Zo 28/02/2010 Wildert / Essen

[Piero]

Als je al passeert langs Huybergen en ge benut de heuvelzone daar niet.Tja, triestig. Ook het stuk na de pauze was voor mij erg saai. Veel asfalt en lange dreven. Jammer maar waarom krijgen andere dorpen in deze omgeving het wel voor elkaar om ons schitterende toeren voor te schotelen??? Een gemiste kans.

Ik heb daar in de streek ook eens een TT gereden met enkele venijnige klimmetjes. Waarom de Wildertse wielervrienden deze onbenut laten, is mij ook een raadsel.

[Rillaarse Biker]

Wij waren er ook met enkele van de club. Het was de eerste keer dat we ginds een toertocht meereden en waren aangenaam verrast. Bevoorrading ok, lintjes in de bos zodat je zeker niet fout kon rijden, goed afgepijld en seingevers op de gevaarlijke punten. Enkel die modder ...

[PieF]

Best goede toertocht, in ieder geval beter dan ik had gehoopt. Jammer van dat stukje in Huijbergen maar dat zal wel zijn reden hebben waarschijnlijk.

Na de bevoorrading toch nog een hele tijd in een mooi stuk bos rondgereden waar ikzelf nog NOOIT was geweest.

Al bij al weer goed gereden, bijna 80km afgemaald, op het einde toch helemaal doorweekt thuisgekomen.


Modder en regen hoort nu eenmaal bij een sport als deze. Voor diegene die niet graag in modder rijden, in oktober is er de crocodile trophy.

[StrammerMax]

Na een onrustige nacht was ik al om 6 u wakker en ben dan maar opgestaan. Ik had het tevoren al horen regenen. Het heeft zonder ophouden geregend van 6 u tot 7 u. Om 8 u thuis vertrokken met de bike naar Kalmthout, gelukkig zonder regen, want afgesproken met rubber-12 om samen naar Wildert te rijden. Om 9.40 u aan de toertocht begonnen.

Na een paar straten werden we al het bos ingestuurd over een paadje met bultjes op en af. Het lag er wel redelijk slijkerig bij. Gelukkig was dat niet overal het geval. Ik had wel het gevoel dat ik moeilijk vooruitkwam. De grond zoog erg aan. Er kwamen wel redelijk wat asfaltwegen op het parcours voor, maar ik denk dat, indien de volledige 40 km vandaag off-road was geweest, we wel murw zouden geweest zijn aan het einde van de tocht. Net voor we aan de Moerkantsebaan kwamen, ik vermoed op het grondgebied van Huijbergen, moesten we een veldweg over waar serieus wat modder lag. Halverwege heb ik het toch even opgegeven en te voet gewandeld, en ik was er beslist niet de enige. Daarna ging het in de richting van de weg die Huijbergen met Wouw verbindt. Ik herkende de plek van toen ik er gepasseerd was toen ik enkele weken geleden, de dag van het wereldkampioenschap in Treviso, met de bike naar Wouw was gereden voor de toertocht aldaar. Op die plaats grenst de gemeente Essen enkele honderden meters aan die baan. Vermits we de gemeente Huijbergen aandeden heeft het parcours toch een aantal mooie plekjes laten liggen. Niet dat ik alles daar ken, maar ik heb al meerdere tochten gereden in deze streek.

De bevoorrading stond netjes halverwege op een 20 km. Daar was keuze genoeg: lekkere soep, sportdrank, zoute sultana’s, cake, makarons, appelsien ook denk ik. Rubber-12 die ik had moeten laten gaan stond daar nog en SilverFokske kwam er ook toe. De mensen die voor de bevoorrading zorgden hadden gelukkig wat beschutting onder een tent, maar aangenaam zal het met dit weer niet geweest zijn om daar te staan. Samen weer op pad. Waren we tot dan nog gespaard gebleven van regen, daar kwam nu een einde aan. En de wind begon ook op te steken. M’n twee kompanen was ik al gauw weer kwijt en dus was het alleen vechten tegen de natuur: de zompige ondergrond, de modder hier en daar, regen en wind. Veldwegen en paden door de bossen wisselden elkaar af, met geregeld verbindingsstukjes over asfalt. Ik heb zelfs nog twee tragere bikers ingehaald en ben dan nog een tijdje in het zog kunnen blijven hangen van een jonge biker met wit vest die niet zo snel reed als de meeste jongere gasten die als een raket over het parcours vliegen. Tot hij aan de splitsing koos voor de 30 en ik voor de 40 km.

Die laatste 10 km was het eerder kilometers vreten over de Verbindingsstraat over de heide van Kalmthout-Hoek naar Kalmthout. Dan links een breed slijkerig bospad in en voorbij, vermoed ik, een boswachtershuis. Als afsluiter was er nog een leuk stukje in hetzelfde bos als bij de aanvang. Ik was ferm moe toen ik arriveerde!

Enkele clubmakkers van De Papegaai Bike Team stonden nog binnen in de zaal. Lang geleden dat er nog zo veel Papegaaien buiten kwamen! Ik wou namelijk nog een wintervestje passen alvorens te bestellen. Ze hadden er plezier in van te zien hoe ik het kletsnatte vestje één hunner diende aan te trekken! Al goed van eens geprobeerd te hebben, want het ging niet dicht rond mijn fors lichaam! Dat hebt ge als ge zo gespierd zijt! Nog een glas met SilverFokske en rubber in een oude feestzaal uit deezekes tijd! Om dan met deze laatste weer langs de spoorweg richting Kalmthout te rijden. En den deze dan nog alleen verder langs dezelfde spoorweg (hoeveel keren ik die dien te kruisen!) verder huiswaarts. Om een uur of drie was ik weer thuis. Mijn bike nog proper gemaakt en terwijl ik daarmee bezig was brak de hel pas goed los met veel regen en stevige wind. Om thuis geconfronteerd te worden met opnieuw een lek in een plat dak. Maar dat is maar klein bier in vergelijking met weer een aardbeving, in Chili.

Ik heb me ondanks het slechte weer toch weten te amuseren. Het parcours was misschien geen “wauw”, maar er zaten toch mooie stukjes in en met mooi weer zou de omgeving ook een leuker aanblik gegeven hebben. Aan de gevaarlijke punten stond discreet oversteekhulp! Die mensen hebben daar ook een hele tijd in weer en wind gestaan! De totale rit goed voor zo’n 80 km en veel kliedernatte vuile was!

Rillaarse Biker, als ge deze de moeite vond, moet ge bij gelegenheid eens komen rijden in Woensdrecht, Ossendrecht, Putte of Hoogerheide (in Nederland, maar in dezelfde streek). Zeer mooie toeren. Maar het zal dan voor de volgende winter zijn, want al die tochten zijn voor dit seizoen voorbij.


De Papegaai Bike Team Stabroek * www.wieleradvies.be * www.heldwillenworden.be * Winterkalender 2009-10 West-Brabant en Noorderkempen

[StrammerMax]

Ik heb tijdens de TT vanuit Wildert onderweg de "behuizing", dus de bovenkant, van vermoedelijk een fietscomputertje opgeraapt. Wie dat verloren is kan me contacteren via PB.