Zo 12/12/2010 Wouw (NL)

[tubecrosser]

Ge bent er weer vroeg bij Joske!!! Parcours ligt er prachtig bij.

[devil biker]

vandaag dan toch naar hier afgezakt met 5 man en we waren allemaal zeer postief over deze tocht.
Ben hier echt verschoten, dacht dat een licht tochtje ging zijn,maar op t einde was het vat er toch af omdat er geen echte recupuratie stukken inzaten.
Het parcour was dan ook top, afwisselend single tracks en klimmekes en kuitenbijters gevolgd door wat rechte stukken
Ben blij dat het redelijk opgedroogd was want het was voor den deze nog zwaar genoeg (moet me niet voorstellen wat het geweest zou zijn als het de hele week had geregend).
De bevoorrading was ook in orde, aleen spijtig dat er niet gedoucht kon worden.

al bij al, een aanrader voor volgend jaar

grtz devil

[Roosendaler]

vanochtend rond 8h00 met de fiets vanuit Roosendaal vertrokken naar Wouw, een mooie opwarmer van een paar kilometer. Bij het vertrek de mooie kaart eens goed bestudeerd, en de eerste km zouden mooie aanloopstroken worden naar de Heide. Na een paar km zat er een asfaltstrook in van een ca 2km, maar eenmaal aanbeland bij het mtb parcours op de heide, ben je dat snel vergeten. 't blijft genieten hoeveel er uit dat gebied gehaald is voor een mtb-rondje. prachtige korte klimmetjes en leuke singletracks. Bij het verlaten van de heide stond er zowaar al een drankpost.

vervolgens de a-58 overgestoken, en het bosgebied van Zoomland ingedraaid. 't was verrassend dat sommige leuke heuveltjes daar juist gemeden werden (misschien geen vergunning?). Na iets meer dan 20km bij de tweede drankpost voor de eerste maal gestopt. Van alles goed voorzien. De vrijwillgers ter plaatse hadden 't trouwens wel verrekte koud. De weg overgestoken en toen op de splitsingen gekozen voor de 60km. Voor de meest zuidelijke lus bleek toch wat meer modder te bevatten dan dat we daarvoor waren tegengekomen. Op dit deel van het parcours was het lekker rustig. Ook hier was na ca 40km een drankpost ingericht. vandaaruit weer terug richting de bossen van wouwse plantage, waar alle afstanden weer samenkwamen, en dat was maar goed ook. Had toch wel de enorme behoefte aan een achterwiel om 'aan te plakken'. Al vrij snel een mooi gropeje gevonden. Toen maar een aantal kilometer het verstand op nul gezet en gewoon het tempo gevolgd. Toen we de a-58 weer terug overstaken, dacht ik zoiets van: "nu komen er wat leuke simpele zandpaden om uit te bollen richting Wouw". die gedachte was echter behoorlijk verkeerd. Hebben ze daar besloten om ons over een zuigpad bij de Kragge te sturen. Was erg blij dat het erop zat en toen we weer asfalt hadden.....maar toen, toen kwam er een verrekte pittig stuk langs het spoor. Langs deze spoorlijn hebben vandaag velen hun Waterloo gevonden. zelden zo blij geweest om te zien dat de Lambertuskerk nog maar ca 1km weg was.

bij thuiskomst stond er 70km op de teller, en ben er zeker van dat ik dat morgenochtend nog goed zal voelen.

alle lof trouwens voor de organisatie. Lijkt wel of ze er een studie van gemaakt hebben hoe de perfecte tocht te organiseren. Ben benieuwd met hoeveel vrijwillgers ze vandaag op pad waren. De bepijling was dik in orde, en op veel plaatsen was ook een lint gespannen om het nog duidelijker te maken. Ook de dubbele passage was goed afgezet met een lint.

zit nu te genieten van de veldit van Overijse!

[rene hoek]

vandaag een dagje genieten, eerst naar wouw 47 km gebuffeld (toeren kon je het niet meer noemen.
als je nog lucht en kracht had dan werd dat er op het laatste stuk (langs het spoor) wel uit gezogen.
vanmiddag lekker lui op de bank naar overijsse gekeken.
ik zou best een paar vermoeide "nys-benen willen hebben.

