Uw stelling klopt als een bus.A d r i wrote:Paarden gaan dus sneller dan fietsers hee .
Maar fietsers verbruiken minder,zijn sneller in de bochten en kakken niet op de openbare weg.
."Confrontatie biker - paard"
-
FOUTURE
- Mountainbiker
- Posts: 86
- Joined: Wed 12 Jul 2006 09:10
- Location: Sandman Thar Ti XL met Pinion gearbox
- Contact:
Paarden zijn "vluchtdieren" want het zijn prooidieren. Hun eerste reactie op onbekende geluiden of bewegingen is dus om er vandoor te gaan (en met hun achterbenen te shotten als de vermeende "katachtige" dichtbij is). Dat gedrag is hen geleerd over miljoenen jaren evolutie en geen ruiter zal dat er ooit 100% uitkrijgen. Je houdt daar als biker beter rekening mee. Ken uw wereld !
In mijn jeugd (ik ben nu 53) bestonden er nog geen mountainbikes en ging ik dus te paard biken, dat was het enige alternatief. Paarden (en later tractoren) hebben er voor gezorgd dat er nu nog dingen bestaan als landwegjes, pistes en single tracks om op te mountainbiken. Zonder paarden waren die allang verdwenen of toegegroeid... we zijn hun dus wél wat verschuldigd !
Ik heb zelf drie paarden en was een actieve trekruiter : ik maakte dagtochten tot in de omgeving van Diest, Aarschot, Werchter, Beauvechain, Tienen). Ik heb nog van Kessel-Lo tot Aarschot gegaloppeerd op de E314 (A2) toen die nog in aanleg was. In het Hageland wordt paardrijden echter hoe langer hoe moeilijker, door de dichte bebouwing. Iedereen heeft nu ook een brommer, een keffer, een grasmachine, een wasdraad vol was, een tuinsproeier... de laatste jaren was het écht een hindernissenparcours geworden. Mijn eerste twee paarden waren redelijk betrouwbaar, mijn laatste een echte schrikkepiet. Ik ben er minstens duizend keren afgevallen. Toch heb ik nooit een ongeval veroorzaakt. En geen enkele breuk : een goeie engelbewaarder is goud waard ! Hoewel ik dertig jaar later heb ontdekt dat ik toch mijn heupkom heb ingedeukt toen ik in galop een weidepaal raakte met mijn knie.
Toen mijn paard dus mank werd door een blessure (jammer genoeg ongeneeslijk) ben ik overgeschakeld op mountainbiken. Sinds 2006 minstens vier weken per jaar van 's morgens tot 's avonds in het zadel over buitenlandse bergen, met El Camino Loco : zàlig ! Ik geef toe dat biken het plezier van paardrijden dicht benadert.
Paardrijden is stukken gevaarlijker. Nu de bossen en velden sinds enkele jaren intensief gebruikt worden door andere soorten recreanten, sluit de overheid méér en méér wegen af voor ruiters, om voetgangers en fietsers te beschermen. Overigens staat hetzelfde te gebeuren met mountainbikers, om voetgangers te beschermen. We doen er dus goed aan om ons zo hoffelijk mógelijk te gedragen, en nooit overlast te veroorzaken.
Ik zal ruiters altijd blijven verdedigen tegen onvoorzichtige weggebruikers. Onlangs nog een automobilist de mantel uitgeveegd toen die begon te toeteren op twee jonge meisjes te paard, omdat ze hem in de weg reden. En een bluts in zijn dak geklopt : dat was een regelrechte moordpoging ! De ruiters konden nergens naartoe, ze reden op een kasseiweg met aan de ene kant een muur en aan de andere kant een rij bomen.
Wat ik doe als ik ruiters tegenkom ? Ik zorg dat hun paarden mij goed gezien hebben (gehoord is niet genoeg, ze moeten zién wat je bent: een biker of een roofdier) voor ik er rustig voorbij rijdt, ik doe niets onverwachts (zoals de remmen laten krijsen, roepen of bellen), ik geef ze steeds maximale ruimte (ze kunnen immers ook nog van iets ànders schrikken, en naar mij toevluchten), ik knik de ruiter respectvol en bewonderend toe (als hij/zij zijn dier mooi onder controle heeft) en ik wens ze evenveel plezier op hun tocht als ikzelf.
