Dolomiti Superbike questions !!!

[jo]

Overigens de dag ervoor lag op 1800m ook al sneeuw. En ze gaven géén verbetering op het weerbericht.

Nu kan ik even niet volgen. sorrie ze. Was dit algemeen geweten ? Wat deden die mannen daar dan met die zomerkleren ?????

eum op 1800m al sneeuw de dag ervoor , da denk ik nie zele .
De berg voor ons hotel (op 2200m) en daar lag toch gene sneeuw .

[jo]

- Het meest logische was geweest de start men enkele uren uit te stellen en nadien enkel de 59 km te laten rijden. Dan was iedereen content geweest.
- En van die startopstelling heb je nog meer gelijk. Man, man wat een amateuristisch gedoe. Ik begrijp nog steeds niet waarom bij zo'n evenement perse iedereen tegelijk oet starten, zelfs met een chip.
- Eerst de Elite, dat maakt niet uit, die zullen mij toch niet voor de voeten lopen :D , dan diegenen met een zogezegde licentie en dan de hobbybikers.

Zeg gaat gij ons eten brengen als ze de start een paar uur uitstellen .

ik heb gene last gehad van file ( t'ja die zogezegde licentie houders he ), af en toe moets ge u een beetje inhouden op die eerste klim maar da was al . Heb de dag ervoor nog kunnen regelen om een kleine nummer te krijgen .

[Peter IV]

Net terug van ons verlof, dat een week geleden begon in de dolomieten. Er is al veel gezegd en geschreven, en feitelijk vind ik dat het erop neer komt dat de organisatie dit had moeten zien aankomen. Je maakt mij gewoonweg niet wijs dat zij geen weet zouden hebben van dat aankomend koufront. Hier hadden echt doden kunnen vallen. Ik heb ergens rond kilometerpunt 29 een shortcut genomen met 3 italianen, op aanraden van een plaatselijk brandweerman. Die man stuurde ons, uiteraard goed bedoeld, een bosweg in die ons na 15km op en neer tot bij een dorp zou brengen (dobaccio). Aan die weg kwam gewoon geen eind. 2 italianen heb ik niet meer gezien, en die andere is samen met mij bibberend en gillend de berg overgehotst. Wij reden door een pak van 10 cm sneeuw, konden nog nauwelijks zien, kwamen niemand tegen, en stilaan bevroor alles wat nat was. Er lag een cm sneeuw op mijn armen, helm, benen en fiets. En wat erger was, wij zaten niet op het officieel traject. Die Italiaan wou er de brui aangeven en ging huilend onder een boom staan. Toch kunnen overhalen om door te gaan, want daar kon je alleen maar doodvriezen. Uiteindelijk zijn we bij een berghut gekomen, waar we alletwee binnengestrompeld zijn, waar men ons heeft uitgekleed, opgewarmd, en uiteindelijk de hulpdiensten heeft verwittigd om ons te komen halen. Bleek dat we nog een dikke 10km bostraject voor de boegen zouden gehad hebben, dat zou ik nooit gehaald hebben! Ik hoop trouwens dat de kerel die ik in de brandweerpost gezien heb met een blauw uitgeslagen been (!) in orde gekomen is. Er kwamen daar echt erge gevallen binnen. Chapeau voor de organisatie van de evacuatie, maar mijn bedenkingen bij de organisatie op zich. Die hulpposten, de bevoorradingsteams, seingevers ed. stonden toch al een half uur op voorhand op post, die weten toch dat het niet te doen moet geweest zijn. En dan zijn er de weersvoorspellingen nog. Iemand had volgens mij de beslissing moeten nemen om in te korten, niet te laten vertrekken of om start te verschuiven. Maar dit was niet verantwoord!