[imre]

Van morgen vroeg vertokken uit sas van gent en omstreken met 4 man
Het was de moeite waarde een mooi route die heel goed was verzord, bepijling, sijngevers op gevaarlijke oversteekplatesen en een goede bevoorrading en een lekker soepje achteraf. voor volgend jaar kan er misschien een douche bij als je ziet hoeveeel volk er op af komt. We komen zeker nog een keer.

[Jan C]

Een van de mooiste tochten in West-Brabant. De 60 km gereden (59,1 op de teller). Parcours, beveiliging, bewegwijzering enz. klasse. Posten ruim voldoende. Hete soep nadien, de tombola niet meer afgewacht en onze nummers aan een andere deelnemer gegeven... Een aandachtspuntje de mogelijkheid om te douchen. Verder alle lof, Wouw was wauw.

Groeten uit Chaam

[bshmstrslv]

Heb niet kunnen meedoen wegens griep. Heeft er iemand de gps track, zodat ik de tocht eens later kan doen?

[rubber-12]

Met de fiets naar daar, dat was al 21 km.
bepijling : super, rood-wit lint aan uitstekende boomstronkjes, gevaarbordjes, een paar blikken seingevers
Route : prima, redelijk lange aanloop, veel singeltracks
bevoorrading : prima, sportdrank, banaan, isostar energierepen aan de eerste bevoorrading en mueslirepen aan de tweede

Het was al 10:10 toen ik daar was (zware weken achter de rug dus wat uitslapen). Strammermax stond daar ook, even dacht ik dat hij al terug was .
Aan de inschrijving kreeg ik de vraag welke toer ik wilde rijden, de lange dus, "meneer dan moet u wel wat doorrijden want ze zijn alles al aan het opruimen". Daar bleek dus niks van waar te zijn, maar zag ik er nu zó traag uit .
Op weg via een aanloopstuk dat ik wel wat lang vond én nogal vettig lag met stukken, ik vreesde al dat mijn zomerbandjes niet geschikt zouden zijn. Vorig jaar was het wel anders, doen was het sneeuw en ijs.
Na een goeie 10 km had ik Strammermax ingehaald, in de zone met de leuke bultjes. Bovenaan één ervan moest ik nogal lang wachten, blijk hij gevallen te zijn . Op het gemak verder...
Weinig andere bikers op de baan, dankzij ons late startuur.
Op veel plaatsen hing een A4-tje met gevaar, voor ons was dat niet echt nodig, maar voor beginners welkom.
Aan de eerste bevoorrading hoorden we dat de bezembiker 20 min achter ons aankwam, wat aan Strammer de uitspraak ontlokte "Die komt mij opvegen".
Na de bevoorading passeerden we door die brede dreef waar er links en rechts leuke hobbels liggen. Het viel me op dat die niet uitgepijld waren langs daar, van de organisatie hoorde ik dat dit een vergunningskwestie was. Ik heb me niet laten tegenhouden en ben er gewoon overgebold. De organisatie kan er ook niet aan doen dat ik hun pijlen verkeerd had geïnterpreteerd . De pijlen hadden ze idd strategisch geplaatst, zodat je zonder al te veel moeite burgerlijk ongehoorzaam kon zijn.
Aan de tweede bevoorrading werd ik herkend door de aanwezige vrijwilligers, heb ik zo'n indruk gelaten vorig jaar? Ze vroegen me waar de papegaai was, die kwam zo'n 5 min nadien aangefietst met, jawel, de bezembiker in zijn wiel. Nog een gezellig babbeltje met de aanwezigen, hun laatste broodje ham gekregen en ons flink bevoorraad.
Hop weer op pad met binnen de korste keren de bezembiker weer in ons spoor. Overal waar we vrijwilligers passerden, die nog steeds dapper op post stonden, werden we getrakteerd op de vraag : zijn dat de laatste? Met positief antwoord, ik ging dan altijd een stukje voor Strammer rijden (kinderachtig, ik weet het ). Op het eind waren er nog een paar ferme zuigstukjes, onder andere naast het spoor.
Gewacht om tezamen aan te komen, ik was blij er te zijn. De zaal werd al opgeruimd, dus wij het café in voor een paar Leffe's (Nederland, dus een kleiner formaat dan bij ons). Plots viel onze euro dat we het niet laat moesten maken, het wordt vroeg donker. Strammermax had een lamp op zijn helm, die had al zo'n duister vermoeden blijkbaar.
Met de bike terug, na 5 km afscheid genomen en een goeie 5 km verder kreeg ik een klopje. Het ging echt niet vlot meer. Totaal 102 km, niet slecht voor een conditie die niet veel meer waard is, en al was het op een sukkeltempo (maar wel overal op en af)

Toffe tocht, veel (vriendelijke) vrijwilligers op een toer die bijna het dubbele van de deelnemers had tegenover vorig jaar.
Met reden, volgend jaar sta ik er weer.

