ze elke week voorschotelen, ik zal er elke week zijn.
Eén opmerking : ik heb vandaag tov ander tochten in de regio bijna geen seingevers gezien ! O ja, twas niet nodig, we zijn eigelijk amper de baan op geweest
Tot volgende week in Putte ?
Last edited by tarzan on Sun 02 Jan 2011 23:50, edited 1 time in total.
-
StrammerMax
- Mountainbiker
- Posts: 2408
- Joined: Mon 31 Dec 2007 00:28
- Location: Minerva Starlite & Trek Fuel EX9 werd gestolen & Turner Flux & Lapièrre Zesty 514
- Contact:
Papegaai amuseert zich in de bossen rond Huijbergen.
Vandaag ook naar Huijbergen komen rijden, van thuis uit vertrokken met de bike, zo’n 18 km enkel, de toer gereden die zo’n 40 km was en met de rit weer naar huis, waarbij ik nog enkele off-road-paadjes heb meegepikt, samen goed voor 79,69 km. Ik had weer veel tijd nodig om me klaar te maken vanochtend en dan weer vergeten dat ik zinnens was van m’n banden nog op te pompen, zodat ik een half uur later weg was dan voorzien, zegge omstreeks 9.00 u. Via de Parijseweg (Hoevenen), De Neus (Stabroek) en het Ravenhof naar de Putseweg en zo naar Huijbergen. Er was nog een groepje van drie onderweg, maar die gingen wat te snel. Naast de Abdijlaan richting Huijbergen kreeg ik bikers van de toer te zien die op de track evenwijdig met het fietspad reden. Later zou ik merken dat zij op dat ogenblik al bijna de helft van de toer er op hadden zitten, misschien zelfs al meer. Ze kwamen sneller vooruit op de track dan ik op het asfalt, maar ’t waren smalle, jonge gasten die geen gewicht te torsen hadden! 
Ik had aan de inschrijving weer bekijks met m’n helmlamp en kreeg de vraag of dat nu een camera was dan wel een gps-toestel! Ik denk dat het toch niet handig is van een gps op uw helm te monteren! En op You-tube zullen ze lang moeten zoeken naar het filmpje! Een sms gestuurd naar rubber-12 met melding van m’n vertrektijd en direct antwoord gekregen en hem daarna naar z’n bike zien stappen! Teleurgesteld dat ik nog niet weg was, want nu kon hij mij niet proberen in te halen. Na enkele Huijbergse straten, een pad tussen de weiden en een stukje over een Kalmthoutse straat, quasi direct het bos in. Bij de eerste ietwat uit de kluiten gewassen heuvel bleef ik al in het zand steken, ik kan de schuld niet steken op het drietal mannen dat daar op de sukkel was, want ik zou toch stilgevallen zijn, en weg was de rubber. Het was hier en daar uitkijken voor gladde ijsplekken op de paadjes, maar de randen waren meestal vrij, zodat er geen gevaar was om weg te glijden. Want rubber had me al bang gemaakt door te zeggen dat hij ene Singletrackbiker was tegengekomen die beweerde dat alles er glad bij lag! Dat viel dus best mee! Daar waar de paadjes open plekken in het bos kruisten lag nog sneeuw en was het wat uitkijken geblazen. Ik raakte anders moeilijk vooruit, mijn snelheid lag tergend laag, het wilde maar niet vlotten. Ik had de vorige nacht in m’n tram liggen hoesten en slecht geslapen! Even later kwam rubber me weer voorbijgereden! Hij was ergens misreden! Maar het duurde niet lang of hij gaf me alweer het nakijken! En ik maar stompen en stompen!
Het parcours was om duimen en vingers van af te likken, één van de mooisten van de streek. 99,99% off-road, je kruist zelfs nauwelijks wegen! Singletracks à volonté met regelmatig een heuveltje dat diende bedwongen te worden. De bossen hier bulken van de paadjes en tracks. Even verder rijd je weer door een stuk open vlakte of heide om daarna een donker sparrenbos in te rijden dat me deed denken aan het “enge bos” uit de Fabeltjeskrant, populair tijdens mijn jeugd zaliger! In deze bossen zijn de mooiste toeren te rijden die ik tijdens mijn bikend leven al gereden heb. En ik ga toch geregeld elders in de Kempen, Limburg, Vlaams en Waals Brabant en uitzonderlijk eens naar Oost-Vlaanderen rijden. Tegen de Ardennen kan de Brabantse Wal niet op, maar die zijn niet haalbaar voor mijn leeftijd en omvang! Echte hoogtemeters kan je hier evenmin maken zoals in Brabant, maar daar moet je de bossen dan weer ontberen!
