Zo 07/03/2010 Kalmthout

[SilverFokske]

Vlot ingeschreven rond kwart na acht. Goed op tijd vertrokken dus.
Eerste stuk goed van jetje gegeven. 't traject leende er zich ook voor. Keihard bevroren ('t was -5 vanochtend om 7u hierzo), droog en nogal wat stukken rechtdoor (groot schietveld en domein Nottebohm).
Goede bevoorrading, met serieuze voorraad zo te zien.
Daarna iets meer speeltuin en ST's. 't Werd bijgevolg ook drukker en trager, langs het anti-tankkanaal en op 't klein schietveld.
Al bij al leuk ritje, maar o zo bekend terrein voor me. Doet geen afbreuk aan de organisatie hoor, tip top in orde.
De grote drukte eigenlijk enkel gemerkt in de garage, op den après (na verloop van tijd).
En nu, verkassen richting 'midden België'...

[stelvio]

Idd mooie rit en zeker goe weer, wel wat koud maar eindelijk eens die zon.
Eerste stuk leuk dan een saai stuk met veel rechte stukken , gelukkig konden we daar het wiel houden van een snelheidsduivel, zodat dit deel snel voorbij was. Dan wijselijk in overleg met mijnen bikemaat de snellere persoon laten rijden en op eigen tempo (waar het geen filerijden was) de tocht verder gezet . Het tweede deel was dan wel terug zeer leuk.
Al bij al genoten van deze rit waar we toch een autorit van een uur voor moeten hebben doen.
Mooie organisatie

[Trotsebelg]

Plezant ritje... maar ik heb dus geen splitsing gevonden he... :p. Of ik was te druk bezig me stabiliteit van de fiets te houden wegens net zonder zijwieltjes terug te beginnen... Maar voor rest niet te klagen. Wel 3x bandje mogen plakken van ne maat... Al chance da er nog ene van club afkwam (papegaai bike team) da dieje nog bandje had want ans... plakken met lijm da beetje slecht was .
maar afgezien. laatste km's gewoon rechtdoor gefietst. Twas genoeg vor mij!

Groetjes

Les
Lid van papegaai bike team

[Lee Towers]

t was nie verkeerd, mooi weer en een mooi gevarieerd parcours.
t was wel goe opletten om de pijlen te volgen, vooral t laatste stuk.
Maar al mee al een heel dikke voldoende.
p.s. wel voor 9 uur vertrokken dus voor de drukte en dus ook met een ruime Bevoorrading.

[VTom]

Vandaag ook afgezakt naar Kalmthout voor een snelle rit door bevroren ondergrond.
Organisatie viel toch wat tegen, geen aanwijzing voor afspuitstand en douches gezien, geen noodnummer enkele arrogante bikers tegengekomen nog een geluk dat mooie weer en parcours veel goedmaakte.

[Giant Biker]

Vroeg vertrokken en toch wa gemist kwam terug aan de start met 17 km op de teller dus toen wa zoeken en dus lange tocht gehad voor de rest was wel goe maar gellukig goed hard anders geen doorkomen aan denk ik.

[Fulaks]

Après na kort gewurm in de zaal gelaten voor wat het was, vééééél te druk en opeengeperst. Afspuitstand niet gevonden...

Voor de rest : mij zeer bekend maar toch prachtig parcours. Zwaar, maar zeker niet té. Vodn het qua lange saaie rechte stukken bijzonder goed meevallen hoor. Gewoon wa rapper rijden. Aandeel single track was prima. Ik denk dat er in deze streek niet veel meer uit een TT uit te halen is. Chapeau dus voor de organsiatie.

[stelvio]

Gewoon wa rapper rijden.

Is 23,2 gem. nie rap genoeg toch??

[BikingRon]

Vanuit het "soete" Waasland voor het eerst afgezakt naar Kalmthout. Vlot kunnen inschrijven, iets na negen uur, met licentie. Heel wat technische bos en hei kilometers en ja de lange brede dreven waren iets minder maar so what. Bedankt seingevers om ons veilig de "straat" op of over te sturen, je moet het maar doen een ganse morgen in de bijtende kou! Heb de laatste splitsing van 45km wijselijk overgeslagen wegens conditie niet meer op pijl na twee maanden niet gereden te hebben. De bikewash was er wel degelijk en werkte perfect, maar misschien kunnen hier enkele afspuitlansen meer geplaatst worden want het was toch lang aanschuiven en dan krijg je het flink koud. Zeker en vast tevreden over deze tocht! Tot de volgende!!!