[StrammerMax]

Uw avondeditie van de zondagkrant!

Vandaag ook komen rijden in Wouw. Mijn opties waren met de bike naar ginder te rijden, daar de toer te doen van 60 km en dan met de bike weer naar huis. De heen- en terugrit samen goed voor 2 keer 28 km. Na de toer had ik 88 km op m’n tellertje staan en bij thuiskomst 119 km. Daarmee heb ik mijn prestatie van de eerste editie van deze toer eind januari van dit jaar net niet kunnen evenaren. Maar hij komt zo wel mee op het lijstje van de langst gereden toeren. Uiteraard was quasi de helft via asfalt, want ik ben naar Wouw gekomen via de uitstekende fietspaden langsheen de Nederlandse grote wegen via Ossendrecht, Huijbergen en Wouwse Plantage. Ik had eigenlijk iets vroeger uit m’n nest moeten komen, want ik ben thuis pas vertrokken om 8.30 u en ben om 10.00 u aan de toer begonnen na me te hebben ingeschreven en flyers voor onze nightride van volgende vrijdagavond 19 december op de tafels te hebben gelegd. Er werd er terstond een meegenomen door een biker die de toer al achter de rug had en huiswaarts vertrok, vermoed ik toch. Op het ogenblik dat ik aanstalten maakte om te vertrekken, kwam rubber-12 toe, maar hij rijdt sneller dan ik, dus hij zou me snel kunnen bijbenen.

Over de toer zelf kan men alleen maar met superlatieven spreken, zoals zo vaak over de tochten in deze bosrijke regio. Na een korte aanloopstrook door Wouw duikt men de bossen in om er eigenlijk bijna nooit meer uit te komen, tenzij om even de snelweg te kruisen en hier en daar een verkeersweg. We werden al snel over een aantal zanderige heuvels gejaagd waar nu ook de zwarte vaste route van Bergen-op-Zoom passeert. Met de reeds gereden kilometers tijdens de heenrit waren sommigen dan ook een beproeving en raakte ik niet altijd tot boven, mede ook omdat er nog bikers rondreden die niet allemaal tot boven geraakten. Dan volgde een afwisseling van boswegen en singletracks, niet te schatten hoeveel paadjes hier doorheen deze bossen lopen. Ik reed in het spoor van rubber-12, maar ik kon hem niet altijd even goed bijhouden, dus soms zag ik hem enkel in de verte rijden.

De eerste bevoorrading bereikten we omstreeks 11.30 u en ik was toe aan wat rust, want omwille van de heenrit erbij leek de pauze maar niet te willen komen! Er was daar keuze genoeg aan materiaal om weer op krachten te komen: sportdrank, bananen, granenrepen en zelfs Isostar-energierepen. Ik heb er stiekem eentje in m’n achterzakje gestoken mocht de tweede bevoorrading al opgedoekt zijn tegen m’n komst, want aan het tempo dat ik rijd was die kans reëel! Ik had ook zelf nog wel wat voorzien zoals ik steeds doe bij grote tochten. Water had ik ook genoeg sinds ik een drinkrugzak meeneem. En ik had tijdens het eerste deel eigenlijk veel te weinig gedronken! Dus zolang de pijlen maar bleven hangen was er eigenlijk geen probleem! De rubber had bij de start namelijk te horen gekregen dat hij toch wel wat mocht doorrijden voor de 60 km. Aan mij hadden de dames niet gevraagd voor welke afstand ik koos. Mijn smoelwerk leent er zich nu eenmaal niet toe om de indruk te kunnen wekken dat ik voor grote prestaties in aanmerking kom!

