Midas, je zegt idd alles en niks.
Wie A zegt moet ook B zeggen, luidt het spreekwoord.
@Dzjowie: en hoe ga je uitmaken wie wel en niet gedopeerd heeft gewonnen, hoeveel discussies gaan er dan niet zijn en waar trek je de grens qua "doping"? Operatieve wijzigingen en genetische manipulatie om "rasrenners" te creëren waartegen een "gewoon mens" (die dat zo wil houden) niet meer op kan? Mag alles voor "de sport"? Is dat dan nog sport? (Is er nu nog sport?) En mag er nog spontaniteit en écht talent en volharding zijn? Want: welk beeld hang je op, en is het dan weer niet nog meer alleen weggelegd voor de gefortuneerden? En mogen we niet meer gewoon mens zijn? Moeten we gewoon niet leren leven met onze beperkingen en die aanvaarden? Denken we niet te veel dat alles maakbaar is (met een pilletje, operatie,....) en zullen we niet altijd gefrustreerd blijven de grens verder en verder proberen te verleggen (ten koste van welke andere dingen die verliezen maar door onze oogkleppen over het hoofd zien)? Is tevreden zijn met wat je hebt geen schone deugd en veel aangenamer? Wat levert een (of zo'n) overwinning je trouwens ECHT op? Welk reëel nut heeft het?
Allemaal vragen die wachten op een antwoord (niet per sé door jou, maar in het algemeen).
Filmtip: Gattaca. Zien!
Filip Meirhaeghe stopt met Mtb
-
Keyser Soze
- Mountainbiker
- Posts: 14
- Joined: Wed 26 Nov 2003 17:46
- Location: Specialized Epic '04
Zoals Peter Vandermeersch vandaag in De Standaard correct samenvatte : "De renners en de sponsors zijn hypocriet, maar ook het publiek is hypocriet. In plaats van een rijdende apotheek als Richard Virenque uit te jouwen als hij op weg is naar zjin zevende bolletjestrui in de Tour de France, zit iedereen als gek te applaudiseren. Geen wonder dat de renners de boel belazeren !"
Vandaar deze oproep (die toch geen navolging zal kennen ; ik maak me geen illusies) : uit protest kijkt er niemand nog naar wielerwedstrijden totdat elke mogelijke competitievervalsing uit de wereld is !
Voor mij geen koers meer ; 'k zal zelf genieten van mijn hobby i.p.v. voor de TV te zitten kijken naar een bende opgefokte stieren !
Vandaar deze oproep (die toch geen navolging zal kennen ; ik maak me geen illusies) : uit protest kijkt er niemand nog naar wielerwedstrijden totdat elke mogelijke competitievervalsing uit de wereld is !
Voor mij geen koers meer ; 'k zal zelf genieten van mijn hobby i.p.v. voor de TV te zitten kijken naar een bende opgefokte stieren !
Ja ik weet het. Maar als iedereen door doping vergelijkbare capaciteiten bekomt ivm zuurstoptransport, dan beginnen ze weer met spierversterkers, pijngrensverschuivers en ander middelen die op een onwettige manier de recuperatie bevorderen en dus de trainingscapaciteit verhogen en alles waar ik zelfs geen vermoeden van heb. Het stopt nooit hé.A d r i wrote:@midas, plak er eens wat namen op en argumenteer , inplaats van zo'n algemene quote op het forum te zwieren aub.
@viper : tot nader order zijn EPO en gerelateerden de enige middelen die in onze sport een effectieve verbetering van de langeduurprestaties opleveren.
Ook de medicijnenlobby zit mee in het complot, want sommige produkten worden reeds gebruikt alvorens ze officieel verkrijgbaar zijn (te koop zijn )
De renners zijn in deze dus eigenlijk proefkonijnen voor de medische industrie.. waar zijn ze in godsnaam mee bezig
Dat van die proefkonijnen is natuurlijk eveneens waar. Misschien iets voor de iets mindere goden die onvoldoende geld hebben en/of deze risico's niet durven nemen. Meirhaeghe was hiervoor niet goed genoeg, of wordt ik te cynisch?
En Adri, WIJ zijn er niet mee bezig dacht ik, nochtans zouden we ook wel sneller vooruit willen komen.
En hopla, d'er zitten er weeral een paar op hun paard.
Ik zeg niet meer dan wat enkele anderen hier al probeerden duidelijk te maken, maar wat blijkbaar niet doordringt. Wat is cafépraat: loze beschuldigingen, grove veralgemeningen, dingen die ze hebben van horen zeggen, stellingen poneren over iets waar je eigenlijk helemaal niks van af weet, ...
Er mag voor mij gerust ook wel eens een discussie gevoerd worden over sport en doping, maar doe dit dan tenminste wel op een intellectueel eerlijke manier. Als dit moet gebeuren onder de premisse dat iedereen doping pakt, tja ...