De latere vertrekkers reden me geregeld voorbij en aan de bevoorrading had ik nog slechts het gezelschap van een vijftal andere deelnemers. De voorraad was anders nog ruim genoeg aanwezig: bananen, wafels, een wel erg zoete sportdrank en bouillon die ik voor thee had aanzien. Van alles eens geproefd en dan weer op pad. Vlak na de bevoorrading kwam er weer een mooi stuk dat begon met een serieuze kuitenbijter (de Nootjesberg volgens Roosendaler) die ik niet tot boven haalde. Even blijven kijken of de twee die me volgden het wel konden! Ja dus! Dan volgden nog enkele klimmetjes en steile afdalingen (aan die eerste erg steile heb ik een chicken-way gekozen over de bladeren) op de track doorheen de bossen. Verderop was het parcours vlakker dan de eerste helft, maar ik vroeg me af waar ze de paadjes bleven halen, want we kwamen de bossen gewoonweg niet uit! Een flauw zonnetje scheen door de bomen.
Den draad en de borden “gevaar, verboden toegang” verrieden dat we aan de luchtmachtbasis van Woensdrecht waren gearriveerd, maar langs een kant die minder meegepikt wordt op andere toeren. In de zandvlakte achter de landingsbanen, waar de lichten die de banen markeren tot in de heide staan, stonden mannen van de club om u op het juiste spoor te zetten: 45 km rechtdoor, 27 km naar rechts”! “Dus is het voor mij rechtdoor”, zei ik. Ik zag rechts van mij mannen die zich amuseerden door over de zandhopen te rijden. Na de zandvlakte naast “den draad” verlaten te hebben, moesten we een dikke kilometer over het fietspad naast een iets drukkere baan. De enige “road” van deze tocht! Om dan door seingevers naar de overkant geloodst te worden en weer het bos in te duiken en te kunnen genieten van mooie paden en tracks. Uiteindelijk kwam ik terug aan het vliegveld en moest ik even door een nat en ijzig stukje om dan ook over die zandhopen gejaagd te worden. Dat was in het begin toch even te voet! Na deze laatste splitsing is me nog slechts één biker voorbijgestoken. Ik was dus weer goed op weg van als laatste te arriveren!
Naar het einde van de tocht toe moesten we de Abdijlaan kruisen, net voor de bebouwde kom van Huijbergen, en werden we nog vergast op een prachtig stukje met een track over allerlei bulten en heuveltjes, de ene al wat hoger dan de andere. Twee keer voetje aan de grond moeten zetten omdat ik even in het zog beland was van een trio, twee mannen en een vrouw, die traag reden (nog trager dan ik!), duidelijk nog behendigheid misten, en zich moeten gevoeld hebben zoals ik wanneer er op zo’n plek een snelle in uw wiel hangt!
Toen de bossen weer plaats maakten voor weiden wist ik dat het einde in zicht was. Na het bordje “einde van de toertocht” letterlijk het hoekje om en nog even moeten zoeken naar zaal De Kloek, ik denk dat er al een pijltje weggenomen was. Rubber-12 en SilverFokske waren nog aanwezig. Dus kon er “gebestewenst” worden voor Nieuwjaar. Vermits Fokske toch niet op het afgesproken uur thuis zou kunnen zijn, nog een glas gedronken. Nog een babbeltje en even over tweeën weer huiswaarts over nog enkele bospaadjes voorbij camping De Staartse Duinen en zo naar de Putseweg. Ik werd achtervolgd door donkere wolken waaruit een witte neerslag viel! Nog een friet gegeten aan het kraampje op de grens en blijkbaar ben ik daar gespot door jww! Ik had eigenlijk liever een halve kip gehad van het andere kraam, maar het is geen gezicht van een kip staan af te kluiven op de openbare weg! Kreeg ik aan dat frietkraam nog de inhoud van die donkere wolken over m’n zip: een hagelbui! Thuis m’n fiets en spullen nog proper gemaakt. Kortom, het was weer een daguitstap voor den deze!