Ik heb onlangs de toeren vanuit Wouwse Plantage en Halsteren gereden en ik herkende daar redelijk wat stukken van terug. Dat was geen probleem, vermits ik nu toch minder van de omgeving kon genieten omdat mijn voornaamste zorg was de eindmeet al trappend te kunnen bereiken. Ik was dus genoodzaakt wat op automatische piloot te rijden: trappen en doorgaan! Ik kreeg ook na een kilometer of 35 en later zo rond de 50 km af te rekenen met lage rugpijn, wat mij wel parten speelde. Ik was in het begin ook gevallen in een bochtje toen we een singletrack indoken. Weliswaar zachtjes op de grond gevallen, zonder erg, de rubber had zelfs niet gezien dat ik op de grond was gaan liggen, maar ik had daardoor mijn kuitspier wat verrokken. En daardoor had ik het gevoel dat ik soms heb wanneer ik daar vreselijke oncontroleerbare krampen in krijg nadat ik bijvoorbeeld ’s morgens mijn benen te fel uitrek alvorens op te staan!

We reden langs De Zoom, ik veronderstel het tenminste, het was een diep in de grond uitgesneden beek in de bossen. Het paadje liep er vlak naast. Een landing langs de rechterkant had geëindigd in de dieperik en in het water. We passeerden ook de speeltuin met de heuveltjes links en rechts van een brede weg, dat zou Zoomland zijn volgens VanBiLL.com, als hij door mijn beschrijving in het verslag van Halsteren hetzelfde gebied in gedachten had als ik. De pijltjes wezen rechtdoor, dat moest van de instanties, om te vermijden dat er duizend bikers over de bultjes zouden rijden, kregen we achteraf van een Molenbiker te horen, maar wij hebben toch de heuveltjes meegepikt zoals de bikers die er op eigen houtje rijden. Na deze speeltuin dienden we rechts af te slaan. Ik raakte achterop en heb een tijdje alleen gereden tot even voor de tweede bevoorrading. Ik kreeg namelijk het gezelschap van de “bezemwagen”, de “bezembiker” eigenlijk, de Molenbiker die als laatste het parcours bereed. Hij vroeg of het een mooie tocht was. Uiteraard, het ontbrak me op dat ogenblik alleen aan adem voor een lang gesprek! Alle energie was nodig voor de beentjes! De man wist me te vertellen dat er 1300 bikers gestart waren, een pak meer dan de 700 van vorige keer! Waarschijnlijk wilden ze allemaal naar buiten na vorig weekend vaak noodgedwongen binnen te zijn gebleven omwille van de zeer slechte weersomstandigheden: dooiende sneeuw en ijs met regen!

We reden een pad op langsheen een draad, ik vermoed dat dit de afsluiting was van het vliegveld van Woensdrecht, dan links de bossen in om dan na een lusje aan de tweede bevoorrading te komen. Die stond vorige keer aan de toegangspoort naar de vlieghaven. Maar het waren wel dezelfde mensen als vorige keer die er stonden. Toen waren wij ook bij de laatsten en de rubber had gezegd dat er nog ene met een papegaai op z’n pak op komst was! Ze hadden zich net afgevraagd of die twee Belgen er deze keer niet bij zouden zijn! We werden er goed in de watten gelegd en voorzien van bananen, zelfs van een sandwich en drinken! De laatste etappe aangevat met in ons zog de bezembiker die al eens een babbeltje kon doen met rubber. Hij is spraakzamer dan ondergetekende! Schrijven gaat me beter af!

Doordat bezembiker me op de hielen zat voelde ik me soms wat opgejaagd, maar hij was ook een zegen omdat ik daardoor wel vooruit moest, anders had ik het misschien niet gehaald! Dus ik maar trappen om de rubber bij te blijven. We werden nog over tracks de bossen in gestuurd, maar het was een geluk voor me dat de hoogteverschillen van deze ochtend hier achterwege bleven. Buiten al eens een kort klimmetje over een verloren gelopen bult bleef het hier eerder vlak. Mijn pijp was namelijk meer dan uit! We reden via een brug over de diep uitgesneden Zoom, daarna naar rechts erlangs en langsheen de voormalige stortplaats De Kragge. Aan het poortje kreeg de laatste medewerker te horen dat wij de laatste deelnemers waren zodat hij mocht beschikken. Intussen waar we op plaatsen al Molenbikers tegengekomen die pijlen aan het opruimen waren. Op plaatsen moesten we namelijk soms hier en daar via dezelfde weg terug. Tenslotte moesten we nog over een vrij modderig stuk en voelde ik de laatste kracht uit me wegebben, zodat ik even omkeek naar bezembiker en hem zei dat ik toch even moest stoppen nu! En de rubber, hij stompte lustig verder over het modderige terrein. Na het laatste eruit geperst te hebben was ik toch opgelucht dat we weer aan Café Zalen Donkenhof arriveerden!