Ps: ik wil hier de discussie niet opentrekken ... dus DURF NIET HE , maar kan er mij iemand eens wat klaarheid scheppen rond Armstrong? Het enige wat ik ervan weet is dat hij de Tour eens te meer op een bijzonder professionele manier gewonnen heeft. Maar toch is er constant geroddel (sic) over die zogenoemde 'medicatie' die hij zou moeten pakken. Kan er mij iemand een eerlijke, duidelijke en onverdachte bron aanwijzen waar hier meer info omtrent te vinden is?
Ik zeg niet meer dan wat enkele anderen hier al probeerden duidelijk te maken, maar wat blijkbaar niet doordringt. Wat is cafépraat: loze beschuldigingen, grove veralgemeningen, dingen die ze hebben van horen zeggen, stellingen poneren over iets waar je eigenlijk helemaal niks van af weet, ...
Er mag voor mij gerust ook wel eens een discussie gevoerd worden over sport en doping, maar doe dit dan tenminste wel op een intellectueel eerlijke manier. Als dit moet gebeuren onder de premisse dat iedereen doping pakt, tja ...
Ps: ik wil hier de discussie niet opentrekken ... dus DURF NIET HE
, maar kan er mij iemand eens wat klaarheid scheppen rond Armstrong? Het enige wat ik ervan weet is dat hij de Tour eens te meer op een bijzonder professionele manier gewonnen heeft. Maar toch is er constant geroddel (sic) over die zogenoemde 'medicatie' die hij zou moeten pakken. Kan er mij iemand een eerlijke, duidelijke en onverdachte bron aanwijzen waar hier meer info omtrent te vinden is?
dit interessant commentaar wou ik toch met jullie delen: uit de Tijd van vandaag (door Diederik Van Vaerenbergh)
De druk van de medaille
Met de positieve epo-controle van Filip Meirhaeghe verliest België twee dingen: een zo goed als zekere medaille op de OS van Athene, en vooral het geloof in de eigen atleten. Meirhaeghe - een verstandig, integer, filosofisch, zij het misschien ietwat wispelturig man - was wel één van de laatsten van wie kon gedacht worden dat hij doping nodig had om te bereiken wat hij wilde: een gouden medaille op de OS.
De zaak roept vergelijkingen op met die van de Schotse wereldkampioen tijdrijden David Millar. Die gaf twee weken geleden toe epo te hebben gebruikt als middel om te kunnen voldoen aan de verwachtingen die in hem werden gesteld. Dat geldt eigenlijk ook voor Filip Meirhaeghe. Hij moest voor België olympisch goud halen. Blijkbaar is hij aan die druk tenondergegaan.
Ligt het brede publiek wakker van de bekentenissen van Meirhaeghe? We durven te vermoeden van niet. De populariteit van Meirhaeghe zal er niet onder lijden. De ontgoocheling om het verlies van een olympische medaillekans zal er zijn, maar dat is een tijdelijk fenomeen. Jan Modaal accepteert meer en meer het dopinggebruik van zijn vedetten, zolang het spektakel maar gewaarborgd blijft.
Dat pleit Filip Meirhaeghe verre van vrij. Hij heeft heel bewust geprobeerd de boel te belazeren en is en blijft daarom een bedrieger. Toch kan men zelfs in die omstandigheden respect blijven opbrengen voor de mens Meirhaeghe.
Meirhaeghe komt tenminste eerlijk voor zijn daden uit. Hij zoekt geen uitvluchten of zondebokken, legt de schuld en verantwoordelijkheid niet bij een producent van voedingssupplementen, niet bij een apotheker die nog restanten van een vorige bereiding aan zijn stamper had zoals Dave Bruylandts en Christophe Brandt die recentelijk werden betrapt. Neen, Meirhaeghe heeft gepakt, geeft dat toe en draagt de consequenties. Hij beëindigt zijn carriëre, want veel alternatieven zijn er op zijn leeftijd niet met de schorsing die hem wacht.
De keuze van Meirhaeghe maakt pijnlijk duidelijk hoe belangrijk olympisch goud is voor kleinere sporten. Meirhaeghe zat niet in de positie van Kim Clijsters of Tom Boonen, die bewust afzagen van deelname aan OS. Een medaille in Athene is in het proftennis en het wielrennen niet van hetzelfde belang als in atletiek, judo, zwemmen en blijkbaar ook mountainbike.
Meirhaeghe had duidelijk alles over voor zijn doel, voor zijn moment van glorie. Ook het gebruik van verboden middelen, zelfs van middelen waarvan bekend is dat ze opspoorbaar zijn. Meirhaeghe nam het risico op een 'verkeerd' moment controles te krijgen, en liep radicaal tegen de lamp.