Die striem van die paardenstaart was een "freak accident". In al die jaren met mijn eigen paarden nog nooit meegemaakt. Paarden slaan vooral met hun staart naar vervelende vliegen, en het is de bedoeling van "ze te hébben". Wél al tientallen keren een blauw-gekneusde teen gehad omdat er een paard op ging staan, en tweemaal bijna een vinger kwijtgeraakt toen ik met mijn trouwring achter de teugelgesp bleef haken bij een val, en toen ik mijn paard een wortel gaf en hij zich vergiste. Als je tetanusvaccinatie in orde is, hoef je je niet ongerust te maken (ontsmetten als je thuis bent is voldoende).
In mijn jeugd (ik ben nu 53) bestonden er nog geen mountainbikes en ging ik dus te paard biken, dat was het enige alternatief. Paarden (en later tractoren) hebben er voor gezorgd dat er nu nog dingen bestaan als landwegjes, pistes en single tracks om op te mountainbiken. Zonder paarden waren die allang verdwenen of toegegroeid... we zijn hun dus wél wat verschuldigd !
Ik heb zelf drie paarden en was een actieve trekruiter : ik maakte dagtochten tot in de omgeving van Diest, Aarschot, Werchter, Beauvechain, Tienen). Ik heb nog van Kessel-Lo tot Aarschot gegaloppeerd op de E314 (A2) toen die nog in aanleg was. In het Hageland wordt paardrijden echter hoe langer hoe moeilijker, door de dichte bebouwing. Iedereen heeft nu ook een brommer, een keffer, een grasmachine, een wasdraad vol was, een tuinsproeier... de laatste jaren was het écht een hindernissenparcours geworden. Mijn eerste twee paarden waren redelijk betrouwbaar, mijn laatste een echte schrikkepiet. Ik ben er minstens duizend keren afgevallen. Toch heb ik nooit een ongeval veroorzaakt. En geen enkele breuk : een goeie engelbewaarder is goud waard ! Hoewel ik dertig jaar later heb ontdekt dat ik toch mijn heupkom heb ingedeukt toen ik in galop een weidepaal raakte met mijn knie.
Toen mijn paard dus mank werd door een blessure (jammer genoeg ongeneeslijk) ben ik overgeschakeld op mountainbiken. Sinds 2006 minstens vier weken per jaar van 's morgens tot 's avonds in het zadel over buitenlandse bergen, met El Camino Loco : zàlig ! Ik geef toe dat biken het plezier van paardrijden dicht benadert.
Paardrijden is stukken gevaarlijker. Nu de bossen en velden sinds enkele jaren intensief gebruikt worden door andere soorten recreanten, sluit de overheid méér en méér wegen af voor ruiters, om voetgangers en fietsers te beschermen. Overigens staat hetzelfde te gebeuren met mountainbikers, om voetgangers te beschermen. We doen er dus goed aan om ons zo hoffelijk mógelijk te gedragen, en nooit overlast te veroorzaken.
Ik zal ruiters altijd blijven verdedigen tegen onvoorzichtige weggebruikers. Onlangs nog een automobilist de mantel uitgeveegd toen die begon te toeteren op twee jonge meisjes te paard, omdat ze hem in de weg reden. En een bluts in zijn dak geklopt : dat was een regelrechte moordpoging ! De ruiters konden nergens naartoe, ze reden op een kasseiweg met aan de ene kant een muur en aan de andere kant een rij bomen.