Daar hebben we dan binnen toch nog een hele tijd uitgerust en enkele glazen gedronken, kregen we nog een kommetje soep aangeboden van een bezorgde vrouw en heb ik zitten luisteren naar de verhalen van rubber over de bijzondere bedrijvigheid die er al sinds drie maanden heerst in het bedrijf waar hij werkt en die hem al menig extra werkdag en overuur gekost hebben! Om maar te zwijgen van de fabelachtige bedragen die met deze werkzaamheden gemoeid zijn en de machines die er aan te pas komen, door geen sterveling gekend! Een van de medewerksters kwam even met ons praten en ik vroeg hoeveel leden de Molenbikers eigenlijk telden. Dat zijn 90 leden en men kan op een zestigtal beroep doen om alles te organiseren. Dat ze dit feilloos gedaan hebben staat buiten kijf: een mooi parcours, prima afpijling, een meer dan voldoende bevoorrading, overal seingevers aan de oversteken (misschien zelfs niet overal echt nodig) en overal even vriendelijk. Het was fijn dat we nog herkend werden van de vorige keer, bij het buitengaan riep zelfs iemand m’n nicknaam, en werden we met met veel animo uitgeleide gedaan door mannen die al enigszins boven hun theewater waren! De rit naar huis viel beter mee dan gevreesd. En mijn helmlamp kwam van pas, want het was donker toen ik om 17.30 u thuis arriveerde. Jammer voor de mensen die denken van op You-Tube te komen, maar ’t was dus geen camera! Toch m’n fiets nog kunnen afwassen. Staat nu te drogen in een verwarmd zijgangetje van m’n huis. Andere mannen gaan een voormiddag biken, wij maken er een daguitstap van! Met dank aan rubber-12 in wiens zog ik heb kunnen rijden en bijzondere dank aan de bezembiker-Molenrijder die me rijdend wist te houden tot aan de finish! Tot de volgende editie!

Reacties over deze toer op het Nederlandse forum: klik hier!


De Papegaai Bike Team Stabroek * Kevin_V wil held worden! (Duchenne Heroes) * Papegaaien rijden voor Juliette * Buienradar Antwerpen Woensdrecht

Winterkalender 2010-11 West-Brabant (NL) en Noorderkempen (B)

[StrammerMax]

Na de bevoorading passeerden we door die brede dreef waar er links en rechts leuke hobbels liggen. Het viel me op dat die niet uitgepijld waren langs daar, van de organisatie hoorde ik dat dit een vergunningskwestie was. Ik heb me niet laten tegenhouden en ben er gewoon overgebold. De organisatie kan er ook niet aan doen dat ik hun pijlen verkeerd had geïnterpreteerd . De pijlen hadden ze idd strategisch geplaatst, zodat je zonder al te veel moeite burgerlijk ongehoorzaam kon zijn.

Vervolgens de a-58 overgestoken, en het bosgebied van Zoomland ingedraaid. 't was verrassend dat sommige leuke heuveltjes daar juist gemeden werden (misschien geen vergunning?).

Ik vermoed dat je het grote pad in Zoomland (na de bevoorrading) bedoelt. Das (helaas) geen park. We hebben dat leuke pad daar omdat hier tijdens de tweede wereldoorlog de Duitse kanonnen stonden die de geallieerden die uit Zeeland oprukten bestookten. Verder, het water wat daar is (in de vorm van een gracht), daar heeft vroeger een klein kasteeltje gestaan, zelfs de ruïne is jaren weg (eind jaren '70 was het er nog wel en als kind vaak gespeeld). Het andere water waar je later langs komt is de Zeezuiper, in de vroegere tijden bedoeld als een soort waterzuivering om de vesting Bergen-op-Zoom van schoon water te voorzien en onderdeel van de Middeleeuwse Zoom.

Uit mijn beschrijving van deze plek in een verslagje over de toer van Halsteren van enkele weken geleden kon VanBiLL.com van het Nederlandse forum opmaken dat dit Zoomland is. Omwille van de opmerking van Roosendaler kunnen we daar nu zeker van zijn! Blijkbaar is rubber-12 dus niet de enige die zich afvroeg waarom deze speeltuin schijnbaar gemeden werd! Volgende keer zou ik dan die Zeezuiper wel eens willen zien!