Van Filip Meirhaeghe weten we nu wat hij ervoor over had om zijn doel te bereiken. De belangrijkste vraag om vooruit te komen, moet zijn van wie we het nog niet weten.
De druk van de medaille
Met de positieve epo-controle van Filip Meirhaeghe verliest België twee dingen: een zo goed als zekere medaille op de OS van Athene, en vooral het geloof in de eigen atleten. Meirhaeghe - een verstandig, integer, filosofisch, zij het misschien ietwat wispelturig man - was wel één van de laatsten van wie kon gedacht worden dat hij doping nodig had om te bereiken wat hij wilde: een gouden medaille op de OS.
De zaak roept vergelijkingen op met die van de Schotse wereldkampioen tijdrijden David Millar. Die gaf twee weken geleden toe epo te hebben gebruikt als middel om te kunnen voldoen aan de verwachtingen die in hem werden gesteld. Dat geldt eigenlijk ook voor Filip Meirhaeghe. Hij moest voor België olympisch goud halen. Blijkbaar is hij aan die druk tenondergegaan.
Ligt het brede publiek wakker van de bekentenissen van Meirhaeghe? We durven te vermoeden van niet. De populariteit van Meirhaeghe zal er niet onder lijden. De ontgoocheling om het verlies van een olympische medaillekans zal er zijn, maar dat is een tijdelijk fenomeen. Jan Modaal accepteert meer en meer het dopinggebruik van zijn vedetten, zolang het spektakel maar gewaarborgd blijft.
Dat pleit Filip Meirhaeghe verre van vrij. Hij heeft heel bewust geprobeerd de boel te belazeren en is en blijft daarom een bedrieger. Toch kan men zelfs in die omstandigheden respect blijven opbrengen voor de mens Meirhaeghe.
Meirhaeghe komt tenminste eerlijk voor zijn daden uit. Hij zoekt geen uitvluchten of zondebokken, legt de schuld en verantwoordelijkheid niet bij een producent van voedingssupplementen, niet bij een apotheker die nog restanten van een vorige bereiding aan zijn stamper had zoals Dave Bruylandts en Christophe Brandt die recentelijk werden betrapt. Neen, Meirhaeghe heeft gepakt, geeft dat toe en draagt de consequenties. Hij beëindigt zijn carriëre, want veel alternatieven zijn er op zijn leeftijd niet met de schorsing die hem wacht.
De keuze van Meirhaeghe maakt pijnlijk duidelijk hoe belangrijk olympisch goud is voor kleinere sporten. Meirhaeghe zat niet in de positie van Kim Clijsters of Tom Boonen, die bewust afzagen van deelname aan OS. Een medaille in Athene is in het proftennis en het wielrennen niet van hetzelfde belang als in atletiek, judo, zwemmen en blijkbaar ook mountainbike.
Meirhaeghe had duidelijk alles over voor zijn doel, voor zijn moment van glorie. Ook het gebruik van verboden middelen, zelfs van middelen waarvan bekend is dat ze opspoorbaar zijn. Meirhaeghe nam het risico op een 'verkeerd' moment controles te krijgen, en liep radicaal tegen de lamp.
Van Filip Meirhaeghe weten we nu wat hij ervoor over had om zijn doel te bereiken. De belangrijkste vraag om vooruit te komen, moet zijn van wie we het nog niet weten.
Je zou verbaasd staan kijken hoe "makkelijk" je aan die brol kan geraken!!
Het is van alles hetzelfde, als je de weg kent......
Pas op : ik keur dat niet goed hé, en ik heb dat niet nodig. Ik rij tot waar ik voel dat het genoeg is voor me. Ik heb ook niks te winnen of te verliezen met het fietsen, voor mij is het een hobby.
Het is van alles hetzelfde, als je de weg kent......
Pas op : ik keur dat niet goed hé, en ik heb dat niet nodig. Ik rij tot waar ik voel dat het genoeg is voor me. Ik heb ook niks te winnen of te verliezen met het fietsen, voor mij is het een hobby.
Geef mij 150€ en je hebt tegen volgende week zaterdag uw dosis EPO of ander middel dat je wenst.
Tegenwoordig is het via Internet zo makkelijk om aan 'verboden' substanties te komen.
Hoe makkelijk moet het dan niet zijn als je volledig in het wielermilieu bent ondergedompeld en een ster bent met succes waaraan iedereen wel wilt van proeven.
Tegenwoordig is het via Internet zo makkelijk om aan 'verboden' substanties te komen.
Hoe makkelijk moet het dan niet zijn als je volledig in het wielermilieu bent ondergedompeld en een ster bent met succes waaraan iedereen wel wilt van proeven.