Prijsvraag: wat stond er op de pijlen van de toertocht?
De Papegaai Bike Team Stabroek * Kevin_V wil held worden! (Duchenne Heroes) * Papegaaien rijden voor Juliette * Buienradar Antwerpen Woensdrecht
Winterkalender 2010-11 West-Brabant (NL) en Noorderkempen (B)
Ik had aan de inschrijving weer bekijks met m’n helmlamp en kreeg de vraag of dat nu een camera was dan wel een gps-toestel! Ik denk dat het toch niet handig is van een gps op uw helm te monteren! En op You-tube zullen ze lang moeten zoeken naar het filmpje! Een sms gestuurd naar rubber-12 met melding van m’n vertrektijd en direct antwoord gekregen en hem daarna naar z’n bike zien stappen! Teleurgesteld dat ik nog niet weg was, want nu kon hij mij niet proberen in te halen. Na enkele Huijbergse straten, een pad tussen de weiden en een stukje over een Kalmthoutse straat, quasi direct het bos in. Bij de eerste ietwat uit de kluiten gewassen heuvel bleef ik al in het zand steken, ik kan de schuld niet steken op het drietal mannen dat daar op de sukkel was, want ik zou toch stilgevallen zijn, en weg was de rubber. Het was hier en daar uitkijken voor gladde ijsplekken op de paadjes, maar de randen waren meestal vrij, zodat er geen gevaar was om weg te glijden. Want rubber had me al bang gemaakt door te zeggen dat hij ene Singletrackbiker was tegengekomen die beweerde dat alles er glad bij lag! Dat viel dus best mee! Daar waar de paadjes open plekken in het bos kruisten lag nog sneeuw en was het wat uitkijken geblazen. Ik raakte anders moeilijk vooruit, mijn snelheid lag tergend laag, het wilde maar niet vlotten. Ik had de vorige nacht in m’n tram liggen hoesten en slecht geslapen! Even later kwam rubber me weer voorbijgereden! Hij was ergens misreden! Maar het duurde niet lang of hij gaf me alweer het nakijken! En ik maar stompen en stompen!
Het parcours was om duimen en vingers van af te likken, één van de mooisten van de streek. 99,99% off-road, je kruist zelfs nauwelijks wegen! Singletracks à volonté met regelmatig een heuveltje dat diende bedwongen te worden. De bossen hier bulken van de paadjes en tracks. Even verder rijd je weer door een stuk open vlakte of heide om daarna een donker sparrenbos in te rijden dat me deed denken aan het “enge bos” uit de Fabeltjeskrant, populair tijdens mijn jeugd zaliger! In deze bossen zijn de mooiste toeren te rijden die ik tijdens mijn bikend leven al gereden heb. En ik ga toch geregeld elders in de Kempen, Limburg, Vlaams en Waals Brabant en uitzonderlijk eens naar Oost-Vlaanderen rijden. Tegen de Ardennen kan de Brabantse Wal niet op, maar die zijn niet haalbaar voor mijn leeftijd en omvang! Echte hoogtemeters kan je hier evenmin maken zoals in Brabant, maar daar moet je de bossen dan weer ontberen!
De latere vertrekkers reden me geregeld voorbij en aan de bevoorrading had ik nog slechts het gezelschap van een vijftal andere deelnemers. De voorraad was anders nog ruim genoeg aanwezig: bananen, wafels, een wel erg zoete sportdrank en bouillon die ik voor thee had aanzien. Van alles eens geproefd en dan weer op pad. Vlak na de bevoorrading kwam er weer een mooi stuk dat begon met een serieuze kuitenbijter (de Nootjesberg volgens Roosendaler) die ik niet tot boven haalde. Even blijven kijken of de twee die me volgden het wel konden! Ja dus! Dan volgden nog enkele klimmetjes en steile afdalingen (aan die eerste erg steile heb ik een chicken-way gekozen over de bladeren) op de track doorheen de bossen. Verderop was het parcours vlakker dan de eerste helft, maar ik vroeg me af waar ze de paadjes bleven halen, want we kwamen de bossen gewoonweg niet uit! Een flauw zonnetje scheen door de bomen.