[StrammerMax]

Uw zondagavondkrant heet van de naald!

Het was vandaag niet mijn beste dag. Het begon al deze ochtend toen ik m’n bike buiten haalde en die maar zeer rare geluiden voortbracht! Waarschijnlijk de plaatjes van de schijfremmen weer versleten na de slijktochten van vorige weekends. Die fiets is een lopende, of beter rijdende, rekening! Mijn ouwe bak dan nog maar eens uitgelaten, maar ik sakker altijd op die versnellingen, en natuurlijk is het gesukkel altijd op de stand die ik verkies! In plaats van om 8.00 u was ik daardoor pas 40 minuten later goed op weg. Het ging eigenlijk vrij vlot en langs de spoorweg tot in Heide was ik op 45 minuten ter plekke na 15 km, dus 20 gemiddeld en dat is voor mij goed! Berichtje gestuurd naar rubber-12 dat ik vertrok en om 9.30 u was ik op weg voor de toer.

Het was in het begin heel druk op het parcours, er reden ook redelijk wat vrouwen mee, zodat het eigenlijk één lange trein was. Het pad lag er geaccidenteerd bij door een laagje modder, half bevroren sporen en boomwortels. Af en toe stuikte er een biker tegen de grond! Waardoor er oponthoud was voor de anderen. Bovendien sloeg m’n ketting altijd door. Vertragen was moeilijk omwille van de drukte en aan de kant moeten betekende wachten om weer in te kunnen voegen. In een bochtje had ik dan zelf prijs en ging ik de grond op! En terwijl ik daar even aan de kant stond, gingen er op dezelfde plek nog twee onderuit. Een beetje glad, maar de boosdoener was vooral een klein stuk boomwortel dat in die bocht venijnig lag te wezen! Die gaf je band een tik zodat je onderuit ging. Even verder vloog een clubmaat me voorbij, zonder me te bemerken (heb nog geen wintervest van de club). Aan postuur en helm te zien was het cracra! En die ketting bleef maar kraken tot ze het opgaf. Ketting gebroken, hoorde ik de biker achter mij zeggen.

Inderdaad! Omdat ik in december in Essen een toer had moeten staken door kettingbreuk heb ik sindsdien een kettingpons en powerlinks bij. Maar ik had die zaken nog nooit gebruikt. Toen ik stond uit te vissen hoe het werkte, hoorde ik daar ineens cracra achter mij. Ik snap nog altijd niet hoe het kan dat hij me al eerder voorbijgestoken was. Nadien had ik zelfs meer dan 45 km voor de toer zelf, dus ik denk niet dat ik ergens wat gemist heb. In ieder geval heeft cracra me geholpen om de verwrongen schakel te verwijderen en de powerlink te plaatsen. Waarvoor mijn dank. Even later scheidden onze wegen, want het tempo van de jonge Papegaaien kan ik niet aan.

Mijn plezier was enigszins getemperd door de valpartij en de kettingbreuk, maar dat gekraak bleef nu toch achterwege, alhoewel de ketting later toch nog wel eens kuren kreeg bij het schakelen. In het begin van de tocht zaten nogal wat asfaltbaantjes die de paden door het bos met elkaar verbonden. Uiteindelijk kwamen we in Maria-Ter-Heide uit het bos en moesten we het kruispunt met de Bredabaan over. Daar zag ik een bordje “30” staan, maar het was even zoeken om dat van “45” te zien hangen, en zoals te verwachten was werden we daar het militair domein ingestuurd. Dat was een lange weg om te berijden. Er landde net een sportvliegtuigje toen ik het vliegveld passeerde. Op een bepaald ogenblik moesten we naar rechts (aan een bord dat waarschuwde voor springstoffen) en daar zag ik precies een kapel staan die ik me herinnerde van een vorige editie. Tot mijn eurocent viel en ik merkte dat dit een hoeve-met-torentje was die op de Brechtsebaan staat. Nu snap ik waarom SilverFokske zegt dat het schietveld eigenlijk zo goed als zijn achtertuin is.

Even verder dienden we de Brechtsebaan te kruisen en werden we het domein Nottebohm in gestuurd. Zoals elders aan de meest gevaarlijke plekken was hier oversteekhulp. In Nottebohm lag het hier en daar zompig door de modder. Ik was benieuwd of we het Adams-Family-huis zouden te zien krijgen. En ja hoor, ineens doemde het op van achter de struiken. Die plek van vergane glorie intrigeert me. Ik ben er eens rond gereden, een biker dacht dat ik de pijl niet had zien hangen, om te zien hoe aan de achterkant klimop met een stam die de dikte heeft van een menselijke dij, tegen de gevels hangt. Vlak naast de gevels zijn overal bomen uitgeschoten. Zonde dat het landhuis zo ten prooi is gevallen aan verval. Merkwaardig hoe de natuur weer bezit neemt van de plek.

