Met de fiets naar het werk

[Janneke Pek]

Op aanraden van een gast in het instituut Nottebohm te Brecht begon ik een tiental jaar geleden met de fiets het werk te rijden: +/- 4 maal per week, 60 km per dag. In de winter met MTB, in de zomer racefiets. Mijn conditie ging na enkele maanden danig de hoogte in. Mijn ploegmakkers hebben het geweten, ik voelde me berensterk. Door een weddenschap heb ik me daarna toegelegd op marathonwandelingen. Gedurende twee jaar 25 km, 50 km en tenslotte vier 100 km wandelingen gedaan oa Bornem, Tijltocht Turnhout enz. Toen was ik het beu. Ik ben tijdens die wandelingen heel de tijd jaloers geweest op eender welke fietser die ik zag rijden.
Na een gewijzigde gezinssituatie ben ik verhuisd en nu woon ik op 15 km van mijn werk. Nadat onze werkgever woord gehouden had - hij beloofde ons een degelijke kleedruimte en nieuwe douche's- heb ik de draad terug opgepakt en fiets ik vijfmaal per week 30 km. Dat geeft weer een zalig gevoel. Door weer en wind, goed doorperen, af en toe eens brullen op een tegenligger zonder licht of nog maar eens een auto die de voorrang van rechts negeert en dan even later onder een zalig warme douche.
De laatste twee weken begint het echter zwaar te wegen. Die koude, de regen tot daaraantoe maar van de ijsgang heb ik mijn buik vol. Vorige donderdag goed op mijn fretter gegaan. Normaal draag ik dagelijks mijn helm. Nu die dag juist één keer niet - bang voor bevrozen oren - en vastgesteld dat een dikke wollen muts niet alle schokken breekt. Was dat even schrikken voor de spiegel. Heel mijn appel vol bloed, lip gescheurd en heel mijn voorgevel vol schrammen. Met mijn zelfvertrouwen is het ook rampzalig gesteld. Elke morgen als ik de baan zie glinsteren in mijn fietslicht rijd ik zo voorzichtig mogelijk. Geen bruuske bewegingen en met de nodige poepers in mijn broek. Van dat rotweer van de laatste dagen heb ik nu echt mijn buik vol. Gelukkig is februari - de dooimaand - aangebroken en stopt het met 's nachts te vriezen.
Aan al mijn collega's fietsers: blijven trappen!

[Superkrisser]

Mooi verhaal!

Ik draag bij extreme koude een helmmuts met windstopper onder mijn helm en zo heb ik het warm genoeg. Nog een Buff rond mijn nek die ik over mijn hoofd trek en ik ben helemaal ingepakt.

Om die schrik te overwinnen op gladde ondergrond kan je altijd een clinic volgen bij Kris Hertsens. Ver genoeg voor je kijken is de beste tip die ik je kan geven!

[jimmyvlb]

mss kun je DIT proberen bij vriesweer, kun je dragen onder de helm.

[keere]

mss kun je DIT proberen bij vriesweer, kun je dragen onder de helm.

die heb ik, en heel tevreden van, maar enkel bij echt vriesweer anders gewoon een helm muts van assos of NW

[hydrus]

Lang haar en een baard heb je nodig, past onder elke helm...

Deze winter geen enkele keer een muts, sjaal, buff, whatever nodig gehad!

[El Baelos]

Ik draag zo'n winddichte loopmuts van Gore onder m'n helm in de winter.
Je helm spant er wel wat meer door, maar nooit last van koude oren 's morgens.
Het vriezen vind ik niet zo erg, als het er wat glad uit ziet neem ik de MTB, anders de koersfiets.
Die regen vind ik veel minder: wij hebben geen douches op het werk en als je van 's morgens vroeg al nat bent geweest blijf je toch kou hebben de rest van de dag.

[Emperor of the Mud]

Vandaag voor de eerste keer dit jaar naar het werk gefietst... 18,5km enkel... Man, dat deed deugd! Me wel weer mogen boos maken op een blijkbaar blinde voetganger (volgende keer je donkere bril + witte stok niet vergeten, kerel!!!) ...

[Climb]

Ook hier iemand die weldra met de fiets naar het werk zal bollen. Ik kan mij niet langer meer bedwingen. Mijn energie kan ik niet kwijt op 1 weekendrit, om nog maar te zwijgen van het feit dat ik amper vooruitgang boek op conditioneel gebied. Fietsen naar het werk is dus voor mij het ideale alternatief.

Is er iemand die ervaring heeft met de verbinding Mechelen - Brussel, meerbepaald regio nekkerspoel tot regio Wetstraat-Belliard?

Met het knooppuntennetwerk zou ik in principe tot aan de rand van Brussel moeten geraken, daarna zal het wat zoeken zijn om een fietsvriendelijke route te vinden tot de wetstraat.

'k hoor het graag

[Polly]

Gisteren op baan naar het werk aan groen licht in Itterbeek auto die links wou inslaan, stond te wachten om auto's voorbij te laten, maar fietspad had ze dus niet gezien. Gevolg: auto rijdt straat in, ik rij auto in.......
Scheenbeen gekneusd, meniscus verdraaid, blauwe plek op bovenarm, remhendel afgebroken en slag in wiel. Deur van de auto volledig ingedeukt.

1 ding weet ik: ik voel mij veiliger op straten zonder fietspad dan op straten met

[Mick]

Zijn er hier nog mensen die met ook door de sneeuw naar het werk hebben moeten fietsen de laatste weken?
En hebben jullie ook schade aan de fiets door het zout dat er gestrooid word...
Bij mij is het zout dwars door de chroom-laag van mijn SID vork gevreten. Ook alle lagers zitten vast, alles geroest.
Weet er misschien iemand of deze schade te verhalen is op de gemeente?