Den draad en de borden “gevaar, verboden toegang” verrieden dat we aan de luchtmachtbasis van Woensdrecht waren gearriveerd, maar langs een kant die minder meegepikt wordt op andere toeren. In de zandvlakte achter de landingsbanen, waar de lichten die de banen markeren tot in de heide staan, stonden mannen van de club om u op het juiste spoor te zetten: 45 km rechtdoor, 27 km naar rechts”! “Dus is het voor mij rechtdoor”, zei ik. Ik zag rechts van mij mannen die zich amuseerden door over de zandhopen te rijden. Na de zandvlakte naast “den draad” verlaten te hebben, moesten we een dikke kilometer over het fietspad naast een iets drukkere baan. De enige “road” van deze tocht! Om dan door seingevers naar de overkant geloodst te worden en weer het bos in te duiken en te kunnen genieten van mooie paden en tracks. Uiteindelijk kwam ik terug aan het vliegveld en moest ik even door een nat en ijzig stukje om dan ook over die zandhopen gejaagd te worden. Dat was in het begin toch even te voet! Na deze laatste splitsing is me nog slechts één biker voorbijgestoken. Ik was dus weer goed op weg van als laatste te arriveren!
Naar het einde van de tocht toe moesten we de Abdijlaan kruisen, net voor de bebouwde kom van Huijbergen, en werden we nog vergast op een prachtig stukje met een track over allerlei bulten en heuveltjes, de ene al wat hoger dan de andere. Twee keer voetje aan de grond moeten zetten omdat ik even in het zog beland was van een trio, twee mannen en een vrouw, die traag reden (nog trager dan ik!), duidelijk nog behendigheid misten, en zich moeten gevoeld hebben zoals ik wanneer er op zo’n plek een snelle in uw wiel hangt!
Toen de bossen weer plaats maakten voor weiden wist ik dat het einde in zicht was. Na het bordje “einde van de toertocht” letterlijk het hoekje om en nog even moeten zoeken naar zaal De Kloek, ik denk dat er al een pijltje weggenomen was. Rubber-12 en SilverFokske waren nog aanwezig. Dus kon er “gebestewenst” worden voor Nieuwjaar. Vermits Fokske toch niet op het afgesproken uur thuis zou kunnen zijn, nog een glas gedronken. Nog een babbeltje en even over tweeën weer huiswaarts over nog enkele bospaadjes voorbij camping De Staartse Duinen en zo naar de Putseweg. Ik werd achtervolgd door donkere wolken waaruit een witte neerslag viel! Nog een friet gegeten aan het kraampje op de grens en blijkbaar ben ik daar gespot door jww! Ik had eigenlijk liever een halve kip gehad van het andere kraam, maar het is geen gezicht van een kip staan af te kluiven op de openbare weg! Kreeg ik aan dat frietkraam nog de inhoud van die donkere wolken over m’n zip: een hagelbui! Thuis m’n fiets en spullen nog proper gemaakt. Kortom, het was weer een daguitstap voor den deze!
Prijsvraag: wat stond er op de pijlen van de toertocht?
De Papegaai Bike Team Stabroek * Kevin_V wil held worden! (Duchenne Heroes) * Papegaaien rijden voor Juliette * Buienradar Antwerpen Woensdrecht
Winterkalender 2010-11 West-Brabant (NL) en Noorderkempen (B)
TT Huijbergen
De avond krant komt steeds later .
Leuk stukje Strammmer! (fotos volgen)
Gr
Pcdoc
Leuk stukje Strammmer! (fotos volgen)
Gr
Pcdoc
prachtige proza wederom Strammermax, ik beleef de tocht zo weer opnieuw!
de andere sponsor was: Leenaarts Verhuur (maar die stond op z'n kop)
dit zijn volgens mij de foto's: http://picasaweb.google.com/guyheesakke ... slideshow#
[/url]
de andere sponsor was: Leenaarts Verhuur (maar die stond op z'n kop)
dit zijn volgens mij de foto's: http://picasaweb.google.com/guyheesakke ... slideshow#
[/url]
-
rubber-12
- Mountainbiker
- Posts: 2834
- Joined: Sat 18 Aug 2007 19:03
- Location: Véél beter dan het ventje erop.
Strammer is me weer ferm voor.
