Vrijdag had ik met pijn in het hart "de" nacht aan mij voorbij laten gaan.
Was heel de week wat ziekjes geweest en starten leek niet verstandig.
Maar vanmorgen kriebelde het te erg.
Kon een van de Torhoutse klassiekers toch niet weer overslaan...
Mijn madam verklaarde me zot.
Vol moed naar de velodroom gereden waar Heisse, tetter, Le President, de Radigues (met zijn fantastisch mooie nieuwe moto), Marge en Dirk (we zijn nog koortsachtig op zoek naar ne naam
Tetter zette direkt de lijnen uit en liet zowaar Heisse in plan.
Zag uit een ooghoek dat Le President zich over haar ging ontfermen.
Dat kwam dus wel goed.
Gewoon het tempo van Tetter gevolgd.
Na de lastige strook aan de Bietemolen bleven we nog met 2 over.
(de Radigues en ikzelf)
Blijkbaar hadden de Tetters daar verkeerd spoor gekozen en zich vastgereden in het drukke verkeer.
Didier is echter een maatje te groot voor mij en ik wist dat het een calvarietocht ging worden.
Boven op de zandwegel had hij al een straat voorsprong, en enkel de bevoorrading kon mij weer laten aansluiten.
Daar vonden we Dirk terug die na kettingproblemen de spookwegel aan zich voorbij had laten gaan.
Daar nog 5 minuten gewacht op de anderen, maar nadien gehoord dat ze allemaal voor de kortere afstand hadden gekozen.
Nu ja, 't is een kwestie van communicatie...
Na de bevoorrading liep het van geen meter meer.
Had daar echt koud gekregen en kon me nooit meer opwarmen,
terwijl het zweet me overal uitbrak.
Didier was te sterk en koos zijn eigen tempo.
Hij is zich volop aan het klaarstomen voor de strandraces en hij rijdt echt heel sterk.
Giv mo buzze Popeye, we gaan komen supporteren
Dirk ging nog keihard tegen de grond in Aartrijke, gelukkig zonder al te veel erg.
Echt getjoold in het wiel van Dirk.
Toen we ook nog misreden op de spoorwegbedding had ik het helemaal gehad.
Zelfs de speeltuin aller ritten aan me voorbij laten gaan en zo rap mogelijk naar huis, waar ik geradbraakt toekwam.
39° koorts en moeten toegeven dat mijn madam gelijk had.
Da's pas om ziek van te worden.....
Graptjen é Pol
Maar het was een heel mooie rit, zoals altijd van de TOF-fers.
Bravo mannen.
en madammen vaneigens...