Even verder kwamen we op de Mieksebaan uit en werden we naar rechts richting Brasschaat gestuurd. Nu zou ik het spookhuis langs daar direct kunnen terugvinden! Daarna de Sint-Jobsteenweg over en even verder naar links het bos in om, vermoed ik, naast Sanatorium De Mik en de kinderboerderij Mikerf te komen en langs de antitankgracht. En dan ging de speeltuin weer even open en kwamen we langs de E10-put naast de E19 (sic). Die plek ken ik niet zo goed en het is een leuk pad naast de vijver. Mijn passage joeg wel alle eenden en zwanen het water in. Het zal door de papegaai op m’n broek geweest zijn. Ook hier kan ik voortaan eens op eigen houtje komen want ik heb gezien dat je er in kan langs de Miksebaan schuin tegenover een straat die Kerkendreef heet. Vol chique villa’s van rijke mensen! We kwamen zelfs eerder voorbij een plek waar ze bijna een heus kasteel met aanhorigheden aan het bouwen zijn, vlak naast het militair domein.

In Maria-Ter-Heide stond de bevoorrading met sportdrank, bananen en peperkoek. Daar was men al zo stilaan aan opruimen aan het denken. De Bredabaan over en dan naar rechts de wijk in waar oude, statige huizen staan waarin (vroeger?) militairen gehuisvest waren. Een droom om daar te kunnen wonen midden de bossen.

Het tweede deel van de toer was veel meer off-road, veel in de bossen en over de heide met mooie stukjes en amusante passages van heuveltjes in de buurt van een fort en de antitankgracht. Sommige paadjes was ik bij eerdere toeren al gepasseerd. Hier en daar lag het er voor mij toch zwaar bij omwille van modder, halfbevroren sporen en wortels. Daar zag ik twee maten staan waarvan één er vermoedelijk helemaal door zat! Want later zag ik hem zijn fiets redelijk onzacht tegen de grond keilen! Die kerel zag het niet meer zitten! Onderweg kreeg ik van rubber een berichtje dat hij was toegekomen en naar huis vertrok. Ik had eerder al vernomen dat de mens snipverkouden was, dus hij zal de warmte van zijn huiselijke nest hebben willen opzoeken. Hij meldde dat het “er vol papegaaien zat”. Waarschijnlijk is hij mij voorbijgereden toen ik aan het klungelen was aan die ketting.

Ik was toch content dat ik toekwam. Een heidestoemper kon er aan de stalling zijn koersfiets niet meer vinden! De Papegaaien waren intussen al gevlogen, opnieuw onderweg naar huis. Nog een braadworst en een Tongerlo soldaat gemaakt en om 14.00 u huiswaarts langs de Canadezenlaan en de Grensstraat richting Putte-Kapellen. Geen zin om al naar huis te gaan, nog een rondje gereden in het Moretusbos en de achterliggende bossen richting Woensdrecht. De gele pijltjes waarover rubber al eens schreef gevolgd. Tot ik op het parcours van een aan gang zijnde mountainbikewedstrijd stootte! Vanuit Putte-Nederland misschien? Omdat ik niet in die wedstrijd wilde verzeild raken, dan maar teruggekeerd, maar verloren gereden in het doolhof van paden. Tot ik ter hoogte van het Joods kerkhof de Putseweg op kwam. Via het Ravenhof, de Neus en Hoevenen weer naar huis. Alles goed voor 96 km. Babbeltje met een buurvrouw tijdens het wassen van de bike. Ik was vandaag meer pechvogel dan Papegaai, maar toch een leuke dag beleefd op deze koude maar zonnige zondag!

De bikewash was wel aangegeven. Die bevond zich achter een naburig bedrijf. Maar ik heb aan het einde geen pijltje meer zien hangen die u door die straat weer naar de aankomst stuurde. Aan de grote baan heb ik daarom weer rechtsomkeer gemaakt. Ik heb van de bike-wash geen gebruik gemaakt.

Het Hof van Nottebohm in betere tijden:




De Papegaai Bike Team Stabroek * www.wieleradvies.be * www.heldwillenworden.be * Winterkalender 2009-10 West-Brabant en Noorderkempen