Om 9:15 stond ik klaar voor het vertrek thuis, na wat getreuzel welke bike er mee zou gaan. Een paar honderd meter onderweg zie ik op de baan nog ferm aangevroren stukken, dus...teruggedraaid om vooraan een Ice Spiker te steken.
Weer onderweg, en ondanks de waarschuwingen van de GPS met mijn sufkop toch een 1,5 km om gereden .
Met een stevig stevig tempo richting Huijbergen, op de Verbindingsstraat haal ik een paar wielertoeristen in, die al een tijdje aan het omkijken waren wat dat lawaai toch wel zou kunnen wezen, de voorste van het groepje was de slimste, die had door dat er een gspijkerde MTB voorbijkwam. Onderweg passeer ik langs de Tiesteberg en zag er geen bikers, ojee, ze gaan die toch niet links laten liggen 
.
Om 10:05 aan het vertrek, inschrijven en de GSM controleren om het vertrekuur van Strammermax te weten te komen. Die was maar 5 minuten voor mij vertrokken, dus die zou ik snel te pakken hebben. Ik rijd door en wie staat er achter het hoekje nog aan zijn bike te frusten Strammermax!! Niks inhaalrace dus. Het eerste deel hebben we samengereden totdat ik, na het eerste nijdige heuveltje, er persé een tweede wou bijdoen dat niet in het parcours zat (eerste van mijn 5 keer verkeerd rijden), daarna kwam er een stuk door de velden dat er nooit goed bijligt, nu ook weer niet maar het was te doen.
Het duurde een tijdje voor ik Strammer weer te pakken had, ik was zelfs aan het denken dat ik een stuk van het parcours afgesneden had, maar neen hoor, daar was ie weer. Alletwee op ons gezappig tempo voort (het mijne wat hoger
). Leuk parcourtje, op, af, bos en nog eens bos. De splitsing had ik gemist, al een geluk dat ik achter me hoorde zeggen 'hier rechtdoor hangt nog een pijltje', mijn onderbewustzijn deed me aan de remmen trekken en toch maar eens gaan kijken, ik zat op het 25 km parcours, stel je voor . Zo duidelijk hing dat bordje niet, er waren nog bikers die me heel verwonderd vroegen hoe ik kon zien dat de splitsing daar was.
Bevoorrading : een hele banaan, suikerwafel, sportdrank en ik dacht thee.
Erna kwamen we aan de Nootjesberg, waar de parcoursbouwers het wat moeilijker hadden gemaakt, in de steile afdaling kon je zien dat er nogal wat 'gefoefeld' hadden.
Aan de luchtmachtbasis van Woensdrecht stonden twee mannen van de organisatie in een fluo hesje de splitsing aan te kondigen, een bord heb ik niet gezien. Ik kreeg alleen te horen '45 km rechtdoor', ik zag er dus professioneler uit dan ik me voelde
. Nog wat bos, weer twee keer verkeerd gereden (ook weer niet alleen), en terug aan het vliegveld. Daar heb ik een stuk daar een megasompig stuk gebaggerd om te zien dat er steil rechts nogal wat voetsporen stonden. Daar dus ook op gekropen (te steil om te fietsen) en op de route uitgekomen, dus weer ergens een pijltje gemist. Het beleef eigenlijk redelijk druk voor het late startuur, meestal is het heel kalmpjes als je om 10:00 vertrekt. Het is wel leuker zo, geen drukte maar toch genoeg mikpunten (voor mij om de anderen). We passeerden terug langs de voet van de Nootjesberg, en hoe kan het ook anders, de Tiesteberg kwam eraan, er werd wat meer rechts gehouden in plaats van over het hoogste punt (25 meter of zoiets) te gaan, maar dan duurde de leute ook wat langer.
Helemaal op het einde weer geen pijltjes gezien, maar de weg naar de aprés vlot gevonden. Daar zat Silverfokske al (nog niet te blinken, dat was pas na zijn douche) na een paar Leffe's kwam Strammermax ook binnengevallen, nog wat drinken en terug naar huis.
Zo'n Garmin is wel spannend als je die de routes laat uittekenen op een topokaart, die wou mij persé over het graasgebied van de Kalmthoutse Heide sturen, wat ik braafjes niet gedaan heb. Onderweg nog wat wandelaars tegengekomen die ook iets wisten van de MTB tocht die er passeerde, zij waren ook met de GPS op stap. Leuk babbeltje en terug op pad. En dan ga ik voor de eerste en enige keer tegen de grond, op een achterafweg lagen nog sneeuwhopen van meer dan 10 cm dik, de tractorsporen erin maakten het heel lastig.