Wat ik doe als ik ruiters tegenkom ? Ik zorg dat hun paarden mij goed gezien hebben (gehoord is niet genoeg, ze moeten zién wat je bent: een biker of een roofdier) voor ik er rustig voorbij rijdt, ik doe niets onverwachts (zoals de remmen laten krijsen, roepen of bellen), ik geef ze steeds maximale ruimte (ze kunnen immers ook nog van iets ànders schrikken, en naar mij toevluchten), ik knik de ruiter respectvol en bewonderend toe (als hij/zij zijn dier mooi onder controle heeft) en ik wens ze evenveel plezier op hun tocht als ikzelf.
Die striem van die paardenstaart was een "freak accident". In al die jaren met mijn eigen paarden nog nooit meegemaakt. Paarden slaan vooral met hun staart naar vervelende vliegen, en het is de bedoeling van "ze te hébben". Wél al tientallen keren een blauw-gekneusde teen gehad omdat er een paard op ging staan, en tweemaal bijna een vinger kwijtgeraakt toen ik met mijn trouwring achter de teugelgesp bleef haken bij een val, en toen ik mijn paard een wortel gaf en hij zich vergiste. Als je tetanusvaccinatie in orde is, hoef je je niet ongerust te maken (ontsmetten als je thuis bent is voldoende).
-
ikke met de fiets
- Mountainbiker
- Posts: 1056
- Joined: Wed 03 Jun 2009 09:39
- Location: Trek Top Fuel 9.9 ssl / Scott Spark 29 Pro
ik hoop da die wonde ondertussen schoon genezen is, zag er toch ni heel katoliek uit ...
ben ook van paardrijden naar biken geswitched, veel gelijkenissen inderdaad, met dat (kleine) verschil da de bike ni tegenstribbelt, en de bike (de mijne toch) mijn fouten grotendeels vergeeft
als er iets fout gaat ligt het puur aan jezelf, zonder te moeten rekening houden met eventuele karakteriële kuren van het beesteke
trouwens, als ik paarden voorbijrijd, dan klik ik meestal eventjes rustig met men tong, want die dieren zien ni goed en meestal opzij, dus dan horen ze je tenmiste aankomen.
ben ook van paardrijden naar biken geswitched, veel gelijkenissen inderdaad, met dat (kleine) verschil da de bike ni tegenstribbelt, en de bike (de mijne toch) mijn fouten grotendeels vergeeft
als er iets fout gaat ligt het puur aan jezelf, zonder te moeten rekening houden met eventuele karakteriële kuren van het beesteke
trouwens, als ik paarden voorbijrijd, dan klik ik meestal eventjes rustig met men tong, want die dieren zien ni goed en meestal opzij, dus dan horen ze je tenmiste aankomen.
of de ruiter kon nog niet supergoed rijden en gaf perongeluk meer druk met het rechterbeen... ge kunt nie zegge da hij da moedwillig en dus expres gedaan heeft als ge nie weet wie erop zat...Spyder wrote:heb vroeger ook met paarden gereden en 'k zal u dit zeggen , da wa ze deden dat da paart zen achterste meer naar uwe kant komt is een maneuver voor dressuur , maw de ruiter zelf beval dit aan het paard om u te kloten !
paard kon er op zich nix aan doen
wel laf !!
as'k et was zou'k die paarden hennig verschoten hebben maw een tak om de ruiters te kloten !
-
ikke met de fiets
- Mountainbiker
- Posts: 1056
- Joined: Wed 03 Jun 2009 09:39
- Location: Trek Top Fuel 9.9 ssl / Scott Spark 29 Pro
ben een paar keer op ruitertoerisme op kamp geweest ; dan heb je de hele week je eigen paard. da beesteke had schrik van fietsen ... ge moest het zien gaan elke keer der ne fietser voorbij kwam.
dus als die zich bedreigd voelt door de fietser, draait die zich automatisch in den defens. en inderdaad, as de ruiter ni zo goe rijdt, is het voor hem moeilijk om te weten hoe exact te reageren.