Op twee kilometer van huis valt er nog een winterse neerslagbui op mijn kop
als afsluiter.
Alles bijeen 75 km, het was weer leuk.
De bepijling vond ik niet geweldig, het is lang geleden dat ik zo dikwijls verkeerd reed.
De spijkerband vooraan was niet nodig, maar gaf toch wat extra zekerheid.
Kan iemand mij aub de volledige GPS track bezorgen? Pas na twee km viel mijn euro dat de track logging niet opstond.
Om 9:15 stond ik klaar voor het vertrek thuis, na wat getreuzel welke bike er mee zou gaan. Een paar honderd meter onderweg zie ik op de baan nog ferm aangevroren stukken, dus...teruggedraaid om vooraan een Ice Spiker te steken.
Weer onderweg, en ondanks de waarschuwingen van de GPS met mijn sufkop toch een 1,5 km om gereden
.Met een stevig stevig tempo richting Huijbergen, op de Verbindingsstraat haal ik een paar wielertoeristen in, die al een tijdje aan het omkijken waren wat dat lawaai toch wel zou kunnen wezen, de voorste van het groepje was de slimste, die had door dat er een gspijkerde MTB voorbijkwam. Onderweg passeer ik langs de Tiesteberg en zag er geen bikers, ojee, ze gaan die toch niet links laten liggen
.Om 10:05 aan het vertrek, inschrijven en de GSM controleren om het vertrekuur van Strammermax te weten te komen. Die was maar 5 minuten voor mij vertrokken, dus die zou ik snel te pakken hebben. Ik rijd door en wie staat er achter het hoekje nog aan zijn bike te frusten Strammermax!! Niks inhaalrace dus. Het eerste deel hebben we samengereden totdat ik, na het eerste nijdige heuveltje, er persé een tweede wou bijdoen dat niet in het parcours zat (eerste van mijn 5 keer verkeerd rijden), daarna kwam er een stuk door de velden dat er nooit goed bijligt, nu ook weer niet maar het was te doen.
Het duurde een tijdje voor ik Strammer weer te pakken had, ik was zelfs aan het denken dat ik een stuk van het parcours afgesneden had, maar neen hoor, daar was ie weer. Alletwee op ons gezappig tempo voort (het mijne wat hoger
). Leuk parcourtje, op, af, bos en nog eens bos. De splitsing had ik gemist, al een geluk dat ik achter me hoorde zeggen 'hier rechtdoor hangt nog een pijltje', mijn onderbewustzijn deed me aan de remmen trekken en toch maar eens gaan kijken, ik zat op het 25 km parcours, stel je voor . Zo duidelijk hing dat bordje niet, er waren nog bikers die me heel verwonderd vroegen hoe ik kon zien dat de splitsing daar was.Bevoorrading : een hele banaan, suikerwafel, sportdrank en ik dacht thee.
Erna kwamen we aan de Nootjesberg, waar de parcoursbouwers het wat moeilijker hadden gemaakt, in de steile afdaling kon je zien dat er nogal wat 'gefoefeld' hadden.
Aan de luchtmachtbasis van Woensdrecht stonden twee mannen van de organisatie in een fluo hesje de splitsing aan te kondigen, een bord heb ik niet gezien. Ik kreeg alleen te horen '45 km rechtdoor', ik zag er dus professioneler uit dan ik me voelde
. Nog wat bos, weer twee keer verkeerd gereden (ook weer niet alleen), en terug aan het vliegveld. Daar heb ik een stuk daar een megasompig stuk gebaggerd om te zien dat er steil rechts nogal wat voetsporen stonden. Daar dus ook op gekropen (te steil om te fietsen) en op de route uitgekomen, dus weer ergens een pijltje gemist. Het beleef eigenlijk redelijk druk voor het late startuur, meestal is het heel kalmpjes als je om 10:00 vertrekt. Het is wel leuker zo, geen drukte maar toch genoeg mikpunten (voor mij om de anderen). We passeerden terug langs de voet van de Nootjesberg, en hoe kan het ook anders, de Tiesteberg kwam eraan, er werd wat meer rechts gehouden in plaats van over het hoogste punt (25 meter of zoiets) te gaan, maar dan duurde de leute ook wat langer.Helemaal op het einde weer geen pijltjes gezien, maar de weg naar de aprés vlot gevonden. Daar zat Silverfokske al (nog niet te blinken, dat was pas na zijn douche) na een paar Leffe's kwam Strammermax ook binnengevallen, nog wat drinken en terug naar huis.
Zo'n Garmin is wel spannend als je die de routes laat uittekenen op een topokaart, die wou mij persé over het graasgebied van de Kalmthoutse Heide sturen, wat ik braafjes niet gedaan heb. Onderweg nog wat wandelaars tegengekomen die ook iets wisten van de MTB tocht die er passeerde, zij waren ook met de GPS op stap. Leuk babbeltje en terug op pad. En dan ga ik voor de eerste en enige keer tegen de grond, op een achterafweg lagen nog sneeuwhopen van meer dan 10 cm dik, de tractorsporen erin maakten het heel lastig.
Op twee kilometer van huis valt er nog een winterse neerslagbui op mijn kop
als afsluiter.Alles bijeen 75 km, het was weer leuk.
De bepijling vond ik niet geweldig, het is lang geleden dat ik zo dikwijls verkeerd reed.
De spijkerband vooraan was niet nodig, maar gaf toch wat extra zekerheid.
Kan iemand mij aub de volledige GPS track bezorgen? Pas na twee km viel mijn euro dat de track logging niet opstond.
-
StrammerMax
- Mountainbiker
- Posts: 2408
- Joined: Mon 31 Dec 2007 00:28
- Location: Minerva Starlite & Trek Fuel EX9 werd gestolen & Turner Flux & Lapièrre Zesty 514
- Contact:
Biketocht is voor mij dagtocht!pcdoc wrote:De avond krant komt steeds later.
Dan eerst de minder leuke dingen: fiets en schoenen kuisen, kleren wassen en douchen. Ik schrijf de tekst altijd eerst in Word, want als de computer uitvalt of internet laat het afweten, kan ik herbeginnen! Toen ik het wilde plaatsen begon net Witse (de Vlaamse Baantjer), en daar kijk ik naar, en omdat ik de spellingscontrole altijd eerst nog eens door het document jaag, was het later!Oplossing prijsvraag:
patchenta wrote:voor het prijsvraagje: kapsalon carré
Daar kwam het op neer: Haarstudio Carré en Leenaerts Verhuur! Beiden in Huijbergen.jww wrote:de andere sponsor was: Leenaarts Verhuur (maar die stond op z'n kop)
Al goed, want dan had je het nadien nogal kunnen horen (van ons)! Ik had dat eerste splitsingsbord evenmin zien hangen en was rechtdoor gereden, dus ik zat goed. Maar er stonden drie bikers te wachten op twee achterblijvers die ik net voorbijgestoken was. Er was een kind bij hé, want ik hoor sommigen al denken van “tiens, de Strammer steekt iemand voorbij”! Ik hoorde van die mannen het woord “splitsing” vallen en zeggen “dat is dan wel bijna het dubbele” en dacht van “die kerels zijn aan het overleggen welke afstand ze gaan volgen”! Splitsing? Ik ben dan gestopt en teruggekeerd om vast te stellen dat er hoog aan een boomstam bordjes hingen die niet goed opvielen! Maar de inrichters weten het intussen, want aan de bevoorrading vroegen twee bikers waar ze de volgende splitsing konden verwachten. En toen ze daar over bezig waren hoorde ik vertellen dat er wel meer bikers waren die de eerste splitsing niet gezien hadden! Die bordjes vielen niet op en hingen te hoog!rubber-12 wrote:De splitsing had ik gemist, al een geluk dat ik achter me hoorde zeggen 'hier rechtdoor hangt nog een pijltje', mijn onderbewustzijn deed me aan de remmen trekken en toch maar eens gaan kijken, ik zat op het 25 km parcours, stel je voor.
Op bladzijde 3, in een post van jww, staat een link naar een gps-file. Maar hij is bij de start een stukje verkeerd gereden!rubber-12 wrote:Kan iemand mij aub de volledige GPS track bezorgen? Pas na twee km viel mijn euro dat de track logging niet opstond.