OJA, nog vergeten, was daarstraks toerke naar de manège gaan doen, om goeiendag ineens te zeggen, en liep daar toch een beesteke gewoon rond ; kwestie van ontsnapt uit den box.
ben het toch maar effe gaan signaleren kwestie da die geen bikers zou aanvallen
dus als die zich bedreigd voelt door de fietser, draait die zich automatisch in den defens. en inderdaad, as de ruiter ni zo goe rijdt, is het voor hem moeilijk om te weten hoe exact te reageren.
OJA, nog vergeten, was daarstraks toerke naar de manège gaan doen, om goeiendag ineens te zeggen, en liep daar toch een beesteke gewoon rond ; kwestie van ontsnapt uit den box.
ben het toch maar effe gaan signaleren kwestie da die geen bikers zou aanvallen
Last edited by ikke met de fiets on Sun 30 May 2010 22:55, edited 1 time in total.
-
moorfretter
- Mountainbiker
- Posts: 176
- Joined: Thu 23 Aug 2007 19:11
- Location: Trek top fuel 8 / mudbike: Minerva
Ik heb zelf ook te paard gereden en ik ben van mening dat als je je paard niet kan onder controle houden dat je niet op de openbare weg (onverharde wegen inbegrepen) moet gaan rijden.
Ik vind dat je moet vertragen als je voorbijkomt (wat de opener van het topic dus gedaan heeft) maar dan meer in het belang van de ruiter dan in het belang van mijzelf want een paard kan altijd verschieten doordat je te rap voorbijvliegt. Ik zal zelf wel stoppen voor paarden die onrustig worden (het is nu niet zo moeilijk om de signalen op te vangen) maar als ze gewoon rustig blijven zal ik niet stoppen.
Voor mij is in deze situatie de ruiter in fout want of hij deed het moedwillig of hij had zijn paard niet onder controle en mocht daar gewoonweg niet zijn.
Ook heb ik hier gelezen dat er mensen zouden zijn die het paard zouden doen verschieten, dat zou ik zeker niet doen aangezien je daar veel misérie kunt mee veroorzaken (en niet enkel voor de ruiter), stel dat dat paard op hol slaat en ergens een drukke baan oploopt (het zou niet de eerste keer zijn dat zo iets gebeurt)
Eigenlijk maakt de wet hier zelfs een grote fout aangezien je als je op een paard zit als voetganger beschouwd wordt en dus ook dronken op een paard mag rijden en er geen deftige testen (er is wel een test dacht ik maar die is veel te makkelijk en je moet hem niet gedaan hebben zolang je onder begeleiding rijdt van iemand die hem wel gedaan heeft) zijn waarmee je moet aantonen dat je je paard meester bent voor je ermee op de baan moogt.
Ik vind dat je moet vertragen als je voorbijkomt (wat de opener van het topic dus gedaan heeft) maar dan meer in het belang van de ruiter dan in het belang van mijzelf want een paard kan altijd verschieten doordat je te rap voorbijvliegt. Ik zal zelf wel stoppen voor paarden die onrustig worden (het is nu niet zo moeilijk om de signalen op te vangen) maar als ze gewoon rustig blijven zal ik niet stoppen.
Voor mij is in deze situatie de ruiter in fout want of hij deed het moedwillig of hij had zijn paard niet onder controle en mocht daar gewoonweg niet zijn.
Ook heb ik hier gelezen dat er mensen zouden zijn die het paard zouden doen verschieten, dat zou ik zeker niet doen aangezien je daar veel misérie kunt mee veroorzaken (en niet enkel voor de ruiter), stel dat dat paard op hol slaat en ergens een drukke baan oploopt (het zou niet de eerste keer zijn dat zo iets gebeurt)
Eigenlijk maakt de wet hier zelfs een grote fout aangezien je als je op een paard zit als voetganger beschouwd wordt en dus ook dronken op een paard mag rijden en er geen deftige testen (er is wel een test dacht ik maar die is veel te makkelijk en je moet hem niet gedaan hebben zolang je onder begeleiding rijdt van iemand die hem wel gedaan heeft) zijn waarmee je moet aantonen dat je je paard meester bent voor je ermee op de baan moogt.
